2 Coríntios 6
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 Aquín tí cli̱scujá̱u Dios cca̱kastacya̱huayá̱n ni̱ calakmakántit ixtalakalhamá̱n ni̱ma̱ ca̱ma̱lacnu̱nimá̱n jaé quilhtamacú.
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também exortamos a que vocês não recebam em vão a graça de Deus.
2 Pues nac Escrituras huan:
2 Porque ele diz: “No tempo aceitável escutei você e no dia da salvação eu o socorri.” Eis agora o tempo oportuno! Eis agora o dia da salvação!
3 Aquín ctzaksayá̱u tancs clatama̱yá̱u xlacata ni̱tí nalakmakán tú quinca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán Dios nacca̱huaniyá̱u cristianos.
3 Não queremos dar nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 Nac quilatama̱tcán cma̱lulokni̱táu aquín ixcha̱lhca̱tnaní̱n Dios, ni̱ caj maktum acs ctamakxtakni̱táu acxni quinca̱ma̱kxtakajni̱caná̱n, acxni tú cmaclacasquiná̱u y acxni quinca̱ta̱ra̱slakcaná̱n,
4 Pelo contrário, em tudo nos recomendamos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 acxni quinca̱snokcani̱tán, acxni quinca̱ma̱nu̱cani̱tán nac pu̱la̱chi̱n, acxni quinca̱ta̱ra̱lacata̱qui̱ni̱tán cristianos, acxni cli̱scujni̱táu lacpalha tacha̱lhca̱tni, acxni clakachuhuaj lhtatani̱táu y acxni cquilhtzincsni̱táu.
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 Aquín nacma̱luloká̱u cma̱kantaxti̱yá̱u tú cma̱si̱yá̱u porque tancs clama̱náu, cma̱kachakxi̱yá̱u ixtalacapa̱stacni Dios, acs ctamakxtaká̱u, tla̱n ccatzi̱yá̱u, tasí la̱ Espíritu Santo quinca̱kskalhli̱ná̱n y cca̱pa̱xqui̱yá̱u cristianos ixli̱hua̱k quinacujcán.
6 na pureza, no saber, na paciência, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Acxni cma̱si̱yá̱u ixtachihuí̱n ni̱ clakxta̱pali̱yá̱u tú laclhca̱ni̱t Dios y xlá ma̱sí ixli̱tlihueke nac quilatama̱tcán. Acxni quinca̱ta̱ra̱slakcaná̱n y acxni cca̱kalhtaxtokti̱yá̱u cristianos cma̱si̱yá̱u tancs talacapa̱stacni.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus; pelas armas da justiça, tanto para atacar como para defender;
8 Catunu tla̱n quinca̱li̱pa̱huancaná̱n y catunu quinca̱li̱kalhkama̱nancaná̱n, catunu tla̱n quinca̱li̱chihui̱nancaná̱n y catunu quinca̱liakskahuinancaná̱n, catunu huancán cakskahuinaná̱u y catunu huancán tancs cma̱si̱yá̱u ixtalacapa̱stacni Dios.
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama; como enganadores e sendo verdadeiros;
9 Ni̱ caj maktum quinca̱li̱ma̱nu̱caná̱n ni̱ quinca̱lakapascaná̱n para cli̱scujá̱u Dios y catunu quinca̱li̱ma̱nu̱caná̱n quinca̱lakapascaná̱n cli̱scujá̱u Dios. Ni̱ caj maktum clakata̱yani̱táu quili̱ni̱ncán pero uchu cya̱naucú xastacnán, quinca̱ca̱stigartlahuacaná̱n pero ni̱ quinca̱makni̱cani̱tán.
9 como desconhecidos, mas sendo bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo, mas eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Clakaputzani̱táu pero Quimpu̱chinacán quinca̱makapa̱xahuani̱tán, pobres clama̱náu pero ricos cca̱li̱tlahuani̱táu quintachihui̱ncán xa̱makapitzi, y ma̱squi ni̱tú ckalhi̱yá̱u ni̱tú quinca̱tzanka̱niyá̱n nac quilatama̱tcán.
10 como entristecidos, mas sempre alegres; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Li̱ta̱camán xalac Corinto, aquit ni̱ cakskahuinán acxni cca̱ta̱chihui̱naná̱n y cca̱huaniyá̱n cca̱lakalhamaná̱n ixli̱hua̱k quinacú.
11 Ó coríntios, temos falado com toda a franqueza e estamos de coração aberto para vocês.
12 Aquit cca̱lakalhamaná̱n y cca̱huanini̱tán tú clacpuhuán, pero huixín ni̱ acxtum quila̱lakalhamaná̱u.
12 Nosso afeto por vocês não tem limites; vocês é que estão limitados em seu afeto por nós.
13 Aquit cca̱maksquiná̱n la̱ cha̱tum xati̱cú ca̱ta̱chihui̱nán ixcamán xlacata caquila̱lakalhamáu na̱ chuná la̱ aquit cca̱pa̱xqui̱ni̱tán.
13 Ora, como justa retribuição — e falo a vocês como a filhos — peço que também vocês abram o seu coração para nós.
14 Li̱ta̱camán, huixín catzi̱yá̱tit tantuy ti̱pa̱katzi quitzistancaní̱n ni̱ lá ca̱ya̱huacán natachitnán. Pues na̱ chuná huixín tí li̱pa̱huaná̱tit Jesús ni̱ acxtum caca̱ta̱ta̱yátit tí ni̱ tali̱pa̱huán porque ¿niculá natara̱ta̱lí̱n tí tatlahuá tú tla̱n y tí tatlahuá tatzaca̱tni? O ¿niculá nata̱talakxtumí taxkáket y ca̱paklhtu̱tá?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Pois que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão existe entre a luz e as trevas?
15 ¿Niculá nata̱ra̱lakalhamán Cristo y tlajaná? ¿Niculá acxtum natalacchihui̱nán cha̱tum tí li̱pa̱huán Cristo y cha̱tum tí ni̱ li̱pa̱huán?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o Maligno? Ou que união existe entre o crente e o descrente?
16 Na̱ chuná ni̱ lá lakachixcuhui̱cán cha̱tum pu̱laktumi̱n nac ixpusiculan Dios, y huixín tí li̱pa̱huaná̱tit xastacnán Dios ca̱li̱maca̱ná̱n ixpu̱siculan, la̱ huá maktum:
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivo, como ele próprio disse: “Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.”
17 Alacatunu Dios huá:
17 Por isso, o Senhor diz: “Saiam do meio deles e separem-se deles. Não toquem em coisa impura, e eu os receberei.”
18 cama li̱tanú minti̱cucán tí naca̱maktakalhá̱n, y huixín pa̱t li̱tanu̱yá̱tit quilakkahuasán y quilactzumaján.
18 “Serei o Pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas”, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.