Marcos 12
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 A̱stá̱n Jesús tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní amá lacchixcuhuí̱n:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Acxni cha̱lh ixquilhta nachitcán uvas, ma̱lakácha̱lh cha̱tum ixtasa̱cua naca̱maksquín amá cha̱lhca̱tnaní̱n tú ixtocarlí tachitni.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Pero xlacán tachípalh, ta̱kkaxími̱lh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh tachitni.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Amá xapu̱chiná ma̱lakacha̱pá a̱cha̱tum ixtasa̱cua, y na̱ chuná taliactaláli̱lh chíhuix, tamá̱xqui̱lh ixakxa̱ka y tahuánilh la̱ta tú talacásquilh.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Todavía ma̱lakacha̱pá a̱cha̱tum ixtasa̱cua y jaé tamákni̱lh. A̱stá̱n ca̱ma̱lakácha̱lh ma̱s ixtasa̱cua y huí tí tamákni̱lh y huí tí huata ta̱kkaxími̱lh.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Amá ko̱lú ixkalhí cha̱tum ixkahuasa snu̱n ixlakalhamán, y chuné ixlacpuhuán: “Para cma̱lakachá quinkahuasa natakaxmatní tú naca̱huaní.” Xli̱ca̱na ma̱lakácha̱lh ixkahuasa.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Acxni ca̱lákcha̱lh amá kahuasa xlacán tzúculh tara̱huaní: “Huá namá kahuasa tí ama ta̱tamakxtaka hua̱k herencia acxni naní ixti̱cú. Chí tuncán camakni̱huí xlacata aquín ixpu̱chinaní̱n nahuaná̱u jaé ca̱quihuí̱n.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Amá ixkahuasa xapu̱chiná na̱ tachípalh, tamákni̱lh y táalh tamakán ixquilhpá̱n ca̱tucuxtu.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Jesús ca̱kalasquínilh amá lacchixcuhuí̱n:
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Huixín ni̱ li̱kalhtahuakani̱tántit tú huan Escrituras? Lacatum chuné tatzokni̱t:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Tú acxilá̱u hua̱k Dios lacsacxtuni̱t y pa̱xahuayá̱u la̱ tlahuani̱t,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 La̱ chihui̱nanko̱lh Jesús xlacán tasí̱tzi̱lh porque tama̱kachákxi̱lh huá ixca̱li̱chihui̱nani̱t y talacpuhua la̱ tla̱n natalí̱n cpu̱la̱chi̱n. Pero lhu̱hua ixtaya̱na tí ixtali̱pa̱huán ixtachihuí̱n Jesús y tajicuánilh para natamaklhti̱nán. Huá xlacata mejor ta̱kxtakyá̱hualh y táalh.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Ixli̱puntzú ixenemigos Jesús tama̱lakácha̱lh makapitzi fariseos y tí ixtata̱ya̱na rey Herodes caj natakalhputzá para ni̱ tla̱n naca̱li̱chihui̱nán ma̱paksi̱naní̱n y tla̱n natalí̱n nac pu̱la̱chi̱n.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Acxni talákchilh takalasquínilh:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Jesús acxcátzi̱lh xlacata caj ixtakalhputzama̱na y chuné ca̱huánilh:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Li̱minica mactum tumi̱n. Acxni ácxilhli ca̱kalasquínilh:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 ―Pues cama̱xquí̱tit ma̱paksi̱na romano tú xlá mini̱ní y cama̱xquí̱tit Dios tú xlá lacasquín milacatacán ―huanko̱lh Jesús.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Talakchimpá ixli̱puntzú makapitzi saduceos; jaé cristianos tapuhuán xlacata ixespíritu cha̱tum cristiano yaj lacastacuanán acxni ní. Huá tali̱kalasquínilh Jesús:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Maestro, Moisés quinca̱li̱ma̱paksí̱n para cha̱tum chixcú ní y makxtaka ixta̱cha̱t y ni̱ takalhí ixcamancán, xa̱cha̱tum ixta̱cam tla̱n ta̱tamakaxtoka ixya̱stá y takalhí ixcamancán xlacata ni̱ nalaksputa ixta̱cam ni̱ma̱ ni̱lh.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Pues maktum ixtalama̱na cha̱tujún lacchixcuhuí̱n. Xla̱huán tamakáxtokli y ni̱ ixli̱maka̱s quilhtamacú ni̱lh y ni̱ takálhi̱lh ixcamancán.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ixli̱cha̱tuy ixta̱cam ta̱tamakáxtokli ixya̱stá; ni̱ para maka̱s na̱ ni̱lh y ni̱ takálhi̱lh camán. Ixli̱cha̱tutu na̱ ta̱tamakáxtokli ixya̱stá y na̱ chuná akspúlalh.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Xa̱makapitzi lacchixcuhuí̱n hua̱k tata̱tamakáxtokli amá pusca̱t y ni̱ cha̱tum tí takálhi̱lh camán, y cha̱lh quilhtamacú amá pusca̱t na̱ ni̱lh.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Entonces acxni ixespiritucán nalacastacuanán ca̱li̱ní̱n, ¿ticu yá chixcú ixta̱cha̱t ama huan pues hua̱k ta̱tamakáxtokli ixcha̱tujuncán?