Lucas 7
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Acxni ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh amá cristianos tí ixtakaxmatma̱na Jesús ampá nac Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Aná ixlama cha̱tum capitán romano, ixkalhí cha̱tum ixtasa̱cua ixni̱majá la̱ta ixta̱tatlá y snu̱n ixlakalhamán.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Amá capitán acxni cátzi̱lh la̱ ixli̱chihui̱nancán ixtascújut Jesús ca̱ma̱lakácha̱lh makapitzi lakko̱lún judíos cata̱lh tahuaní Jesús catláhualh li̱tlá̱n camilh ma̱ksa̱ní ixtasa̱cua.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Xlacán tama̱lacatzúhui̱lh Jesús y chuné tzúculh taxcalaní:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 porque xlá snu̱n quinca̱lakma̱xtuni̱tán y xa̱huá huá ma̱tlahui̱nani̱t aktum quisinagogajcán.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Jesús ma̱tla̱ni̱lh y ca̱tá̱alh. A̱laktzú ixca̱tzanka̱ní natachá̱n acxni támilh talakapa̱xtoka makapitzi ixamigos amá capitán tí ixca̱ma̱lakacha̱ni̱t y tahuánilh:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Huá xlacata ni̱ ckálhi̱lh li̱camama aquit nacaná̱n lacaputzayá̱n. Para quimakta̱yaputuna huata cali̱ma̱paksí̱nanti ixli̱tlihueke mintachihuí̱n y quintasacua na̱ksa̱nán.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Pues huix catzi̱ya xlacata aquit na̱ quintama̱paksí ma̱s xalactali̱pa̱u, pero aquit na̱ cca̱kalhí soldados tí quintakaxmatní tú cca̱li̱ma̱paksí. Acxni cuaní cha̱tum: “Capit ní cama ma̱lakacha̱yá̱n”, xlá tuncán an. Acxni cuaní cha̱tum: “Caní juú”, xlá tuncán min, y la̱ta tú cli̱ma̱paksí quintasa̱cua xlá tuncán tlahuá. Huá cli̱huaniyá̱n aquit cli̱pa̱huán mintachihuí̱n.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 La̱ kaxmatko̱lh amá tachihuí̱n Jesús cá̱cni̱lh amá capitán y acs ca̱lacá̱cxilhli hua̱k tí ixtatakokeni̱t y ca̱huánilh:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Amá lacchixcuhuí̱n tatáspitli nac ixchic amá capitán romano y tá̱cxilhli ixaksa̱nani̱ttá amá chixcú tí ixta̱tatlá.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 A̱stá̱n Jesús ca̱tá̱alh ixdiscípulos nac aktum ca̱chiquí̱n huanicán Naín y lhu̱hua cristianos ixtatakokeni̱t.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Lihua ixtacha̱ma̱najá ca̱chiquí̱n acxni ácxilhli ixli̱ncán nac campúsa̱ntu cha̱tum ni̱n. Ixkahuasa ixuani̱t cha̱tum viuda y huata amá tancstum ixkahuasa ixkalhí tí ixni̱ni̱t. Lhu̱hua cristianos xala amá ca̱chiquí̱n ixtatakokeni̱t amá pusca̱t.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Acxni ácxilhli Jesús li̱lakapútzalh amá viuda y huánilh:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Jesús ca̱ma̱lacatzúhui̱lh tí ixtalí̱n caja y ¡tucs tláhualh! Amá lacchixcuhuí̱n tí ixtacucani̱t tatá̱yalh y Jesús ta̱chihuí̱nalh amá xani̱n kahuasa:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Amá kahuasa tuncán lacastacuánalh, curucs tahui y tzúculh chihui̱nán. A̱stá̱n Jesús macamá̱xqui̱lh ixna̱na amá kahuasa.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Hua̱k cristianos ca̱maká̱klhalh tú ixta̱cxilhni̱t y tzúculh tapa̱xcatcatzi̱ní Dios tú ixtlahuani̱t. Makapitzi ixtahuán:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Tú xtlahuani̱t Jesús lacapala tacatzi̱ko̱lh cristianos xala amá pu̱latama̱n Judea y ni̱ma̱ ixtata̱tapakxtoka.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ixdiscípulos Juan tali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh jaé ixtascújut Jesús.