Apocalipse 14
Highland Totonac NT (TOS_TBL) vs VC
1 A̱li̱sta̱lh cucxilhpá̱ yama̱ hua̱nti̱ li̱taxtuy xCalhni̱lu̱ Dios, antá̱ xlá̱ xyá̱ yama̱ ka̱stí̱n hua̱ntu̱ huanicán Sión, anta̱ni̱ huí̱ xaca̱chiqui̱n Jerusalén. Antá̱ lacxtum xta̱ya̱kó̱ aktum ciento a̱ti̱puxamata̱ti mi̱lh xatalacsacni chixcuhuí̱n, huachá̱ ti̱ c-xmu̱ncán xtzokuili̱niko̱cani̱t xtucuhuini xCalhni̱lu̱ Dios, xa̱huá̱ xtucuhuini Xtla̱t.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 A̱li̱sta̱lh xtakaxmata̱ xta̱chuná̱ la̱ntla̱ macasa̱nán anta̱ni̱ xuástat tamakuasa̱ lhu̱hua chúchut, usu xta̱chuná̱ la̱ntla̱ takaxmata̱ acxni̱ li̱pe̱cua̱ tzucuy jiliy; na̱ chuná̱ xtakaxmata̱ la̱mpala lhu̱hua tlaknanín hua̱nti̱ xtlakma̱kó̱, usu xtlinquima̱kó̱ xli̱tlaknacán hua̱ntu̱ huanicán arpa.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Chu̱ na̱ xli̱tli̱ko̱y aktum tatlí̱n xasa̱sti antá̱ c-xlacati̱n xlactahui̱lh ma̱paksi̱ná, chu̱ c-xlacati̱ncan yama̱ tanta̱ti ángeles hua̱nti̱ la̱ takalhí̱n xtasiyuko̱y, chu̱ lakko̱lún; na̱ ti̱ni̱ lay tla̱n xcatzi̱niko̱y tatlí̱n hua̱mpi̱ xma̱n hua̱ yama̱ aktum ciento a̱ti̱puxamata̱ti mi̱lh xatalacsacni chixcuhuí̱n hua̱nti̱ xlakma̱xtuko̱cani̱t c-xlaksti̱pa̱ncan ti̱ xala ca̱tuxá̱huat.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Hua̱ yumá̱ hua̱nti̱ niucxnicú̱ xma̱xcajua̱li̱ko̱ni̱t xlatama̱tcán hua̱ntu̱ ma̱aktzanka̱nán ca̱tuxá̱huat, huata ankalhí̱n caj xma̱n huá̱ aksti̱tum le̱nko̱lh xlatama̱tcán, chu̱ xli̱pacs xnacu̱cán xli̱pa̱huanko̱ni̱t Cristo, huá̱ xpa̱lacata̱ xli̱sta̱laniko̱y cani̱cahuá̱ anta̱ni̱ xlá̱ an. Hua̱ yumá̱ hua̱nti̱ luhua pu̱lh xlakma̱xtucani̱t, xlacsacxtucani̱t c-xlaksti̱pa̱ncan tachixcuhuí̱tat laqui̱mpi̱ aksti̱tum nali̱lakataquilhpu̱tako̱y Dios, xa̱huá̱ xCalhni̱lu̱.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Yumá̱ hua̱nti̱ niucxnicú̱ ta̱ksniko̱ca̱ pala xli̱chihui̱nanko̱lh ta̱ksaní̱n, sa̱mpi̱ xli̱ca̱na̱ pi̱ luhua aksti̱tum xlama̱kó̱.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 A̱li̱sta̱lh cucxilhpá̱ cha̱tum ángel hua̱nti̱ xkosma̱ ta̱lhmá̱n ca̱u̱ní̱n, xlá̱ xle̱n aktum xtama̱catzi̱ni̱n Dios hua̱ntu̱ xli̱pa̱án talulóktat nahuán, laqui̱mpi̱ nali̱akchihui̱naniko̱y xli̱pacs hua̱nti̱ huilakó̱ c-xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat, ma̱squi cani̱hua̱ xalaní̱n c-akatunu tíyat, chu̱ ní̱ quilhtzúcut, chu̱ la̱ntla̱ ní̱ tachihuí̱n li̱chihui̱nanko̱y.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Chu̱ luhua pixtlanca̱ chuná̱ xuan: “Caca̱cni̱nanítit, chu̱ calakataquilhpu̱tátit Dios hua̱nti̱ tlanca xlacatzúcut, sa̱mpi̱ chu̱ aya lakcha̱ni̱t quilhtamacú̱ la̱ntla̱ nata̱tlahuako̱y cue̱nta̱ xli̱pacs tachixcuhuí̱tat. Huá̱ xpa̱lacata cca̱li̱huaniyá̱n pi̱ chu̱ xma̱n huá̱ calakachixcuhuí̱tit tlanca tali̱pa̱hu Dios hua̱nti̱ ma̱lacatzuqui̱ni̱t, chu̱ xpu̱chiná catu̱huá̱ tu̱ anán ca̱tuxá̱huat, c-akapú̱n, c-ta̱kaya̱huaná, chu̱ hasta xli̱pacs lactzu̱ taxtunú̱ hua̱ntu̱ anán.