Mateus 21

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús cha̱lh lacatzú nac Jerusalén nac aktum actzú ca̱chiquí̱n huanicán Betfagé, tamákxtakli nac aktum ca̱quihuí̱n huanicán Cerro de los Olivos.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Xlá ca̱ma̱páksi̱lh cha̱tuy ixdiscípulos: ―Capítit namá nac actzú ca̱chiquí̱n y nac aktum ákxtaka pa̱t acxilá̱tit ca̱chi̱ya̱huacani̱t tantum cha̱t burro con actzú ixkahuasa; huixín caxcúttit y quila̱li̱miníu.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Para tí ca̱li̱huaniyá̱n hua̱nchi xcutpa̱nántit, cahuanítit xlacata Mimpu̱chinacán maclacasquín y acxni nali̱lakó ama xtakpará tuncán.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Jesús chuná jaé li̱ma̱kantáxti̱lh tú istzokni̱t ixlacata nac Escrituras cha̱tum profeta:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ixdiscípulos taalh y hua̱k tatláhualh la̱ta tú ca̱li̱ma̱páksi̱lh Jesús.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ixli̱puntzú talí̱chilh amá quitzistancaní̱n y tali̱ke̱tlápalh ixlhaka̱tcán amá actzú burro xlacata capu̱tahuácalh Jesús.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 La̱ pu̱tahuacako̱lh tzúculh tla̱huán pakán nac Jerusalén; entonces lhu̱hua cristianos tatrámi̱lh ixlhaka̱tcán nac tijia ní ixlactla̱huama; makapitzi ixtaquí ixakán quihui tzú̱csuat y na̱ ixtatramí nac tijia.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 La̱ta tí ixtapu̱lá y tí ixtasta̱lá ixta̱ktasá: ―¡Siempre calatáma̱lh ixli̱talakapasni rey David! ¡Clakachixcuhui̱yá̱u tí ma̱lakacha̱ni̱t Dios naquinca̱ma̱paksi̱yá̱n! ¡Cpa̱xcatcatzi̱niyá̱u Dios tú tlahuani̱t!
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Acxni tánu̱lh nac ca̱chiquí̱n xla Jerusalén lhu̱hua ixtara̱kalasquiní: ―¿Ticu yá chixcú jaé?
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 ―Namá chixcú Jesús, profeta xalac Nazaret ni̱ma̱ li̱tapaksí Galilea ―ixtakalhti̱nán makapitzi.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Astá̱n Jesús tánu̱lh nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén. Xlá tzúculh ca̱tamacxtú hua̱k cristianos tí ixtasta̱nama̱na y tí ixtatama̱huanama̱na. Ca̱ma̱kpu̱spítnilh ixmesajcán tí ixtalakxta̱palí tumi̱n, ca̱tramákalh itsillajcán tí ixtastá palomas.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Na̱ ca̱huánilh: ―Nac Escrituras Dios ma̱lacpuhua̱ní̱nalh natzokcán: “Nac quínchic tla̱n naquinkalhtahuakaní hua̱k cristianos.” Pero huixín lakxta̱pali̱ni̱tántit y li̱ma̱nu̱ni̱tántit ixpu̱sta̱cán kalha̱naní̱n.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Aná nac ixlacaquilhtí̱n pu̱siculan makapitzi lakatzí̱n y tí ni̱ lá ixtatla̱huán tama̱lacatzúhui̱lh xlacata caca̱ma̱ksá̱ni̱lh y xlá ca̱ca̱xtláhualh.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Jaé ixtascújut Jesús tá̱cxilhli xanapuxcun curas y lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n, na̱ chuná cani̱huá ixtakaxmatí la̱ lactzú camán ixta̱ktasá: “¡Clakachixcuhui̱yá̱u ixli̱talakapasni rey David!” Xlacán ni̱ para tziná tama̱tlá̱ni̱lh ma̱s chá tasí̱tzi̱lh,
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 y huá tali̱huánilh Jesús: ―¿Ni̱ kaxpata la̱ tama̱ktasi̱má̱n namá lactzú camá̱n? ―Jé, cca̱kaxmata. ¿Hua̱nchi? ¿A poco ni̱ li̱kalhtahuakani̱tántit nac Escrituras ní tatzokni̱t? Chuné huan:
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Amá lacchixcuhuí̱n yaj tú takalhtí̱nalh y Jesús ca̱kxtakyá̱hualh y alh tamakxtaka amá ca̱tzisní nac actzú ca̱chiquí̱n Betania.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ixli̱cha̱lí tzisa táspitli nac Jerusalén. Jesús tzincsli y ácxilhli katum suja ixpa̱xtú̱n tijia. Xlá lákalh pero ni̱tú ixkalhí ixtahuácat huata lhu̱hua ixpakán.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 ―¡Clacasquín ya̱cxni cakalhi mintahuácat! ―huánilh Jesús.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Amá suja tuncán sca̱cli, ixdiscípulos tacá̱cni̱lh tú ixtlahuani̱t y takalasquínilh: ―¿Niculá tlahua ma̱sca̱ca jaé suja caj puntzú?
