João 20
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NAA
1 Ixli̱tu̱xama domingo la̱ta ya̱ itxkaká lihua spalh ixca̱huama María Magdalena alh ana ní ixma̱nu̱cani̱t Jesús y ácxilhli xlacata ixma̱ke̱nu̱cani̱t chíhuix ni̱ma̱ ixlacahuili̱cani̱t.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Xlá tatza̱lh ca̱lákalh Simón Pedro y amá discípulo tí ma̱s ixlakalhamán Jesús, ca̱huánilh: ―Ma̱xtucani̱t Quimpu̱chinacán ní ixma̱nu̱cani̱t y cacatzi ní li̱nca.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Pedro y xa̱chatum discípulo tatza̱lh ta̱lh ní ixma̱nu̱cani̱t Jesús.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Pero akxtakli̱nca Pedro y xa̱chatum pu̱la cha̱lh.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Xlá talacánu̱lh y ácxilhli lháka̱t ni̱ma̱ ixli̱maksuitcani̱t Jesús nac ca̱tiyatni ixtama̱na pero ni̱ tánu̱lh.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Ixli̱puntzú Pedro na̱ uyu cha̱lh; xlá, sí, tánu̱lh y na̱ ácxilhli tú ixmá ca̱tiyatni,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 y amá tú ixliakchi̱cani̱t Jesús tla̱n ixlakkapsni̱t y lacatzú ixpa̱xtú̱n ixuili̱cani̱t.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Amá discípulo tí pu̱la ixcha̱ni̱t na̱ tánu̱lh y acxni ácxilhli tú ixqui̱taxtuni̱t, ixnacú acxcátzi̱lh tziná xlacata Jesús ixlacastacuanani̱t,
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 ma̱squi ya̱ ixtama̱kachakxí ixcha̱tuycán xlacata Dios ixli̱chihui̱nán la̱ Jesús ama lacastacuanán ca̱li̱ní̱n y ama latamá xastacnán.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 A̱stá̱n xlacán tatáspitli ní ixtahuila̱na xa̱makapitzi.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 María Magdalena táspitli ní ixma̱nu̱cani̱t Jesús y tzúculh tasá nac lacaquilhtí̱n.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Ixli̱puntzú talacánu̱lh nac ixpu̱lacni y cá̱cxilhli cha̱tuy ángeles makstarankán ixtalhaka̱nani̱t; cha̱tum ixuí pakán ní ixma̱pi̱cani̱t ixakxaka Jesús y xa̱chatum pakán ní ixuí ixtujún.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 ―¿Hua̱nchi tasápa̱t? ―takalasquínilh amá ángeles. ―Porque kalhancani̱t Quimpu̱chiná y ni̱ ccatzí ní li̱cha̱ncani̱t ―ca̱kálhti̱lh.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Y la̱ta quilhpu̱taj ixyá talakáspitli porque acxcatzi̱lh la̱ tí catá̱yalh ixken. ¡Jesús ixuani̱t pero xlá ni̱ lakápasli para huá!
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 ―¿Hua̱nchi tasápa̱t? ¿Ticu putzaya? ―kalasquínilh. ―Chixcú, para huix li̱pini̱ta Quimpu̱chiná quihuani ní li̱chipini̱ta xlacata nacán tiyá ―kálhti̱lh. Chuná jaé kálhti̱lh porque xlá ixpuhuán ixta̱chihui̱nama cha̱tum tasa̱cua tí ixmaktakalhnán amá ca̱quihuí̱n.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Entonces Jesús huánilh jaé tachihuí̱n: ―María, ¿ni̱ quilakapasa? Xlá acxnicú tla̱n lacá̱nilh lakápasli y huánilh: ―¡Maestro!
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 ―¡Ni̱ caquimacxama! Porque ya̱ clakán Quinti̱cú nac akapú̱n. Chí cli̱ma̱paksi̱yá̱n capit ca̱putzaya quinata̱camán y caca̱huani clakama Quinti̱cú pero huixín na̱ Minti̱cucán, clakama Quimpu̱chiná Dios tí cli̱pa̱huani̱t pero huixín na̱ miDioscán porque li̱pa̱huaná̱tit.
