João 4

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tapasá̱rlalh quilhtamacú y Jesús ixtatakoké ma̱s cristianos porque ixakmunu̱nán ma̱s que Juan,
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 ma̱squi tí lihua ixta̱kmunu̱nán huá ixdiscípulos. Y como fariseos ixtata̱raslakputún acxni tacátzilh la̱ itstacma ixtascújut,
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Jesús táxtulh amá pu̱latama̱n Judea y alh pakán nac Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Pero tijia ni̱ma̱ chípalh ixti̱taxtú aktum pu̱latama̱n huanicán Samaria. Tí ixtalama̱na jaé pu̱latama̱n ixtasitziní judíos y ni̱ ixtara̱cxilhputún.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Amá puscat kálhtilh:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 ―Huix ni̱ lakapasa tí huanimá̱n ca̱quintá̱kotti chúchut. Porque para ixcatzi tú li̱ma̱lacahua̱ni̱má̱n Dios y tú li̱kalhi̱má̱n, huix cha̱ ixquimáksquinti xacta̱kotni chúchut ni̱ma̱ ni̱cxni li̱kalhticán.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 ―Señor, pozo snu̱n pu̱lhmá̱n y ni̱ kalhi̱ya ixli̱ma̱cutucán, ¿nicu pa̱t tiyaya chúchut ni̱ma̱ ni̱cxni li̱kalhticán?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Xa̱huá huix ni̱ ma̱cchipiniya ixli̱lanca quili̱talakapasnicán Jacob tí quinca̱ta̱makxtakni jaé pozo. ¿A poco huí ma̱s tla̱n chúchut que jaé ni̱ma̱ ixca̱ma̱kotí ixcamán ixquitzistancanín? ―huanipá amá puscat.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jesús huánilh:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Pero tí li̱kotnán amá chúchut ni̱ma̱ aquit cma̱koti̱nán ya̱cxni catikálhtilh porque ixnacú ama ta̱talacastuca la̱ aktum taxtunú ni̱ma̱ taxtú staranca chúchut y para stalanca huan ixtalacapa̱stacni ama lakchá̱n Dios. ¡Ya̱cxni ama kalhtí!
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 ―Señor, caquintá̱kotti namá chúchut xlacata ya̱cxni cactikálhtilh y yaj nacmín tiyá chúchut juú nac pozo ―huanipá amá puscat.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 ―Pues capit acxila pu̱la minta̱ko̱lú y na̱ cali̱ta juú.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 ―Ni̱ ckalhí quinta̱ko̱lú.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 porque namá chixcú ni̱ma̱ ta̱lamá̱n la̱ ni̱ minta̱ko̱lú pues ni̱ ta̱makaxtoká̱n. Pero huix cakalhi̱ni̱ta cha̱quítzis lacchixcuhuí̱n. ¡Tancs huanti la̱ ni̱ kalhi̱ya minta̱ko̱lú!
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 ―Xli̱ca̱na huix cha̱tum profeta.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Chí quima̱tancsani tú ccatzi̱putún, xalakmaka̱n quilitalakapasnicán ixtalakachixcuhuí Dios juú nac sipi, pero huixín judíos huaná̱tit xlacata Dios mini̱ní huata nalakachixcuhui̱cán nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jesús tancs kálhti̱lh:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 — ausente —
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 ―Clakatí mintachihuí̱n, pero ccatzí xlacata ama min ca̱quilhtamacú Cristo tí ama quinca̱lakmaxtuyá̱n, y acxni nachín xlá ama quinca̱ma̱tancsaniyá̱n tú ni̱ cma̱kachakxi̱yá̱u.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 ―Aquit namá chixcú tí mimá̱n ca̱lakma̱xtuyá̱n ―kalhti̱ko̱lh Jesús.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Chu̱tacú ixchihui̱nama acxni táchilh ixdiscípulos. Xlacán ni̱ tacátzi̱lh hua̱nchi ixta̱chihui̱nani̱t Jesús amá samaritana, pero ni̱ cha̱tum kalasquínilh tú ixlacasquín o tú ixli̱ta̱chihui̱nani̱t.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Amá puscat aná akxtakuíli̱lh ixaksá̱huat y lacapala alh nac ca̱chiquí̱n. Acxni cha̱lh ca̱huánilh cristianos:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Cacxilhnit chatum chixcú tí quihuánilh la̱ xaclatama̱ni̱t xapu̱lh. Aquit cpuhuán huá jaé Cristo tí mimá̱n quinca̱lakma̱xtuyá̱n. ¡Ca̱huí acxilhá̱u!