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Entonces xlá ca̱tasánilh cha̱tuy ixdiscípulos y ca̱ma̱lakácha̱lh ixlacati̱n Jesús porque xlá tancs ixcatzi̱putún para xli̱ca̱na Jesús huá Cristo ixuani̱t tí ixmini̱t ca̱lakma̱xtú cristianos, o ixamajcú takalhí namín a̱stá̱n tunu.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Acxni talákcha̱lh xlacán tama̱lacatzúhui̱lh y tahuánilh:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Xlá acs ca̱lacá̱cxilhli y tzúculh ca̱ma̱ksa̱ní makapitzi ta̱tatlaní̱n tí ixtakalhí ti̱pa̱katzi tá̱tat y tasipá̱ni̱t, ca̱tamácxtulh ixespiritucan tlajananí̱n ixmacnican cristianos y ca̱ma̱lacahuá̱ni̱lh lakatzí̱n.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 La̱ tlahuako̱lh ixtascújut ca̱huánilh:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Na̱ cahuanítit xlacata aquit cli̱pa̱xahuá tí tancs quili̱pa̱huán porque ni̱ ama lakaputzaxní.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 La̱ ta̱nko̱lh amá lacchixcuhuí̱n tí ixca̱ma̱lakacha̱ni̱t Juan, Jesús tzúculh li̱chihui̱nán Juan, ca̱huánilh cristianos:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Quila̱huaníu, ¿tucu qui̱cxílhtit? ¿Ixlacaputzayá̱tit cha̱tum chixcú tí tla̱n lhaka̱nani̱t la̱ namá ni̱ma̱ tahuila̱na nac pu̱ma̱paksi̱n? Huixín catzi̱yá̱tit namá lacchixcuhuí̱n tí tla̱n talhaka̱nán y li̱ca̱cni̱t talama̱na tahuila̱na nac ixchiccán reyes.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ¿Tucu ixputzayá̱tit? ¿Ixacxilhputuná̱tit cha̱tum profeta tí ma̱lakacha̱ni̱t Dios? Para huá qui̱putzátit li̱huacá tla̱n porque Juan li̱macamincani̱t ma̱s lanca que la̱ cha̱tum profeta.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Juan huá namá chixcú tí chuné li̱chihuí̱nalh Dios nac Escrituras:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Aquit tancs cca̱huaniyá̱n la̱ta ixli̱hua̱kcán cristianos tí tama̱lakahuani̱ni̱t lacchaján ca̱quilhtamacú ni̱tí ma̱ccha̱ní ixli̱lanca Juan Bautista, pero na̱ cacatzí̱tit xlacata nac ixtapáksi̱t Dios namá ma̱s ni̱ xatali̱pa̱u cristiano li̱maca̱ncán ma̱s lanca que Juan Bautista.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Hua̱k cristianos tí takáxmatli hasta ixma̱lakaxoke̱nani̱n tumi̱n tí ixca̱kmununi̱t Juan tama̱kachákxi̱lh xlacata Dios ca̱ma̱xquí ixcamán stalhca taxokó̱n.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Pero ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y fariseos tí ni̱ ixtali̱tamakxtakni̱t caca̱kmúnulh Juan, ni̱ tama̱tlá̱ni̱lh tú ixca̱ma̱lacnu̱nini̱t Dios ama ca̱ma̱xquí.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Jesús ca̱huanipá jaé takalhchihuí̱n:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Xlacán tamakslihueké namá lactzáca̱t lactzu̱ camán ni̱ma̱ takama̱nán nac li̱tamá̱u y ni̱tú tama̱tla̱ní hasta ixcompañeros tahuán: “¿Tucu lacasquiná̱tit? Ctlaká̱u tatlí̱n, pero huixín ni̱ tantli̱yá̱tit; ctli̱yá̱u li̱lakaputza alabanza ni̱ para chú tasayá̱tit.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Jaé cristianos chuná tapa̱xtoka porque qui̱lachi ca̱quilhtamacú Juan Bautista; xlá ni̱ ixca̱ta̱hua̱yán, ni̱ para ixca̱ta̱pa̱xahuá ca̱ta̱huá vino cristianos y huancán xlacata kalhí ni̱ tla̱n espíritu.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 A̱stá̱n cmilh aquit Xatalacsacni Chixcú tí cca̱ta̱hua̱yán y acxtum cca̱ta̱pa̱xahuá cca̱ta̱huá vino cristianos y huancán: “Ca̱cxílhtit namá la̱ huata li̱puhuán nahua̱yán y ca̱ta̱kachí cristianos, amigos ca̱tlahuá tí tama̱lakaxoke̱nán tumi̱n y tí takalhí lhu̱hua tala̱kalhí̱n.”
