Mateus 20
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs BKJ
1 ’Acxni nacmín ca̱ta̱tlahuá taxokó̱n tí tatanu̱ni̱t nac quintapáksi̱t ni̱ma̱ cma̱lacatzuqui̱ni̱t ca̱quilhtamacú, cama ca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n ixpu̱chiná aktum lanca ca̱tucuxtu.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Xlá tzisa táxtulh ca̱putzá tasa̱cua tí nataxka̱nán. Tí xla̱huán ca̱táka̱sli ca̱ta̱laccá̱xlalh naca̱xokoní mactum denario tumi̱n aktum chichiní.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Ma̱x como a las nueve cá̱cxilhli makapitzi lacchixcuhuí̱n ni̱ ixtakalhí ixtascújut chu̱ta ixtalahuila̱na nac li̱tamá̱u.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Xlá ca̱ta̱laccá̱xlalh naca̱xokoní ixtascujutcán para nataxka̱nán, y na̱ ca̱ma̱lakácha̱lh nac ixca̱tucuxtu.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Lacatzú tastúnut ca̱taka̱spá tasa̱cua y na̱ ca̱ma̱lakácha̱lh ixca̱tucuxtu; y como aktutu hora ixli̱smalankán chuná li̱tum ca̱ma̱lakacha̱pá makapitzi tasa̱cua.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Xalakasmalankán como a las cinco ampá nac li̱tamá̱u y ca̱cxilhpá makapitzi chu̱ta ixtalahuila̱na y xlá ca̱huanipá: “¿Hua̱nchi ni̱ scujpa̱nántit jaé chichiní?”
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Xlacán takálhti̱lh: “Porque ni̱tí quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán tascújut.” “Para xli̱ca̱na scujputuná̱tit, chí tuncán capítit nac quinca̱tucuxtu, nacca̱xokoniyá̱n tú mili̱tlajatcán”, ca̱huánilh amá patrón.
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 Acxni tascujko̱lh tzúculh tapaklhtu̱tá, amá tí ixacpuxcún tascújut tzúculh ca̱ma̱xquí cha̱tunu tasa̱cua ixtaskaucán, pero pu̱la ca̱xokónilh tí táchilh a las cinco de la tarde y ca̱má̱xqui̱lh mactum denario tumi̱n pues chú li̱ma̱páksi̱lh ixpatrón aktum chichiní ixlacata.
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 — ausente —
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Acxni ca̱xokonica tí ixtatzucuni̱t tascuja lacatzisa xlacán ixtapuhuán ma̱s ixama̱ca ca̱ma̱skahui̱cán, pero na̱ ca̱ma̱xqui̱ca mactum denario huatiyá.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Acxni tamaklhtí̱nalh ixtaskaucán tzúculh tali̱chihui̱nán amá xapu̱chiná xlacata hua̱nchi chú ixca̱tlahuani̱t.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 Cha̱tum tasa̱cua huánilh amá patrón: “Jaé lacchixcuhuí̱n táchilh a las cinco y huata táscujli aktum hora huix ca̱xokoni̱ta na̱ chuná la̱ ctlajani̱táu aquín y aquín ta̱lakó̱u chichiní tantacú.”
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 Amá patrón kálhti̱lh tí ni̱ ixma̱tla̱ni̱ni̱t la̱ ca̱xokónilh: “Amigo, aquit ni̱ cakskahuini̱tán pues cta̱lacca̱xlán cama xokoniyá̱n mactum denario tumi̱n aktum chichiní mintascújut.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 Camaklhtí̱nanti mintaskáu y ni̱ casi̱tzi. Huix ni̱ mincuenta para acxtum cca̱xokoniputún quintasa̱cua,
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 pues quintumi̱n aquit cma̱paksí y tla̱n cli̱tlahuá tú clacasquín. ¿A poco lakcatzana acxtum cca̱lakalhámalh cristianos?”
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 La̱ takaxmatko̱lh jaé takalhchihuí̱n Jesús ca̱huanipá: ―Dios quilhpa̱xtum ca̱lakalhamán hua̱k tí tama̱tla̱ní tatanú nac ixtapáksi̱t; huá cca̱li̱huaniyá̱n, lhu̱hua tí pu̱la tatanu̱ni̱t ixpakstá̱n ama ca̱maca̱ncán, y tí a̱stá̱n tatanu̱ni̱t pu̱la ama ca̱ma̱xqui̱cán tú ca̱ma̱lacnu̱nicani̱t.
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Jesús ixchipani̱ttá tijia a̱huatiyá ti̱huán ixama nac Jerusalén acxni tze̱k cá̱li̱lh ixdiscípulos lacatum y ca̱huánilh:
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 ―Huixín catzi̱yá̱tit ama̱náu pakán nac Jerusalén ana ní ama̱ca quimacama̱sta̱cán ixmacancán xanapuxcun curas y ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos; xlacán ama quintali̱lhcá naquimakni̱cán,
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 y amá quintamacama̱stá ixmacancán xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n romanos; xlacán ama quintali̱chiyá, quintasnoka, y quintamakní nac culu̱s; pero ixliaktutu chichiní a̱stá̱n cama lacastacuanán ca̱li̱ní̱n.
