Marcos 10
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs ARIB
1 Jesús taxtupá nac Capernaum ca̱ti̱lakatza̱lako̱lh tí ixtalama̱na ixli̱quilhtu̱nchá kalhtu̱choko Jordán y cha̱lh aktum pu̱latama̱n huanicán Judea. La̱ta ní ixchá̱n lhu̱hua cristianos ixtatamakstoka y xlá ixca̱ma̱kalhchihui̱ní la̱ siempre ixcatzi̱ní.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Maktum táchilh makapitzi fariseos caj ixtakalhputzaputún xlacata nahuán tú ni̱ chú qui̱taxtú, y takalasquínilh para cha̱tum chixcú mini̱ní na̱kxtakmakán ixta̱cha̱t.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―¿Niculá ca̱li̱ma̱paksí̱n profeta Moisés?
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 ―Xlá li̱ma̱paksí̱nalh xlacata cha̱tum chixcú tla̱n makxtaka ixta̱cha̱t para talacca̱xlá cpu̱ma̱paksi̱n y ma̱xquí aktum xatalacca̱xlán cápsnat ―takalhtí̱nalh xlacán.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Xlá ca̱huanipá: ―Moisés má̱sta̱lh namá tapaksí̱n porque minacujcán snu̱n lani̱t.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Pero acxni Dios ma̱lacatzúqui̱lh y tláhualh la̱ta tú huilako̱lh ca̱quilhtamacú huata tláhualh cha̱tum pusca̱t y cha̱tum chixcú.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Huá xlacata cha̱tum kahuasa naca̱makxtaka ixnati̱cún y nata̱tamakaxtoka ixta̱cha̱t.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Ixcha̱tuycán la̱ cha̱tum cristiano natahuán porque acxtum natahuán, porque acxtum natama̱paksi̱nán y natara̱lakalhamán.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Huá cca̱li̱huaniyá̱n, ni̱ huí cristiano tí nama̱pitzí tú Dios ma̱lakxtumi̱ni̱t.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 A̱stá̱n la̱ ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh amá fariseos Jesús tánu̱lh ní ixtatamakxtaka y ixdiscípulos takalasquínilh tú ixuamputún amá takalhchihuí̱n.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Xlá ca̱huánilh: ―Tí akxtakmakán ixta̱cha̱t caj xlacata ta̱tamakaxtoka tunu pusca̱t lhu̱hua tala̱kalhí̱n kalhí ixlacati̱n Dios con xla̱huán ixma̱hui̱ná.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Na̱ chuná tí makxtaka ixta̱ko̱lú caj xlacata tunu chixcú ta̱án namá pusca̱t lhu̱hua tala̱kalhí̱n tlahuaní xla̱huán ixta̱ko̱lú.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ixli̱puntzú li̱minca makapitzi lactzú camán xlacata naca̱mu̱sicuna̱tlahuá, pero ixdiscípulos tzúculh takahuaní amá tí ixtali̱mín lactzú camán.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Acxni cá̱cxilhli Jesús sí̱tzi̱lh tziná y chuné ca̱huánilh ixdiscípulos: ―Caca̱makxtáktit catalí̱milh namá lactzu camán y ni̱ caca̱li̱huanítit porque Dios lakatí ca̱maktakalha tí ni̱ lá talatamá ixacstucán y tamaclacasquín tí naca̱makta̱yá la̱ jaé lactzú camán.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, nac akapú̱n huata ta̱má̱n tatanú cristianos tí tamaclacasquín naca̱makta̱yá Dios ixlatama̱tcán na̱ chuná la̱ cha̱tum kahuasa maclacasquín naca̱najlá tú li̱ta̱chihui̱nancán.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 A̱stá̱n cá̱chixli amá lactzu camán y ca̱li̱mu̱sicuna̱tláhualh ixmacán.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jesús alh a̱lacatunu y acxni ixtla̱huama tatza̱lh lákmilh cha̱tum kahuasa; tatzokostánilh ixlacatí̱n y chuné huánilh: ―Maestro, huix tla̱n catzi̱ya, quihuani, ¿tucu nactlahuá xlacata naquimacuaní nacli̱lakma̱xtú quili̱stacni nac akapú̱n?