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 A̱li̱sta̱lh cucxilhpá̱ pi̱ csta̱laniti̱lhay xli̱cha̱tuy ángel hua̱nti̱ na̱má̱ xquilhuama̱: “¡Aya láclalh, xli̱ca̱na̱ aya nama̱laksputumi̱ko̱cán yama̱ tlanca ca̱chiquí̱n huanicán Babilonia! ¡Hua̱ xaaktzanka̱ta̱yan latáma̱t tu̱ antá̱ ma̱siyucani̱t na̱ ma̱aktzanka̱ya̱huako̱ni̱t xli̱pacs tachixcuhuí̱tat hua̱nti̱ huilakó̱ c-xli̱pacs a̱makapitzi̱n ca̱chiquí̱n tu̱ anán ca̱tuxá̱huat!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 A̱li̱sta̱lh cucxilhpá̱ xli̱kalhatutu ángel hua̱nti̱ na̱ luhua pixtlanca̱ chuná̱ xquilhuama̱: “Lapi̱ caxati̱cahuá̱ hua̱nti̱ huata huá̱ nalakataquilhpu̱tay yama̱ li̱pe̱cua la̱pani̱t chixcú, usu hua̱ntu̱ xatalhpitmakxtu, chu̱ lapi̱ natama̱sta̱y nalhca̱huili̱cán xtucuhuini, c-xmu̱n, usu c-xmacán.
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Entonces namakcatzi̱y xli̱pacs xtasi̱tzi̱li̱akastacya̱huan Dios hua̱ntu̱ xlá̱ nali̱ma̱pa̱ti̱ni̱ko̱y xli̱pacs ti̱ ni̱ lakachixcuhui̱ko̱y; hua̱nti̱ chuná̱ nalakcha̱nko̱y nali̱ma̱pa̱ti̱ni̱ko̱cán lhcúya̱t, xa̱huá̱ azufre hua̱ntu̱ xa̱li̱ankalhí̱n lhcuma̱ nahuán c-xlacati̱ncan yama̱ xasa̱ntujlani xángeles Dios, chu̱ Cristo hua̱nti̱ li̱taxtuy xCalhni̱lu̱.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Yama̱ lhcúya̱t hua̱ntu̱ nali̱ma̱pa̱ti̱ni̱ko̱cán niucxni̱ mixma, ucxla̱ pasámaj nahuán caxani̱li̱huayaj xtihua̱, sa̱mpi̱ xlakataquilhpu̱tako̱y yama̱ maka̱klhana la̱pani̱t chixcú, usu xatatlahuamakxtu; xlacán niucxni̱ catima̱jaxako̱ca̱, xli̱pa̱án ma̱pa̱ti̱ni̱ma̱ko̱ca̱ nahuán, xa̱huá̱ yamá̱ hua̱nti̱ tama̱sta̱ko̱y huili̱niko̱ca̱ c-xmu̱ncán, usu c-xmacancán xtucuhuiní̱ maka̱klhana la̱pani̱t chixcú.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Huá̱ xpa̱lacata xli̱pacs hua̱nti̱ aktum catzi̱ko̱y pi̱ xma̱n hua̱ Dios tapaksi̱niko̱y, chu̱ nama̱kantaxti̱putunko̱y xli̱ma̱paksí̱n, xa̱huá̱ aksti̱tum li̱pa̱huamputunko̱y Jesús, luhua xli̱kalhi̱tcan tlanca ta̱kpuhuantí̱n, chu̱ li̱tlihuaka.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Na̱ acxnitiya̱ ctikáxmatli̱ aktum tachihuí̱n hua̱ntu̱ minchá̱ c-akapú̱n, chuná̱ quihuánilh: “Pacs catzokti̱ yuma̱ tachihuí̱n hua̱ntu̱ nakaxpata: ‘La̱nchú̱ hasta naán quilhtamacú̱ hua̱nti̱ xni̱ko̱lh chunatiyá̱ li̱pa̱huanko̱y nahuán Quimpu̱chinacán ca̱na̱ li̱pa̱xuhu naqui̱taxtuniko̱y.’” “Xli̱ca̱na̱ pi̱ chuná —huan cspíritu Dios—, sa̱mpi̱ xlacán maktumá̱ tu̱ najaxko̱y, chu̱ nia̱lh tú̱ catili̱ma̱scujuko̱ca̱, sa̱mpi̱ xa̱li̱ankalhí̱n pa̱lacachihui̱nama̱kó̱ nahuán hua̱ntu̱ lacuan xtatlahucán tlahuako̱ni̱t c-xlatama̱tcán.