Lucas 14

Highland Totonac NT (TOS_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cha̱nchu̱ tílalh pi̱ aktum quilhtamacu̱ li̱jáxat, Jesús alh makua̱yán c-xchic cha̱tum xapuxcu fariseo; hua̱mpi̱ makapitzi̱n li̱tum fariseos xmakskalama̱kó̱ pala nama̱pacsanán yama̱ quilhtamacú̱.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Pus antá̱ lacatzú̱ xlakahui̱ Jesús cha̱tum chixcú ti̱ xkalhi̱y tzalhua tajátat, chu̱ xli̱cha̱tumi̱nica̱ c-xmacni xcunko̱ni̱t.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jesús xcatzi̱y hua̱ntu̱ xlacán xpuhuama̱kó̱, chu̱ chuná̱ kalhasquinko̱lh fariseos, chu̱ laktzokni̱naní̱n hua̱nti̱ antá̱ xlatanu̱ma̱kó̱: —¿Lá̱ huixín huaná̱tit? ¿Pi̱ xlí̱lat cahuá̱ pi̱ tla̱n nama̱pacsacán cha̱tum ta̱tatlá̱ acxni̱ lakcha̱ni̱t quilhtamacú̱ la̱ntla̱ jaxcán, usu ni̱tlá̱n?
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Hua̱mpi̱ yama̱ fariseos cacs tahuilako̱lh, nia̱lh chihui̱nanko̱lh. Puschí̱ xlá̱ li̱macchípalh xmacán yama̱ ta̱tatlá, acxni̱ tuncán xlá̱ pacsli. A̱li̱sta̱lh huánilh pi̱ caalhá̱ c-xchic.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Cha̱nchu̱ yama̱ fariseos chuná̱ huanipalako̱lh: —Chú̱ caquihuanítit, pala huixín kalhi̱yá̱tit mia̱xnu̱, usu mihuá̱cax, chu̱ pala nataju̱ya̱chá̱ ca̱pu̱lhmá̱n, ¿a poco ni̱ lacapálaj tuncán catima̱cutútit laqui̱mpi̱ ni̱ najicsuay, chu̱ nani̱y, ma̱squi luhua lakcha̱ni̱t quilhtamacu̱ sábado acxni̱ li̱huancán pala tí̱ nascuja?
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Hua̱mpi̱ xlacán ni̱ catzi̱ko̱lh la̱ntla̱ nakalhti̱nanko̱y.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Acxni̱ Jesús ucxilhko̱lh makapitzí̱n hua̱nti̱ minko̱ni̱t makua̱yanko̱y, la̱ntla̱ xlacán xlacsacma̱kó̱ xalacuan pu̱táhui̱lh anta̱ni̱ xya̱huacani̱t mesa, xlá̱ ma̱xqui̱ko̱lh aktum tastacya̱hu, chuná̱ huaniko̱lh:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Quit luhua lacatancs cca̱huaniyá̱n, acxni̱ huixín naca̱tasanicaná̱tit laqui̱mpi̱ napiná̱tit c-aktum pu̱makca̱tani anta̱ni̱ tapu̱chuhuama̱ca̱, huix ni̱ calacán camaktahuila̱ anta̱ni̱ huilako̱lh xalacuan pu̱táhui̱lh, sa̱mpi̱ chá̱ pala xamaktum nachín cha̱tum li̱tum hua̱nti̱ tlak li̱lakapascán, usu kalhi̱y xca̱cni̱ ni̱ xahua̱ huix.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Yama̱ chixcú̱ hua̱nti̱ tasanini̱tán nalakpina, aya namina̱chá̱n huaniyá̱n: ‘Catlahua̱ li̱tlá̱n cata̱ya la̱ntla̱ huila, chu̱ cama̱xqui̱ milactáhui̱lh u̱ma̱ cha̱tum li̱tum ti̱ na̱ ctasanini̱t.’ Cha̱nchu̱ huix cha̱ma̱xaná̱ nata̱yaya, juerza napina lactahuilaya̱ hua̱ntu̱ a̱huatiyá̱ huilachá̱ lactáhui̱lh c-xka̱n.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Huata xatlá̱n acxni̱ xtasanica̱ c-pu̱makca̱tani, capit, hua̱mpi̱ antá̱ catahuila̱ hua̱ntu̱ mákat huilako̱chá̱ lactáhui̱lh laqui̱mpi̱ acxni̱ namín hua̱nti̱ huanini̱tán pi̱ nalakpina̱ c-pu̱makca̱tani, chu̱ chuná̱ nahuaniyá̱n: ‘Amigo, catlahua̱ li̱tlá̱n, catalacatzuhui, chu̱ calacán catahuila̱ anta̱ni̱ huí̱ tlak tla̱n lactáhui̱lh.’ Pus huata huix na̱ luhua tali̱pa̱hu nali̱ma̱xtuko̱yá̱n hua̱nti̱ huilakó̱ c-pu̱hua̱y.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Hua̱ chuná̱ cca̱li̱huanimá̱n sa̱mpi̱ hua̱nti̱ caj xacstu putzama̱ la̱ntla̱ nama̱tlanqui̱cán xalán ni̱ maka̱s tama̱ma̱xani̱y, chu̱ ma̱tu̱tzuhui̱cán; huata hua̱nti̱ ni̱tú̱ putzama̱ ma̱squi caj la̱ntla̱ ni̱tu̱ xlakasi li̱taxtuma̱, huata huá̱ chú̱ luhua tali̱pa̱hu li̱taxtuy a̱li̱sta̱lh.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Chu̱ yama̱ xapuxcu fariseo hua̱nti̱ xtasanini̱t nalakán c-xchic, chuná̱ má̱xqui̱lh tastacya̱hu: —Acxni̱ tlahuaya̱ taca̱tani, usu tahua̱y, ni̱ hua̱ cahuanikó̱ calakminkó̱n caj xma̱n mintalakapasni, usu pala minata̱lán, usu mili̱nata̱lán, usu pala miamigos hua̱nti̱ lacatzú̱ li̱ta̱huilakó̱, chu̱ hua̱nti̱ na̱ ma̱tamacu̱naní̱n xta̱chuná̱ la̱ huix, sa̱mpi̱ acxni̱ xlacán natlahuako̱y aktum taca̱tani̱ pus na̱ nahuaniko̱yá̱n pi̱ calakpinkó, chu̱ chuná̱ chú̱ huix namakapu̱xokocana.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Hua̱mpi̱ acxni̱ huix natlahuaya̱ taca̱tani, xatlá̱n huá̱ cahuanikó̱ hua̱nti̱ li̱ma̱xkaní̱n, hua̱nti̱ ni̱ lay scujko̱y, hua̱nti̱ luntuní̱n, xa̱hua̱ xli̱pacs hua̱nti̱ lakatzí̱n lama̱kó̱.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Chuna chí̱ Dios aktziyaj nama̱latama̱ni̱yá̱n; sa̱mpi̱ ni̱ lama̱ xlacán catixoko̱nanikó̱n, hua̱mpi̱ Dios ucxilhmá̱n, chu̱ huá̱ nama̱xqui̱yá̱n mintaskahu acxni̱ nalakchá̱n yama̱ quilhtamacú̱ la̱ntla̱ xlá̱ nama̱lakastakuani̱ko̱y ca̱li̱ní̱n xli̱pacs xcamán hua̱nti̱ tla̱n xtapuhua̱ncán.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Cha̱tum chixcú̱ hua̱nti̱ antá̱ macxtum xta̱huilakó̱ c-pu̱hua̱y, acxni̱ chuná̱ kaxmatko̱lh yuma̱ tachihuí̱n, chuná̱ huánilh Jesús: —Hua̱mpi̱ luhua ca̱na̱ aktziyaj lama̱ hua̱nti̱ tla̱n nata̱ca̱taniko̱y ti̱ nacha̱nko̱y c-xtapaksi̱t Dios anta̱ni̱ ma̱paksi̱nama̱chá̱ c-akapú̱n.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Hua̱mpi̱ Jesús chuná̱ kálhti̱lh, usu huánilh aktum caj takalhchihuí̱n: —Maktum xuí̱ cha̱tum chixcú, tláhualh tlanca taca̱tani, na̱ luhua lhu̱hua̱ ti̱ tima̱ca̱tzi̱ni̱ko̱lh pi̱ caminko̱lh.