1 Coríntios 11

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Huixín caquila̱makslihuekéu la̱ clama na̱ chuná la̱ aquit cmakslihueké ixlatáma̱t Cristo.
1 Sede meus imitadores, como também eu, de Cristo.
2 Li̱ta̱camán, aquit snu̱n cpa̱xahuá porque huixín quila̱lacapa̱stacá̱u y tlahuayá̱tit tú cca̱ma̱si̱nini̱tán.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 Pero clacasquín cama̱kachakxí̱tit cha̱tum pusca̱t mini̱ní nakaxmata tú li̱ma̱paksí ixta̱ko̱lú, y cha̱tum chixcú mini̱ní natlahuá tú li̱ma̱paksí Cristo na̱ chuná la̱ Cristo ma̱kantaxtí tú li̱ma̱paksí Dios.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo varão, e o varão, a cabeça da mulher; e Deus, a cabeça de Cristo.
4 Cha̱tum chixcú mini̱ní nata̱kxtú itsombrero acxni kalhtahuaká o li̱chihui̱nán Dios nac pu̱siculan xlacata natasí ni̱ akapu̱lá Cristo ixpu̱chiná.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Y cha̱tum pusca̱t mini̱ní nata̱ktlapá acxni kalhtahuaká o li̱chihui̱nán Dios xlacata natasí ni̱ akapu̱lá ixta̱ko̱lú porque huá ma̱paksí.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 Pero para cha̱tum pusca̱t ni̱ ta̱ktlapaputún mejor catá̱ksitli cachúculh hua̱k ixchíxit; y para ma̱xanán na̱ksitcán o nachucú ixchíxit mejor cata̱ktlápalh ixakxa̱ka.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 Cha̱tum chixcú ni̱ mini̱ní nata̱ktlapá acxni lakachixcuhui̱nán porque tláhualh ixla̱huán chixcú xlacata nali̱tanú ixma̱su̱y Dios; pero tláhualh ixla̱huán pusca̱t xlacata nali̱tanú ixma̱su̱y ixla̱huán chixcú.
7 O varão, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do varão.
8 Porque xla̱huán chixcú tí latáma̱lh ca̱quilhtamacú huá Dios tláhualh; pero xla̱huán pusca̱t tí latáma̱lh ca̱quilhtamacú Dios li̱tláhualh ixta̱pá̱n cha̱tum chixcú.
8 Porque o varão não provém da mulher, mas a mulher, do varão.
9 Dios tláhualh chixcú xlacata namacuaní, pero como istzanka̱ní tí nata̱latamá tláhualh pusca̱t xlacata namacuaní.
9 Porque também o varão não foi criado por causa da mulher, mas a mulher, por causa do varão.
10 Huá xlacata li̱mini̱ní nata̱ktlapá cha̱tum pusca̱t pues chuná ma̱sí ni̱ akapu̱lá ixta̱ko̱lú y ángeles natapa̱xahuá nac akapú̱n.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 Pero huixín ni̱ ca̱ktzonksuátit xlacata la̱ chixcú y la̱ pusca̱t acxtum tara̱maclacasquín.
11 Todavia, nem o varão é sem a mulher, nem a mulher, sem o varão, no Senhor.
12 Porque ma̱squi xla̱huán pusca̱t táxtulh nac ixmacni cha̱tum chixcú la̱ta amá quilhtamacú hua̱k cristianos talakahuani̱t caj ixlacatacán lacchaján, y la̱ chixcú y la̱ pusca̱t, Dios ca̱tlahuani̱t.
12 Porque, como a mulher provém do varão, assim também o varão provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Quila̱huaníu, ¿puhuaná̱tit tla̱n qui̱taxtú kalhtahuakaní Dios cha̱tum pusca̱t la̱ta ni̱ ta̱ktlapán?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 Aquín cristianos acxcatzi̱yá̱u xlacata cha̱tum chixcú ni̱ tla̱n tatasí laclhmá̱n ixchíxit,
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o varão ter cabelo crescido?
15 pero cha̱tum pusca̱t tla̱n ta̱huán porque Dios má̱xqui̱lh laclhmá̱n ixchíxit xlacata naliaktlapá ixakxa̱ka.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Para huí tí ni̱ ma̱tla̱ní tú cca̱huanimá̱n huixín xalac Corinto, ni̱ lá clacca̱xtlahuá; pero hua̱k aquín tí cli̱pa̱huaná̱u Jesús cani̱huá pu̱latama̱n cli̱smani̱ni̱táu natata̱ktlapá lacchaján acxni takalhtahuakaní Dios.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Chí na̱ camá̱n ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n tú ni̱ cma̱tla̱ní, quihuanicán xlacata acxni tamakstoká̱tit acxtum nahualhtatayá̱tit ni̱tú ca̱li̱macuaniyá̱n chá ma̱s ca̱ma̱laktzanke̱yá̱n.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos, não vos louvo, porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 Porque lhu̱hua tzucú talactaxtú y tatapitzí cristianos. Aquit cca̱najlá tziná tú huancán,
18 Porque, antes de tudo, ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 porque ccatzí xlacata lhu̱hua huixín talakatí talactaxtú y tatapitzí xlacata naca̱li̱pa̱huancán y ca̱li̱maca̱ncán lactlá̱n cristianos.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 Huixín aktzanka̱pa̱nántit porque ma̱squi tamakstoká̱tit yaj hua̱yaná̱tit la̱ li̱ta̱camán tí tali̱pa̱huán Jesús.
