João 8

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús alh tamakxtaka nac Monte de los Olivos,
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 pero ixli̱cha̱lí tzisa taspitpá nac pu̱siculan, y como lhu̱hua cristianos tama̱lacatzúhui̱lh xlá curucs tahui y tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 La̱ta ixchihui̱nama tama̱lacatzúhui̱lh makapitzi xanapuxcun judíos y fariseos ixtali̱mín cha̱tum pusca̱t ni̱ma̱ ixta̱ma̱noklhucani̱t ixta̱lhtatama tunuj chixcú ni̱ huá ixtakolú. Xlacán tayá̱hualh nac ixlacatí̱n
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 y takalasquínilh: ―Maestro, jaé pusca̱t ta̱ma̱noklhuca tunuj chixcú ixakskahuima ixta̱ko̱lú.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Nac ixley Moisés li̱ma̱paksi̱nán cacli̱makní̱u chíhuix tí tlahuá jaé talakalhí̱n. ¿Huix tucu huana cactlahuaníu?
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Xlacán ixtalacasquín cahuá tú ni̱ chuná qui̱taxtú xlacata ixacstu natalaksí y tla̱n natama̱lacapú. Pero Jesús ni̱tú kalhtí̱nalh y li̱catzi tzúculh ca̱li̱lhti̱ta ixmacán nac ca̱tiyatni.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Xlacán ni̱ tali̱mákxtakli y ma̱schá takalasquínilh hasta xní Jesús yaj lá tá̱lalh, y ca̱huánilh: ―¡Para lacasquiná̱tit camakní̱tit! Pero pu̱la caliactálalh chíhuix amá tí ni̱ tlahuani̱t talakalhí̱n.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Jesús tuncán taquilhpu̱tapá y tzucupá ca̱lhti̱ta.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Amá lacchixcuhuí̱n tí ixtama̱lacapu̱ni̱t amá pusca̱t tzúculh talacapa̱staca tú ixtatlahuanit, ¡ixacstucán tataláksi̱lh! Lakasu̱t tzúculh ta̱kxtakya̱huá tí ixtama̱lacapu̱ni̱t, pu̱la ta̱lh xalakko̱lún y a̱stá̱n xalakkahuasán. Acxni talacaya̱huapá Jesús a̱huata ixacstu ixyá amá pusca̱t.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Xlá tá̱yalh y huánilh: ―¿Nicu ta̱lh tí ixtama̱lacapu̱má̱n? ¿Ni̱tí li̱lhcuyuya̱huán mintala̱kalhí̱n?
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 ―Tó̱, yaj tí quima̱lacápu̱lh ―kalhtí̱nalh amá pusca̱t. ―Pues ni̱ para aquit tú camá̱n li̱ya̱huayá̱n. Pero yaj catlahua tala̱kalhí̱n, capit nac mínchic ―huaniko̱lh Jesús.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 A̱stá̱n Jesús huá jaé takalhchihuí̱n: ―Aquit taxkáket tí lakskoy ca̱quilhtamacú. Amá tí quintakoké ni̱ ama akchakxa ní ca̱paklhtutá porque aquit cama makskoyulí̱n xlacata tancs nalakchá̱n lipa̱xá̱u latáma̱t.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Makapitzi fariseos tí takáxmatli ta̱ktásalh: ―¡Huix akskahuiná porque mi̱cstu tatla̱ni̱ya ixlacati̱ncan cristianos, ni̱tú li̱macuán mintachihuí̱n!
