Marcos 12
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs ARA
1 A̱stá̱n Jesús tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní amá lacchixcuhuí̱n: ―Maktum quilhtamacú cha̱tum chixcú chalh ixca̱tucuxtu lhu̱hua li̱chánat uvas. Tla̱n maccurra̱lhko̱lh; tláhualh aktum torre xlacata namaktakalhkó ixtachaná̱n; na̱ tláhualh ixpu̱chitni ní nalacchita uvas acxni nachá. Xlá alh latamá mákat pero ca̱má̱xqui̱lh ixca̱tucuxtu makapitzi cha̱lhca̱tnaní̱n xlacata natacuentajní ixtachaná̱n.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Acxni cha̱lh ixquilhta nachitcán uvas, ma̱lakácha̱lh cha̱tum ixtasa̱cua naca̱maksquín amá cha̱lhca̱tnaní̱n tú ixtocarlí tachitni.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Pero xlacán tachípalh, ta̱kkaxími̱lh y ni̱tú tamá̱xqui̱lh tachitni.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Amá xapu̱chiná ma̱lakacha̱pá a̱cha̱tum ixtasa̱cua, y na̱ chuná taliactaláli̱lh chíhuix, tamá̱xqui̱lh ixakxa̱ka y tahuánilh la̱ta tú talacásquilh.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Todavía ma̱lakacha̱pá a̱cha̱tum ixtasa̱cua y jaé tamákni̱lh. A̱stá̱n ca̱ma̱lakácha̱lh ma̱s ixtasa̱cua y huí tí tamákni̱lh y huí tí huata ta̱kkaxími̱lh.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Amá ko̱lú ixkalhí cha̱tum ixkahuasa snu̱n ixlakalhamán, y chuné ixlacpuhuán: “Para cma̱lakachá quinkahuasa natakaxmatní tú naca̱huaní.” Xli̱ca̱na ma̱lakácha̱lh ixkahuasa.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Acxni ca̱lákcha̱lh amá kahuasa xlacán tzúculh tara̱huaní: “Huá namá kahuasa tí ama ta̱tamakxtaka hua̱k herencia acxni naní ixti̱cú. Chí tuncán camakni̱huí xlacata aquín ixpu̱chinaní̱n nahuaná̱u jaé ca̱quihuí̱n.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Amá ixkahuasa xapu̱chiná na̱ tachípalh, tamákni̱lh y táalh tamakán ixquilhpá̱n ca̱tucuxtu.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Jesús ca̱kalasquínilh amá lacchixcuhuí̱n: ―¿Tucu puhuaná̱tit huixín natlahuá ixpu̱chiná jaé ca̱tucuxtu? Capuhuántit xlacata jaé patrón ama min, ama ca̱makní tí ca̱má̱xqui̱lh ixca̱tucuxtu y tunu tí ama ca̱ma̱xquí ixpu̱chaná̱n.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ’¿Huixín ni̱ li̱kalhtahuakani̱tántit tú huan Escrituras? Lacatum chuné tatzokni̱t:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 La̱ chihui̱nanko̱lh Jesús xlacán tasí̱tzi̱lh porque tama̱kachákxi̱lh huá ixca̱li̱chihui̱nani̱t y talacpuhua la̱ tla̱n natalí̱n cpu̱la̱chi̱n. Pero lhu̱hua ixtaya̱na tí ixtali̱pa̱huán ixtachihuí̱n Jesús y tajicuánilh para natamaklhti̱nán. Huá xlacata mejor ta̱kxtakyá̱hualh y táalh.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Ixli̱puntzú ixenemigos Jesús tama̱lakácha̱lh makapitzi fariseos y tí ixtata̱ya̱na rey Herodes caj natakalhputzá para ni̱ tla̱n naca̱li̱chihui̱nán ma̱paksi̱naní̱n y tla̱n natalí̱n nac pu̱la̱chi̱n.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Acxni talákchilh takalasquínilh: ―Maestro, ccatzi̱yá̱u xlacata tú huix li̱chihui̱nana xli̱ca̱na ma̱squi lhu̱hua ni̱ taca̱najlá mintachihuí̱n, pero huix ni̱ putzaya tú ixlakxtucán cristianos y huata lacasquina tla̱n catalatáma̱lh xlacata natalakapasa y natalakchá̱n Dios. Quila̱huaníu para tla̱n la̱ clakaxokoniyá̱u impuestos xapuxcu ma̱paksi̱na romano. ¿Mini̱ní naclakaxoko̱naná̱u, o ni̱ tla̱n la̱ clakaxoko̱nama̱náu?
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Jesús acxcátzi̱lh xlacata caj ixtakalhputzama̱na y chuné ca̱huánilh: ―¿Hua̱nchi quila̱li̱kalhputzayá̱u ta̱kskahuí̱n? Quila̱li̱miníu mactum tumi̱n xlacata nacacxila.
