João 11

Highland Totonac NT (TOS_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 C-aktum ca̱chiquí̱n huanicán Betania antá̱ xuí̱ María, yuma̱ pusca̱t hua̱nti̱ a̱li̱sta̱lh li̱tlahuapú̱xtulh Jesús xalacuan perfumes, chu̱ na̱ li̱ma̱lacscá̱calh xacchíxit. Antá̱ xlá̱ lacxtum xta̱huilakó̱ xnata̱lán, cha̱tum xuanicán Marta, chu̱ cha̱tum xta̱lacan kahuasa xuanicán Lázaro. Jesús luhua xpa̱xqui̱y yama̱ Lázaro, hua̱mpi̱ chú̱ luhua csnu̱nani̱t xpa̱lacata xtajátat, chu̱ luhua xta̱tatlay.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Yuma̱ lactzumaján Marta, chu̱ María macá̱nilh tachihuí̱n Jesús laqui̱mpi̱ chuná̱ nahuanicán: —Quimpu̱chinacan Jesús, miamigo Lázaro luhua snu̱n ta̱tatlay.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Acxni̱ Jesús chuná̱ huaniko̱ca̱ yuma̱ tachihuí̱n, xlá̱ chuná̱ huá̱: —Ma̱squi snu̱n ta̱tatlay Lázaro ni̱ huá̱ li̱akspulama̱ laqui̱mpi̱ caj xamaktum nalini̱y, huata caj xpa̱lacata yuma̱ xtajátat, Dios huá̱ nali̱ma̱siyuy la̱ntla̱ xlá̱ kalhi̱y tlanca xli̱tlihuaka, chu̱ laqui̱mpi̱ caj xpa̱lacata, quit xCam, nali̱ucxilhcán tlanca quilacatzúcut.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesús luhua xlakalhamanko̱y Marta, chu̱ xta̱lá, chu̱ Lázaro,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 hua̱mpi̱ acxni̱ huanica̱ pi̱ ta̱tatlay xlá̱ tamakaxtakchacú̱ aktuy quilhtamacú̱ yama̱ lacatum anta̱ni̱ xuí̱.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Xma̱n hua̱ acxni̱ ti̱táxtulh yuma̱ aktuy quilhtamacú̱, huaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t: —La̱nchú̱ naana̱hu c-Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Huaniko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t: —Ma̱kalhtahuaka̱ná, ¿tú̱ chú̱ luhua lakpina̱ antá? Sa̱mpi̱ luhua ni̱ naj pala maka̱s quilhtamacú̱ yama̱ xanapuxcun judíos hua̱nti̱ antá̱ xalaní̱n xli̱actalamakni̱putunko̱yá̱n chíhuix.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jesús chuná̱ huaniko̱lh: —Huixín catzi̱yá̱tit pi̱ aktum quilhtamacú̱ kalhi̱y akcu̱tuy hora acxni̱ ca̱xkakaná̱ nalatama̱cán, chu̱ hua̱nti̱ latama̱y ca̱cuhuiní̱ li̱huana̱ ca̱ucxilha̱ anta̱ni̱ tla̱huán laqui̱mpi̱ ni̱ naakchakxa, sa̱mpi̱ xlá̱ li̱lacahua̱nán xkakánat ni̱ma̱ ma̱sta̱y chichiní.