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 ―Aquit ni̱ cakskahuinán ma̱squi qui̱cstu ctatla̱ní, porque aquit ccatzí ní cmini̱tanchá y ccatzí ní cama cha̱n, y huixín ma̱squi ni̱ catzi̱yá̱tit tú quilakxtu ni̱ para ticu yá chixcú aquit
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 quila̱li̱ya̱huama̱náu tú lacasquiná̱tit porque la̱ cati̱hua chixcú quila̱li̱macaná̱u.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Aquit ni̱tú cca̱li̱ya̱huayá̱n, pero para xacca̱ma̱lacápu̱lh minkasatcán, tú xacca̱huanín hua̱k xli̱ca̱na porque Quinti̱cú tí quima̱lakacha̱ni̱t quima̱xquí ixtalacapa̱stacni tú nacuán.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Nac ley ni̱ma̱ li̱ma̱paksi̱naná̱tit huan para cha̱tuy lacchixcuhuí̱n acxtum tú tali̱chihui̱nán tla̱n ca̱ca̱najlanicán tú tahuán.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Aquit cca̱huaniyá̱n, quintachihuí̱n kalhí cha̱tuy testigo, aquit y Quinti̱cú tí quima̱lakacha̱ni̱t.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 ―¿Nicu huí minti̱cú? ―takalasquínilh amá lacchixcuhuí̱n. ―Huixín ni̱ lakapasá̱tit quinti̱cú porque ni̱ catziyá̱tit ticu yá chixcú aquit; para ixcatzí̱tit ticu yá chixcú aquit na̱ ixlakapástit quinti̱cú.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Jesús ca̱ta̱chihuí̱nalh jaé fariseos acxni ixchihui̱nama ixlacaquilhti̱n pu̱siculan ní ixtahuila̱na cajas ixca̱pu̱muju̱cán li̱mosnas, pero ni̱ táli̱lh nac pu̱la̱chi̱n porque ya̱ ixlakchá̱n ixhora natamacama̱stá.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ni̱ ixli̱maka̱s Jesús ca̱huanipá jaé takalhchihuí̱n: ―Huixín amá̱n quila̱lacaputzayá̱u ana ní cama an pero ni̱ lá pa̱t chipiná̱tit ní cama cha̱n porque antes naquila̱taka̱sá̱u pa̱t ta̱ni̱yá̱tit mintala̱kalhi̱ncán nac milatama̱tcán.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Amá lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n tzúculh tara̱huaní: ―Jaé chixcú ma̱x ama̱ca makni̱cán ixacstu, huá quinca̱li̱huaniyá̱n ni̱ lá catichá̱u ana ní ama cha̱n.
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 ―Mimpu̱latama̱ncán huí tu̱tzú y aquit quimpu̱latama̱n huí talhmá̱n. Huixín xala ca̱quilhtamacú y aquit ni̱ xala ca̱quilhtamacú.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Aquit cca̱huanín pa̱t ta̱ni̱yá̱tit mintala̱kalhi̱ncán nac milatama̱tcán para ni̱ ca̱najlayá̱tit aquit amá chixcú tí mini̱tán ca̱lakma̱xtuyá̱n. ¡Xli̱ca̱na ama ca̱ma̱kni̱yá̱n mintala̱kalhi̱ncán para ni̱ quila̱li̱pa̱huaná̱u!
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 ―Quila̱huaníu, ¿ticu yá chixcú xli̱ca̱na huix? ―takalasquinipá.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 ―Ni̱ caj maktum cca̱huanini̱tán. Aquit tla̱n xacca̱li̱chihui̱nán y xacca̱li̱ya̱huán tú ni̱ tla̱n tlahuayá̱tit, pero tí quima̱lakacha̱ni̱t lacasquín cacmá̱si̱lh tú xlá lacasquín. Xlá tancs kalhí ixtalacapa̱stacni.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Xlacán ni̱ tama̱kachákxi̱lh xlacata Jesús ixca̱li̱ta̱chihui̱nama Dios,
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 huá ca̱li̱huanipá: ―Huixín pa̱t akxtokohuahuacayá̱tit talhmá̱n Ixkahuasa Dios y hasta acxnicú pa̱t ma̱kachakxi̱yá̱tit ticu yá chixcú xli̱ca̱na aquit. Na̱ pa̱t catziyá̱tit xlacata tú cca̱ma̱si̱niyá̱n huá tú quihuanini̱t Quinti̱cú y ni̱ qui̱cstu clacputzani̱t nacca̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Dios quima̱lakacha̱ni̱t y xlá ni̱cxni quiakxtakmakán, siempre quima̱xquí ixtalacapa̱stacni porque huata ctlahuá tú lakatí.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Acxni takaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús makapitzi amá lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n tzúculh taca̱najlá xlacata Jesús huá Cristo ixuani̱t tí ixma̱lacnu̱cani̱t ama ca̱lakma̱xtú.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Pero Jesús ca̱huánilh: ―Aquit camá̱n ca̱li̱maca̱ná̱n quidiscípulos tí quintakaxmatní, para xli̱ca̱na latapa̱yá̱tit y ma̱kantaxti̱yá̱tit tú cca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n;
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 y chuná pa̱t acxcatzi̱yá̱tit stalanca talacapa̱stacni, y jaé stalanca talacapa̱stacni ama lakma̱xtú mili̱stacnicán.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 ―Aquín ixli̱talakapasnicán Abraham y ni̱cxni tí quinca̱li̱ni̱tán la̱ tachí̱n chu̱ta nacscujá̱u. ¿Tucu lacasquina cacli̱ma̱kachakxí̱u namá mintachihuí̱n: “Jaé stalanca talacapa̱stacni ama lakma̱xtú mili̱stacnicán”?
