Hebreus 6
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Huá cca̱li̱huaniyá̱n yaj pucutá cali̱puhuáu tú xla̱huán quinca̱ma̱si̱nicán acxni li̱pa̱huáu Cristo, chá cama̱ti̱tumí̱u quintalacapa̱stacnicán xlacata tla̱n nali̱tanu̱yá̱u laclanca cristianos, porque ni̱ siempre huata amá̱n li̱chihui̱naná̱u: la̱ ni̱tú quinca̱makta̱yayá̱n tlahuayá̱u tú tla̱n xlacata nataxtuniyá̱u, la̱ nali̱pa̱huaná̱u Dios tú ma̱lacnu̱ni̱t,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 la̱ ma̱s tla̱n nata̱kmunuyá̱u, la̱ ca̱clhitcán cristianos tí xla̱huán tali̱pa̱huán Cristo, la̱ ama talacastacuanán ni̱n, y la̱ ama̱ca quinca̱ta̱tlahuacaná̱n taxokó̱n.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Chí aquít camá̱n ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n tú ama ca̱macuaniyá̱n ma̱s tla̱n nata̱yaniyá̱tit nac milatama̱tcán para Dios lacasquín.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Porque amá cristianos tí Dios ca̱ma̱xqui̱ni̱t ixtaxkáket y a̱stá̱n ta̱kxtakmakán tú tali̱pa̱huán, ¿niculá tla̱n ama̱ca ca̱makaca̱najlacán ixli̱maktuy? Porque tí tamaklhcatzi̱ni̱t ixtapa̱xahuá̱n Dios ni̱ma̱ ma̱stá y tama̱kachakxi̱ni̱t ixli̱tlihueke Espíritu Santo
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 y maklhcatzi̱ni̱t la̱ li̱pa̱xáu talatamá tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios y takalhí li̱camama talacachá̱n amá li̱pa̱xáu latáma̱t ni̱ma̱ Dios ma̱lacnú naca̱ma̱xquí nac akapú̱n;
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 para ixacstucán ta̱kxtakmakán tú tancs tama̱kachakxi̱ni̱t xlacata xli̱ca̱na yaj lá ama ca̱ma̱ca̱najli̱paracán tú xlacán maktum talakmakani̱t porque qui̱taxtú ixacstucán ta̱kxtokohuacapará Ixkahuasa Dios nac culu̱s y tama̱ma̱xaní tali̱chiyá ixlacati̱ncán hua̱k cristianos.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Jaé qui̱taxtú para huí aktum spamama tíyat ní pajtzú min se̱n, y para cha̱tum chixcú chana̱nán y makalá tú chan, Dios li̱pa̱xahuá namá tíyat.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Pero para huata makalá lhtucú̱n y lacli̱xcájnit li̱cúxtut ni̱tú li̱macuán hasta Dios lakmakán y huata mini̱ní nalhcuyucán.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Li̱ta̱camán tí Dios ca̱lakma̱xtuni̱tán, ma̱squi chuná jaé cchihui̱nán, aquit ccatzí huixín tla̱n ma̱ta̱xtucá̱tit tú ma̱s tla̱n xlacata ti̱tum nachipiná̱tit ní lacachipini̱tántit.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Porque Dios tla̱n catzí y ni̱ ama aktzonksuá tú tlahuani̱tántit y la̱ ca̱lakalhamani̱tántit ca̱makta̱yani̱tántit quinta̱camcán tí tali̱pa̱huán y la̱tiyá ca̱makta̱yapa̱nántit.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Pero clacasquín cha̱tunu huixín la̱tiyá camá̱si̱lh ixtapa̱xahuá̱n hasta xní namacachá̱n tú laclhca̱ni̱t Dios xlacata tla̱n nama̱ta̱xtucá̱tit tú lacachipini̱tántit pa̱t maklhti̱naná̱tit.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Huixín ni̱ catzonkcatzántit, chá caca̱makslihuekétit namá cristianos tí tancs tali̱pa̱huán Dios y tatiyá li̱camama takalhí amá quilhtamacú natamaklhti̱nán hua̱k tú ca̱ma̱lacnu̱nicani̱t.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Dios ni̱ kalhí tunuj ma̱s lanca Dios tí nali̱quilhán acxni tú ma̱lacnú, huá xlacata acxni ma̱lacnú̱nilh Abraham tú ixama ma̱xquí ixacstu li̱tá̱yalh tú láclhca̱lh
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 y huánilh: “Aquit xli̱ca̱na cama makta̱yayá̱n y xli̱ca̱na huix pa̱t ca̱ma̱lhu̱hui̱ya cristianos.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Abraham kálhi̱lh li̱camama hasta xní macácha̱lh quilhtamacú maklhtí̱nalh tú ma̱lacnú̱nilh Dios.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata cristianos acxni tali̱ta̱yá tú ama tama̱kantaxtí, tali̱quilhán tunu ma̱s tali̱pa̱u tí nama̱luloka ixtachihui̱ncán y tí li̱quilhán cha̱tum tí nama̱luloka ixtachihuí̱n catzi̱cán ni̱ akskahuinama.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Pues Dios na̱ chuná li̱quílhalh ni̱ ixakskahuinama xlacata tí tali̱pa̱huán nataca̱najlá xli̱ca̱na ixama ma̱kantaxtí tú ma̱lácnu̱lh ama ca̱ma̱xquí.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Dios ni̱ lá lakxta̱palí tú ma̱lácnu̱lh y tú li̱quílhalh ama ma̱kantaxtí, porque Dios ni̱ lá akskahuinán. Huá xlacata aquín tí ma̱lacatzuhui̱yá̱u naquinca̱maktakalhá̱n tla̱n quinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama y tla̱n lacacha̱ná̱u ama maklhti̱naná̱u amá tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ quinca̱ma̱lacnu̱nini̱tán.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Jaé tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ lacacha̱ná̱u li̱tanú la̱ xatasíu aktum lanca anzuelo ni̱ma̱ tla̱n li̱chipa̱xnán quili̱stacnicán xlacata ni̱ na̱ktzanká y quilhtaya̱chi ixpu̱lacni ixpu̱latama̱n Dios nac akapú̱n,
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 ana ní tánu̱lh Jesús xlacata naquinca̱pu̱laniyá̱n quinca̱lacati̱ya̱yayá̱n porque xlá li̱lhca̱cani̱t nali̱tanú xapuxcu cura na̱ chuná la̱ tilí̱lhca̱lh Dios Melquisedec.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.