9 Jesus respondeu:
10 Hua̱mpi̱ yama̱ hua̱nti̱ latama̱y ca̱tzi̱sní fuerza̱ akchakxa, sa̱mpi̱ luhua ca̱poklhua, chu̱ tzanka̱niy xkakánat tu̱ nali̱lacahua̱nán.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 A̱li̱sta̱lh Jesús chuná̱ huaniko̱lh: —Xa̱huachí̱ yama̱ quiamigo̱cán Lázaro aya lhtatani̱t, hua̱mpi̱ quit nacán ma̱stacni̱y.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Yama̱ li̱ma̱kalhtahuáka̱t xpuhuanko̱y pi̱ ma̱x caj luhua lacati̱tum clhtatama̱ Lázaro, pus huá̱ xpa̱lacata̱ li̱huaniko̱lh Jesús: —Quimpu̱chinacán, lapi̱ Lázaro lhtatama̱ pus ma̱x tatla̱ni̱ma̱, chu̱ napacsa. Xlacán luhua ni̱ tzinú̱ akata̱ksko̱lh hua̱ntu̱ xlá̱ xuaniputún pi̱ Lázaro aya xni̱ni̱t,
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 pus huá̱ xpa̱lacata Jesús luhua lacatancs huaniko̱lh: —Lázaro aya ni̱ni̱t.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Chu̱ quit luhua cli̱pa̱xuhuay pi̱ ni̱ antá̱ xacuilachá̱ acxni̱ xlá̱ ni̱lh laqui̱mpi̱ chú̱ huixín naucxilhá̱tit hua̱ntu̱ naca̱makta̱yayá̱n a̱tzinú̱ tla̱n naquinca̱najlaniyá̱tit. Hua̱mpi̱ la̱nchuj tuncán caahu lakata̱yaya̱hu.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Cha̱nchu̱ cha̱tum xli̱ma̱kalhtahuaka̱t Jesús hua̱nti̱ xuanicán Tomás, chu̱ xli̱ma̱pa̱cuhui̱ko̱y Dídimo, chuná̱ huaniko̱lh a̱makapitzi̱n xta̱li̱ma̱kalhtahuáka̱t: —Na̱ cata̱áhu quin quima̱kalhtahuaka̱nacán laqui̱mpi̱ ma̱squi antá̱ lacxtum cata̱ni̱cha̱hu lapi̱ chuná̱ naqui̱taxtuy.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 La̱ntla̱ c-Jerusalén hasta c-Betania ucxla̱ lacatzú̱ xuani̱t, ma̱x pala aktuy kilómetro a̱íta̱t. Pus huá̱ xpa̱lacata luhua lhu̱hua̱ judíos xanko̱ni̱t lakata̱yako̱y Marta, xa̱hua̱ María laqui̱mpi̱ nama̱aktziyajko̱y, sa̱mpi̱ xni̱ni̱t xta̱lacan Lázaro. Acxni̱ Jesús cha̱lh c-Betania aya xle̱ma̱ xli̱akta̱ti quilhtamacú̱ la̱ntla̱ xma̱acnu̱cani̱t Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Acxni̱ huanica̱ Marta pi̱ xchima̱ Jesús c-chiqui, xlá̱ lacapala̱ alh pa̱xtoka, hua̱mpi̱ María antá̱ tamakáxtakli̱ c-chiqui.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Acxni̱ lákcha̱lh anta̱ni̱ xyá̱ Jesús, Marta chuná̱ huánilh: —Quimpu̱chinacán, pala huix u̱nú̱ huila cahuá̱, quinta̱lá̱ ni̱ xtíni̱lh.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Hua̱mpi̱ ma̱squi chuná, ccatzi̱ycú̱ pi̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ csquini̱ Dios, nama̱xqui̱yá̱n.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jesús chuná̱ huánilh: —Minta̱la Lázaro nalatama̱palay ca̱tuxá̱huat.
23 Jesus disse a ela:
24 Marta chuná̱ kálhti̱lh: —Xli̱ca̱na̱ xlá̱ pi̱ nalatama̱palay, hua̱mpi̱ acxni̱ nalakastakuananko̱y xli̱pacs ni̱ní̱n ca̱li̱ní̱n acxni̱ nalakchá̱n a̱huatiya yama̱ quilhtamacú̱.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Cha̱nchu̱ acxnitiyá̱ Jesús chuná̱ huánilh: —Quit hua̱nti̱ cma̱lakastakuani̱nán ca̱li̱ní̱n, chu̱ na̱ quit hua̱nti̱ xli̱ca̱na̱ ma̱sta̱y sa̱sti latáma̱t hua̱nti̱ naquili̱pa̱huán ma̱squi cani̱lh, hua̱mpi̱ quit nacma̱xqui̱palay xlatáma̱t.