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Jesús kálhti̱lh: ―¿Hua̱nchi quihuaniya tla̱n ccatzí? Huata Dios tla̱n catzí ni̱ma̱ huí nac akapú̱n.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Para catzi̱ya catlahua tú li̱chihui̱nán ti̱pa̱katzi ixtapáksi̱t Moisés: “Ni̱ cata̱chihuí̱nanti tunu pusca̱t para kalhi̱ya minta̱cha̱t; ni̱ camakni minta̱cristiano; ni̱tí camakkálhanti tú kalhí; ni̱tí caliakskahuínanti tú ni̱ ca̱na; y caca̱lakalhámanti minti̱cu y mina̱na.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Xlá kalhtí̱nalh: ―La̱ta quili̱ctzú ctlahuani̱t cquilatáma̱t namá tú tali̱chihui̱nán ixtapáksi̱t Moisés.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Jesús huanipá: ―Pero huí tú tzanka̱niyá̱n: casta̱t la̱ta tú kalhi̱ya, caca̱ma̱xqui pobres; a̱stá̱n naquilaktana naquintakokeya xlacata lakasu̱t nali̱pina minta̱kxtakajni quimpa̱xtú̱n; y chuná xli̱ca̱na rico pa̱t huana nac akapu̱n para lakma̱xtuya mili̱stacni.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Acxni káxmatli tú huánilh Jesús alh ixchic lakaputzati̱lhá porque snu̱n rico ixuani̱t.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Jesús láca̱lh cani̱huá y ca̱huánilh ixdiscípulos: ―Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, tuhua ama ca̱qui̱taxtuní ricos natachá̱n nac akapú̱n ní huí Dios.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Xlacán ni̱ tacátzi̱lh hua̱nchi chú ixca̱ta̱chihui̱nani̱t pero xlá ca̱huanipá: ―Huixín la̱ quincamán y cca̱huaniyá̱n, hua̱k cristianos tí takalhí lhu̱hua tumi̱n y ca̱ma̱laktzanke̱ní ixtalacapa̱stacnicán, tuhua ama ca̱qui̱taxtuní natachá̱n ixpa̱xtú̱n Dios.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Ma̱s ni̱ tuhua tla̱n tanú tantum camello nac istzán li̱xtokon que cha̱tum rico nama̱tla̱ní tú ma̱lacnú Dios nac ixtapáksi̱t.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ixdiscípulos tali̱puhuanko̱lh, ni̱ ixtacatzí tú natahuán porque ni̱ tama̱kachákxi̱lh. Huá xlacata ixtara̱kalasquiní: ―Para chú ama qui̱taxtú, ¿ticu tancs ama lakma̱xtú ixli̱stacni nac akapú̱n?
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jesús ca̱káxmatli y chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh: ―Para cha̱tum chixcú ixacstu li̱tanú nata̱yaní nalakma̱xtú ixli̱stacni, ni̱ lá ama tlahuá. Pero Dios hua̱k tla̱n tlahuá tú lacasquín.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Entonces Pedro kalasquínilh: ―Quimpu̱chinacán, aquín cakxtakmakani̱táu hua̱k la̱ta tú xackalhi̱yá̱u y cca̱takokeni̱tán, ¿tucu amá̱n quinca̱toca̱rli̱yá̱n?