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Xlá ca̱kálhti̱lh: ―Aquit cca̱huaniyá̱n para huixín xli̱ca̱na ixli̱pa̱huántit Dios y aktum ixuilí̱tit mintalacapa̱stacnicán, na̱ tla̱n ixma̱sca̱cátit katum suja; y hasta tla̱n ixuanítit jaé sipi: “Catake̱nu juú y cataju nac pupunú”, y xli̱ca̱na chú ixqui̱táxtulh.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Na̱ chuná li̱tum cca̱huaniyá̱n, la̱ta tú li̱kalhtahuakaniyá̱tit Dios caca̱ma̱xquí̱n, xlá ama ca̱ma̱kantaxti̱niyá̱n para tancs ca̱najlayá̱tit ama ca̱ma̱xqui̱yá̱n.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Jesús cha̱mpá nac pu̱siculan y tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos; pero ixli̱puntzú táchilh xanapuxcun curas y xalactali̱pa̱u ma̱paksi̱naní̱n. Xlacán takalasquínilh: ―¿Tucu xlacata li̱paktanu̱ni̱ta tú tlahuani̱ta nac pu̱siculan? ¿Ticu ma̱xqui̱ni̱tán tapáksi̱t natlahuaya la̱ta tú huix lacasquina?
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―Aquit na̱ huí tú camá̱n ca̱kalasquiniyá̱n, y para huixín quila̱kalhti̱yá̱u aquit na̱ nacca̱kalhti̱yá̱n tí quili̱ma̱paksi̱ni̱t tú ctlahuani̱t.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Chí tuncán quila̱huaníu, ¿ticu li̱ma̱páksi̱lh Juan Bautista caca̱kmúnulh cristianos, Dios, o lacchixcuhuí̱n? Xlacán tzúculh talacchihui̱nán la̱ natakalhtí, y chuné ixtara̱kalasquiní: ―Para huaniyá̱u Dios li̱ma̱páksi̱lh, ama quinca̱huaniyá̱n hua̱na ni̱ ca̱najláu ixtachihuí̱n.
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Y para huaniyá̱u lacchixcuhuí̱n tali̱ma̱páksi̱lh tla̱n tasi̱tzí cristianos porque lhu̱hua taca̱najlani̱t xlacata Dios ma̱lakacha̱ni̱t nali̱chihui̱nán ca̱quilhtamacú.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 La̱ talacchihui̱nanko̱lh takálhti̱lh: ―Aquín ni̱ ccatzi̱yá̱u tí li̱ma̱páksi̱lh. Jesús na̱ ca̱huánilh: ―Para huixín ni̱ catzi̱yá̱tit, ni̱ para aquit cama ca̱huaniyá̱n tí quili̱ma̱paksi̱ni̱t nactlahuá tú acxilá̱tit.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Astá̱n Jesús chuné tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní amá lacchixcuhuí̱n: ―Tla̱n cakaxpáttit tú cama ca̱huaniyá̱n: Cha̱tum chixcú ixkalhí cha̱tuy ixlakkahuasán; maktum huánilh xapuxcu: “Ti̱cu, capit scuja jaé chichiní nac quinca̱tucuxtu ana ní cchani̱t uvas.”