25 Então Jesus declarou:
26 Chu̱ xli̱pacs yama̱ hua̱nti̱ lamajcú̱ xastacná, chu̱ pala li̱pa̱huán quintachihuí̱n, quit nacma̱xqui̱y xasa̱sti latáma̱t laqui̱mpi̱ nia̱lh ucxni̱ catíni̱lh. Chi̱nchu̱ huix, ¿pi̱ quinca̱najlaniya̱ cahuá̱ hua̱ntu̱ quit cli̱ta̱chuhi̱nani̱tán! —huánilh Jesús.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Xlá̱ chuná̱ kálhti̱lh: —Quimpu̱chiná, quit luhua xli̱ca̱na̱ cca̱najlay pi̱ huix Cristo xCam Dios hua̱nti̱ xli̱mínat xuani̱t ca̱tuxá̱huat laqui̱mpi̱ naquinca̱lakma̱xtuyá̱n.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Acxni̱ tihua̱ yumá̱, Marta lacapala̱ alh tasaniy xta̱la María, chu̱ chuná̱ tze̱k huánilh: —A̱cu luhua chilh Quimpu̱chinacan Jesús, mat calakpi̱ sa̱mpi̱ ta̱chihui̱namputuná̱n.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Acxni̱ chuná̱ kaxmatko̱lh huanica̱, María lacapala̱ tá̱yalh, chu̱ lákalh Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Sa̱mpi̱ ni̱ xa̱tanu̱ya̱chá̱ ca̱chiquí̱n, huata xlá̱ antacú̱ xlaya̱ anta̱ni̱ xta̱tanoklhni̱tanchá̱ Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Cha̱nchu̱ judíos hua̱nti̱ xminko̱ni̱t lakata̱yako̱y laqui̱mpi̱ nama̱aktziyajko̱y, acxni̱ ucxilhko̱lh pi̱ luhua lacapala̱ xtaca̱xta̱qui̱ni̱t María, na̱ xtaxtuni̱t, xlacán sta̱laniko̱lh, sa̱mpi̱ xpuhuanko̱y pi̱ ma̱x caj xama̱ tasay anta̱ni̱ xma̱acnu̱cani̱t xta̱lá.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Acxni̱ cha̱lh María anta̱ni̱ xyá̱ Jesús, xlá̱ lakatatzokóstalh c-xlacatí̱n, chu̱ chuná̱ huánilh: —Quimpu̱chinacán, lapi̱ huix u̱nú̱ huila cahuá̱, quinta̱lá̱ ni̱ xtíni̱lh.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Acxni̱ Jesús úcxilhli̱ pi̱ tzúculh tasay María, xa̱hua̱ yama̱ lactali̱pa̱hu judíos hua̱nti̱ macxtum xlakminko̱ni̱t, xlá̱ luhua li̱pe̱cua̱ makcátzi̱lh c-xnacú̱, ta̱li̱puhuanko̱lh, na̱ aklituánalh.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 A̱li̱sta̱lh chuná̱ kalhasquinko̱lh: —¿Ní̱ luhua ma̱acnu̱ni̱tántit? Xlacán chuná̱ kalhti̱ko̱lh: —Quimpu̱chinacán, catat laqui̱mpi̱ nacca̱ma̱siyuniyá̱n anta̱ni̱ cma̱cnu̱ni̱tahu.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Tzúculh ktasay Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Makapitzi̱n judíos hua̱nti̱ antá̱ xlaya̱kó̱, chuná̱ tzúculh huanko̱y: —Caucxílhtit la̱ntla̱ luhua xli̱ca̱na̱ xpa̱xqui̱y.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Hua̱mpi̱ makapitzí̱n chuná̱ xuampalako̱y: —Hua̱ yuma̱ chixcú̱ hua̱nti̱ tima̱lacahuá̱ni̱lh cha̱tum lakatzí̱n, ¿lá̱ntla̱ pi̱ ni̱ lay chú̱ xtitláhualh aktum tlanca xtatlahu laqui̱mpi̱ ni̱ xtíni̱lh Lázaro?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Anta̱ni̱ xma̱acnu̱cani̱t Lázaro caj xlacahuaxcani̱t lacapá̱n, chu̱ antá̱ xli̱lakatalacani̱t tlanca chíhuix. Chú̱ pi̱ chunatá̱ Jesús luhua xli̱puhuama̱, antá̱ xlá̱ talacatzúhui̱lh,
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 chu̱ chuná̱ huaniko̱lh hua̱nti̱ xlayakó̱: —Cama̱pa̱nú̱tit tama̱ chíhuix hua̱ntu̱ li̱lakatalacani̱t. Cha̱nchu̱ Ma̱rta, huacha̱ xta̱la̱ ti̱ xni̱ni̱t, huánilh: —Quimpu̱chinacán, quincalayá, aya ta̱ti̱majá̱ la̱ntla̱ tíni̱lh.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Hua̱mpi̱ Jesús huánilh: —¿Pi̱ nia̱lh lacapa̱staca̱ pi̱ cuanín, lapi̱ xli̱ca̱na̱ quili̱pa̱huana, pus naucxilha̱ xli̱tlihuaka Dios?