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Li̱minica mactum tumi̱n. Acxni ácxilhli ca̱kalasquínilh: ―¿Ticu ixretrato talakatzokni, y ticu ixtacuhui̱ní kalhí jaé tumi̱n? Xlacán takalhtí̱nalh: ―Ixretrato ixtacuhui̱ní lanca xapuxcu ma̱paksi̱na romano.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 ―Pues cama̱xquí̱tit ma̱paksi̱na romano tú xlá mini̱ní y cama̱xquí̱tit Dios tú xlá lacasquín milacatacán ―huanko̱lh Jesús. A̱stá̱n xlacán yaj tacátzi̱lh tú natahuaní.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Talakchimpá ixli̱puntzú makapitzi saduceos; jaé cristianos tapuhuán xlacata ixespíritu cha̱tum cristiano yaj lacastacuanán acxni ní. Huá tali̱kalasquínilh Jesús:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 ―Maestro, Moisés quinca̱li̱ma̱paksí̱n para cha̱tum chixcú ní y makxtaka ixta̱cha̱t y ni̱ takalhí ixcamancán, xa̱cha̱tum ixta̱cam tla̱n ta̱tamakaxtoka ixya̱stá y takalhí ixcamancán xlacata ni̱ nalaksputa ixta̱cam ni̱ma̱ ni̱lh.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Pues maktum ixtalama̱na cha̱tujún lacchixcuhuí̱n. Xla̱huán tamakáxtokli y ni̱ ixli̱maka̱s quilhtamacú ni̱lh y ni̱ takálhi̱lh ixcamancán.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Ixli̱cha̱tuy ixta̱cam ta̱tamakáxtokli ixya̱stá; ni̱ para maka̱s na̱ ni̱lh y ni̱ takálhi̱lh camán. Ixli̱cha̱tutu na̱ ta̱tamakáxtokli ixya̱stá y na̱ chuná akspúlalh.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Xa̱makapitzi lacchixcuhuí̱n hua̱k tata̱tamakáxtokli amá pusca̱t y ni̱ cha̱tum tí takálhi̱lh camán, y cha̱lh quilhtamacú amá pusca̱t na̱ ni̱lh.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Entonces acxni ixespiritucán nalacastacuanán ca̱li̱ní̱n, ¿ticu yá chixcú ixta̱cha̱t ama huan pues hua̱k ta̱tamakáxtokli ixcha̱tujuncán?
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Jesús ca̱huánilh: ―Huixín aktzanka̱ni̱tántit porque ni̱ ma̱kachakxi̱ni̱tántit ixtachihuí̱n Dios nac Escrituras, ni̱ para lakapasá̱tit ixli̱tlihueke la̱ ca̱ma̱lacastacuaní ni̱n y ni̱ catzi̱yá̱tit la̱ ca̱li̱kalhí ixespiritucán nac akapú̱n.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Huixín ni̱ catzi̱yá̱tit xlacata acxni natalacastacuanán ca̱li̱ní̱n yaj tí ama tamakaxtoka, ni̱ para ama takalhí ixlactzumajancán tí natama̱makaxtoka porque la̱ ángeles ta̱má̱n tahuán ni̱ma̱ tahuila̱na nac akapú̱n.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Huixín na̱ aktzanka̱ni̱tántit para puhuaná̱tit ni̱cxni talacastacuanán ni̱n porque ni̱ tla̱n ma̱kachakxi̱yá̱tit tú huan ixlibro Moisés. Xlá tzokli la̱ maktum Dios ta̱chihuí̱nalh nac akatum actzu quihui la̱ta lhcuta̱yama y chuné huánilh Dios: “Aquit Dios tí tali̱pa̱huani̱t y tali̱pa̱huancú Abraham, Isaac y Jacob.”
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Huá cca̱li̱huaniyá̱n huixín aktzanka̱ni̱tántit para puhuaná̱tit xlacata tí talatáma̱lh y táni̱lh yaj takalhí Dios tí natali̱pa̱huán, porque la̱ta chí Dios lama xastacnán cani̱cxnihuá quilhtamacú.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Cha̱tum chixcú tí ixma̱sí ixley Moisés kaxmatko̱lh la̱ ca̱ta̱chihuí̱nalh Jesús amá lacchixcuhuí̱n y ma̱kachákxi̱lh xlacata xli̱ca̱na tú ixca̱huanini̱t. Xlá na̱ talacatzúhui̱lh y chuné kalasquínilh: ―¿Neje yá tapáksi̱t pu̱la quili̱tlahuatcán y ma̱s quinca̱macuaniyá̱n nac quilatama̱tcán?
