Marcos 11

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tácha̱lh aktum sipi huanicán Monte de los Olivos lacatzú aktuy ca̱chiquí̱n ca̱huanicán Betfagé y Betania; jaé ca̱chiquí̱n ixtata̱pakxtoka Jerusalén.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Aná Jesús chuné ca̱ma̱páksi̱lh cha̱tuy ixdiscípulos: ―Capítit amá ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ ca̱cxilhma̱náu juú lacatzú. Acxni nachipiná̱tit nac aktum ákxtaka pa̱t taka̱sá̱tit tantum sa̱sti burro ni̱ naj tí pu̱tahuacani̱t; naxcutá̱tit y nali̱taná̱tit.
2 com a seguinte ordem:
3 Para tí ca̱kalasquiniyá̱n tucu li̱tlahuayá̱tit, cahuanítit: “Quimaestrojcán maclacasquín; a̱stá̱n ama xtakpará tuncán la̱ namaclacasquinkó.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Xlacán táalh y xli̱ca̱n tatáka̱sli tantum burro tachí̱n lacatzú nac puhui̱lhta pakán nac tijia. Lihua ixtaxcutma̱na
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 acxni makapitzi tí ixtalaya̱na lacatzú tá̱cxilhli y chuné ca̱huanica: ―¿Tucu li̱tlahuayá̱tit namá burro? ¿Hua̱nchi xcutpa̱nántit?
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Xlacán takalhtí̱nalh la̱ ixca̱huanini̱t Jesús natahuán; a̱stá̱n yaj tú ca̱huanica y ca̱makxtakca natalí̱n.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Acxni talí̱cha̱lh ní ixuí Jesús tali̱ke̱tlápalh ixpilisa̱lhcán y xlá pu̱tahuácalh.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Tuncán táalh pakán nac Jerusalén. La̱ta ní ixlactla̱huama Jesús lhu̱hua ixtatramí ixpilisa̱lhcán nac tijia y makapitzi ixtaquí itxánat, ixpakán ke̱ske y na̱ chuná ixtatramí.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Hua̱k cristianos tí ixtasta̱lá o ixtapu̱lá tzúculh tama̱ktasí Jesús: ―¡Clakachixcuhui̱yá̱u Dios! ¡Siempre calatáma̱lh nahuán namá chixcú tí ma̱lakacha̱ni̱t Dios!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Camakapa̱xáhualh Dios namá xapuxcu chixcú ni̱ma̱ ama ma̱paksi̱nán la̱ tima̱lacnú̱nilh Dios rey David! ¡Cpa̱xcatcatzi̱niyá̱u Dios tú tlahuani̱t!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Chuná amá Jesús tánu̱lh nac Jerusalén. A̱stá̱n alh cpu̱siculan xla Jerusalén. Smalankán ca̱ta̱ampá ixdiscípulos nac Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ixli̱cha̱lí tzisa Jesús táxtulh cBetania ampá cJerusalén y nac tijia tzincstá̱yalh.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Acxilhli ixli̱mákat katum suja ni̱ma̱ ixkalhí lhu̱hua ixpakán; lákalh lacatzú y ni̱ taká̱snilh ixtahuácat porque ni̱ ixquilhta ixuani̱t nama̱stá ixtahuácat.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Jesús huánilh amá suja: ―Clacasquín ni̱cxni tí nahuapará mintahuácat. Hua̱k ixdiscípulos takáxmatli la̱ ta̱chihuí̱nalh amá suja.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Tácha̱lh Jesús nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén, tánu̱lh y tzúculh ca̱tamacxtú tí ixtasta̱nama̱na o ixtatama̱huama̱na ixlacaquilhti̱n ixpu̱lacni pu̱siculan; ca̱ma̱kpu̱spítnilh ixmesajcán tí ixtalakxta̱palí tumi̱n y tí ixtakalhí ixpa̱lokoyu tantzásna̱t,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 y yaj tí má̱xqui̱lh quilhtamacú nata̱tanú ixlí̱sta̱t ixpu̱lacni pu̱siculan xlacata nasta̱nán.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Chuné ca̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh hua̱k cristianos: ―Nac Escrituras huan: “Nac quínchic tla̱n naquintakalhtahuakaní hua̱k ti̱pa̱katzi cristianos xala cani̱huá pu̱latama̱n”, y huixín tlahuani̱tántit ixpu̱sta̱ncán kalha̱naní̱n.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Makapitzi ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y xanapuxcun curas takáxmatli tú ixquilhuama, tzúculh talacputzá la̱ tze̱k natamakní porque ixtajicuaní la̱ ixca̱ta̱chihui̱nán cristianos y xlacán ixtaca̱najlá tú ixca̱huaní Jesús.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Acxni tzúculh tapaklhtu̱tá ca̱ta̱táxtulh ixdiscípulos amá ca̱chiquí̱n.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ixli̱cha̱lí tapasá̱rlalh lacatzú ní ixyá amá suja ni̱ma̱ ta̱chihuí̱nalh Jesús y tá̱cxilhli xlacata itsca̱cko̱ni̱t.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedro áksalh la̱ ixuanini̱t amá suja y huánilh Jesús: ―Quimpu̱chinacán, cá̱cxilhti amá suja ni̱ma̱ ta̱chihuí̱nanti, sca̱cko̱lh.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Xlá kálhti̱lh: ―Huá xlacata cca̱li̱huaniyá̱n huixín cali̱pa̱huántit Dios.