40 Jesus respondeu:
41 Huata nia̱lh tí̱ aklhu̱huá̱tnalh, chu̱ ma̱pa̱nu̱ko̱lh yama̱ chíhuix. Jesús láca̱lh c-akapú̱n, chu̱ chuná̱ huánilh xDios: —Tla̱ti, cpa̱xcatcatzi̱niyá̱n pi̱ huix kaxpatni̱ta̱ quintachihuí̱n.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Quit ccatzi̱y pi̱ xa̱li̱ankalhí̱n quinkaxpatniya, chu̱ tlahuaya̱ hua̱ntu̱ csquiniyá̱n, hua̱mpi̱ huá̱ xpa̱lacata cli̱xakatli̱má̱n laqui̱mpi̱ yuma̱ li̱lhu̱hua̱ ti̱ yunú̱ ya̱kó̱ nakaxmatko̱y, chu̱ naca̱najlako̱y pi̱ xli̱ca̱na̱ huix quimacatani̱ta.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Acxni̱ xuanko̱ni̱ttá̱ yama̱ tachihuí̱n, pixtlanca̱ chuná̱ quilhánilh yama̱ ni̱n: —¡Lázaro, cataxtuchitá̱ anta̱ni̱ tanú̱pa̱t!
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Cha̱nchu̱ hua̱nti̱ yuma̱ xni̱ni̱t taxtuchi, chunatiyá̱ la̱ntla̱ tima̱acnu̱ca̱ li̱huana̱ li̱tamaksnattama̱ni̱t lacti̱tzu̱ lháka̱t, la̱ntla̱ c-xmacaní̱n hasta xtuhuaní̱n, chu̱ c-xlacán na̱ xtalakatlapani̱t. Jesús chuná̱ huaniko̱lh: —Lacapala̱ caxcúttit laqui̱mpi̱ tla̱n naán cxchic.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Puschí̱ lhu̱hua̱ judíos ti̱ xanko̱ni̱t lakapaxia̱lhnán María, lhu̱hua̱ hua̱nti̱ ca̱najlánilh Jesús acxni̱ xlacán ucxilhko̱lh la̱ ma̱lakastakuáni̱lh Lázaro ca̱li̱ní̱n.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Hua̱mpi̱ makapitzí̱n hua̱nti̱ ucxilhko̱lh hua̱ntu̱ xlani̱t lacapala̱ lakanko̱lh fariseos, chu̱ huaniko̱lh hua̱ntu̱ xtlahuani̱t Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Xli̱pacs fariseos, chu̱ xanapuxcun pa̱lijni̱ la̱ma̱stokko̱lh chu̱ tzucuko̱lh li̱chihui̱nanko̱y xatú̱ natlahuaniko̱y Jesús, na̱má̱ huanko̱lh: —¿Tú̱ natlahuaya̱hu? Sa̱mpi̱ tama̱ chixcú̱ luhua lhu̱hua lactlanca tatlahu tlahuama̱.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Lapi̱ quin ni̱tú̱ nahuana̱hu, chu̱ caj chunatiyá̱ namakaxtaka̱hu calatama̱ka̱lh, a̱tzinu̱ luhua lhu̱hua̱ ti̱ nali̱pa̱huanko̱y, chu̱ yama̱ ma̱paksi̱nani̱n romanos naminko̱y laqui̱mpi̱ naquinca̱lakpaklhnikoyá̱n tlanca quintemplo̱cán, chu̱ naquinca̱ma̱sputu̱caná̱n quin judíos, sa̱mpi̱ xlacán napuhuanko̱y pi̱ caj ta̱la̱lacatahuacama̱ko̱hu.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Hua̱mpi̱ cha̱tum hua̱nti̱ antá̱ xta̱tamakstokko̱ni̱t, huanicán Caifás huatiyá̱ hua̱nti̱ xapuxcu pa̱li̱ xli̱hui̱ yama̱ ca̱ta, huata xlá̱ chuná̱ huaniko̱lh: —Huixín ni̱ tzinú̱ akata̱ksá̱tit tu̱ mili̱tlahuatcán,