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a Ceia do Senhor.
21 Pues huancán xlacata acxni pa̱t hua̱yaná̱tit cha̱tunu tzucú li̱hua̱yán tú li̱mín y chuná jaé makapitzi tatamakxtaka tatzincsma̱na y makapitzi hasta takachí.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome, e outro embriaga-se.
22 Namá tí chuná talá, ¿que ni̱ takalhí ixchiccán ní ixtahuá̱yalh ixtákotli la̱ta lacasquín, y chuná ni̱ ixtama̱ma̱xáni̱lh tí tali̱pa̱huán Dios y ni̱tú takalhí? ¿Puhuaná̱tit cli̱pa̱xahuá tú tlahuayá̱tit? ¡Tó, ni̱ para tziná clakatí!
22 Não tendes, porventura, casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisso não vos louvo.
23 Aquit camá̱n ca̱ma̱lacapa̱stacayá̱n la̱ ma̱si̱ni̱t Quimpu̱chinacán Jesús nahualhtatayá̱tit y cca̱huanini̱tán xlacata amá ca̱tzisní acxni liakskahuínalh Judas y a̱huata ca̱ta̱hualhtátalh cha̱cu̱tuy ixdiscípulos, tíyalh mactum simi̱ta,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 pa̱xcatcatzí̱nilh Dios, lakchékelh y ca̱huánilh: “Cahuátit jaé simi̱ta huá namá quimacni ni̱ma̱ cama macama̱stá xlacata nacca̱lakma̱xtuyá̱n. Huixín catlahuátit xni̱ta lacasquiná̱tit xlacata naquila̱li̱lacapa̱stacá̱u.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Chuná li̱tum la̱ tahualhtatako̱lh, tíyalh vaso ni̱ma̱ ixtapu̱kotnama̱na y ca̱huánilh: “Jaé ixchúchut uva Dios li̱ma̱lacnú sa̱sti talacca̱xlán la̱ naca̱lakma̱xtuyá̱n. Huá quinkalhni ni̱ma̱ cama ma̱stajá xlacata nacxoko̱nán milacatacán. Huixín cakótit xni̱ta lacasquiná̱tit xlacata naquila̱li̱lacapa̱stacá̱u.”
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, makatunu huayá̱tit namá simi̱ta y kotá̱tit ixchúchut uva, huixín li̱lacapa̱stacá̱tit Jesús ni̱lh milacatacán; catlahuátit hasta acxni namín Quimpu̱chinacán ixli̱maktuy.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice, anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 Calacpuhuántit, amá tí ca̱takalhkamá̱n huá namá simi̱ta o namá ixchúchut uva ni̱ma̱ li̱tanú Cristo, li̱chiyá ixmacni y ixkalhni Quimpu̱chinacán Jesús y tlahuá tala̱kalhí̱n.
27 Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, cha̱tunu calacpúhualh para ni̱ caj li̱chiyama acxni huá namá simi̱ta o nakota ixchúchut uva.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão, e beba deste cálice.
29 Porque amá tí caj ca̱takalhkamá̱n huá namá simi̱ta o kota namá ixchúchut uva ni̱ma̱ li̱tanú Cristo, ixacstu ma̱kstoka ixcastigo ixlacatí̱n Dios.
29 Porque o que come e bebe indignamente come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Huá jaé xlacata lhu̱hua huixín ca̱li̱chipayá̱n tá̱tat, y hasta makapitzi tani̱ni̱t.
30 Por causa disso, há entre vós muitos fracos e doentes e muitos que dormem.
31 Dios ni̱tú ixquinca̱ma̱xoko̱ní̱n para aquín tí li̱pa̱huaná̱u Cristo pu̱la tla̱n ixlacpuhuáu para ni̱ li̱chiyama̱náu acxni huayá̱u ixmacni o kotá̱u ixkalhni Quimpu̱chinacán.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Pero para quinca̱ma̱xoko̱ni̱yá̱n acxni aktzanka̱yá̱u es que quinca̱lakalhamaná̱n pues ni̱ lacasquín acxtum naca̱ta̱xoko̱naná̱u cristianos xala ca̱quilhtamacú tí ni̱ tali̱pa̱huán Jesús.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Li̱ta̱camán, aquit cca̱huaniyá̱n acxni pa̱t tamakstoká̱tit lakxtum nahualhtatayá̱tit la̱ má̱si̱lh Quimpu̱chinacán, cala̱kalhí̱tit xlacata acxtum nahua̱yaná̱tit.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Y para cha̱tum catzí ama tzincsa, cahuá̱yalh nac ixchic xlacata Dios ni̱ naca̱ma̱xoko̱ni̱yá̱n tú ni̱ tla̱n tlahuayá̱tit acxni tamakstoká̱tit. Huí tú ma̱s cca̱huaniputuná̱n, pero nalacchihui̱naná̱u acxni nacca̱lakana̱chá̱n nac Corinto.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que vos não ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.