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Amá cristianos tatakókelh amá pusca̱t y ta̱lh pakán ní ixuí Jesús.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nac pozo ixdiscípulos Jesús tahuánilh cahuá̱yalh ca̱na actzú,
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 pero xlá ca̱kálhti̱lh:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 ―¿Cha̱ ticu li̱mínilh tú li̱huá̱yalh? ―tara̱kalasquínilh ixdiscípulos.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Como Jesús ixcatzí ni̱ ixtama̱kachakxi̱ni̱t ixtachihuí̱n, ca̱huánilh:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Huixín acxilá̱tit ixtahuácat tachaná̱n y huanátit: “Tzanká akta̱ti papá para nacatlán.” Pero aquit cca̱huaniyá̱n, caca̱li̱lacahua̱nántit cristianos, xlacán tatanu̱putún ixtapáksi̱t Dios cani̱cxnihuá quilhtamacú.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Huixín a̱huata pa̱t xka̱naná̱tit y ma̱qui̱yá̱tit cosecha, pero pa̱t ca̱xokonicaná̱tit na̱ chuná la̱ tí tachaná̱nalh xlacata acxtum napa̱xahuayá̱tit.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Xli̱ca̱na pa̱t ma̱kantaxti̱yá̱tit amá tachihuí̱n ni̱ma̱ huan: “Cha̱tum chana̱nán y tunu tí xka̱nán.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Aquit cca̱ma̱lakachamá̱n nama̱kstoká̱tit amá cosecha ni̱ma̱ tali̱scujni̱t tunu lacchixcuhuí̱n; tunu tí tachaná̱nalh y huixín a̱huata pa̱t ma̱ta̱sputuyá̱tit tú xlacán tama̱tzuqui̱lh.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Amá cristianos xalac Samaria ixtakalhputzaputún Jesús porque amá pusca̱t ca̱huánilh xlacata ixquilhcha̱ni̱t la̱ ixlatama̱ni̱t xapu̱lh.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Acxni talákchilh tata̱chihuí̱nalh Jesús y tahuánilh caca̱ta̱latáma̱lh laktzú.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Xlá ma̱tlá̱ni̱lh y lhu̱hua tú ca̱li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh. Xlacán xli̱ca̱na taca̱nájlalh ixtachihuí̱n, pero Jesús huata aktuy chichiní tamákxtakli aná.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 A̱stá̱n makapitzi tahuánilh amá pusca̱t:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 — ausente —
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 — ausente —
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 — ausente —
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Jesús alh nac Caná amá ca̱chiquí̱n ní ixma̱palajni̱t chúchut y vino ixtlahuani̱t. Aná ixlama cha̱tum tali̱pa̱u chixcú tí ixta̱ma̱paksi̱nán rey, ixkalhí ixkahuasa nac Capernaum y snu̱n ixta̱tatlá.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Acxni cátzi̱lh xlacata Jesús ixmini̱tanchá nac Judea y chi̱lh nac Galilea lacapala alh huaní Jesús catá̱alh nac Capernaum xlacata nama̱ksa̱ní ixkahuasa porque ixni̱majá.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Xlá kálhti̱lh:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 ―Señor, ni̱tú quihuani. ¡Casokti, porque si no quinkahuasa ama ní!
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jesús tancs huánilh:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Amá chixcú ca̱nájlalh ixtachihuí̱n Jesús y alh nac ixchic, pero la̱ta ya̱ ixchá̱n cha̱tum ixtasa̱cua milh lakapa̱xtoka y huánilh xlacata ixkahuasa ixaksa̱nanit.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Entonces xlá kalasquínilh:
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 La̱ kaxmatko̱lh tú huánilh ixtasa̱cua amá chixcú áksalh xlacata pi̱huá quilhtamacú acxni Jesús huánilh: “Minkahuasa yaj tú kalhí.” Amá chixcú li̱pá̱hualh Jesús y na̱ chuná hua̱k ixli̱talakapasni.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 La̱ta ti̱táxtulh Jesús nac Judea hasta Galilea huá jaé ixliaktuy lanca ixtascújut ni̱ma̱ tláhualh.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.