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 sa̱mpi̱ xali̱huaca̱ tla̱n cani̱lh yuma̱ cha̱tum chixcú, chu̱ ni̱ huá̱ xli̱pu̱tum judíos xala yuma̱ tíyat nani̱ya̱hu.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Hua̱mpi̱ Caifás ni̱ huá̱ xacstu xtalacapa̱stacni ma̱squi chuná̱ chihuí̱nalh, sa̱mpi̱ cumu huá̱ xapuxcu pa̱li̱ xli̱hui̱ acxni̱ yama̱ ca̱ta, ma̱squi ni̱ xcatzi̱y huá̱ xtalacapa̱stacni Dios tia̱li̱ma̱catzi̱ní̱nalh, sa̱mpi̱ xli̱ca̱na̱ pi̱ Jesús namakni̱cán laqui̱mpi̱ chuná̱ xma̱n judíos nali̱lakma̱xtuko̱y.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Hua̱mpi̱ na̱ catzi̱ya̱hu pi̱ ni̱ caj xpa̱lacatacan hua̱nti̱ judíos, huata na̱ huá̱ xpa̱lacatacán xli̱pacs xlakskata̱n Dios hua̱nti̱ ma̱squi nacaxani̱cahuá̱ xtahuilako̱lh c-xli̱ca̱tlanca̱ ca̱tuxá̱huat, laqui̱mpi̱ chuná̱ ma̱na huatiya̱ kampu̱tum natlahuako̱y.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Chuná̱ pi̱ hasta acxnitiyá̱ yama̱ quilhtamacú̱ yama̱ xanapuxcun judíos luhua lacxtum li̱catzi̱ko̱lh, chu̱ tzucuko̱lh putzako̱y la̱ntla̱ natlahuako̱y laqui̱mpi̱ namakni̱ko̱y Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Huata xlá̱ tatampú̱xtulh c-xatiyat Judea, chu̱ alh lacatzú̱ c-desierto c-aktum actzu̱ ca̱chiquí̱n huanicán Efraín, chu̱ antá̱ xta̱lama̱ko̱chá̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t, chu̱ nia̱lh siyuj xli̱latama̱niko̱y anta̱ni̱ tzamacán, usu pu̱tum ya̱kó̱ judíos.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Nia̱lh maka̱s aya xtalacatzuhui̱ma̱ xpa̱scuajcan judíos huanicán ta̱kspuntza̱lí̱n, chu̱ luhua lhu̱hua̱ xama̱kó̱ c-Jerusalén laqui̱mpi̱ nama̱kantaxti̱ko̱y hua̱ntu̱ xli̱smani̱ko̱ni̱t; chu̱ makapitzí̱n luhua lacapala̱ xcha̱mputunko̱y xli̱makua ni̱ xa̱lakchá̱n pa̱scua̱ laqui̱mpi̱ nasiculuna̱chakaniko̱cán pacs tu̱ xpasako̱ni̱t xala ca̱tuxá̱huat.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yama̱ fariseos, chu̱ xanapuxcun pa̱lijni̱ xli̱ma̱paksi̱nanko̱ni̱t pi̱ lapi̱ huí̱ ti̱ xcatzi̱y ní̱ huí̱ Jesús, cama̱catzi̱ní̱nalh laqui̱mpi̱ xlacán tla̱n nachipako̱y, chu̱ natamacanu̱ko̱y c-pu̱la̱chi̱n. Lhu̱hua̱ hua̱nti̱ xlacaputzama̱kó̱ Jesús acxni̱ antá̱ xuilakó̱ c-tlanca templo, chu̱ cha̱tunu makapitzí̱n xla̱kalhasquinko̱y: —¿Lá̱ntla̱ huixín puhuaná̱tit, pi̱ namín cahuá̱ Jesús c-pa̱scua̱, usu ni̱ catímilh?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.