Apocalipse 18
Highland Totonac NT (TOS_TBL) vs ARA
1 A̱li̱sta̱lh cucxilhpá̱ cha̱tum ángel hua̱nti̱ xta̱ctama̱chi̱ c-akapú̱n hasta ca̱tiyatna; yuma̱ ángel xkalhi̱y tlanca li̱tlihuaka, xa̱huá̱ li̱ma̱paksí̱n, chu̱ xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat li̱ca̱makaxkakako̱lh xmakaxkaká̱nat tu̱ xkalhi̱y acxni̱ chilh.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Chu̱ xli̱pacs xli̱akapixtlihuaka̱ chuná̱ xquilhuama̱:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 — ausente —
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 A̱li̱sta̱lh ckaxmatpá̱ aktum tachihuí̱n hua̱ntu̱ minchá̱ c-akapú̱n, chu̱ chuná̱ huá̱:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 — ausente —
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 — ausente —
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 — ausente —
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 — ausente —
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Yama̱ reyes xala ca̱tuxá̱huat hua̱nti̱ lacxtum ta̱tlahuako̱ni̱t lacli̱xcajnit tala̱kalhí̱n, chu̱ lacxtum li̱pa̱xuhuako̱ni̱t hua̱ntu̱ kalhi̱ko̱y, xlacán nalakli̱puhuanko̱y, chu̱ nalaktasako̱y acxni̱ naucxilhko̱y pi̱ aya ta̱yama̱chá̱ xajini̱ la̱ntla̱ laclhcuyumi̱ma̱ca̱ nahuán.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Caj la̱ntla̱ xtape̱cuacán ni̱mpala tzinú̱ catitalacatzuhui̱niputunko̱lh, caj xma̱n mákat nata̱yako̱ya̱chá̱, chu̱ chuná̱ nahuanko̱y:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Na̱ chuná̱ sta̱naní̱n xala c-xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat, na̱ nalaktasako̱y yama̱ tlanca tali̱pa̱hu ca̱chiquí̱n caj xpa̱lacata pi̱ nia̱lh tí̱ catimaktamá̱hualh xli̱sta̱tcán hua̱ntu̱ xlacán kalhi̱ko̱y.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Ti̱pa̱lhu̱hua xli̱sta̱tcán hua̱ntu̱ xle̱nko̱y yuma̱ tlanca ca̱chiquí̱n, xta̱chuná̱ oro, plata, lacslipua chíhuix, xa̱huá̱ perlas, chuná̱ lakli̱lakáti̱t, chu̱ lactapala̱xla lháka̱t xla lino, chu̱ xla seda, ti̱pa̱lhu̱hua colores xatzutzoko, xa̱huá̱ xapu̱stapu̱hua, na̱ chuná̱ ti̱pa̱lhu̱hua xatacuchi̱n lacmu̱csun quihui; na̱ chuná̱ lhu̱hua̱ lactzu̱ lakli̱lakati̱t lí̱sta̱t hua̱ntu̱ li̱tlahuako̱cani̱t xalacuan páklha̱t, marfil, bronca, li̱cá̱n, xa̱huá̱ mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Na̱ chuná̱ xli̱cha̱ncán lhu̱hua xali̱sta̱t canela, xa̱huá̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ lacmu̱csun lí̱sta̱t, li̱ma̱jiní̱n, perfumes hua̱ntu̱ huanicán mirra; xalacuan cuchu, aceite, xatla̱n caxtala̱squítit xlakstu xla trigo, xa̱huá̱ xle̱nko̱cán xali̱sta̱t takalhí̱n na̱má̱ cahua̱yu̱, tí̱ntzun, xa̱huá̱ pu̱tla̱hu, chu̱ hasta na̱ xancán sta̱ko̱cán chixcuhuí̱n hua̱nti̱ ma̱scujucán xta̱chuná̱ la̱ tachí̱n.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Caj xtali̱puhua̱ncán chuná̱ nahuaniko̱y yama̱ tlanca ca̱chiquí̱n:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Xli̱pacs hua̱nti̱ luhua tla̱n li̱ma̱tamacu̱ni̱nanko̱ni̱t caj xpa̱lacata, sa̱mpi̱ lhu̱hua̱ lí̱sta̱t tu̱ xqui̱sta̱ko̱ni̱t antá̱ ca̱chiquí̱n, hua̱mpi̱ chu̱ caj xpa̱lacata xtape̱cuacán mákat lacaminta̱yako̱ya̱chá̱ sa̱mpi̱ xpuhuanko̱y pi̱ na̱ nalakcha̱nko̱y yama̱ tlanca tapa̱tí̱n.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Huata chuná̱ nahuanko̱y:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Xli̱pacs capitán hua̱nti̱ xanapuxcun, xma̱tla̱huani̱nani̱n pu̱tacutnu, xa̱huá̱ hua̱nti̱ caj xpaxia̱lhnama̱kó̱ c-ta̱kaya̱huaná, na̱ chuná̱ hua̱nti̱ luhua antá̱ cscujma̱kó̱, caj lakamákat ucxilhko̱lh hua̱ntu̱ xakspulama̱ yama̱ tlanca ca̱chiquí̱n,
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 cha̱nchu̱ acxni̱ ucxilhko̱lh pi̱ xta̱yama̱chá̱ xajini̱ la̱ntla̱ clhcutahuilama̱ yama̱ ca̱chiquí̱n, xtali̱puhua̱ncán laktasako̱lh, chu̱ xli̱pacs xli̱akapixtlihuakacán chuná̱ tzúculh huanko̱y: “Pá̱xcat huanko̱lh yuma̱ tlanca ca̱chiquí̱n, ¿ní̱ nata̱ksa̱hu aktum li̱tum ca̱chiquí̱n hua̱ntu̱ xta̱chuná̱ li̱lakáti̱t xuani̱t?”
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Puschí̱ la̱ntla̱ xlakli̱puhuama̱kó̱, tzúculh actahuacako̱y tíyat, chu̱ xli̱akapixtlihuakacán chuná̱ xuanko̱y:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 — ausente —
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Na̱ acxnitiya̱ cúcxilhli̱ cha̱tum tlihuaka ángel chaxli̱ aktum tlanca chíhuix xta̱chuná̱ xachihuix tlanca pu̱squiti, chu̱ lhkan máca̱lh c-ta̱kaya̱huaná, chu̱ chuná̱ huá̱:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 — ausente —
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 — ausente —
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Huá̱ chuná̱ li̱ma̱pa̱ti̱ni̱ca̱ sa̱mpi̱ hua̱nti̱ xala yuma̱ ca̱chiquí̱n hua̱ le̱nko̱y cui̱nta̱ xpa̱lacata stajtamakanko̱ni̱t xkalhnican lhu̱hua profetas, xa̱huá̱ hua̱nti̱ xma̱xqui̱ko̱ni̱t xlatama̱tcán Dios, xa̱huá̱ lhu̱hua xca̱najlaní̱n hua̱nti̱ makni̱ko̱cani̱t la̱ntla̱ xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.