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Ixta̱cha̱t Zebedeo ca̱ta̱talacatzúhui̱lh ní ixyá Jesús cha̱tuy ixlakkahuasán Jacobo y Juan; huí tú ca̱li̱tlá̱n ixmaksquimputún y tatzokostánilh ixlacatí̱n.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 ―¿Tucu lacasquina? ―kalasquínilh Jesús. ―Aquit clacasquín xlacata acxni natzucuya ma̱paksi̱nana, cha̱tunu quilakkahuasán natatahuilá nac mimpa̱xtú̱n xlacata natata̱ma̱paksi̱naná̱n.
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 ―Huix ni̱ catzi̱ya tú ca̱ta̱squímpa̱t milakkahuasán ―kalhtí̱nalh. Entonces Jesús ca̱lacá̱nilh amá cha̱tuy ixdiscípulos y ca̱kalasquínilh: ―¿Puhuaná̱tit tla̱n nata̱layá̱tit nakotá̱tit amá xu̱n chúchut xla ta̱kxtakajni ni̱ma̱ ama̱ca quima̱koti̱cán? ¿Na̱ tla̱n nata̱layá̱tit nac mimacnicán amá ta̱kxtakajni ni̱ma̱ cama macpa̱tí aquit? ―Tla̱n nacta̱yaniyá̱u ―takálhti̱lh xlacán.
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Jesús ca̱huanipá: ―Pues xli̱ca̱na na̱ pa̱t kotá̱tit amá xu̱n chúchut ni̱ma̱ ama̱ca quima̱koti̱cán, y na̱ pa̱t macpa̱ti̱yá̱tit ta̱kxtakajni ni̱ma̱ ama̱ca quili̱cxilhcán, pero aquit ni̱ lá cca̱macama̱xqui̱yá̱n mimpu̱tahui̱lhcán nac ixpa̱xtú̱n quimpu̱ma̱paksi̱n, porque huata Quinti̱cú catzí tí ca̱lacsacni̱t ama ca̱ma̱xquí ixpu̱tahui̱lhcán nac quimpa̱xtú̱n.
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Acxni tacátzi̱lh tú ixtalacasquín Jacobo y Juan, xa̱makapitzi discípulos tasi̱tzi̱ko̱lh.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Pero Jesús ca̱tasánilh y ca̱huánilh: ―Nac aktum pu̱latama̱n hua̱k xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n tatlahuaní xa̱makapitzi cristianos tú talacasquín porque tapuhuán xlacata huata huá tama̱paksi̱nán.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Pero huixín akspitaj ama ca̱qui̱taxtuniyá̱n porque tí ma̱s tali̱pa̱u lactaxtú ama ma̱tla̱ní naca̱kaxmatní xa̱makapitzi tú natali̱ma̱paksí;
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 y la̱ta mili̱hua̱kcán tí xapuxcu lactaxtuputún xlacata naca̱ma̱paksí xa̱makapitzi, ama ma̱tla̱ní nali̱tamakxtaka la̱ cha̱tum tasa̱cua tí ma̱paksi̱cán.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Aquit Xatalacsacni Chixcú ni̱ cmini̱t lactlancán xlacata naquintamacuaní cristianos tú nacca̱li̱ma̱paksí, aquit chá cmini̱t ca̱macuaní cristianos acxni huí tú tamaclacasquín, y na̱ cama ca̱lacati̱ta̱yá ixlacatí̱n Dios xlacata nacxoko̱nán ixtala̱kalhi̱ncán ni̱ma̱ tatlahuani̱t, aquit cama ní ixlacatacán.
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Jesús ta̱yapá nac tijia y cha̱lh nac Jericó lhu̱hua cristianos ixtakokeni̱t. Xlá huata ti̱lakatzá̱lalh ixtaxtumajá amá ca̱chiquí̱n,
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 pero cha̱tuy lakatzí̱n tí ixtahuila̱na nac ixpa̱xtú̱n tijia acxni tacátzi̱lh ixmima Jesús tzúculh tama̱ktasí: ―¡Señor, ixli̱talakapasni rey David, quila̱lakalhamáu!
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Makapitzi cristianos ca̱lacaquílhni̱lh xlacata acs catatahui, pero xlacán ni̱ takáxmatli y ma̱s chá ixtama̱ktasí Jesús.
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Xlá tá̱yalh puntzú y ca̱tasánilh: ―¿Tucu lacasquiná̱tit cactláhualh milacatacán? ―ca̱kalasquínilh.
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 ―Quimpu̱chinacán, aquín clacahua̱namputuná̱u ―takalhtí̱nalh.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Jesús ca̱lakalhámalh amá lakatzí̱n, ca̱li̱lacaxámalh ixmacán ixlakastapucán, y tuncán tla̱n talacahuá̱nalh; a̱stá̱n na̱ tatakókelh pakán nac Jerusalén.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.