Marcos 4

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Maktum quilhtamacú Jesús ampá chihui̱nán ixquilhtu̱n pupunú. Lhu̱hua cristianos tatamákstokli huá xlacata Jesús li̱táju̱lh nac aktum barco y tatampú̱xtulh ixquilhtu̱n pupunú hua̱k cristianos tatamákxtakli ixquilhtú̱n.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní caj la̱ xacuento takalhchihuí̱n xlacata tla̱n natama̱kachakxi̱ní tú ixca̱huaniputún, y chuné tzúculh ca̱ta̱chihui̱nán:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 ―Tla̱n cama̱kachakxí̱tit tú camá̱n ca̱huaniyá̱n: Maktum quilhtamacú cha̱tum chixcú alh chan ixtalhtzi trigo nac ixpu̱chaná̱n.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 La̱ta itspuyuti̱lhama ixli̱chánat lhu̱hua ixtalhtzi ixtachaná̱n tama̱chá nac tijia; acxni tá̱cxilhli lactzu̱ spitu hua̱k tasacuako̱lh.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Makapitzi ixli̱chánat tama̱chá nac ca̱chihuixni huata ixkalhí tziná tla̱n tíyat. Ni̱ lhu̱hua chichiní tapasá̱rlalh uyu sok ta̱kpunko̱lh porque ni̱ pu̱lhma̱n ixuí tla̱n tíyat.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Pero acxni táxtulh chichiní ca̱xkoyuko̱lh ixpakén y tasca̱cko̱lh porque ni̱ pu̱lhmá̱n ixtamaca̱ni̱t ixtankaxe̱kcán.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Makapitzi ixtachán tama̱chá nac ca̱xpayatni. Ni̱ ixli̱maka̱s quilhtamacú uyu ta̱kpunko̱lh, pero ma̱s lacapala tástacli kajni, tama̱ksniko̱lh y ni̱tú tástacli ixtachaná̱n.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Pero lhu̱hua ixtachaná̱n tama̱chá nac tla̱n tíyat, jaé hua̱k tástacli y tamá̱sta̱lh lhu̱hua ixtahuácat. Huí ni̱ma̱ tamá̱sta̱lh puxumacá̱u, tutumpuxum, y aktum ciento ixtahuacatcán la̱ta akatunu xatalhtzi ni̱ma̱ ca̱chanca.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Jesús chuné ca̱huánilh acxni ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh: ―Tí kalhí ixtakén cakáxmatli tú cca̱huanimá̱n y tla̱n cama̱kachákxi̱lh.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Acxni ixacstu tamákxtakli Jesús, ixdiscípulos y xa̱makapitzi tí siempre ixtatakoké tama̱lacatzúhui̱lh y takalasquínilh tucu ixuamputún amá takalhchihuí̱n.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―Huixín Dios ca̱ma̱cxcatzi̱ni̱yá̱n la̱ xlá ama huilí ixtapáksi̱t ca̱quilhtamacú y la̱ lacasquín natalatamá cristianos, pero xa̱makapitzi tiene que nacca̱ta̱ma̱lacastucní tú talakapasa, y ni̱ para chú ama taputzá natama̱kachakxí.
11 Jesus disse a eles:
12 Porque xlacán masqui lhu̱hua tú ctlahuá xlacata nacca̱ma̱lacahua̱ní la̱ ni̱ catalacahuá̱nalh; ma̱squi quintakaxmata la̱ ni̱tú catama̱kachákxi̱lh. Y para ni̱ lá taca̱najlá la̱ cca̱li̱ta̱chihui̱nán Dios, xlá ni̱ catica̱ma̱tzanke̱nánilh ixtala̱kalhi̱ncán.
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Jesús ca̱ta̱chihui̱nampá tí takalasquínilh: ―Para huixín ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit jaé ixtakalhchihui̱n chana̱ná y ni̱ tuhua, ¿niculá naca̱ma̱kachakxi̱yá̱tit xa̱makapitzi takalhchihuí̱n ni̱ma̱ camá̱n ca̱huaniyá̱n a̱stá̱n?