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesús kálhti̱lh: ―Xla̱huán tapáksi̱t ni̱ma̱ pu̱la quili̱tlahuatcán chuné huan: “Cakaxpáttit cha̱tunu huixín xalac Israel, huata huí cha̱tum lanca Dios ca̱quilhtamacú, y huata huá Quimpu̱chinacan natlahuayá̱u.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Huá cali̱pá̱huanti Mimpu̱chiná ixli̱hua̱k minacú, ixli̱hua̱k mili̱stacni, ixli̱hua̱k mintapuhuá̱n, ixli̱hua̱k mili̱tlihueke.” Huá jaé xla̱huán tapáksi̱t lakatí Dios natatlahuá ixcamán.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Ixliaktuy ixtapáksi̱t na̱ acxtumatiyá qui̱taxtú y chuné li̱chihui̱nán: “Caca̱lakalhámanti hua̱k minta̱cristianos na̱ chuná la̱ huix lacasquina calakalhamanca.” Huá jaé lanca tapáksi̱t y ma̱s macuán nac quilatama̱tcán.
31 O segundo é:
32 Amá chixcú huánilh Jesús: ―Maestro, clakatí la̱ chihuí̱nanti. Xli̱ca̱na la̱ huana huata huí cha̱tum Dios ca̱quilhtamacú y ni̱ huí tunu ma̱s tali̱pa̱u.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Xlá ni̱ lakatí cahuili̱nica lhu̱hua li̱lakachixcuhuí̱n cpu̱siculan, o caca̱makni̱ca quitzistancaní̱n caj li̱lakachixcuhui̱cán, xlá ma̱s lakatí cali̱pa̱huanca ixli̱hua̱k quintapuhua̱ncán, ixli̱hua̱k quinacujcán, ixli̱hua̱k quili̱stacnicán, ixli̱hua̱k quili̱pa̱xqui̱ncán, y cha̱tum cristiano caca̱lakalhámalh xa̱makapitzi na̱ chuná la̱ ixacstu lakalhamancán.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Acxni káxmatli Jesús la̱ chihuí̱nalh amá chixcú chuné huánilh: ―Huix xli̱ca̱na catzi̱ya tú lakatí Dios natlahuayá̱u, y aquit cpuhuán huix tla̱n ma̱kachakxi̱pa̱ttá la̱ Dios ma̱paksi̱namputún nac mili̱stacni. A̱stá̱n yaj tí kálhi̱lh li̱camama tú nakalasquini Jesús.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Jesús ixlapu̱lajcú nac pu̱siculan y tzucupá ca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos y chuné ca̱huánilh: ―¿Como chí ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tahuán xlacata Cristo tí ama ca̱lakma̱xtuyá̱n ixli̱talakapasni xamaká̱n rey David ama huan?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Y maktum acxni rey David ma̱lacpuhuá̱ni̱lh Espíritu Santo chuné huá:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱puhuaná̱tit xlacata Cristo ixli̱talakapasni rey David nahuán si pi̱huá rey David li̱macá̱n Ixpu̱chiná tí ama lakma̱xtú? Lhu̱hua cristianos ixtalakatí takaxmata la̱ ixca̱kalhtí Jesús acxni tú ixkalasquinicán.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesús ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh hua̱k cristianos y chuné ca̱huánilh: ―Hua̱k skalalh caca̱tahuilanítit tí tama̱sí ixley Moisés. Xlacán talakatí mactlá̱n talhaka̱nán xlacata cani̱huá naca̱huanicán kalhé̱n la̱ lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Xlacán taputzá lactali̱pa̱u pu̱táhui̱lh nac sinagogas, nac fiestas talacasquín pu̱la tla̱n caca̱ma̱hui̱ca.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Viudas ta̱kskahuimaklhtí ixchiccán y xlacata ni̱tí tú naca̱huaní li̱catzi lhu̱hua tú takalhtahuakaní Dios, pero ni̱ para talacpuhuán xlacata xlacán ma̱s lhu̱hua castigo ama̱ca ca̱ma̱xqui̱cán.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Maktum Jesús ixuí lacatzú ní tahuila̱na cajas xla limosna, ixca̱cxilhma la̱ cristianos ixtamuju̱ma̱na ixlimosnajcán, y makapitzi ricos ixtamujú lhu̱hua tumi̱n.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ixli̱puntzú talacatzúhui̱lh cha̱tum viuda snu̱n pobre y múju̱lh nac caja aktuy tumi̱n xla cobre ni̱ lhu̱hua ixtapalh ixuani̱t.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Jesús ca̱tasániko̱lh ixdiscípulos y chuné ca̱huánilh: ―Aquit tancs cca̱huaniyá̱n, jaé puhuani̱ná múju̱lh ma̱s lhu̱hua tumi̱n ixlacati̱n Dios que hua̱k namá ricos tí tamúju̱lh lhu̱hua tumi̱n.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Porque ricos tamúju̱lh ixlimosnajcán tumi̱n ni̱ma̱ ca̱kalhta̱xtuní, pero xlá múju̱lh ixtumi̱n ni̱ma̱ a̱huata ixkalhí ixama li̱hua̱yán.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.