Lucas 13
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs ARC
1 Maktum quilhtamacú Jesús li̱ta̱chihui̱nanca la̱ Pilato ixli̱ma̱paksi̱nani̱t caca̱makni̱ca makapitzi lacchixcuhuí̱n xalac Galilea acxni ixca̱makni̱ma̱ca quitzistancaní̱n tú nali̱lakachixcuhui̱nancán nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén y lakxtum tama̱stájalh ixkalhnicán.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―¿Puhuaná̱tit huixín namá lacchixcuhuí̱n chú ta̱kspúlalh porque ixtakalhí ma̱s tala̱kalhí̱n que xa̱makapitzi lacchixcuhuí̱n xalac Galilea?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 ¡Tó! Ni̱ huá xlacata; xlacán ni̱ ixtakalhí ma̱s tala̱kalhí̱n, pero huixín na̱ chuná tla̱n akspulayá̱tit para ni̱ lakxta̱pali̱yá̱tit ni̱ tla̱n milatama̱tcán y li̱pa̱huaná̱tit Dios.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Na̱ ca̱ksántit amá cha̱cu̱tzayán cristianos tí ca̱ctáma̱lh torre nac Siloé y hua̱k ca̱makni̱ko̱lh. ¿A poco xlacán ixtakalhí ma̱s takalhí̱n que tí ixtalama̱na nac Jerusalén?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 ¡Tó! Ni̱ huá xlacata chú taliakspúlalh; pero chí cca̱huaniyá̱n, huixín na̱ chuná tla̱n akspulayá̱tit para ni̱ lakmakaná̱tit mintala̱kalhi̱ncán.
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Jesús ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n: ―Cha̱tum chixcú chalh nac ixca̱tucuxtu akatum suja y ca̱ta cá̱ta ixán acxila para kalhi̱yá ixtahuácat, pero ni̱tú ixtaka̱sní. Hasta liakatzánka̱lh
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 y maktum huánilh ixtasa̱cua tí ixmaktakalhní ixtachaná̱n: “Kalhí aktutu ca̱ta la̱ta ctíchalh jaé suja y ni̱cxni ctaka̱snini̱t ixtahuácat. ¡Chí tuncán catanca porque huata chu̱tá akchipama tíyat!”
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Pero ixtasa̱cua kálhti̱lh: “Cali̱makxtakuí a̱ktum ca̱ta; tla̱n cama lakcuxtú y cama huili̱ní abono,
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 a ver para chú nama̱stá ixtahuácat, y xa̱ktum ca̱ta para ni̱ tahuacá entonces nactancá tuncán.”
9 e, se der fruto,
10 Maktum quilhtamacú sábado Jesús alh ca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos nac ixpu̱tamakstoknicán judíos,
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 y aná ixtanu̱ma cha̱tum pusca̱t ixkalhi̱yá akcu̱tzayán ca̱ta la̱ta cha̱tum ixespíritu tlajaná ixma̱lacatzuqui̱ni̱t tá̱tat, yaj lá ixtatancsa a̱huata puncs puncs ixtla̱huán.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Acxni ácxilhli Jesús tasánilh amá pusca̱t y huánilh: ―Chí tuncán cama ma̱ke̱nu̱niyá̱n mintá̱tat.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Huilí̱nilh ixmacán nac ixmacni amá pusca̱t y tuncán aksá̱nalh. ¡Tla̱n tátancsli! A̱stá̱n tzúculh pa̱xcatcatzi̱ní Dios tú ixtlahuani̱t ixlacata.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Pero amá xapuxcu chixcú tí ixakchihui̱nán nac ixpu̱tamakstoknicán judíos sí̱tzi̱lh xlacata Jesús ixma̱ksa̱ni̱nani̱t amá chichiní acxni ixli̱huancán tí nascuja y chuné ca̱huánilh cristianos: ―Kalhi̱yá̱tit akcha̱xán chichiní xlacata nascujá̱tit tlahuayá̱tit tú lacasquiná̱tit. Acxni calaktántit jaé chixcú xlacata naca̱ma̱ksa̱ni̱yá̱n ni̱ calaktántit jaé quilhtamacú acxni ni̱tú quili̱tlahuatcán.
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Jesús kalhpaktánu̱lh: ―¡Huixín ni̱ lacama̱xananá̱tit akskahuinaní̱n lacchixuhuí̱n! Quila̱huaníu, ¿ticu ni̱ xcuta ixburro, o ixuá̱cax jaé chichiní acxni li̱huancán tí nascuja y an ma̱kotí?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Chí calacpuhuántit, jaé pusca̱t ixli̱talakapasni Abraham, pero la̱ta akcu̱tzayán ca̱ta tlajaná ixmactanu̱ni̱t ixma̱lacatzuqui̱nini̱t tá̱tat, y ¿puhuaná̱tit ni̱ mini̱ní namacma̱xtucán tlajaná jaé chichiní acxni li̱huancán tí nascuja?