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Jesús ca̱huánilh: ―Amá tí tlahuá tala̱kalhín la̱ ixtachín tala̱kalhín li̱tamakxtaka.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Cha̱tum tachí̱n ni̱ lá tlahuá tú lacasquín, pero aquit Ixkahuasa Dios ni̱ tachí̱n.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Huá cca̱li̱huaniyá̱n huata aquit tla̱n cca̱lakma̱xtuyá̱n. ¡Tí ma̱tla̱ní caclakmá̱xtulh yaj ixtachí̱n ixtala̱kalhí̱n ama tamakxtaka!
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Aquit ccatzí xlacata Abraham ca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱tán, pero ni̱ makslihuekeyá̱tit ixtalacapa̱stacni porque lhu̱hua huixín ni̱ ma̱tla̱ni̱yá̱tit tú cca̱ma̱si̱niyá̱n y huá xlacata quila̱li̱makni̱putuná̱u.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Aquit cca̱ma̱si̱niyá̱n y ctlahuá tú cacxilhni̱t y ckaxmatni̱t nac ixpaxtu̱n Quinti̱cú, y huixín na̱ tlahuayá̱tit tú ca̱ma̱lacpuhua̱ni̱yá̱n minti̱cucán xala jaé ca̱quilhtamacú.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 ―Aquín quinti̱cucán Abraham ―tahuánilh Jesús. Tí tatlahuá tú ni̱ tla̱n la̱ ixcamán tlajaná Pero xlá ca̱huánilh: ―¡Ni̱ para cca̱najlá! Porque Abraham ni̱ ixtláhualh tú tlahuayá̱tit huixín.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Aquit cca̱ma̱si̱niyá̱n ixtalacapa̱stacni Dios ni̱ma̱ quima̱sí̱nilh, pero huixín ni̱ ca̱najlayá̱tit y huá quila̱li̱makni̱putuná̱u.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 ¡Huixín tlahuayá̱tit tú ca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n minti̱cucán xala jaé ca̱quilhtamacú! ―¿Niculá quila̱li̱macama̱náu? Aquín ckalhiyá̱u cha̱tum Quinti̱cucán, huá Dios. ¡Aquín ni̱ clakahuani̱táu nac ca̱lactijyí̱n, Dios quinca̱lacsacni̱tán! ―takalhtí̱nalh xlacán.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 ―Para Dios Minti̱cucán, ¿hua̱nchi ni̱ quila̱li̱pa̱huaná̱u? Aquit cmini̱tanchá ixpa̱stu̱n Dios; xlá quima̱lakácha̱lh ni̱ qui̱cstu cta̱clhca̱ni̱t nacca̱lakminá̱n.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Aquit ccatzí huixín ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit quintachihuí̱n porque huí tí ca̱ma̱lakatzi̱yá̱n.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Xlá lakatí akskahuinán, y la̱ta tilacatzúculh ca̱quilhtamacú ca̱ma̱xquí cristianos li̱xcájnit ixtapuhuá̱n xlacata ni̱ natama̱tancsá ixlatama̱tcán. Jaé tí ca̱ma̱lakatzi̱yá̱n huá tlajaná, huixín la̱ ixcamán pues xlá acpuxcún catu̱ya̱huá ta̱kskahuín.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Huá xlacata ma̱squi aquit cca̱ma̱si̱niyá̱n ixtalacapa̱stacni Dios huixín ni̱cxni lá ca̱najlayá̱tit.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Para tí catzí ckalhí tala̱kalhí̱n, caquihuánilh. ¡La̱ta mili̱hua̱kcán ni̱ lá tí quima̱lulokní ctlahuani̱t aktum tala̱kalhí̱n! Aquit Ixkahuasa Dios y cca̱ma̱xqui̱yá̱n ixtalacapa̱stacni huá xlacata cli̱puhuán la̱ ni̱ quila̱li̱pa̱huaná̱u.
