Mateus 21

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús cha̱lh lacatzú nac Jerusalén nac aktum actzú ca̱chiquí̱n huanicán Betfagé, tamákxtakli nac aktum ca̱quihuí̱n huanicán Cerro de los Olivos.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Xlá ca̱ma̱páksi̱lh cha̱tuy ixdiscípulos:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Para tí ca̱li̱huaniyá̱n hua̱nchi xcutpa̱nántit, cahuanítit xlacata Mimpu̱chinacán maclacasquín y acxni nali̱lakó ama xtakpará tuncán.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Jesús chuná jaé li̱ma̱kantáxti̱lh tú istzokni̱t ixlacata nac Escrituras cha̱tum profeta:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Caca̱huanítit tí talama̱na nac ca̱chiquí̱n xla Jerusalén:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ixdiscípulos taalh y hua̱k tatláhualh la̱ta tú ca̱li̱ma̱páksi̱lh Jesús.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Ixli̱puntzú talí̱chilh amá quitzistancaní̱n y tali̱ke̱tlápalh ixlhaka̱tcán amá actzú burro xlacata capu̱tahuácalh Jesús.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 La̱ pu̱tahuacako̱lh tzúculh tla̱huán pakán nac Jerusalén; entonces lhu̱hua cristianos tatrámi̱lh ixlhaka̱tcán nac tijia ní ixlactla̱huama; makapitzi ixtaquí ixakán quihui tzú̱csuat y na̱ ixtatramí nac tijia.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 La̱ta tí ixtapu̱lá y tí ixtasta̱lá ixta̱ktasá:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Acxni tánu̱lh nac ca̱chiquí̱n xla Jerusalén lhu̱hua ixtara̱kalasquiní:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 ―Namá chixcú Jesús, profeta xalac Nazaret ni̱ma̱ li̱tapaksí Galilea ―ixtakalhti̱nán makapitzi.
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Astá̱n Jesús tánu̱lh nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén. Xlá tzúculh ca̱tamacxtú hua̱k cristianos tí ixtasta̱nama̱na y tí ixtatama̱huanama̱na. Ca̱ma̱kpu̱spítnilh ixmesajcán tí ixtalakxta̱palí tumi̱n, ca̱tramákalh itsillajcán tí ixtastá palomas.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Na̱ ca̱huánilh:
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Aná nac ixlacaquilhtí̱n pu̱siculan makapitzi lakatzí̱n y tí ni̱ lá ixtatla̱huán tama̱lacatzúhui̱lh xlacata caca̱ma̱ksá̱ni̱lh y xlá ca̱ca̱xtláhualh.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Jaé ixtascújut Jesús tá̱cxilhli xanapuxcun curas y lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n, na̱ chuná cani̱huá ixtakaxmatí la̱ lactzú camán ixta̱ktasá: “¡Clakachixcuhui̱yá̱u ixli̱talakapasni rey David!” Xlacán ni̱ para tziná tama̱tlá̱ni̱lh ma̱s chá tasí̱tzi̱lh,
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 y huá tali̱huánilh Jesús:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Amá lacchixcuhuí̱n yaj tú takalhtí̱nalh y Jesús ca̱kxtakyá̱hualh y alh tamakxtaka amá ca̱tzisní nac actzú ca̱chiquí̱n Betania.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Ixli̱cha̱lí tzisa táspitli nac Jerusalén. Jesús tzincsli y ácxilhli katum suja ixpa̱xtú̱n tijia. Xlá lákalh pero ni̱tú ixkalhí ixtahuácat huata lhu̱hua ixpakán.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 ―¡Clacasquín ya̱cxni cakalhi mintahuácat! ―huánilh Jesús.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Amá suja tuncán sca̱cli, ixdiscípulos tacá̱cni̱lh tú ixtlahuani̱t y takalasquínilh:
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Xlá ca̱kálhti̱lh:
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Na̱ chuná li̱tum cca̱huaniyá̱n, la̱ta tú li̱kalhtahuakaniyá̱tit Dios caca̱ma̱xquí̱n, xlá ama ca̱ma̱kantaxti̱niyá̱n para tancs ca̱najlayá̱tit ama ca̱ma̱xqui̱yá̱n.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Jesús cha̱mpá nac pu̱siculan y tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos; pero ixli̱puntzú táchilh xanapuxcun curas y xalactali̱pa̱u ma̱paksi̱naní̱n. Xlacán takalasquínilh:
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Jesús ca̱kálhti̱lh:
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Chí tuncán quila̱huaníu, ¿ticu li̱ma̱páksi̱lh Juan Bautista caca̱kmúnulh cristianos, Dios, o lacchixcuhuí̱n?