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Jesús ca̱li̱ma̱ma̱xáni̱lh ixtachihuí̱n amá ixenemigos ixlacati̱ncán cristianos y hua̱k cristianos ixtali̱pa̱xahuá laclanca ixtascújut ni̱ma̱ ixca̱li̱ma̱lacahua̱ní Jesús.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Jesús na̱ ca̱huánilh: ―Quintapáksi̱t ni̱ma̱ quimacama̱xqui̱ni̱t Dios nacma̱lacatzuquí ca̱quilhtamacú camá̱n ca̱li̱ma̱lacastucniyá̱n jaé takalhchihuí̱n:
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ama qui̱taxtú la̱ acxni cha̱tum chixcú an chan nac ixca̱tucuxtu aktum ixtalhtzi mostaza. Jaé actzu̱ talhtzi tzucú staca y staca, y lanca quihui huan hasta lactzú spitu ni̱ma̱ cani̱huá takospu̱lá tla̱n tatlahuá ixma̱sekecán nac ixakán.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Na̱ cama ca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n ixtapáksi̱t Dios ni̱ma̱ cama ma̱lacatzuquí
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 la̱ levadura ni̱ma̱ ta̱tlahuá cha̱tum pusca̱t ixharina. Levadura lakasu̱t tzucú scuja hasta tachixkó hua̱k itsquítit.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Jesús a̱huatiyá ti̱huán chípalh tijia ni̱ma̱ ixán pakán nac Jerusalén. Katunu ca̱chiquí̱n y ca̱tucuxtu ní ixti̱taxtú ixtamakxtaka laktzu quilhtamacú xlacata naca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Maktum cha̱tum chixcú kalasquínilh: ―Quimpu̱chinacán, ¿caj actzu cristianos ama talakma̱xtú ixli̱stacnicán?
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 Xlá kálhti̱lh: ―Tí tataxtuniputún catapútzalh talactanú namá ti̱tzú puhui̱lhta, porque ama cha̱n quilhtamacú acxni lhu̱hua cristianos ama tatanu̱putún, pero yaj lá ama tatanú
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 porque ixpu̱chiná mili̱stacnicán ma̱lacchahuani̱ttá nahuán puhui̱lhta. Ama tzucú talakatlaka puhui̱lhta y natahuaní: “Quimpu̱chinacán, caquila̱ma̱lacqui̱níu.” Pero xlá ama ca̱kalhtí: “Aquit ni̱ cca̱lakapasá̱n ticu huixín.”
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Entonces ama takalhti̱nán: “¿Hua̱nchi huana ni̱ quila̱lakapasá̱u, aquín lakxtum cca̱ta̱hua̱yani̱tán y xackaxmatá̱u mintachihuí̱n nac quinca̱chiqui̱ncán?”
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Xlá ama ca̱huaní: “¡Catake̱nú̱tit ní cyá lacli̱xcájnit ixtlahuananí̱n tala̱kalhí̱n! ¡Tancs cca̱huaniyá̱n aquit ni̱ cca̱lakapasá̱n!”
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 ’Lhu̱hua ama ta̱cxila Abraham, Isaac, Jacob y xa̱makapitzi profetas tahuila̱na nac lactlá̱n ixpu̱tahui̱lhcán ni̱ma̱ ca̱ma̱xqui̱ni̱t Dios y huixín pa̱t ca̱ma̱kxtakajni̱caná̱tit a̱lacatunu. Aná pa̱t lakaputzayá̱tit y tasayá̱tit la̱ta li̱puhuaná̱tit tú ni̱ tla̱n tlahuani̱tántit.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Na̱ chuná pa̱t lakaputzayá̱tit acxni naca̱cxilá̱tit nac akapú̱n ti̱pa̱katzi cristianos xala cani̱huá ca̱quilhtamacú tapa̱xahuama̱na tahuila̱na nac ixpu̱tahui̱lhcán ni̱ma̱ ca̱ma̱xqui̱ni̱t Dios.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Aná lhu̱hua cristianos tí ca̱lakmakancán juú ca̱quilhtamacú ixpakstá̱n ca̱maca̱ncán, aná pu̱la ama̱ca ca̱ma̱xqui̱cán ixpu̱tahui̱lhcán; y tí ca̱ma̱pu̱li̱cán juú ca̱quilhtamacú pu̱la ca̱ma̱xqui̱cán ixpu̱tahui̱lhcán, aná ixpakstá̱n ama̱ca ca̱maca̱ncán.
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Makapitzi fari̱seos talákchilh Jesús y tahuánilh: ―Cataxtu capit a̱lacatunu porque rey Herodes makni̱putumá̱n.
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―Capítit huaniyá̱tit namá mañoso chixcú xlacata chí y cha̱lí cca̱tamacxtuma nahuán tlajananí̱n xmacnicán cristianos y cca̱ma̱ksa̱ní ta̱tatlaní̱n pero ni̱ ccatzí para tu̱xama clako̱ni̱t nahuán quintascújut.
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Porque tamaclacasquiní naclakchá̱n tijia ni̱ma̱ clactanu̱ni̱t chí, cha̱lí, li̱tu̱xama porque hua̱k lactali̱pa̱u profetas tama̱kantaxtí ca̱makni̱cán nac Jerusalén.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 Jesús lakaputzako̱lh ixnacú y chuné chihuí̱nalh: ―¡Jerusalén! ¡Koxita quinca̱chiqui̱n Jerusalén! Juú ca̱makni̱cani̱t hua̱k lactali̱pa̱u profetas y ca̱ctalali̱ncán lacchixcuhuí̱n tí ca̱ma̱lakacha̱ni̱t Dios namakta̱yayá̱n. Ni̱ caj maktum aquit cca̱ma̱makstokpútulh quincamán xala jaé ca̱chiquí̱n, na̱ chuná la̱ tantum cha̱t xti̱la̱n ca̱ma̱makstoka itskatá̱n ca̱pa̱tanú y lacatum ca̱ta̱tahuilá. ¡Xlacán ni̱ tama̱tlá̱ni̱lh tú cca̱ma̱lacnú̱nilh!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Pero talaktzanka̱ni̱t porque yaj maka̱s tzanká acxni hua̱k ákxtaka ama̱ca ca̱kxtakmakancán. Y cca̱huaniyá̱n, yaj amá̱n quila̱cxilá̱u asta xní nachá̱n quilhtamacú huixín naquila̱maklhti̱naná̱u y nahuaná̱tit: “Clakachixcuhui̱yá̱u namá chixcú tí ma̱lakacha̱ni̱t Quimpu̱chinacán.”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.