Mateus 22

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesús ca̱li̱ta̱ma̱lacastucpá tunuj ixtakalhchihuí̱n amá cristianos tí ixama tatanú, y tí ixama talakmakán ixtapáksi̱t ni̱ma̱ ixma̱lacatzuqui̱putún nac ixlatama̱tcán; y ca̱huánilh:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 ―Cha̱tum rey ixlaclhca̱ni̱t ama tlahuá lanca fiesta porque ixama tamakaxtoka ixkahuasa.
2 — O
3 Acxni lihua lákcha̱lh chichiní xlá ca̱ma̱lakácha̱lh ixtasa̱cua catama̱kpítzilh tachihuí̱n catachilhá nac pu̱tamakaxtokni amá lacchixcuhuí̱n tí ixlacasquín natata̱pa̱xahuá; pero xlacán ni̱ ta̱mpútulh amá nac fiesta.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Pero xlá ca̱ma̱lakacha̱pá ixtasa̱cua y ca̱huanica amá lacchixcuhuí̱n: “Huan rey yaj tú cali̱makapalátit, ca̱makni̱cajá quitzistancaní̱n y tahuá ca̱xtlahuacani̱ttá; a̱huata huixín ca̱kalhi̱má̱n nac pu̱tamakaxtokni.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Pero amá lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n tasí̱tzi̱lh y ni̱ táalh nac pu̱tamakaxtokni. Makapitzi taalh nac ixca̱tucuxtucán, tunuj táalh nac ixpu̱sta̱ncán
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 y makapitzi tachípalh amá ixtasa̱cua rey ta̱kkaxími̱lh, tama̱kxtakájni̱lh hasta tamákni̱lh.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Amá rey acxni cátzi̱lh tú ixca̱tlahuanicani̱t ixtasa̱cua snu̱n sí̱tzi̱lh y ca̱ma̱lakácha̱lh itsoldados xlacata naca̱makni̱cán amá lacchixcuhuí̱n y ca̱lhcuyunicán ixca̱chiqui̱ncán.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Amá rey ca̱huánilh tunuj ixtasa̱cua: “Nac ixpu̱tamakaxtokni quinkahuasa hua̱k ca̱xlani̱t tahuá y tú tamaclacasquiní, pero amá tí xaclacasquín naquintalakmín ca̱ma̱laktzánke̱lh ixkasatcán.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Chí mejor capítit nac li̱tamá̱u, y nac ca̱lactijyí̱n ní tzamacán; caca̱huanítit hua̱k cristianos tí ca̱taka̱sá̱tit catámilh nac ixpu̱tamakaxtokni quinkahuasa.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Xlacán tatláhualh tú ca̱huánilh amá rey; ixli̱punchú nac pu̱tamakaxtokni ixtachini̱t lhu̱hua cristianos, tí lactlá̱n ixtacatzí y hasta tí lacsnú̱n ixtalani̱t.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Ixli̱puntzú amá rey tánu̱lh ca̱cxila hua̱k tí ixtamini̱t, pero ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh la̱ cha̱tum chixcú ni̱ ixuili̱ni̱t lháka̱t ni̱ma̱ ma̱sta̱ca acxni tatánu̱lh nac pu̱tamakaxtokni.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Xlá ta̱chihuí̱nalh: “Amigo, ¿tucu xlacata ni̱ li̱huili namá lháka̱t ni̱ma̱ ca̱ma̱xqui̱ca tí tatánu̱lh juú nac pu̱tamakaxtokni?” Xlá ni̱ cátzi̱lh tú nakalhti̱nán.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Entonces li̱ma̱paksí̱nalh: “Jaé chixcú camakachí̱tit, catantu̱chí̱tit y catamacxtútit nac quilhtí̱n ní ca̱paklhtu̱tá. ¡Koxitá laktzanka̱ni̱t, aná ama tasá y tatlanca̱ní la̱ta li̱puhuán!”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Jesús ca̱huaniko̱lh: ―Lhu̱hua cristianos ca̱tasanicán natatanú nac ixtapáksi̱t Dios, pero huata ca̱lacsaccán amá makapitzi tí takaxmata.