João 19

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pilato cali̱ma̱páksi̱lh soldados catásnokli Jesús nac ixaklhchá̱n.
1 Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou.
2 Pero xlacán ma̱s tali̱kamá̱nalh, tahuilí̱nilh aktum corona xla lhtucú̱n, tamaklháke̱lh lhma̱n tzutzoko lháka̱t la̱ xla cha̱tum rey y tzúculh tatatzokostaní xlacata natali̱kalhkama̱nán.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura.
3 Ixtahuaní: ―¡Siempre calatámalh ixreycán judíos! ―y acxni ixtata̱chihuinán ixtalakakaxí ixlacán.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.
4 Taxtupá ca̱ta̱chihui̱nán Pilato amá xanapuxcun judíos y ca̱huánilh: ―Tancs cca̱huaniyá̱n, ni̱ ccatzí tú nacli̱ya̱huá jaé chixcú. ¡Ca̱cxílhtit, nachu̱ min!
4 Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Jesús táxtulh, ixuili̱ni̱t amá tzutzoko lhma̱n lháka̱t, ixaknú amá corona xla lhtucú̱n. Pilato ca̱huánilh: ―Nachu yá. ¡Cca̱macama̱xqui̱yá̱n!
5 Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Amá xanapuxcun judíos ni̱tú talí̱cxilhli Jesús y tzúculh ta̱ktasá: ―¡Camakni nac culu̱s! ¡Camakni nac culu̱s! ―Para chú lacasquiná̱tit huixín camakní̱tit porque aquit ni̱ ctaka̱sní tala̱kalhí̱n tú nacli̱ma̱lacapú ―ca̱kálhti̱lh Pilato.
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.
7 ―Chú cama tlahuayá̱u pues ley ni̱ma̱ cli̱tapaksi̱yá̱u huan xlacata amá tí ta̱ra̱lacata̱quí Dios mini̱ní naní y jaé chixcú li̱tanú Ixkahuasa Dios.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Acxni Pilato káxmatli ticu yá chixcú ixtali̱macá̱n Jesús, ma̱s jícualh.
8 E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou.
9 Huá xlacata li̱tasanipá nac ixpu̱ma̱paksí̱n y kalasquínilh: ―Quihuani, ¿nicu tani̱tampi huix?
9 E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Jesús ni̱ kálhti̱lh tú kalasquínilh huá li̱huanipá: ―¿Hua̱nchi ni̱ quinkalhti̱ya? ¿Ni̱ catzi̱ya xlacata tla̱n cli̱ma̱paksi̱nán camakxtakca o camakni̱ca nac culu̱s?
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 ―Para ni̱ nac akapú̱n ixtiminchá mili̱ma̱paksí̱n ni̱ma̱ kalhi̱ya chí ni̱ lá ixquihuani tla̱n quimakxtaka o li̱ma̱paksi̱nana quimakni̱ca. Amá tí quintalí̱milh cmilacatí̱n naquima̱kalhapali̱ya, ma̱s takalhí tala̱kalhí̱n.
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 La̱ kaxmatko̱lh ixtachihuí̱n Jesús Pilato lacpútzalh la̱ namakxtaka. Pero amá lactali̱pa̱u judíos tahuánilh: ―Para makxtaka namá chixcú huix ni̱ ta̱ta̱yaya miamigo emperador romano pues amá tí li̱tanú rey ta̱ra̱lacata̱qui̱ma ixli̱ma̱paksi̱n emperador.
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.
13 Pilato cátzi̱lh tú tla̱n ixtali̱malacapú amá lacchixcuhuí̱n y mejor ma̱xtupá Jesús y curucs tahui nac ixpu̱táhui̱lh ní ixca̱li̱lhca taxokón tí ixca̱ma̱lacapu̱cán. Jaé pu̱táhui̱lh ixuanicán nac hebreo tachihuí̱n Gabata y huamputún “ca̱talaktzapsni”.
13 Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá.
14 Istzanká aktum chichiní nalakchá̱n xatacuhui̱ní pa̱xcua y ma̱x tastúnut ixuani̱t acxni Pilato ca̱huánilh amá lacchixcuhuí̱n: ―¡Nachu yá, cca̱macama̱xqui̱yán mireycán!