13 Então Jesus perguntou:
14 Jaé chixcú tí alh chana̱nán na̱ chuná la̱ cha̱tum chixcú tí li̱chihui̱nán ixtachihui̱n Dios.
14 E continuou:
15 Tachaná̱n ni̱ma̱ tama̱chá nac tijia na̱ chuná qui̱taxtú la̱ acxni cristianos takaxmata ixtachihui̱n Dios, pero mina̱chá tlajaná y ma̱xtukó jaé talacapa̱stacni ni̱ma̱ ma̱nu̱ca nac ixnacú.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Tachaná̱n ni̱ma̱ tama̱chá nac ca̱chihuixni na̱ chuná qui̱taxtú la̱ makapitzi cristianos acxni takaxmata ixtachihui̱n Dios tuncán talakatí y tali̱pa̱huán Dios.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Pero con ta̱kspulá tú ni̱ tla̱n, o ca̱li̱chihui̱nancán xlacata tali̱pa̱huán Dios, y como ixnacujcán ni̱ tla̱n tali̱ma̱tzamani̱t ixtalacapa̱stacni Dios tali̱makxtaka tuncán y yaj tali̱pa̱huán.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Amá li̱chánat ni̱ma̱ tama̱chá ca̱xpayatni na̱ chuná la̱ lhu̱hua cristianos acxni takaxmata ixtachihui̱n Dios taca̱najlá y tali̱pa̱huán Dios.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Pero la̱ta li̱án ixlatama̱tcán tzucú ta̱katuyún, tzucú tali̱pa̱huán huata ixtumi̱ncán y la̱ li̱pa̱xáu natalatamá y chuná tama̱ksni̱kó tú ixtali̱pa̱huán y ni̱ tama̱stá ixtahuacatcán.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Li̱chánat ni̱ma̱ tama̱chá nac tla̱n tíyat y tamá̱stalh ixtahuacatcán na̱ chuná la̱ cristianos tí takaxmata ixtachihui̱n Dios, taca̱najlá y tali̱pa̱huán Dios y tatlahuá tú ca̱li̱ta̱chihui̱nancán na̱ chuná la̱ catamá̱sta̱lh ixtahuacatcán; huí ni̱ma̱ tama̱stá puxumacá̱u, tutumpuxum, o aktum ciento ixlacata ixtahuácat la̱ta akstum tachihuí̱n ni̱ma̱ takáxmatli.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Jesús ca̱li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh aktum lámpara y chuné ca̱huánilh; ―¿Puhuaná̱tit huixín xlacata tí kalhí aktum lámpara huilí ixtampi̱n ixpu̱tama, o ma̱kalhchuhuajú nac aktum caju̱n? Ni̱ huí cristiano tí chú tlahuá, porque huixín catzi̱yá̱tit xlacata aktum lámpara siempre huili̱cán ta̱lhmá̱n xlacata nalacacha̱nkó cani̱huá.
21 Jesus continuou:
22 Ni̱ lá tú tze̱k tlahuacán y ni̱ lá catitacátzi̱lh xa̱makapitzi ixli̱maka̱s quilhtamacú; y lhu̱hua la̱ta tú cca̱huaniyá̱n para chí ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit tzanka̱xní hua̱k pa̱t ma̱kachakxi̱yá̱tit.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Huá xlacata cca̱li̱huaniyá̱n para kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán, cakaxpáttit quintachihuí̱n.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Jesús ca̱huanipá: ―Tla̱n cama̱kachakxí̱tit tú kaxpatá̱tit porque na̱ chuná la̱ lacasquiná̱tit tú ixtatláhualh cristianos milacatacán, o la̱ huixín la̱makta̱yayá̱tit, Dios na̱ chuná ama ca̱li̱kalhi̱yá̱n huixín y ma̱s cha̱ naca̱ma̱xqui̱yá̱n para kaxpatá̱tit ixtachihuí̱n.
24 Disse também:
25 Porque tí tlahuá tú kaxmata, Dios ma̱s ama ma̱xquí tla̱n talacapa̱stacni ma̱squi kalhi̱yá, pero tí ni̱ lhu̱hua tú kalhí Dios ama maklhtí hasta ni̱ma̱ ixli̱skalhma̱ca.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jesús ca̱huanipá: ―Ixtapáksi̱t Dios nac ca̱quilhtamacú ama lacatzucú na̱ chuná la̱ acxni cha̱tum chixcú an spuyumí ixli̱chánat ixca̱tucuxtu ni̱ma̱ tla̱n ca̱xtlahuani̱t.