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Makapitzi fariseos tzúculh talacchihui̱nán la̱ natali̱kalhputzá ixtachihui̱ncán Jesús xlacata nahuán tú tla̱n natali̱ma̱lacapú.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Xlacán tama̱lakácha̱lh makapitzi ixcompañeros y tí ixtata̱ta̱yá rey Herodes. Acxni talákcha̱lh takalasquínilh: ―Maestro, ccatzi̱yá̱u xlacata huix tancs ma̱si̱ya ixtachihuí̱n Dios la̱ quili̱latama̱tcán, ni̱tí li̱quilhpuhuana li̱huaniya ixkásat para ni̱ chuná lama ma̱squi casí̱tzi̱lh.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Quila̱huaníu, ¿chá tla̱n qui̱taxtú la̱ clakaxokoniyá̱u tumi̱n xapuxcu ma̱paksi̱na romano o ni̱ mini̱ní naclakaxoko̱naná̱u?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Jesús acxcátzi̱lh caj ixtakalhputzama̱na y huá ca̱li̱kálhti̱lh: ―¡Laktakalhí̱n akskahuinaní̱n huixín! ¿Ticu puhuaná̱tit kalhputzapa̱nántit?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Quila̱ma̱si̱níu mactum tumi̱n ni̱ma̱ li̱lakaxoko̱naná̱tit. Xlacán tali̱mínilh mactum denario tumi̱n.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Acxni ácxilhli Jesús ca̱kalasquínilh: ―Quila̱huaníu, ¿ticu ixretrato, y ticu yá ixtacuhui̱ní tali̱lakatzokni̱t jaé tumi̱n?
20 e ele perguntou:
21 ―Pues tali̱lakatzokni̱t ixretrato ixtacuhui̱ní xapuxcu ma̱paksi̱na romano ―takalhtí̱nalh xlacán. Jesús ca̱huaniko̱lh: ―Pues cama̱xquí̱tit xapuxcu ma̱paksi̱na romano tú xlá tlahuani̱t, y cama̱xquí̱tit Dios tú xlá lacasquín milacatacán.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 La̱ takaxmatko̱lh tú ca̱kálhti̱lh Jesús xlacán yaj tacátzi̱lh tú natahuán y ta̱kxtakyá̱hualh.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Saduceos ni̱ taca̱najlá para ni̱n talacastacuanán nac ca̱li̱ní̱n y pi̱huá amá chichiní taalh takalasquiní Jesús:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 ―Maestro, Moisés li̱ma̱paksi̱nán para cha̱tum chixcú tamakaxtokni̱t y la̱ta ni̱ takalhi̱ni̱t ixcamán, con xlá ní, ixta̱cam mini̱ní nata̱tamakaxtoka ixya̱stá xlacata natakalhí ixcamancán y ni̱ nalaksputa ixta̱cam ni̱ma̱ ni̱lh.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Chí cakáxpatti tú qui̱táxtulh: Maktum ixtalama̱na cha̱tujún li̱ta̱camán; xla̱huán tamakáxtokli y ni̱lh la̱ta ni̱ ca̱kálhi̱lh ixcamán.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ixli̱cha̱tuy ixta̱cam ta̱tamakáxtokli ixya̱stá y ya̱ para ixtakalhí ixcamancán acxni na̱ ni̱lh. Xa̱makapitzi na̱ tata̱tamakáxtokli amá pusca̱t y acxtum chuná tapá̱xtokli ni̱ takálhi̱lh ixcamán.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Pero cha̱lh quilhtamacú amá pusca̱t na̱ ni̱lh.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Chí quila̱huaníu, acxni natalacastacuanán nac ca̱li̱ní̱n, la̱ta ixli̱cha̱tujuncán, ¿ticu ama ta̱tamakxtaka amá pusca̱t pues hua̱k ixtata̱tahuilani̱t?
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Jesús ca̱kálhti̱lh amá saduceos: ―Huixín aktzanka̱ni̱tántit porque ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit ixtachihuí̱n Dios nac Escrituras, ni̱ para catzi̱yá̱tit la̱ kalhí ixli̱tlihueke.
