Lucas 10

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱stá̱n Jesús ca̱lácsacli setenta lacchixcuhuí̱n y ca̱ma̱lakácha̱lh cha̱tuy cha̱túy katunu ca̱chiquí̱n y pu̱latama̱n ana ní xlá ixama lacpasa̱rlá a̱stá̱n.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Chuná ca̱li̱ma̱páksi̱lh natalá: ―Camaksquíntit Mimpu̱chinacan Dios caca̱ma̱lakácha̱lh ma̱s cha̱lhca̱tnaní̱n nac ixca̱tucuxtu xlacata nataxka̱nán porque huí lhu̱hua li̱xká̱nat, pero cha̱lhca̱tnaní̱n ni̱ takatzí.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Capítit ní cca̱huanimá̱n. Aquit cca̱ma̱lakacha̱má̱n la̱ lacma̱nsu borregos nac ixpu̱latama̱ncan lacli̱cuanit coyotes.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ni̱ cacucátit mintahuajcán nac mu̱rralh, ni̱ cali̱pítit tumi̱n, ni̱ cali̱pítit a̱pu̱tum mintatu̱nucán; cataxtútit la̱ta ya̱nántit. Y ti̱tum cachipítit ní pimpa̱nántit.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Acxni nachipiná̱tit aktum ákxtaka, ca̱li̱tlá̱n cahuántit: “Li̱pa̱xáu catalatáma̱lh tí tatanu̱ma̱na jaé ákxtaka.”
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Para tanu̱ma cha̱tum tí tla̱n catzí ama li̱pa̱xahuá mintachihuí̱ncán ama ca̱maklhti̱naná̱n, pero para ni̱tí ca̱kalhti̱yá̱n yaj tú cahuántit.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Nac ákxtaka ní ca̱maklhti̱nancaná̱tit aná catamakxtáktit, ni̱ caputzátit tunuj túnu chiqui; cahuátit y cakóttit la̱ta tú tali̱hua̱yán xlacán. Pues cha̱tum cha̱lhca̱tná mini̱ní nama̱xqui̱cán ixtaskáu.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 ’Nac aktum ca̱chiquí̱n ní chipiná̱tit y ca̱maklhti̱nancaná̱tit, cama̱tla̱ní̱tit la̱ naca̱ta̱hua̱yancaná̱tit.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Cama̱ksa̱ní̱tit ta̱tatlaní̱n ni̱ma̱ tahuila̱na y caca̱huanítit cristianos: “Talacatzuhui̱ma ixquilhtamacú nacatzi̱yá̱tit la̱ Dios ma̱lacnú ama ca̱lakma̱xtú ixcamán.”
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Para nac aktum ca̱chiquí̱n ní chipiná̱tit ni̱ ca̱maklhti̱nancaná̱tit, tuncán cataxtútit y cahuántit nac tijia xlacata hua̱k natakaxmata:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Hasta pokxni ni̱ma̱ quinca̱tu̱tahuacán nac minca̱chiqui̱ncán tuncán tla̱n quinca̱tu̱tincxcaná̱n xlacata nacatzi̱yá̱tit ni̱ clakati̱yá̱u minkasatcán. Pero cca̱huaniyá̱n, ni̱ catzí̱tit tú makatzanká̱tit porque Dios ca̱cxilhlacachín naca̱lakma̱xtuyá̱n y huixín lakmakántit.”