26 Jesus disse:
27 Xlá an latahuilá nac ixchic xlacata a̱stá̱n naampará a̱huata naquí ixtahuácat. Tapasa̱rlá chichiní y ca̱tzisní, xlá ni̱ li̱puhuán ixtachaná̱n porque catzí ama staca.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Amá li̱chánat pu̱la taxtuní ixtankáxe̱k, ixpakán, xaxánat, y a̱stá̱n ma̱stá ixtahuácat; jaé tachaná̱n hua̱k tíyat má̱xqui̱lh tú nali̱staca o nali̱latamá.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Acxni cha̱n ixquilhta nacatlán ixtahuácat a̱huata an xlacata naquí ixtahuácat ixtrigo.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 ’¿Niculá puhuaná̱tit huixín ama lacatzucú ixtapáksi̱t Dios nac ca̱quilhtamacú, o tucu ya̱ takalhchihuí̱n tla̱n ixli̱ma̱lacastucui?
30 Jesus continuou:
31 Tla̱n puhuaná̱tit xlacata ama lacatzucú la̱ pa̱xtoka aktum ixtalhtzi mostaza acxni chancán nac tíyat. Huá jaé ma̱s xalactzú ixtalhtzi quihui ni̱ma̱ lacapala tastaca nac ca̱quilhtamacú.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Pero acxni chancani̱ttá, tzucú staca y lanca quihui huan ni̱ la̱ xa̱makapitzi quihui ni̱ma̱ na̱ lacapala tastaca nac ixakán tla̱n taske̱ka y tajaxa lactzu̱ spitu ni̱ma̱ takospu̱lá porque snu̱n lanca pakastaca.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jesús acxni ixca̱ta̱chihui̱nán cristianos siempre ixca̱li̱ta̱chihui̱nán la̱ cuentos xlacata natama̱kachakxí ixtachihui̱n Dios ni̱ma̱ ixca̱ma̱si̱niputún.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ni̱cxni chu̱ta ixma̱kalhchihui̱ní para ni̱ ixca̱ta̱ma̱lacastucní tú xlacán ixtalakapasa o ixtacatzí; y para ixdiscípulos ni̱ tla̱n ixtama̱kachakxí tú ixca̱huaní a̱stá̱n tla̱n ixca̱lacspi̱tní tú ixca̱huaniputún.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Amá chichiní acxni tzúculh tapaklhtu̱tá Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos: ―Chí ca̱huí ixa̱quilhtu̱tu pupunú.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Lhu̱hua cristianos tatamákxtakli ixquilhtu̱n pupunú, ixdiscípulos tatáju̱lh nac barco ní ixtaju̱majá Jesús; makapitzi barcos na̱ tatakókelh pakán ní ixama.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Jesús táma̱lh ixtanke̱n barco xlacata nalhtatá acxtícalh aktum cojín. Ixli̱puntzú také̱talh akxtulú̱n, chúchut tanu̱ko̱lh nac barco y actzú ni̱ má̱ktzi̱lh. Entonces ixdiscípulos lacapala tama̱stácni̱lh Jesús y tahuánilh: ―¡Maestro! ¿Huix ni̱ caso tlahuaya la̱ amá̱n mu̱xtuyáu?
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 — ausente —
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Jesús tá̱qui̱lh y acxni ca̱li̱ma̱páksi̱lh ixtachihuí̱n amá u̱n y pupunú, chuné ca̱huánilh: ―¡Acs catahuilátit y catake̱nú̱tit! Amá akxtulú̱n také̱nu̱lh tuncán acs tatu̱tako̱lh, na̱ chuná pupunú.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ixdiscípulos ca̱huánilh: ―¿Hua̱nchi pucuta jicuaná̱tit? ¿Nicu alh milicamamacán la̱ huaná̱tit quila̱li̱pa̱huaná̱u?
40 Aí ele perguntou:
41 Xlacán ma̱s tajicuanko̱lh ixtara̱huaní entre xlacán: ―¿Cha̱ ticu yá chixcú jaé tí quinca̱ta̱lapu̱layá̱n? ¡Hasta na̱ tla̱n takaxmatní u̱n y pupunú acxni ca̱ta̱chihui̱nán!
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.