Mateus 8
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NVT
1 Jesús tzúculh talaca̱ctá amá sipi ní ixca̱ma̱kalhchihui̱ni̱ni̱t cristianos y hua̱k tatakókelh.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Y ya̱ para ixchá̱n ní ixama acxni cha̱tum chixcú tí ixkalhí lepra tá̱tat tatzokóstalh ní ixtla̱huama y huánilh: ―Quimpu̱chiná, ccatzí tla̱n quincuchi̱ya, para lacasquina caquima̱ksa̱ni.
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Xlá lakasu̱t macxámalh amá chixcú y kálhti̱lh: ―Clacasquín, y ca̱ksá̱nanti tuncán. Huata chihuí̱nalh Jesús, amá chixcú tuncán take̱nú̱nilh ixtá̱tat.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Pero antes na̱kxtakya̱huá li̱ma̱páksi̱lh: ―Ni̱tí cali̱ma̱kalhchihui̱ni la̱ aksa̱nani̱ta; pu̱la capit putzaya cha̱tum cura xlacata na̱cxilá̱n y na̱ cama̱sta mili̱lakachixcuhui̱n la̱ huani̱t Moisés ixli̱ma̱sta̱tcán acxni ta̱ksa̱nán tí takalhí namá tá̱tat, y xa̱huá chuná cati̱huá yaj najicuaniyá̱n nama̱lacatzuhui̱yá̱n porque yaj kalhi̱yá̱n tá̱tat.
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Jesús ti̱tum ta̱yapá nachá̱n nac Capernaum y lihua ixcha̱majá nac ca̱chiquí̱n acxni ma̱lacatzúhui̱lh cha̱tum capitán romano,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 y máksquilh aktum li̱tlá̱n huánilh: ―Señor, clacasquín nama̱ksa̱ni̱ya quintasa̱cua. Xlá ke̱tá nac tama porque ni̱ lá tla̱huán laclu̱nchu̱ni̱t y snu̱n akxtakajnama.
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 ―Ni̱tú cali̱púhuanti, aquit nacán ma̱ksa̱ní mintasa̱cua ―kálhti̱lh Jesús.
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Pero xlá huanipá: ―Señor, aquit ni̱ cma̱ta̱xtuca natanú nac quínchic cha̱tum tali̱pa̱u tla̱n chixcú la̱ huix; para ma̱ksa̱ni̱putuna quintasa̱cua huata cali̱ma̱paksí̱nanti mintachihuí̱n xlacata na̱ksa̱nán y ccatzí quintasa̱cua na̱ksa̱nán.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Pues huix catzi̱ya xlacata aquit soldado y na̱ quintama̱paksí tunuj ma̱s xalactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n, pero na̱ tahuila̱na soldados tí tla̱n cca̱ma̱paksí y xlacán quintakaxmatní. Acxní cuaní cha̱tum: “Capit ní cama ma̱lakacha̱yá̱n”, xlá tuncán an; y para cuaní cha̱tum: “Catat juú”, xlá tuncán min; y xani̱ma̱tá quintasa̱cua tú cli̱ma̱paksí catláhualh, xlá tuncán tlahuá. Huá cli̱huaniyá̱n aquit cli̱pa̱huán mintachihuí̱n.