14 E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.
15 ―¡Cani̱lh! ¡Cani̱lh! ¡Camakni nac culu̱s! ―ta̱ktásalh. ―Pero, ¿hua̱nchi nacmakní tí li̱tanú mireycán? ―ca̱huanipá. ―¡Aquín huata ckalhi̱yá̱u cha̱tum rey y huá namá emperador César!
15 Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Pilato yaj cátzi̱lh tú nahuán y ca̱macamá̱xqui̱lh Jesús xlacata xlacán natamakní nac culu̱s.
16 Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Amá xanapuxcun judíos tamá̱xtulh Jesús, tama̱cúqui̱lh aktum culu̱s y táli̱lh lacatum ní ixuanicán La Calavera y nac hebreo tachihuín Gólgota.
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Jesús aná akxtokohuacaca nac culu̱s; pero cha̱tuy tachí̱n na̱ ca̱makni̱ca nac culu̱s y ca̱ya̱huaca cha̱tunu ixpa̱xtu̱ni̱tni.
18 Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilato ma̱tzokónalh aktum letrero y ya̱huaca ixakspú̱n ixculu̱s Jesús. Aná ixuán: “Jesús xalac Nazaret ixreycan judíos.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ixtatzokni̱t nac hebreo, griego y latín tachihuí̱n xlacata hua̱k cristianos tla̱n natali̱kalhtahuaká porque ana ní makni̱ca Jesús lacatzú ixuani̱t ca̱chiquí̱n xla Jerusalén.
20 E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Amá xanapuxcun judíos ni̱ tama̱tlá̱ni̱lh la̱ tzokli Pilato y ta̱lh tahuaní: ―¿Hua̱nchi tzokti xlacata xlá ixreycan judíos? Ixtítzokti xlacata xlá ixli̱tanú ixreycan judíos, pero ni̱ huá.
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.
22 ―Tú ctzokni̱t ni̱tí ama xapá. ¡Chú catamakxtakke̱lh! ―ca̱kálhti̱lh.
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Amá soldados tí ta̱kxtokohuácalh Jesús nac culu̱s quilhmacta̱ti tamá̱xtulh xala ixkalhni ixlháka̱t cha̱tunu ta̱tamákxtakli quilhmactum. Pero xala ixtancá̱n ixlháka̱t aktum ixlani̱t la̱ tejido ixuanicán túnica.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Xlacán tzúculh tara̱huaní: ―Para lacxti̱tá̱u jaé pá̱xcat ama tlahuayá̱u. Mejor cali̱maca̱huí suerte a ver ticu nata̱tamakxtaka. Amá soldados tama̱kantáxti̱lh tú ixma̱tzokonani̱t Dios ixlacata Jesús nac Escrituras, aná ixuán: “Pu̱la tama̱kpítzilh quilháka̱t, y xalhma̱n túnica talimáca̱lh suerte.”
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, E sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.
25 Lacatzú nac ixculu̱s Jesús ixtaya̱na ixna̱na, cha̱tum ixlitalakapasni ixna̱na, María ixta̱cha̱t Cleofas y María Magdalena.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Ixna̱na ixyá ixpa̱xtu̱n ixdiscípulo tí snu̱n ixlakalhamán; acxni cá̱cxilhli huánilh ixna̱na: ―Na̱na, chí huá namá la̱ minkahuasa.
26 Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Amá ixdiscípulo tí ixlakalhamán huánilh: ―Chí huá namá la̱ mintzé. La̱tá amá quilhtamacú jaé ixdiscípulo maktakálhnilh ixna̱na Jesús.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Jesús ixcatzí xlacata ixlako̱ma ixli̱stacni; hua̱k ixtlahuani̱t pero xlacata ni̱ natzanká tú ixtatzokni̱t ixlacata nac Escrituras ca̱huánil: ―Aquit ckalhtí.