17 Jesus continuou:
18 María tatza̱lh alh ca̱lacaputzá ixdiscípulos Jesús y ca̱huánilh: ―¡Cacxilhni̱t xastacnán Quimpu̱chinacán! A̱stá̱n na̱ ca̱lacspí̱tnilh tú ixma̱macqui̱ni̱t Jesús.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Pi̱huá amá xaca̱tzisni domingo ixdiscípulos Jesús tla̱n take̱xtúculh ní ixtatanuma̱na xlacata ni̱tí natanú pues ixtajicuaní xanapuxcun judíos. Pero ma̱squi ni̱tí ma̱liquí̱nilh Jesús tánu̱lh, ca̱lakatá̱yalh ní ixtahuila̱na, ca̱huánilh kalhé̱n.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ca̱ma̱sí̱nilh ixmacán y ana ní ixta̱pa̱lhtucucani̱t. ¡Xlacán snu̱n tali̱pa̱xáhualh la̱ ixta̱cxilhni̱t Ixpu̱chinacán Jesús xastacnán!
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos: ―Quinti̱cú quima̱lakácha̱lh ca̱quilhtamacú y chí accha̱ni̱t hora aquit na̱ camá̱n ca̱ma̱lakacha̱yá̱n naquila̱li̱chihui̱naná̱u.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Jesús ca̱jajmáni̱lh ixdiscípulos y ca̱huánilh: ―¡Camaklhti̱nántit cha̱tunu ixli̱tlihueke Espíritu Santo!
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Amá cristianos tí ma̱tzanke̱naniyá̱tit ixtala̱kalhi̱n na̱ ni̱ ama xoko̱nán nac ca̱li̱ní̱n, pero tí ni̱ ma̱tzanke̱naniyá̱tit ama xoko̱nán nac ca̱li̱ní̱n.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Acxni ca̱ta̱chihuí̱nalh Jesús cha̱tum ixdiscípulos tí ixuanicán Tomás ni̱ lakxtum ixca̱ta̱hui xa̱makapitzi
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 y acxni chilh tali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh la̱ ixta̱cxilhni̱t xastacnán Jesús. Pero xlá ca̱huánilh: ―¡Aquit ni̱ cca̱najlá! Nacca̱najlá hasta xní nacxamá y nacacxila ní li̱xtokocani̱t clavos y nacma̱nú quimacán ní ta̱pa̱lhtucucani̱t.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Ixli̱tu̱xama li̱tum ixdiscípulos Jesús tatamákstokli y tla̱n ixtaxtucuni̱t, y Tomás na̱ aná ixuí. Jesús tanu̱pá la̱ ixtanu̱ni̱t xapu̱lh ni̱tí ma̱liquí̱nilh, ca̱lakatá̱yalh y ca̱huánilh kalhé̱n.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Como Jesús ixcatzí tú ixlacpuhuán Tomás huánilh: ―¡Huix ni̱ ca̱najlaya para clama xastacnán! Pues cá̱cxilhti y caxama ní quili̱xtokoca clavos y cama̱nu mimacán ní quinta̱pa̱lhtucuca. ¡Yaj cata̱klhuhui, caca̱najla!
27 E logo disse a Tomé:
28 ―¡Yaj cama ta̱klhuhuí; huix Quimpu̱chiná quiDios xastacnán! ―kalhtí̱nalh Tomás.
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 ―Huix quili̱pa̱huani̱ta porque quiacxilhni̱ta. ¡Aquit ma̱s cama ca̱li̱pa̱xahuá cristianos tí naquintali̱pa̱huán ma̱squi ni̱ quinta̱cxilhni̱t xastacnán! ―huaniko̱lh Jesús.
29 Jesus lhe disse:
30 Ixdiscípulos Jesús ta̱cxilhni̱t lhu̱hua ma̱s laclanca ixtascújut ni̱ma̱ ca̱li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh y ni̱ hua̱k tatatzokni̱t juú nac libro.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Aquit cca̱lacsacni̱t ni̱ma̱ talactáxtulh xlacata naca̱lakapasá̱tit y naca̱najlayá̱tit Jesús Ixkahuasa Dios; huá Cristo tí ixma̱lacnu̱cani̱t ama ca̱lakma̱xtú cristianos y amá tí nali̱pa̱huán ama ma̱xquí li̱pa̱xáu ixlatáma̱t nac akapú̱n.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.