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 La̱ kaxmatko̱lh amá tachihuí̱n Jesús cá̱cni̱lh amá capitán romano y ca̱huánilh amá tí ixtatakokeni̱t: ―La̱ta clatapu̱li̱ni̱t nac Israel ni̱ xactaka̱sni̱t ni̱ para xackaxmatni̱t cha̱tum chixcú tí li̱pahuani̱t quintachihuí̱n ixli̱hua̱k ixnacú la̱ jaé capitán.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Chí tancs cama ca̱huaniyá̱n tú ama qui̱taxtú: la̱ta ixli̱ti̱lanca ca̱quilhtamacú lhu̱hua cristianos tí ca̱lakmakancán porque ni̱ judíos tla̱n ama tachá̱n ana ní huí Dios nac akapú̱n y ama tata̱pa̱xahuá nac ixpu̱latama̱ncán ni̱ma̱ ca̱ma̱xqui̱ni̱t Dios xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán Abraham, Isaac y Jacob.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Hua̱k israelitas tí ixca̱ma̱lacnu̱ni̱t Dios ama ca̱ma̱xquí ixpu̱tahui̱lhcán nac ixtapáksi̱t ama̱ca ca̱maca̱ncán a̱lacatunu ní ca̱paklhtu̱tá nac puakxtakajni ana ní nataxoko̱nán. ¡Koxitaní̱n, aná ama tatasá y tatatlanca̱ní la̱ta tali̱puhuán ixta̱kxtakajnicán!
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Jesús ca̱li̱tlá̱n huánilh amá capitán: ―Capit nac mínchic y yaj ca̱katúyunti; huix li̱pá̱huanti quintachihuí̱n y mintasa̱cua aksa̱nani̱ttá. ¡Xli̱ca̱na pi̱huá amá quilhtamacú ixtasa̱cua amá capitán tuncán aksá̱nalh!
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Astá̱n Jesús alh nac ixchic Simón Pedro, y ácxilhli ixpuhuiticha̱t Pedro ixke̱tá nac ixpu̱tama ixkalhí palha lhcúya̱t.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Xlá lakasu̱t li̱macxámalh ixmacán amá cha̱t y tuncán take̱nú̱nilh amá palha lhcúya̱t ni̱ma̱ ixpu̱ti̱ma. Astá̱n uyu tá̱qui̱lh y tzúculh tlahuá tahuá tú naca̱li̱ta̱hua̱yán.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Ixli̱puntzú acxni tzuculhá tapaklhtu̱tá, ca̱li̱minca ana ní ixuí Jesús lhu̱hua ta̱tatlaní̱n tí ixca̱mactanu̱ma ixespiritucán tlajananí̱n y tí ixtakalhí ti̱pa̱katzi tá̱tat. Xlá huata ixli̱ma̱paksi̱nán ixtachihuí̱n y hua̱k tlajananí̱n ixtataxtú y tá̱tat ixtatake̱nú ixmacnicán cristianos, y ni̱ cha̱tum ta̱tatlá tamákxtakli.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Huá jaé ixtascújut Jesús li̱ma̱kantáxti̱lh tú ixtzokni̱t ixlacata profeta Isaías: “Huá macpa̱ti̱ko̱lh y ca̱ma̱laktzánke̱lh quintasipa̱ni̱tcán y quinta̱tatcán ni̱ma̱ ixquinca̱pu̱ti̱má̱n.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Como ma̱s lhu̱hua cristianos ixtachima̱na ní ixuí Jesús, xlá ca̱huánilh ixdiscípulos catatáca̱xli porque ixama taán ixa̱quilhtu̱tu chúchut Galilea.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Pero cha̱tum skalala ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos ma̱lacatzúhui̱lh y huánilh: ―Maestro Jesús, aquit ctakokeputuná̱n la̱ta ní huix napina latapu̱li̱ya.
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Xlá kálhti̱lh: ―Aquit ni̱tú ckalhí, lactzú zorras takalhí ixpu̱lhtatacán nac lhucu, y lactzú spitu ixma̱sekecán, pero aquit Xatalacsacni Chixcú ni̱ para ckalhí tú cliacxtica̱tnán acxni clhtatá.
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Cha̱tum tí na̱ ixtakokeputún na̱ huánilh: ―Quimpu̱chinacán Jesús, aquit nactakokeyá̱n pero quili̱kalhi hasta xní naní quinti̱cú y tla̱n nacmujú.
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 ―Tó ―kálhti̱lh Jesús―. Para quintakokeputuna, chí tuncán caquintakoke y caca̱li̱mákxtakti tí la̱ xaní̱n talama̱na pi̱huá tí catamúju̱lh ixni̱ncán; pero huix ma̱s macuaniyá̱n caquintakoke.