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jesús kálhti̱lh: ―Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, cati̱hua cristiano tí akxtakmakán la̱ta tú kalhí para ixchic, ixnata̱camán, ixta̱cha̱t, ixcamán, o ixca̱quihuí̱n ní ixcha̱lhca̱tnán caj xlacata quintakoké, o xlacata ca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos la̱ naca̱ma̱tzanke̱naní Dios ixtala̱kalhi̱ncán,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 aquit cca̱huaniyá̱n xlacata ama kalhí ma̱s lhu̱hua la̱ ixchic la̱ta ní nachá̱n, lhu̱hua la̱ ixnata̱camán, la̱ ixnati̱cún, lhu̱hua la̱ ixcamán, y lhu̱hua la̱ ixca̱quihuí̱n ama taka̱sa; ma̱squi lhu̱hua tamá̱n tasi̱tzi̱ní caj quilacata, ama ca̱lakmakancán y ca̱pu̱tlakami̱cán cani̱huá, pero xlacán nac akapú̱n tamá̱n takalhí li̱pa̱xau latáma̱t.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Amá quilhtamacú lhu̱hua cristianos tí ca̱lakmakancán juú ca̱quilhtamacú ixpakstá̱n ca̱maca̱ncán, aná pu̱la ama̱ca ca̱ma̱xqui̱cán ixpu̱tahui̱lhcán; y tí ca̱ma̱pu̱li̱cán juú ca̱quilhtamacú pu̱la ca̱ma̱xqui̱cán ixpu̱tahui̱lhcán, aná ixpakstá̱n ama̱ca ca̱maca̱ncán.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Cha̱lh quilhtamacú acxni Jesús a̱huata tica̱tá̱alh ixdiscípulos nac ca̱chiquí̱n xla Jerusalén. Xlacán ixtajicuanti̱lhá ixta̱katuyunti̱lhá porque ya̱ tla̱n ixtama̱kachaxí tú ixama pa̱xtoka Jesús. Acxni tácha̱lh lacatum tze̱k ca̱tá̱alh tziná lakamákat y tzúculh tla̱n ca̱li̱ta̱chihui̱nán tú ixama akspulá.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Chuné ca̱huánilh ixdiscípulos: ―Huixín catzi̱yá̱tit xlacata ama̱náu nac Jerusalén ana ní aquit Xatalacsacni Chixcú ama̱ca quimacama̱sta̱cán ixmacancán quienemigos xanapuxcun curas y ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos; xlacán ta̱má̱n tali̱ma̱paksi̱nán naquili̱ncán ixlacati̱ncan xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n romanos xlacata naquintama̱kalhapalí.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Xlacán ta̱má̱n quintalacachucxuí, quintasnoka y catu̱huá ta̱má̱n quintali̱chiyá hasta xli̱ca̱na quintamakní; pero ixliaktutu chichiní aquit cama lacastacuanán ca̱li̱ní̱n.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ixlakkahuasán Zebedeo, Jacobo y Juan, tama̱lacatzúhui̱lh Jesús y chuné tahuánilh: ―Quimpu̱chinacán, clacasquiná̱u quila̱tlahuaníu aktum li̱tlá̱n ni̱ma̱ camá̱n ca̱maksquiná̱n.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 ―¿Tucu lacasquiná̱tit cactláhualh milacatacán? ―ca̱huánilh Jesús.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 ―Acxni naca̱makatlajaya mienemigos y natahuilaya cmimpu̱ma̱paksi̱n clacasquiná̱u cha̱tunu aquín nactahuilayá̱u mimpa̱xtú̱n xlacata nacca̱ta̱ma̱paksi̱naná̱n ―ta̱chihui̱nanko̱lh xlacán.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jesús ca̱huanipá: ―Huixín ni̱ catzi̱yá̱tit tú squimpa̱nántit. ¿A poco tla̱n nata̱yaniyá̱tit nakotá̱tit amá xu̱n chúchut xla ta̱kxtakajni ni̱ma̱ ama̱ca quima̱xqui̱cán?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 ―Tla̱n nacta̱yaniyá̱u ―takalhti̱nampá. Entonces Jesús chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh: ―Xli̱ca̱na na̱ pa̱t kotá̱tit namá xu̱n chúchut ni̱ma̱ cama kota, na̱ chuná ta̱kxtakajni ni̱ma̱ ama̱ca quima̱xqui̱cán, huixín tiene que nata̱yaniyá̱tit;