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Jesús ca̱ma̱lulóknilh: ―Acxni Dios naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos, xlacán ama takalhí ma̱s li̱cuánit castigo que tí ixtalama̱na maká̱n amá nac li̱xcájnit ca̱chiquí̱n Sodoma.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ’¡Koxitaní̱n huixín cristianos tí lapa̱nántit nac Corazín y nac Betsaida! Porque para laclanca ixtascújut Dios ni̱ma̱ ca̱li̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱tán ixtica̱tláhualh nac ca̱chiquí̱n Tiro y Sidón, la̱ta maka̱sa quilhtamacú ixtitali̱mákxtakli tú ni̱ tla̱n ixtatlahuá, ixtitahuíli̱lh tzitzeke lhákat, ixtica̱li̱lakatzokca lhcaca xlacata naca̱li̱lakapascán talakaputzama̱na nac ixnacujcán.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Pero acxni Dios naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos huixín pa̱t kalhi̱yá̱tit ma̱s li̱cuánit castigo que tí ixtalama̱na nac Tiro y Sidón.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 ¡Koxitaní̱n huixín tí lapa̱nántit nac Capernaum! Para ixpuhuaná̱tit hua̱k pa̱t chipiná̱tit nac akapú̱n, ¡aktzanka̱ni̱tántit! Porque pa̱t ca̱macapincaná̱tit lacatum ní na̱kxtakajnaná̱tit.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Cati̱hua cristiano tí naca̱kaxmatá̱n, la̱ aquit caquinkáxmatli, y tí naca̱lakmakaná̱n la̱ aquit caquilakmákalh; y amá cristiano tí ni̱ quimaklhti̱nán na̱ la̱ calakmákalh Dios tí quima̱lakacha̱ni̱t.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ni̱ ixli̱maka̱s amá setenta lacchixcuhuí̱n tí ixca̱ma̱lakacha̱ni̱t Jesús natali̱chihui̱nán taqui̱táspitli y li̱pa̱xáu tahuánilh: ―Quimpu̱chinacán, ixespiritucán tlajananí̱n quinca̱kaxmatniyá̱n y tataxtú acxni mintacuhui̱ní cli̱quilhaná̱u.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―Xli̱ca̱na, pues aquit cácxilhli la̱ xapuxcu tlajaná pa̱tástalh nac akapú̱n la̱ acxni take̱tá tají̱n.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Aquit cca̱ma̱xqui̱ni̱tán li̱tlihueke namakatlajayá̱tit ixli̱tlihueke tlajaná tí quinca̱si̱tzi̱niyá̱n y ni̱tú naca̱tlahuaniyá̱n na̱ chuná ma̱squi calacta̱yátit lu̱hua y tá̱scuyu, ni̱tú ama ca̱pu̱ti̱yá̱n ixveneno.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Pero ni̱ calactlancántit porque kalhi̱yá̱tit li̱tlihueke naca̱kaxmatniyá̱n tlajananí̱n. ¡Tó! Huixín ma̱s cali̱pa̱xahuátit la̱ mintacuhui̱nicán tatzokni̱t nac akapú̱n.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Acxni tuncán Espíritu Santo má̱xqui̱lh li̱pa̱xáu ixtalacapa̱stacni y chuné ta̱chihuí̱nalh Dios: ―Ta̱ta, clakachixcuhui̱yá̱n porque huix ixpu̱china ca̱quilhtamacú y akapú̱n. Cpa̱xcatcatzi̱niyá̱n la̱ ca̱ma̱tze̱kni tze̱k mintalacapa̱stacni amá lactali̱pa̱u y lakskalala lacchixcuhuí̱n y li̱mákxtakti natama̱kachakxí tze̱k mintalacapa̱stacni amá cristianos tí la̱ lactzu̱ camán tali̱tanú. Huix chú lacasquini̱ta y chú qui̱taxtuni̱t.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 A̱stá̱n ca̱huánilh cristianos: ―Quinti̱cu Dios ixpu̱chiná hua̱k la̱ta tú ckalhí. Aquit ni̱tí quilakapasa huata Dios catzí aquit Ixkahuasa y aquit na̱ ccatzí huá Quinti̱cú, y na̱ tla̱n talakapasa amá tí cca̱ma̱xquí quintalacapa̱stacni natalakapasa Quinti̱cu Dios.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Jesús ca̱huánilh cha̱cu̱tuy ixdiscípulos: ―Capa̱xahuátit huixín porque liacxilhni̱tántit milakastapucán laclanca tascújut
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 ni̱ma̱ ta̱cxilhpútulh lhu̱hua profetas y laclanca reyes; xlacán ta̱cxilhpútulh tú huixín li̱lacahua̱nampa̱nántit y ni̱ tá̱cxilhli quintascújut; takaxmatpútulh quintachihuí̱n la̱ huixín kaxpatá̱ttit pero ni̱ talákcha̱lh.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Cha̱tum tali̱pa̱u ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos lákmilh Jesús xlacata nali̱kalhputzá ixtachihuí̱n y kalasquínilh: ―Maestro, ¿tucu quili̱tláhuat xlacata tla̱n naclakma̱xtú quili̱stacni nac akapú̱n?
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Jesús kálhti̱lh: ―¿Niculá ma̱kachakxi̱ya tú li̱ma̱paksi̱nán Dios? ¿Niculá li̱kalhtahuakaya nac Escrituras?