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Acxni̱ aya accha̱ná̱ xuí̱ xtahua̱y, ma̱lakacha̱naniko̱lh xlacscujni, pi̱ naancán huaniko̱cán hua̱nti̱ ma̱catzi̱ni̱ko̱cani̱t pi̱ lacapala̱ caminko̱lhá̱ sa̱mpi̱ pacsá xalanitá̱ xuí̱ tahua̱y.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Hua̱mpi̱ hua̱nti̱ qui̱laklako̱ca̱ tzucuko̱lh talhta̱ni̱ko̱y, pacs tzucuko̱lh squinko̱y xma̱tzanka̱nanicacán. Cha̱tum hua̱nti̱ xakasiya̱ lakcha̱nca̱ chuná̱ huá̱: ‘Luhua xli̱ca̱na̱ cahuanipi̱ pi̱ catláhualh li̱tlá̱n caquima̱tzanka̱nánilh, hua̱mpi̱ a̱cu ctamá̱hualh aktum pú̱cuxtu, pus la̱nchú̱ xlacasquinca̱ nacán ucxilha.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Cha̱tum li̱tum chuná̱ huampá̱: ‘Puntzujcú̱ ctama̱huako̱lh pu̱quitzis quintoro̱, la̱nchú̱ nacán li̱tzaksako̱y nacucxilha̱ pala tla̱n lakuaxnanko̱y, luhua hasta csquiniyá̱n pi̱ caquima̱tzanka̱nani sa̱mpi̱ ni̱ lay cana̱chá.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Cha̱nchu̱ a̱cha̱tum chuná̱ huampá̱: ‘Luhua ctapu̱chuhualhcú̱, chu̱ xli̱ca̱na̱ ni̱ lay chú̱ clakana̱chá̱n, pus caquima̱tzanka̱nani.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Acxni̱ táspitli̱ lacscujni, pacs huánilh xma̱la̱ná̱ la̱ntla̱ huanicanchá. Yama̱ xma̱la̱ná̱ tla̱n sí̱tzi̱lh, chu̱ chuná̱ huánilh xlacscujni: ‘Lacapala̱ capimpi̱ c-xli̱ca̱tlanca ca̱chiquí̱n, chu̱ ca̱tlanca̱tijni, chu̱ ma̱squi ca̱lhka̱na̱tijni, na̱ cali̱tankó̱ li̱ma̱xkaní̱n, chu̱ ti̱ ni̱ lay scujko̱y, chu̱ lu̱ntu̱ní̱n, chu̱ lakatzi̱ní̱n.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Caj li̱puntzú̱ acxni̱ yama̱ xlacscujni qui̱táspitli, chuná̱ huánilh xma̱la̱ná: ‘Tla̱ti, chuná̱ chú̱ ctláhualh la̱ntla̱ huix quihuani, hua̱mpi̱ luhua lhu̱huacú̱ tzanka̱y hua̱nti̱ tla̱n xua̱yanko̱lh.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Yama̱ xma̱la̱ná̱ chuná̱ huanipá̱ xlacscujni: ‘Pus capimpalapi̱ ca̱tijí̱n, chu̱ c-xquilhapa̱n ca̱chiquí̱n, ma̱squi anta̱ni̱ caj actzu̱ tiji, chu̱ juerza caca̱huanítit a̱makapitzi̱n cati̱huá̱ ti̱ nata̱ksko̱ya̱ pi̱ caminko̱lh laqui̱mpi̱ chuná̱ pacs nali̱tahuilako̱cán xli̱ca̱tlanca c-quínchic.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Sa̱mpi̱ xli̱ca̱na̱ cca̱huaniyá̱n pi̱ nia̱lh clacasquín ni̱ pala cha̱tum hua̱nti̱ quit xapu̱lana̱ ctima̱catzi̱ni̱ko̱lh pi̱ caquilakminko̱lh, chu̱ nia̱lh catihuako̱lh yuma̱ quintahua̱y hua̱ntu̱ quit la̱nchiyú̱ cca̱xtlahuani̱t.’