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 pero la̱ huixín tahuilaputuná̱tit quimpa̱xtú̱n acxni nacma̱paksi̱nán ni̱ lá cca̱huaniyá̱n para tla̱n porque huata Dios catzí naca̱ma̱xquí tí ca̱mini̱ní y aquit ni̱ lá cma̱stá pu̱táhui̱lh.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Acxni tacátzi̱lh xa̱makapitzi ixdiscípulos tú ixtalacasquín Jacobo y Juan, hua̱k tasi̱tzí̱nilh xa̱makapitzi discípulos.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Jesús hua̱k ca̱tasánilh catatalacatzúhui̱lh, y chuné ca̱huánilh: ―Huixín catzi̱yá̱tit xlacata xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n tí tama̱paksi̱nán aktum pu̱latama̱n hua̱k ta̱kchipá la̱ta tú huí ca̱chiquí̱n, y tí xalactali̱pau ta̱kskahuimaklhtí tú talacasquín tí ni̱ lactali̱pa̱u cristianos.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 La̱ta huixín tí quila̱takokeyá̱u ni̱ chú catica̱qui̱taxtunín, porque tí ma̱s tali̱pa̱u lactaxtú ama ma̱tla̱ní naca̱macuaní xa̱makapitzi tú natama̱tlahuí.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Y tí xapuxcu lactaxtuputún xlacata naca̱ma̱paksí xa̱makapitzi ama ma̱tla̱ní nali̱tamakxtaka la̱ cha̱tum tasa̱cua tí ma̱paksi̱cán.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Aquit Xatalacsacni Chixcú ni̱ cmini̱t lactlancán xlacata naquintamacuaní cristianos, aquit cha̱ cmini̱t ca̱macuaní cristianos tú naquintali̱ma̱paksí, y na̱ cama ca̱lacati̱ta̱yá ixlacati̱n Dios xlacata nacxoko̱nán ixtala̱kalhi̱ncán ni̱ma̱ tatlahuanit, aquit cama ní ixlacatacán.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Tácha̱lh aktum ca̱chiquí̱n huanicán Jericó huata tati̱lakatzá̱lalh, lhu̱hua ixtatakokeni̱t Jesús. Acxni ixtataxtuma̱na cha̱tum lakatzí̱n huanicán Bartimeo ixkahuasa Timeo ixuani̱t, ixuí nac ixpa̱xtu̱n tijia squima limosna.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Acxni cátzi̱lh talacatzuhui̱ma Jesús tzúculh ma̱ktasí: ―¡Jesús, ixkahuasa rey David, catlahua li̱tlá̱n, caquima̱ksa̱ni!
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Lhu̱hua tzúculh talacaquilhní xlacata acs catahui, pero xlá ma̱s chá tzúculh ma̱tasí: ―¡Jesús ixkahuasa rey David, caquilakalhámanti!
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Jesús tá̱yalh puntzú y ca̱huánilh xa̱makapitzi: ―Cahuani camilh namá lakatzí̱n. Cha̱tum alh tasaní y chuné huánilh: ―Capa̱xahua y cata̱ya porque Jesús tasanimá̱n.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Xlá tramákalh ixpilísa̱lh, lacapala tá̱yalh y talacatzúhui̱lh ní ixyá Jesús.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Xlá kalasquínilh: ―¿Tucu lacasquina cactláhualh milacata? ―Quimpu̱chinacán, aquit clacahua̱namputún ―kálhti̱lh amá lakatzí̱n.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 ―Tla̱n pina ní lacasquina, huix pa̱t lacahua̱nana porque quili̱pa̱huani̱ta ―huaniko̱lh Jesús. Amá chixcú tuncán lacahuá̱nalh. A̱stá̱n na̱ takókelh Jesús ní ixama.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.