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Amá chixcú huá: ―Aná huan: “Cali̱pá̱huanti Dios Mimpu̱chiná ixli̱hua̱k minacú, ixli̱hua̱k mili̱stacni, ixli̱hua̱k mili̱tlihueke, ixli̱hua̱k mintalacapa̱stacni, y na̱ chuná caca̱lakalhámanti hua̱k minta̱cristianos na̱ chuná la̱ lacasquina calakalhamanca.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Jesús huánilh: ―Tancs kalhti̱nani̱ta. Para latapa̱ya la̱ quihuanini̱ta, xli̱ca̱na pa̱t lakma̱xtuya mili̱stacni.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Pero amá chixcú taquilhtla̱ni̱pútulh y kalasquinipá: ―¿Y ticu yá quinta̱cristianos quimini̱ní nacca̱lakalhamán?
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Jesús kálhti̱lh: ―Cama̱kachakxi jaé takalhchihuí̱n ni̱ma̱ cama huaniyá̱n: Maktum quilhtamacú cha̱tum tali̱pa̱u judío táxtulh nac Jerusalén, ixama pakán nac Jericó; pero nac tijia tali̱pa̱táxtulh makapitzi kalha̱naní̱n y hua̱k tamáklhti̱lh tú ixlí̱n y todavía ta̱kkaxími̱lh y ta̱kxtákmi̱lh la̱ xaní̱n aná nac tijia.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ixli̱punchú pasá̱rlalh cha̱tum cura xalac Jerusalén; huata acxílhmi̱lh y ni̱ maktá̱yalh, ti̱tum alh.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ixli̱punchú na̱ pasá̱rlalh cha̱tum levita tí itscuja nac pu̱siculan; na̱ huata acxílhmi̱lh y ti̱tum alh.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Pero ixli̱punchú pasá̱rlalh cha̱tum chixcú xalac Samaria; acxni ácxilhli lakalhámalh la̱ ixtlahuacani̱t.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh, tzúculh cuchí ana ní ixla̱kalhi̱cani̱t, huilí̱nilh aceite y cuchu y tla̱n li̱chí̱nilh lháka̱t. A̱stá̱n má̱cxtulh nac ixquitzistanca tá̱alh nac ca̱chiquí̱n y amá ca̱tzisní huá cuéntajli.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Ixli̱cha̱lí amá samaritano má̱xtulh mactuy tumi̱n y má̱xqui̱lh ixpu̱chiná amá ákxtaka y huánilh: “Camaktákalhti jaé chixcú y para tú ma̱s li̱lactlahuaya, aquit nacxokoniyá̱n acxni nacqui̱taspita.”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Chí huix quihuani, la̱ta ixli̱cha̱tutucán, ¿ticu puhuana li̱máca̱lh ixta̱cristiano tí nalakalhamán amá chixcú tí ixtala̱kalhi̱ni̱t kalha̱naní̱n?
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Amá skalala chixcú kálhti̱lh Jesús: ―Tí li̱máca̱lh ixta̱cristiano huá amá tí maktá̱yalh. ―Pues na̱ camakslihueke namá samaritano y caca̱makta̱ya minta̱cristiano tí tamaclacasquín ―huaniko̱lh Jesús.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Jesús ca̱ta̱ta̱yapá ixapóstoles nac tijia y cha̱lh nac aktum actzu̱ ca̱chiquí̱n; aná ca̱ta̱maklhtátalh cha̱tum pusca̱t huanicán Marta.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Xlá ixta̱lama ixta̱cam ixuanicán María. Jaé pusca̱t curucs tahui lacatzú ní ixuí Jesús xlacata nakaxmata ixtachihuí̱n.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Marta ixlacapalama ixca̱xtlahuama tahuá nac cocina. Entonces ma̱lacatzúhui̱lh Jesús y huánilh: ―Quimpu̱chinacán, ¿puhuana tla̱n la̱ quinta̱makxtaka quinta̱cam aquit nacactahuacakó tascújut? Cahuani catláhualh li̱tlá̱n caquimaktá̱yalh.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Jesús kálhti̱lh: ―Marta, koxitá huix Marta, huix li̱ta̱yaya mintascújut y huata li̱puhuana tú mili̱tláhuat jaé chichiní,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 pero María ma̱s ta̱yanini̱t porque taka̱sni̱t tla̱n tijia. Xlá kaxmatni̱t quintachihuí̱n y aquit ni̱ cama li̱huaní camákxtakli tijia ni̱ma̱ taka̱sni̱t.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.