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Maktum acxni̱ luhua lhu̱hua̱ csta̱lanima̱kó̱ Jesús c-tiji, Jesús huata maktum xlá̱ lacatancs huaniko̱lh:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Lapi̱ huí̱ ti̱ luhua quista̱laniputún, chu̱ quilacscujni nahuán, luhua xli̱cátzi̱t pi̱ lapi̱ ni̱ aktum catzi̱y pi̱ tlak naquilakcatzán ni̱ xahua̱ xtla̱t, chu̱ xtzi, usu xpusca̱t, usu xcamán, usu xnata̱lán, usu hasta catu̱huá̱ tu̱ tla̱n xkálhi̱lh c-xlatáma̱t, ni̱ lay catili̱tánu̱lh la̱ quili̱ma̱kalhtahuáka̱t.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Chu̱ hua̱nti̱ ni̱ aktum catzi̱y cha̱li̱ cha̱lí̱ nalé̱n xcruz, chu̱ naquista̱laniy, xlá̱ ni̱ lay li̱tapu̱lhca̱y la̱ quili̱ma̱kalhtahuáka̱t.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Huata pu̱lana̱ tla̱n calacapá̱stacli̱ hua̱nti̱ quista̱laniputún, na̱ luhua xta̱chuná̱ qui̱taxtuy acxni̱ cha̱tum chixcú̱ tlahuaputún aktum tlanca xchic, huata pu̱lana̱ natahuilay laqui̱mpi̱ natlahuay xcuenta̱ pala namakaacchá̱n xtumi̱n hua̱ntu̱ nali̱ma̱akasputuy.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Huá̱ chuná̱ li̱tlahuay laqui̱mpi̱ ni̱ a̱li̱sta̱lh acxni̱ aya ma̱pulhuni̱ttá nahuán xpá̱tzaps nia̱lh lay catima̱akaspútulh, chu̱ xli̱pacs hua̱nti̱ naucxilhko̱y caj nali̱kalhkama̱nanko̱y.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Chuná̱ nahuanko̱y: ‘Tama̱ chixcú, luhua tla̱n tima̱tzúqui̱lh xpá̱tzaps, hua̱mpi̱ chú̱ nia̱lh lay ma̱akasputuy xchic.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Chu̱ na̱ chuna li̱tum pala cha̱tum gobierno nata̱tlahuacán guerra, chu̱ mima̱ cha̱tum gobierno a̱lacatanuj xalá, ¿tú̱ pu̱lana̱ tla̱n nalacapa̱staca̱ lapi̱ tla̱n nali̱makatlajay caj akca̱hu mi̱lh tropa̱ hua̱ntu̱ xlá̱ kalhi̱y, sa̱mpi̱ hua̱nti̱ mima̱ xlá̱ li̱mín akpuxam mi̱lh?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Chu̱ lapi̱ xlá̱ lacatancs nacatzi̱y pi̱ ni̱ lay catimakatlájalh, pus acxni̱ makatcú̱ mima̱chá nahuán hua̱nti̱ mímaj lacata̱qui̱y tasi̱tzi, huata a̱ma̱ gobierno namaca̱nko̱y xlacscujni̱ laqui̱mpi̱ naancán huanicán hua̱nti̱ mima̱: ‘Huata xatlá̱n caláclalh tasi̱tzi, acxtum calacca̱xlahu, chu̱ ni̱ cala̱si̱tzi̱nihu.’
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Puschí̱ na̱ chuná̱ chú̱ huixín hua̱nti̱ xli̱ca̱na̱ quista̱laniputún, pu̱lana̱ lacatancs cacatzí̱tit pi̱ hua̱nti̱ ni̱ namakaxtaka̱ hua̱ntu̱ kalhi̱y u̱nú̱ nac ca̱tiyatna, pus ni̱ lay li̱tapa̱cuhui̱y luhua xli̱ca̱na̱ quili̱ma̱kalhtahuáka̱t.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Huixín catzi̱yá̱tit pi̱ mátzat, luhua tla̱n sa̱mpi̱ li̱ma̱sko̱ka̱nancán, hua̱mpi̱ hua̱ lapi̱ tama̱ mátzat cspútnilh xli̱skoko, nia̱lh tú̱ catili̱laca̱, ¿lá̱ntla̱ cahuá̱ chú̱ natili̱ma̱skoka̱nancán?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Pus nia̱lh tí̱ tu̱ li̱lay, ni pala ma̱squi luhua tíyat nia̱lh xuay, usu abono. Pus pi̱ nia̱lh tú̱ li̱lacán, luhua lacatancs pi̱ caj namakancán. ¡Huixín hua̱nti̱ li̱kaxpatpá̱tit mintake̱ncán, luhua caakatá̱kstit quintachihuí̱n!”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.