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Acxni̱ ctalacayá̱hualh, cúcxilhli̱ pi̱ xlahuaca̱ snapapa puclhni, chu̱ c-xlacni puclhni̱ xuí̱ hua̱nti̱ xta̱chuná̱ xtasiyuy cha̱tum chixcú. C-xakxe̱ka̱ xacui̱ aktum corona xla oro, chu̱ xchipani̱t aktum stacaca xli̱chucucan sákat hua̱ntu̱ xta̱chuná̱ ma̱chi̱ti̱ huanicán hoz.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Cucxilhpá̱ pi̱ taxtuchá̱ c-xtemplo̱ Dios hua̱ntu̱ huilachá̱ c-akapú̱n cha̱tum ángel hua̱nti̱ xli̱pacs xli̱tlihuaka̱ xquilhanima̱ yamá̱ hua̱nti̱ xuí̱ c-xlacni puclhni: “Catahuixca̱ni, tza̱pu̱ cama̱scuju̱ mili̱scujni, sa̱mpi̱ chu̱ aya lakcha̱ni̱t quilhtamacú̱ la̱ntla̱ natzucuya̱ chucuqui̱ya̱ laná̱nat, sa̱mpi̱ xacatlatá.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Cha̱nchu̱ yamá̱ ti̱ xuilachá̱ c-xlacni puclhni, xlá̱ tzúculh ma̱scujuy xli̱scujni̱ ca̱tiyatna, chu̱ tzúculh chucuqui̱y, chu̱ ma̱macxtumi̱y hua̱ntu̱ aya xlana̱nani̱t ca̱tuxá̱huat.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 A̱li̱sta̱lh cucxilhpá̱ pi̱ taxtupá̱ cha̱tum ángel c-xtemplo̱ Dios, xlá̱ na̱ chuná̱ xchipati̱lhay aktum stacaca li̱scujni̱ xta̱chuná̱ la̱ntla̱ ma̱chi̱ti̱.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Chu̱ antiyá̱ c-xtemplo̱ Dios taxtuchi̱ a̱cha̱tum ángel hua̱nti̱ kalhi̱y tlanca li̱ma̱paksí̱n nali̱ma̱laktzanka̱nán lhcúya̱t, chu̱ luhua pixtlanca̱ tiquilhánilh hua̱nti̱ xchipani̱t xastacacaxni̱n xli̱scujni, chuná̱ huánilh: “La̱li̱huán cama̱scuju̱ xastacacaxni̱n mili̱scujni, chu̱ caca̱acti̱kó̱ muslhu̱hua̱ tamakalán xla uva xala ca̱tuxá̱huat, sa̱mpi̱ chu̱ aya lakcha̱ni̱t quilhtamacú̱ la̱ntla̱ naca̱ko̱ya̱hu sa̱mpi̱ tla̱n catlani̱ttá.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Yama̱ ángel tzúculh ma̱scujuy xli̱scujni̱ c-xokspun ca̱tiyatna, chu̱ xli̱pacs anta̱ni̱ xlaccha̱ta̱yama̱ uvas, xlá̱ musatunu̱ ca̱ko̱lh, chu̱ macxtum huili̱ko̱lh anta̱ni̱ huí̱ tlanca xpu̱lakchitcan uvas laqui̱mpi̱ macxtum nalakchitcán. Hua̱ yumá̱ lacatancs li̱ma̱siyuputún pi̱ li̱pe̱cua tapa̱tí̱n hua̱ntu̱ macamimaj nahuán Dios caj xpa̱lacatacán hua̱nti̱ ni̱ lakachixcuhuiko̱ni̱t.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Yama̱ lhu̱hua uvas hua̱ntu̱ ma̱macxtumi̱ko̱ca̱ mákat c-xquilhapa̱n xaca̱chiqui̱n Jerusalén antá̱ xuí̱ pu̱chitni̱ anta̱ni̱ tzucúcaj lakchitko̱cán; chu̱ c-pu̱chitni̱ tzúculh taxtuy lhu̱hua kalhni, chu̱ la̱ntla̱ xli̱pu̱lhmá̱n xqui̱taxtuma̱ ma̱x xcha̱n c-xkalhtzan tantum cahua̱yu̱, chu̱ la̱ntla̱ xli̱kalhtlanca̱ anta̱ni̱ chuná̱ tamákalh kalhni̱ ma̱x cumu aktutu ciento kilómetro.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.