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Pero ixtalacapa̱stacni Dios tla̱n ta̱cxcatzí tí ca̱laclhca̱nini̱t natacatzí la̱ ama ca̱lakma̱xtú ixcamán.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Cha̱tum ixma̱kantaxti̱ná ixley Moisés huánilh Jesús caalh ta̱hua̱yán nac ixchic. Acxni cha̱lh xlá pasá̱rlalh nac mesa y tzúculh ca̱ta̱hua̱yán la̱ta tí ixtahuila̱na.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Nac ca̱chiquí̱n ixlama cha̱tum pusca̱t mi̱ma̱ chu̱ta ixaclapu̱lá; acxni cátzi̱lh xlacata Jesús ixani̱t hua̱yán nac ixchic amá fariseo lí̱milh aktum frasco xatlá̱n perfume.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tatzokostánilh y tzúculh tasá la̱ta ixli̱puhuán ixnacú; ixlakaxtájat li̱tu̱chéke̱lh ixtujún Jesús y li̱tu̱ma̱scá̱calh ixchíxit; ixtu̱spu̱ta ixtujún ixuili̱niti̱lhá perfume nac ixtujún.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Amá fariseo tzúculh lacpuhuán: “Para jaé chixcú xli̱ca̱na profeta ixuá ixacxcátzi̱lh tucu ixkásat namá pusca̱t tí tu̱cheke̱ma pues chu̱ta aclapu̱lá.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jesús cátzi̱lh ixtapuhuá̱n y huánilh:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jesús huá:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Como xlacán ni̱ lá ixtaxoko̱nán amá ixma̱sa̱cuani̱na tumi̱n ca̱lakalhámalh ca̱ma̱tzanke̱nánilh tú ixtali̱ní. Chí quihuani, la̱ta ixli̱cha̱tuycán, ¿ticu ma̱s nalakalhamán napa̱xcatcatzi̱ní amá chixcú tú ma̱tzanke̱nánilh?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simón kálhti̱lh:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Jesús acs lacá̱nilh amá pusca̱t y huanipá Simón:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Huix ni̱ quimacáspu̱tti acxni cchilh, pero xlá la̱ta ctitánu̱lh spu̱tma quintujún.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Huix ni̱ quihuili̱ni aceite nac quiákxa̱ka la̱ li̱smani̱ni̱táu aquín judíos, pero xlá quihuilí̱nilh xatlá̱n perfume nac quintujún.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 La̱ta tú tlahuani̱t quilacata tla̱n li̱lakapascán xlacata lhu̱hua tala̱kalhí̱n kalhí pero aquit cma̱tzanke̱naní hua̱k ixtala̱kalhí̱n. Porque amá tí caj actzú ma̱tzanke̱nanicán ixtala̱kalhí̱n na̱ caj actzú pa̱xcatcatzi̱ní tí ma̱tzanke̱nánilh.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Jesús huánilh amá pusca̱t:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Amá cristianos tí ixtahuila̱na aná tzu̱culh tahuán:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Pero Jesús huaniko̱lh amá pusca̱t:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.