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Aná lacatzú ixuí aktum xa̱lu vinagre tú ixtali̱kotnán; cha̱tum qui̱tíyalh aktum esponja, li̱ma̱cáhui̱lh vinagre, ma̱kánu̱lh nac kantum la̱ cháncat huanicán hisopo y ma̱lacatzuhuí̱nilh nac ixquilhni Jesús.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Xlá kotli actzú amá vinagre y chihui̱nampá: ―¡Chí hua̱k kantaxtuni̱t! Acxni tuncán ta̱cpú̱talh, macamá̱sta̱lh ixli̱stacni y láksputli Jesús.
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Amá sábado ixli̱jaxatcan judíos ixlakcha̱majá, y na̱ pi̱huá amá chichiní ixpu̱lakcha̱ma xatacuhui̱ní pa̱scua y xanapuxcun judíos ni̱ ixtalacasquín natahuacá nac culu̱s cha̱tum ni̱n porque snu̱n lanca chichiní ixuani̱t. Xlacán ta̱lh tahuaní Pilato caca̱li̱ma̱páksi̱lh itsoldados caca̱tucxnica ixcha̱xpa̱ncán amá tachi̱ní̱n xlacata sok nataní y tla̱n naca̱ma̱cti̱cán.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Amá soldados pu̱la tachá̱tucxli tí ixca̱ma̱huacacani̱t ixpa̱xtu̱ni̱tni Jesús,
32 Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado;
33 y acxni ixama tacha̱tucxa Jesús tá̱cxilhli xlacata xlá ixni̱ni̱ttá y yaj tú tatlahuánilh.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Pero cha̱tum soldado li̱ta̱pa̱lhtúculh ixlanza, y nac ixta̱pá̱n Jesús ní ma̱nú̱nilh li̱cá̱n tzúculh taxtú kalhni y chúchut.
34 Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Aquit tí ctzokma jaé tachihuí̱n tla̱n cma̱luloka cacxilhni̱t tú tlahuanica Jesús, y tancs cca̱huanini̱tán la̱ qui̱táxtulh xlacata huixín naca̱najlayá̱tit ticu yá chixcú ixuani̱t xlá.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Jaé soldados ni̱ tacátzi̱lh xlacata xlacán tama̱kantáxti̱lh tú huan ixlacata Jesús nac Escrituras lacatum huan: “Ni̱ ama̱ca tucxnicán ni̱ para akstum ixlúcut.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Y a̱lacatum huan: “Ama̱ca acxilhcán la̱ ta̱pa̱lhtucuca.”
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Cha̱tum tali̱pa̱u chixcú xalac Arimatea huanicán José tze̱k ixli̱pa̱huani̱t Jesús porque ixca̱jicuaní tú natatlahuaní xanapuxcun curas. Pero acxni makni̱ca kálhi̱lh li̱camama namaksquín li̱tlá̱n Pilato camacamá̱xquí̱lh xani̱n Jesús.
38 Depois disto, José de Arimatéia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Pilato ma̱tlá̱ni̱lh y José alh ma̱ctí xani̱n Jesús y na̱ takókelh Nicodemo amá chixcú tí alh ta̱chihui̱nán Jesús maktum ca̱tzisní. Xlá ixlí̱n li̱huacá cuarenta y cinco kilos áloe y mirra xlacata natamacuilí Jesús y ni̱ li̱xcájnit naquincalá.
39 E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés.
40 Ixli̱cha̱tuycán tamá̱cti̱lh y tzúculh tali̱maksuita lháka̱t y tamacuili̱ti̱lhá amá áloe y mirra. Jaé li̱ca̱xtlahua̱n snu̱n ixtamu̱csún y chú ixtali̱smani̱ni̱t judíos tamujú ixni̱ncán.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer, na preparação para o sepulcro.
41 Ana ní makni̱ca Jesús ixuí lacatzú aktum ixpu̱chancán quihui y na̱ ixlacahuaxcani̱t nac sipi aktum ixpu̱mujucan ni̱n y ni̱ naj tí ixma̱nu̱cani̱t.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Xlacán aná tamá̱nu̱lh Jesús porque lacatzú ixuani̱t y xa̱huá ixamajá lacatzucú xatacuhui̱ni pa̱xcua amá smalankán.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.