22 Jesus respondeu:
23 Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, cati̱huá tí ixuánilh jaé sipi: “Catake̱nu juú y capit taju̱ya nac pupunú”, para xli̱ca̱na ixca̱nájlalh ixnacú tú lacpuhuán chú ama qui̱taxtú xli̱ca̱na ixlákcha̱lh tú lacasquín o tú lacpuhuán ama tlahuá.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Na̱ cca̱huaniyá̱n para tú ixmaksquíntit Dios ixpuhuántit xli̱ca̱na amá̱n ca̱ma̱xqui̱yá̱n chú ixmaklhti̱nántit nac milatama̱tcán.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 ’Na̱ chuná acxni pa̱t kalhtahuakaniyá̱tit Dios, para cha̱tum cristiano ta̱ra̱makasi̱tzi̱ni̱tántit, pu̱la cama̱tzanke̱nanítit tú ni̱ tla̱n ca̱tlahuanín xlacata Minticucán Dios na̱ naca̱ma̱tzanke̱naniyá̱n hua̱k mintala̱kalhi̱ncán.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Aquit cca̱huaniyá̱n, para huixín ni̱ ca̱ma̱tzanke̱naniyá̱tit tú ni̱ tla̱n ca̱tlahuanín minta̱cristianoscán, Minticucán Dios xalac akapú̱n na̱ ni̱ catica̱ma̱tzanke̱nanín tú tlahuani̱tántit.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Tacha̱mpá nac Jerusalén tanu̱pá cpu̱siculan. Aná ixlapu̱lá Jesús acxni tatalacatzúhui̱lh makapitzi xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y lakko̱lún ma̱paksi̱naní̱n.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Chuné takalasquínilh Jesús: ―¿Tucu xlacata ca̱li̱lactalahuaya tú lama cpu̱siculan? ¿Ticu ma̱xqui̱ni̱tán tapáksi̱t chú natana tlahuaya?
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Xlá ca̱kálhti̱lh: ―Aquit na̱ huí tú camá̱n ca̱kalasquiniyá̱n, y para quila̱kalhti̱yá̱u, aquit na̱ nacca̱huaniyá̱n ticu quili̱ma̱paksi̱ni̱t tú nactlahuá.
29 Jesus respondeu:
30 Quila̱huaníu tuncán: ¿Ticu li̱ma̱páksi̱lh Juan Bautista na̱kmunu̱nán, Dios, o cristianos?
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Xlacán tzúculh talacchihui̱nán y chuné ixtara̱kalasquiní: ―Para huaniyá̱u Dios ma̱lakácha̱lh, amá̱n quinca̱huaniyá̱n: “Entonces, ¿hua̱nchi ni̱ ca̱najlátit tú ca̱li̱ta̱chihui̱nán?”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Y para huaniyá̱u xlacata cristianos tama̱paksí, na̱ chunatiyá qui̱taxtú. Jaé lacchixcuhuí̱n ixtacatzí xlacata lhu̱hua ixtaca̱najlani̱t xli̱ca̱na Dios ixma̱lakacha̱ni̱t Juan Bautista, huá xlacata ixtali̱jicuaní cristianos y ni̱ tacátzi̱lh tú natakalhti̱nán,
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 y tahuánilh Jesús: ―Ni̱ ccatzi̱yá̱u ticu li̱ma̱páksi̱lh na̱kmunu̱nán. ―Pues ni̱ para aquit camá̱n ca̱huaniyá̱n tí quili̱ma̱paksi̱ni̱t nactlahuá tú tla̱n ctlahuá ―ca̱kalhti̱ko̱lh Jesús.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.