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Chí ni̱ camputún scuja”, kálhti̱lh ixti̱cú. Pero a̱stá̱n ma̱túnujli ixtapuhuá̱n y alh scuja nac ixca̱tucuxtu ixti̱cú.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Amá chixcú huánilh xatajú ixkahuasa: “Chí huix capit scuja nac quinca̱tucuxtu.” “Tla̱n nacán scuja nac minca̱tucuxtu”, kálhti̱lh ixti̱cú. Pero amá kahuasa ni̱ alh scuja la̱ ma̱lácnu̱lh.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Chí quila̱huaníu, ¿la̱ta ixli̱cha̱tuycán, ticu ma̱kantáxti̱lh tú ma̱páksi̱lh ixti̱cucán? ―Pues xla̱huán ixkahuasa ―takalhtí̱nalh. Huanipá Jesús: ―Xli̱ca̱na, tí ni̱ lactali̱pa̱u y ni̱ma̱ chu̱ta ta̱clapu̱lá lacchaján pu̱la ama tatanú nac ixtapáksi̱t Dios y huixín pa̱t tamakxtaká̱tit.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Porque Juan Bautista milh ca̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n la̱ natati̱tumi̱yá̱tit, pero huixín ni̱ ca̱najlátit ixtachihuí̱n. Tí takáxmatli ixtachihuí̱n y talakxta̱páli̱lh ixlatama̱tcán huá namá ní̱ lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n y tí chu̱ta ta̱clapu̱lá lacchaján, y huixín ma̱squi ca̱cxílhtit la̱ tama̱táncsalh ixlatama̱tcán, ni̱ para tziná ma̱tunújtit minkasatcán.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 ’Cama ta̱ma̱lacastucpará minkasatcán jaé takalhchihuí̱n: Ixpu̱chiná aktum lanca ca̱tucuxtu chalh lhu̱hua li̱chánat uvas nac ixpu̱chaná̱n. Tla̱n maccorralhko̱lh; aná lacatzú tláhualh ixpu̱chitcán, na̱ tláhualh aktum lanca torre xlacata tla̱n namaktakalha ixtachaná̱n. Astá̱n ca̱ma̱sa̱cuáni̱lh ixca̱tucuxtu makapitzi lacchixcuhuí̱n y alh latamá a̱lacatunu.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Acxni tzúculh catlán ixtahuácat ca̱ma̱lakácha̱lh makapitzi ixtasa̱cua xlacata nama̱xqui̱cán tú ixtocarlí la̱ ixca̱ta̱lacca̱xlani̱t.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Pero amá lacchixcuhuí̱n tachípalh ixtasa̱cua ixpatroncán, makapitzi ta̱kkaxími̱lh, makapitzi tamákni̱lh y tunuj taliactaláli̱lh chíhuix.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Amá ixpu̱chiná ca̱tucuxtu ca̱ma̱lakácha̱lh ma̱s ixtasa̱cua, pero amá ni̱ lactlá̱n lacchixcuhuí̱n na̱ chuná tama̱kxtakájni̱lh la̱ ixtatlahuani̱t xa̱makapitzi tasa̱cua tí ixca̱ma̱lakacha̱cani̱t xapu̱lh.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 ’Xlá ixkalhí cha̱tum ixkahuasa y tzúculh lacpuhuán: “Para cma̱lakachá quinkahuasa natakaxmatní y naquintama̱xquí tú quimini̱ní.”
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Xli̱ca̱na ma̱lakácha̱lh, pero amá lacchixcuhuí̱n acxni tá̱cxilhli amá kahuasa tzúculh talacchihui̱nán: “Huá jaé ama ta̱tamakxtaka hua̱k herencia, para makni̱yá̱u aquín nata̱tamakxtaká̱u jaé ca̱tucuxtu.”
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Xlacán talí̱lhca̱lh natama̱laksputú amá kahuasa, tachípalh táli̱lh ixquilhpá̱n ca̱tucuxtu y aná tamákni̱lh.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 La̱ chihui̱nanko̱lh Jesús ca̱kalasquínilh amá xanapuxcun judíos: ―Chí quila̱huaníu, ¿tucu puhuaná̱tit naca̱tlahuaní ixpu̱chiná jaé ca̱tucuxtu amá ni̱ lactlá̱n lacchixcuhuí̱n?
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Xlacán takalhtí̱nalh: ―Pues nacmakní amá ni̱ lactlá̱n cha̱lhca̱tnaní̱n, y naca̱macama̱xquí ixca̱tucuxtu tunuj lacchixcuhuí̱n tí nataxokoní y natamacama̱xquí ixquilhta cosecha ni̱ma̱ xlá mini̱ní.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Jesús ca̱huaniko̱lh: ―Nac Escrituras lacatum li̱chihui̱nán minkasatcán, pues tatzokni̱t:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 ’Aquit tancs cca̱huaniyá̱n, Dios ama ca̱maklhti̱yá̱n mimpu̱tahui̱lhcán ni̱ma̱ ixca̱lacsacnini̱tán nac ixtapáksi̱t y ama ca̱ma̱xquí amá tí ni̱ lactali̱pa̱u cristianos puhuaná̱tit xlacata xlacán natama̱xquí ixtahuácat ixtascújut para tatlahuá ixtapáksi̱t nac ixlatama̱tcán.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Amá tí liakchakxa jaé chíhuix y tahuacaya̱chá ixakspu̱n ixacstu ama laktzanká; y tí actahuilá jaé chíhuix ama lacchatamí.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Amá xanapuxcun curas y lactali̱pa̱u saduceos tama̱kachákxi̱lh xlacata Jesús ixca̱li̱ta̱ma̱lacastucni̱t ixkasatcán amá ixtakalhchihuí̱n.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Xlacán li̱cuánit tasí̱tzi̱lh y tachipaputún Jesús xlacata natama̱laksputú, pero tajicuánilh cristianos porque xlacán ixtali̱macá̱n Jesús cha̱tum profeta tí ixma̱lakacha̱ni̱t Dios nali̱chihui̱nán.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.