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Y para huaniyá̱u lacchixcuhuí̱n tali̱ma̱páksi̱lh tla̱n tasi̱tzí cristianos porque lhu̱hua taca̱najlani̱t xlacata Dios ma̱lakacha̱ni̱t nali̱chihui̱nán ca̱quilhtamacú.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 La̱ talacchihui̱nanko̱lh takálhti̱lh:
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Astá̱n Jesús chuné tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní amá lacchixcuhuí̱n:
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 “Chí ni̱ camputún scuja”, kálhti̱lh ixti̱cú. Pero a̱stá̱n ma̱túnujli ixtapuhuá̱n y alh scuja nac ixca̱tucuxtu ixti̱cú.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Amá chixcú huánilh xatajú ixkahuasa: “Chí huix capit scuja nac quinca̱tucuxtu.” “Tla̱n nacán scuja nac minca̱tucuxtu”, kálhti̱lh ixti̱cú. Pero amá kahuasa ni̱ alh scuja la̱ ma̱lácnu̱lh.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Chí quila̱huaníu, ¿la̱ta ixli̱cha̱tuycán, ticu ma̱kantáxti̱lh tú ma̱páksi̱lh ixti̱cucán?
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Porque Juan Bautista milh ca̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n la̱ natati̱tumi̱yá̱tit, pero huixín ni̱ ca̱najlátit ixtachihuí̱n. Tí takáxmatli ixtachihuí̱n y talakxta̱páli̱lh ixlatama̱tcán huá namá ní̱ lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n y tí chu̱ta ta̱clapu̱lá lacchaján, y huixín ma̱squi ca̱cxílhtit la̱ tama̱táncsalh ixlatama̱tcán, ni̱ para tziná ma̱tunújtit minkasatcán.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 ’Cama ta̱ma̱lacastucpará minkasatcán jaé takalhchihuí̱n: Ixpu̱chiná aktum lanca ca̱tucuxtu chalh lhu̱hua li̱chánat uvas nac ixpu̱chaná̱n. Tla̱n maccorralhko̱lh; aná lacatzú tláhualh ixpu̱chitcán, na̱ tláhualh aktum lanca torre xlacata tla̱n namaktakalha ixtachaná̱n. Astá̱n ca̱ma̱sa̱cuáni̱lh ixca̱tucuxtu makapitzi lacchixcuhuí̱n y alh latamá a̱lacatunu.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Acxni tzúculh catlán ixtahuácat ca̱ma̱lakácha̱lh makapitzi ixtasa̱cua xlacata nama̱xqui̱cán tú ixtocarlí la̱ ixca̱ta̱lacca̱xlani̱t.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Pero amá lacchixcuhuí̱n tachípalh ixtasa̱cua ixpatroncán, makapitzi ta̱kkaxími̱lh, makapitzi tamákni̱lh y tunuj taliactaláli̱lh chíhuix.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Amá ixpu̱chiná ca̱tucuxtu ca̱ma̱lakácha̱lh ma̱s ixtasa̱cua, pero amá ni̱ lactlá̱n lacchixcuhuí̱n na̱ chuná tama̱kxtakájni̱lh la̱ ixtatlahuani̱t xa̱makapitzi tasa̱cua tí ixca̱ma̱lakacha̱cani̱t xapu̱lh.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 ’Xlá ixkalhí cha̱tum ixkahuasa y tzúculh lacpuhuán: “Para cma̱lakachá quinkahuasa natakaxmatní y naquintama̱xquí tú quimini̱ní.”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Xli̱ca̱na ma̱lakácha̱lh, pero amá lacchixcuhuí̱n acxni tá̱cxilhli amá kahuasa tzúculh talacchihui̱nán: “Huá jaé ama ta̱tamakxtaka hua̱k herencia, para makni̱yá̱u aquín nata̱tamakxtaká̱u jaé ca̱tucuxtu.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Xlacán talí̱lhca̱lh natama̱laksputú amá kahuasa, tachípalh táli̱lh ixquilhpá̱n ca̱tucuxtu y aná tamákni̱lh.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 La̱ chihui̱nanko̱lh Jesús ca̱kalasquínilh amá xanapuxcun judíos:
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Xlacán takalhtí̱nalh:
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Jesús ca̱huaniko̱lh:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 ’Aquit tancs cca̱huaniyá̱n, Dios ama ca̱maklhti̱yá̱n mimpu̱tahui̱lhcán ni̱ma̱ ixca̱lacsacnini̱tán nac ixtapáksi̱t y ama ca̱ma̱xquí amá tí ni̱ lactali̱pa̱u cristianos puhuaná̱tit xlacata xlacán natama̱xquí ixtahuácat ixtascújut para tatlahuá ixtapáksi̱t nac ixlatama̱tcán.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Amá tí liakchakxa jaé chíhuix y tahuacaya̱chá ixakspu̱n ixacstu ama laktzanká; y tí actahuilá jaé chíhuix ama lacchatamí.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Amá xanapuxcun curas y lactali̱pa̱u saduceos tama̱kachákxi̱lh xlacata Jesús ixca̱li̱ta̱ma̱lacastucni̱t ixkasatcán amá ixtakalhchihuí̱n.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Xlacán li̱cuánit tasí̱tzi̱lh y tachipaputún Jesús xlacata natama̱laksputú, pero tajicuánilh cristianos porque xlacán ixtali̱macá̱n Jesús cha̱tum profeta tí ixma̱lakacha̱ni̱t Dios nali̱chihui̱nán.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.