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Amá cristianos tí xli̱ca̱na tali̱pa̱huán Dios tapa̱xahuá acxni takaxmata ixtachihuí̱n, y huixín ni̱ li̱pa̱huaná̱tit Dios huá ni̱ li̱ca̱najlayá̱tit quintachihuí̱n.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Amá xanapuxcun judíos tali̱kalhkamá̱nalh Jesús: ―¡Takalhí̱n chixcú! La̱ xalac Samaria chihui̱nana; ni̱ cakskahuinaná̱u acxni cca̱huanín xlacata makatlajani̱tán tlajaná.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 ―Tó̱, aquit ni̱ quimakatlajani̱t tlajaná. ¿Cacatzi hua̱na ni̱ ma̱kachakxi̱yá̱tit xlacata huata clakachixcuhuí Quinti̱cú? Huixín chá̱ li̱kalhchiya̱nampa̱nántit ixtacuhui̱ní.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Aquit ni̱ lanca cuamputún nac milacati̱ncán, ¡ni̱ clactlancán! Pero tí quima̱lakachani̱t lacasquín naquilakachixcuhui̱cán, y huá amá ca̱ma̱lacapú tí ni̱ quintali̱pa̱huán.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 ¡Pero tí tlahuá tú cli̱ma̱paksi̱nán ni̱cxni ama ní siempre ama latamá! ―ca̱kálhti̱lh Jesús.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Xlacán tahuanipá: ―Chí tla̱n cma̱luloká̱u makachiyani̱tán tlajaná, porque Abraham y hua̱k profetas siempre táni̱lh y huix huana xlacata tí tlahuá mintapáksi̱t ni̱ ama ní.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Para Abraham y profetas táni̱lh, ¿ticu huix ta̱talacastúcpa̱t? ¿A poco huix makatlajaya quinti̱cucán Abraham?
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―Para qui̱cstu xaclacpútzalh la̱ naclactlancán cmilacati̱ncán tú xacca̱huanín ni̱tú li̱macuán. Pero Quinti̱cú tí li̱macapiná̱tit Dios, ca̱li̱ma̱lacahua̱ni̱má̱n ticu yá chixcú aquit.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Huata aquit clakapasa Dios, huixín ni lakapasá̱tit. Pero la̱ta tú cca̱huaniyá̱n huak xli̱ca̱na, y para xacca̱huanín akspita tachihuí̱n na̱ akskahuiná xacuá la̱ huixín. Aquit ccatzí tí Quinti̱cú huá cli̱ma̱kantaxtí tú quili̱ma̱paksí.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Mili̱talakapasnicán Abraham pa̱xáhualh acxni cajcú ixlacpuhuán la̱ cama kalhí quili̱tlihueke; xlá ácxilhli jaé quilhtamacú nac ixtalacpuhuá̱n y ma̱s pa̱xahuako̱lh.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Amá lacchixcuhuí̱n takalasquínilh: ―¿Nicu liacxilhni̱ta quili̱talakapasnicán Abraham ixuani̱t si ni̱ para ítat ciento ca̱ta kalhi̱yá̱n?
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 ―¡Huixín ni̱ catziyá̱tit xlacata aquit clatama̱ni̱t la̱ta ya̱ para ixlakahuán Abraham! ―ca̱kálhti̱lh Jesús.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Amá lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n la̱ta tasí̱tzi̱lh tásacli chíhuix xlacata nata̱ctalalí̱n Jesús, pero xlá ca̱tatzé̱knilh y táxtulh amá lanca pu̱siculan xla Jerusalén.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.