Hebreus 4
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH
1 Li̱ta̱camán, Dios ma̱sta̱majcú quilhtamacú natatanú tamaklhti̱nán tí talacasquín tú ma̱lacnu̱ni̱t; huixín skálalh calatapá̱tit xlacata ni̱tí na̱kxtakmakancán y yaj lá catitánu̱lh.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Aquit ni̱ lá huaná̱u ni̱ quinca̱li̱ta̱chihui̱nancani̱tán la̱ lacasquín Dios nataxtuniyá̱u na̱ chuná la̱ ca̱li̱ta̱chihui̱nanca xlacán, pero xlacán ni̱tú ca̱li̱macuánilh tú takáxmatli porque ni̱ tali̱pá̱hualh tí ca̱ta̱chihuí̱nalh.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Huata aquín tí li̱pa̱huaná̱u tú ma̱lacnú tla̱n amá̱n ta̱jaxá̱u Dios la̱ huani̱t nac Escrituras:
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 la̱ li̱chihui̱nán lacatum nac Escrituras:
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Pero a̱lacatunu ní ixca̱li̱chihui̱nancán israelitas huampará:
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Pero Dios chí lacasquín catatánu̱lh hua̱k cristianos ana ní ama ca̱ma̱jaxá. Amá tí xla̱huán ca̱li̱ta̱chihui̱nanca la̱ natataxtuní ni̱ tatánu̱lh porque takaxmatmákalh tú ca̱ma̱lacnú̱nilh;
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 huá xlacata Dios li̱lhca̱pá tunuj quilhtamacú y huá jaé quilhtamacú. Dios ma̱cxcatzí̱ni̱lh rey David cali̱chihuí̱nalh ixtalacpuhuá̱n y la̱ta tú maká̱n tali̱chihuí̱nalh quinca̱lakcha̱na̱ncú chí:
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Calacpuhuántit, para Josué ixtima̱kantáxti̱lh ixtica̱má̱xqui̱lh cristianos ní natajaxa, Dios ni̱ ixtili̱chihuí̱nalh tunuj chichiní.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Huá cca̱li̱huaniyá̱n calacapa̱stáctit xlacata Dios ca̱ma̱tunujni̱t tunuj quilhtamacú ní ama ca̱ma̱jaxá tí tali̱pa̱huán.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Y namá tí li̱makxtaka Dios catánu̱lh ta̱jaxa yaj liakatuyún ixtascújut na̱ chuná la̱ yaj akatúyulh Dios acxni ma̱spútulh ixtascújut.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 Huá xlacata cali̱lacputzáu tanu̱yá̱u ta̱jaxá̱u Dios; ni̱tí tí tamakxtaka caj xlacata ca̱takoké ca̱makslihueké amá tí takaxmatmákalh.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Mili̱catzi̱tcán xlacata ixtachihuí̱n Dios lama la̱ xastacnán y kalhí li̱tlihueke ca̱ma̱kahua̱ní cristianos y ma̱s li̱cuánit que la̱ aktum espada ni̱ma̱ kalhí lacatuy ixli̱stayanca porque tla̱n ma̱lakxtalí quili̱stacnicán y quiespiritucán; tla̱n tanú lacatunu ní la̱laknú y la̱ta tú kalhí quimacnicán y tla̱n taka̱sa hasta tú tze̱k lacpuhuaná̱u y tú tlahuaputuná̱u nac quinacujcán.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 La̱ta tú anán ni̱ huí tú ni̱ catzí Dios ní tahuila̱na, porque xlá ca̱lakapasa la̱ta tú anán, hua̱k ca̱cxilhni̱t amá tí ama quinca̱ta̱tlahuayá̱n taxokó̱n.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Li̱ta̱camán, ni̱ cali̱makxtakui li̱pa̱huaná̱u tú lactanu̱ni̱táu porque Jesús Ixkahuasa Dios li̱tanú xapuxcu cura tí quinca̱lacati̱ta̱yayá̱n ixlacatí̱n Dios.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Aquín kalhi̱yá̱u cha̱tum xapuxcu cura tí tla̱n quinca̱sipa̱cxilá̱n acxni aktzanka̱yá̱u tzaca̱tnaná̱u porque xlá na̱ chixcú huá la̱ aquín y maklhcatzi̱ni̱t la̱ tzaca̱tnamputún quimacnicán pero ni̱ tláhualh tala̱kalhí̱n.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Huá xlacata yaj ca̱katuyúu catalacatzuhuí̱u xlacata nakalhtahuakaniyá̱u namá Quinti̱cucán Dios tí tla̱n catzí porque xlá quinca̱lakalhamaná̱n y quinca̱cxilhlacachiná̱n quinca̱makta̱yayá̱n acxni tú makatzanka̱yá̱u.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.