29 Jesus respondeu:
30 Acxni natalacastacuanán cristianos nac ca̱li̱ní̱n yaj ta̱má̱n tatamakaxtoka, ni̱ para ama tama̱makaxtoka ixcamancán pues ama talatamá la̱ ángeles ni̱ma̱ talama̱na nac akapú̱n.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Huixín na̱ aktzanka̱ni̱tántit para puhuaná̱tit ni̱cxni talacastacuanán ni̱n porque ni̱ tla̱n ma̱kachakxi̱ni̱tántit ana ní ma̱tzokónalh Dios nac Escrituras:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Aquit Dios tí tali̱pa̱huani̱t y tali̱pa̱huancú Abraham, Isaac y Jacob.” Jaé qui̱taxtú xlacata tí talatáma̱lh y táni̱lh la̱ xastacnancú talama̱na porque huata tí xastacnán talama̱na tla̱n tali̱pa̱huancú Dios.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Hua̱k cristianos tí takáxmatli tú ca̱kálhti̱lh Jesús amá lactali̱pa̱u saduceos huata tacá̱cni̱lh ixtachihuí̱n.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Amá fariseos acxni tacátzi̱lh la̱ Jesús ca̱li̱makatlájalh ixtachihuí̱n amá saduceos tzucupá talacchihui̱nán la̱ natakalhputzá,
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 y tama̱lakácha̱lh cha̱tum tí ixma̱sí ixtachihuí̱n Dios nac sinagoga.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Xlá kalasquínilh: ―Maestro, la̱ta ixli̱hua̱k ixtapáksi̱t Moisés ni̱ma̱ má̱xqui̱lh Dios, ¿neje ma̱s quili̱tlahuatcán?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jesús kálhti̱lh: ―Xla̱huán ixtapáksi̱t Dios huan: “Cali̱pá̱huanti Mimpu̱chinacán Dios ixli̱hua̱k minacú, ixli̱hua̱k mili̱stacni, ixli̱hua̱k mintalacapa̱stacni.”
37 Jesus respondeu:
38 Huá jaé ixtapáksi̱t Dios ma̱s ixli̱tlahuatcán hua̱k cristianos.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Ixliaktuy ixtapáksi̱t na̱ acxtumatiyá qui̱taxtú y chuné li̱chihui̱nán: “Caca̱lakalhámanti hua̱k minta̱cristianos na̱ chuná la̱ huix lacasquina calakalhamanca.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 La̱ta tú li̱chihui̱nani̱t Moisés y profetas huá jaé ixtapáksi̱t Dios tama̱si̱putuni̱t, y aquit caj aktuy cca̱tlahuani̱t. ¡Tí ma̱kantaxtí tú cuanín nac ixlatámat yaj tú cali̱púhualh!
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Amá lactali̱pa̱u fariseos aná ixtalaya̱najcú,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 huá ca̱li̱kalasquínilh Jesús: ―Quila̱huaníu, ¿niculá puhuaná̱tit ama min Cristo tí ama ca̱lakma̱xtuyá̱n? ¿Nicu ama taxtú? ―Aquín ccatzi̱yá̱u xlacata ixli̱talakapasni rey David ama huan ―takálhti̱lh xlacán.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Jesús ca̱huanipá: ―Entonces, ¿hua̱nchi acxni rey David ma̱lacpuhuá̱ni̱lh ixli̱tlihueke Espíritu Santo xlá li̱ma̱pa̱cúhui̱lh Ixpu̱chiná? Lacatum nac Escrituras tzokni̱t:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 — ausente —
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱puhuaná̱tit xlacata Cristo ixli̱talakapasni rey David nahuán si pi̱huá rey David li̱macá̱n Ixpu̱chiná tí ama lakma̱xtú?
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Amá lacchixcuhuí̱n ni̱ tacátzi̱lh tú natakalhti̱nán y la̱ta amá quilhtamacú yaj tí tú tali̱kalhpútzalh ixtachihui̱ncán.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.