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 La̱ ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh jaé lacchixcuhuí̱n, Jesús ca̱ta̱táju̱lh ixdiscípulos nac aktum barco xlacata natachá̱n ixa̱quilhtu̱tu amá chúchut.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Ni̱ mákat ixtatla̱huani̱t acxni také̱talh akxtulú̱n nac chúchut y tzúculh li̱tatzamá chúchut ixbarcojcán. Pero Jesús ni̱ ixcatzí porque itlhtatani̱t ixtanké̱n barco.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Ixdiscípulos lacapala tama̱stácni̱lh y tahuánilh: ―Quimpu̱chinacán Jesús, quila̱lakma̱xtúu. ¡Ama ta̱ktzí jaé barco y ama̱naj mu̱xtuyá̱u!
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―¿Nicu alh mili̱camamacán la̱ huaná̱tit quila̱li̱pa̱huaná̱u? Jesús tá̱yalh y ca̱li̱ma̱páksi̱lh ixtachihuí̱n cataké̱nu̱lh amá akxtulú̱n, y tuncán acs tatu̱tako̱lh.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Xlacán huata tzúculh tara̱laca̱cxila, y ixtara̱huaní: ―¿Chá ticu yá chixcú jaé? ¡Hasta na̱ tla̱n takaxmatní u̱n y pupunú acxni ca̱ta̱chihui̱nán!
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Tácha̱lh ixa̱quilhtu̱tu chúchut lacatum pu̱latama̱n huanicán Gadara, y acxni tá̱ctalh tali̱pa̱táxtulh cha̱tuy lacchixcuhuí̱n tí ixca̱mactanu̱ni̱t pu̱tum ixespiritucán tlajananí̱n. Xlacán ixtalama̱na nac lhucu ni̱ma̱ ixlacahuaxcani̱t nac talhpá̱n ní ixca̱pu̱muju̱cán ni̱n; snu̱n lacli̱cuánit ixtahuani̱t y huá xlacata ni̱tí ixlactla̱huán ní ixtalatapu̱lí.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Tatalacatzúhui̱lh, y acxni tá̱cxilhli Jesús tzúculh tama̱ktasí: ―Huix Ixkahuasa Dios, ¿hua̱na tani̱ta quila̱paktanu̱yá̱u? ¡Ni̱ caquila̱ma̱kxtakajní̱u pues ya̱ acchá̱n quilhtamacú nacxoko̱naná̱u!
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Como ixtahua̱yampu̱lá pu̱tum lhu̱hua paxni aná lacatzú,
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 amá ixespiritucán tlajananí̱n ca̱li̱tlá̱n tahuánilh Jesús: ―Para quila̱tamacxtuyá̱u ixmacnicán jaé lacchixcuhuí̱n quila̱ma̱xquí̱u li̱tlá̱n nacca̱mactanu̱yá̱u ixmacnicán namá paxni.
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Xlá ca̱huánilh: ―Pues capítit. Amá tlajananí̱n tamactáxtulh amá lacchixcuhuí̱n y tamactánu̱lh amá paxni; pero huata tatánu̱lh hua̱k tzúculh talactza̱lanán la̱ catachíyalh, y lacatum ní ca̱kalhpulujua tapa̱tástako̱lh y aná tamu̱xtuko̱lh amá paxni nac chúchut.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Tí ixtamaktakalhma̱na amá paxni caj la̱ ni̱tú tácha̱lh nac ca̱chiquí̱n y tali̱chihuí̱nalh tú ixta̱kspulani̱t ixpaxnicán y amá lacchixcuhuí̱n.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Lhu̱hua cristianos táalh ta̱cxila tú ixqui̱taxtuni̱t y a̱stá̱n tahuánilh Jesús ni̱ catamákxtakli ixpu̱latama̱ncán y caalh a̱lacatunu.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.