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jesús ca̱huánilh:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Huixín ni̱ catzi̱yá̱tit xlacata acxni natalacastacuanán ca̱li̱ní̱n yaj tí ama tamakaxtoka, ni̱ para ama takalhí ixlactzumajancán tí natama̱makaxtoka porque la̱ ángeles ta̱má̱n tahuán ni̱ma̱ tahuila̱na nac akapú̱n.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Huixín na̱ aktzanka̱ni̱tántit para puhuaná̱tit ni̱cxni talacastacuanán ni̱n porque ni̱ tla̱n ma̱kachakxi̱yá̱tit tú huan ixlibro Moisés. Xlá tzokli la̱ maktum Dios ta̱chihuí̱nalh nac akatum actzu quihui la̱ta lhcuta̱yama y chuné huánilh Dios: “Aquit Dios tí tali̱pa̱huani̱t y tali̱pa̱huancú Abraham, Isaac y Jacob.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Huá cca̱li̱huaniyá̱n huixín aktzanka̱ni̱tántit para puhuaná̱tit xlacata tí talatáma̱lh y táni̱lh yaj takalhí Dios tí natali̱pa̱huán, porque la̱ta chí Dios lama xastacnán cani̱cxnihuá quilhtamacú.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Cha̱tum chixcú tí ixma̱sí ixley Moisés kaxmatko̱lh la̱ ca̱ta̱chihuí̱nalh Jesús amá lacchixcuhuí̱n y ma̱kachákxi̱lh xlacata xli̱ca̱na tú ixca̱huanini̱t. Xlá na̱ talacatzúhui̱lh y chuné kalasquínilh:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesús kálhti̱lh:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Huá cali̱pá̱huanti Mimpu̱chiná ixli̱hua̱k minacú, ixli̱hua̱k mili̱stacni, ixli̱hua̱k mintapuhuá̱n, ixli̱hua̱k mili̱tlihueke.” Huá jaé xla̱huán tapáksi̱t lakatí Dios natatlahuá ixcamán.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Ixliaktuy ixtapáksi̱t na̱ acxtumatiyá qui̱taxtú y chuné li̱chihui̱nán: “Caca̱lakalhámanti hua̱k minta̱cristianos na̱ chuná la̱ huix lacasquina calakalhamanca.” Huá jaé lanca tapáksi̱t y ma̱s macuán nac quilatama̱tcán.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Amá chixcú huánilh Jesús:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Xlá ni̱ lakatí cahuili̱nica lhu̱hua li̱lakachixcuhuí̱n cpu̱siculan, o caca̱makni̱ca quitzistancaní̱n caj li̱lakachixcuhui̱cán, xlá ma̱s lakatí cali̱pa̱huanca ixli̱hua̱k quintapuhua̱ncán, ixli̱hua̱k quinacujcán, ixli̱hua̱k quili̱stacnicán, ixli̱hua̱k quili̱pa̱xqui̱ncán, y cha̱tum cristiano caca̱lakalhámalh xa̱makapitzi na̱ chuná la̱ ixacstu lakalhamancán.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Acxni káxmatli Jesús la̱ chihuí̱nalh amá chixcú chuné huánilh:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Jesús ixlapu̱lajcú nac pu̱siculan y tzucupá ca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos y chuné ca̱huánilh:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Y maktum acxni rey David ma̱lacpuhuá̱ni̱lh Espíritu Santo chuné huá:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱puhuaná̱tit xlacata Cristo ixli̱talakapasni rey David nahuán si pi̱huá rey David li̱macá̱n Ixpu̱chiná tí ama lakma̱xtú?
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesús ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh hua̱k cristianos y chuné ca̱huánilh:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Xlacán taputzá lactali̱pa̱u pu̱táhui̱lh nac sinagogas, nac fiestas talacasquín pu̱la tla̱n caca̱ma̱hui̱ca.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Viudas ta̱kskahuimaklhtí ixchiccán y xlacata ni̱tí tú naca̱huaní li̱catzi lhu̱hua tú takalhtahuakaní Dios, pero ni̱ para talacpuhuán xlacata xlacán ma̱s lhu̱hua castigo ama̱ca ca̱ma̱xqui̱cán.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Maktum Jesús ixuí lacatzú ní tahuila̱na cajas xla limosna, ixca̱cxilhma la̱ cristianos ixtamuju̱ma̱na ixlimosnajcán, y makapitzi ricos ixtamujú lhu̱hua tumi̱n.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ixli̱puntzú talacatzúhui̱lh cha̱tum viuda snu̱n pobre y múju̱lh nac caja aktuy tumi̱n xla cobre ni̱ lhu̱hua ixtapalh ixuani̱t.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Jesús ca̱tasániko̱lh ixdiscípulos y chuné ca̱huánilh:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Porque ricos tamúju̱lh ixlimosnajcán tumi̱n ni̱ma̱ ca̱kalhta̱xtuní, pero xlá múju̱lh ixtumi̱n ni̱ma̱ a̱huata ixkalhí ixama li̱hua̱yán.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.