Apocalipse 14
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NAA
1 Astá̱n cláca̱lh y cácxilhli amá tí li̱tanú la̱ borrego ixlacatí̱n Dios, stucaj ixyá ixakstí̱n ke̱stí̱n ni̱ma huanicán Sión; xlá ixca̱ta̱ya aktum ciento a̱ti̱puxumata̱ti mi̱lh cristianos ni̱ma ixca̱li̱mu̱tzokcanit ixtacuhui̱ní y na̱ chuná ixtacuhui̱ní Ixti̱cú.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Li̱puntzú ckáxmatli lhu̱hua pixcha̱lanca tachihuí̱n o pixni; ixtakaxmatí la̱ caacsá̱nalh lhu̱hua kalhtu̱choko acxni tatla̱huama̱na o caj la̱ snu̱n cajílilh, na̱ ixuani̱t la̱ acxni lhu̱hua ixtlaknaní̱n arpas tatlaka ixli̱tlaknicán.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ixtali̱tli̱ma̱na aktum sa̱sti tatlí̱n ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksí̱n Dios, na̱ ixlacati̱ncán amá cha̱ta̱ti la̱ quitzistancaní̱n, y na̱ aná ixtahuila̱na amá puxumata̱ti lakko̱lún. Pero ni̱ lá tí ixcatzi̱ní amá sa̱sti tatlí̱n huatiyá ixtatli̱ma̱na amá aktum ciento a̱ti̱puxumata̱ti mi̱lh cristianos xala ca̱quilhtamacú ni̱ma ixca̱lakma̱xtucani̱t.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Huá jaé cristianos la tí ni̱cxni tata̱talakxtumi̱ni̱t ni̱ para cha̱tum pusca̱t pues scuruncu tatamakxtakni̱t nac ixlatama̱tcán; huá xlacata tatokokepu̱lá tí li̱tanú la̱ tantum borrego xani̱ta xlá an. Huá xlacán tí xla̱huán ca̱lakma̱xtuca la̱ta ixli̱hua̱k cristianos nac ca̱quilhtamacú xlacata nac akapún natamacuaní y natalakachixcuhuí Quinti̱cucán Dios y Ixkahuasa tí li̱tanú la̱ tantum borrego ixlacatí̱n.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Nac ixquilhnicán ni̱cxni ixca̱quilhuacánilh ni̱ para aktum ta̱kskahuí̱n pues lacscuruncu talama̱na ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksí̱n Dios.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Y pi̱huá amá puntzú cacxilhpá cha̱tum ángel tí ixkospu̱lá nac ixíta̱t akapú̱n ixli̱mín amá la̱n ixtachihuí̱n Dios ni̱ma ma̱lacnú la̱ tla̱n ca̱lakma̱xtú tí tali̱pa̱huán xlacata naca̱ma̱cxcatzi̱ní hua̱k tí talama̱na nac ca̱quilhtamacú la̱ ti̱pa̱lhu̱hua pu̱latama̱n, ti̱pa̱katzi tachihuí̱n, catu̱ya̱huá latáma̱t y catu̱ya̱huá ixtalacahua̱ncán.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Y chuné ixquilhuama la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱laca: ―Capa̱xquí̱tit y calakachixcuhuí̱tit Dios hua̱k huixín tí jicuaniyá̱tit porque accha̱ni̱t quilhtamacú acxni xlá ama tlahuá ixtaxokó̱n. Cca̱huaniparayá̱n, calakachixcuhuí̱tit Dios tí tlahuani̱t akapú̱n, ca̱tiyatni, pupunú y hua̱k taxtunú.
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Y acxni chihui̱nampá cha̱tum ángel y xlá huá: ―Laktzánkalh, snu̱n laktzánka̱ko̱lh amá tali̱pa̱u pu̱latama̱n Babilonia, porque xlá ca̱liakskahuini̱t cristianos xli̱tli̱lanca ca̱quilhtamacú xlacata natapa̱xquí y natamakslihueké lacli̱xcájnit ixtalakalhí̱n.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Y acxni chihui̱nampá ixli̱cha̱tutu ángel la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱lanca y huá: ―Para tí nalakachixcuhuí namá li̱cuánit quitzistanca y na̱ chuná ixma̱su̱y xapu̱laktumi̱n y nama̱stá quilhtamacú xlacata nahuili̱nicán ixsello ixli̱lakapascán nac ixmú̱n o nac ixmacán,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 xlá na̱ ama̱ca ma̱koti̱cán namá xu̱n chúchut xla ta̱kxtakajni ni̱ma Dios lacca̱xtlahuani̱t la̱ta makasitzi̱cani̱t, y ama̱ca ca̱li̱ma̱kxtakajni̱cán nac lhcúya̱t chúchut ni̱ma li̱pasama azufre, y aná nata̱kxtakajnán ixlacatí̱n hua̱k ixángeles Dios y nac ixlacatí̱n Ixkahuasa tí li̱tanú la̱ borrego.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Jaé lhcúya̱t pasama nahuán cani̱cxnihuá quilhtamacú; aná ni̱ ama anán tajaxni la̱ nata̱kxtakajnán hua̱k tí natalakachixcuhuí jaé li̱cuánit quitzistanca y na̱ chuná ixma̱su̱y xapu̱laktumi̱n, o tama̱stá quilhtamacú caca̱huili̱nica ixli̱lakapascán xanúmero.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Huá xlacata para tí pa̱xquí ixli̱hua̱k ixnacú ixli̱ma̱paksí̱n Dios y takokeyá̱tit ixlatáma̱t Jesús, tamaclacasquiní li̱camama napa̱ti̱yá̱tit xatu̱ta tú ca̱lakcha̱ná̱n.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Acxni huí tí quinta̱chihuí̱nalh nac akapú̱n y chuné quihuánilh: ―Catzokti la̱ta jaé tú camá̱n huaniyá̱n: “Catapa̱xáhualh hua̱k tí la̱ta chí ama taní y taca̱najlani̱t tú ca̱ma̱lacnu̱ní Quimpu̱chinacán Jesucristo.” “Jé, chuná calalh”, huan Ixespíritu Dios, “pues ta̱ma̱najá tajaxa ixtacha̱lhca̱tnicán, y ixtascujutcán siempre naca̱kskalhlí̱n.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Acxni cláca̱lh y cacxilhpá paktum lanca staranka puclhni, y ixakspú̱n jaé puclhni curucs ixuí amá Xatalacsacni Chixcú Jesús; xlá ixaknú aktum corona xla oro y ixchipani̱t aktum stayanca ixli̱chucucán sákat ni̱ma huanicán hoz.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Acxni taxtupá nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios tunu cha̱tum ángel, y ma̱ktási̱lh con hua̱k ixli̱pixcha̱lanca amá tí curucs ixuí nac ixakspú̱n amá puclhni y huánilh: ―Catlani̱ttá tachaná̱n xala ca̱quilhtamacú y accha̱ni̱t hora nama̱qui̱yá̱u. Cama̱nu mili̱chucún y cama̱qui mintamakalán.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Tí xlá amá curucs ixuí nac ixakspú̱n puclhni káxmatli tú li̱ma̱paksi̱ca y ma̱pasá̱rli̱lh ixli̱chucún nac ixakspú̱n tíyat y ma̱qui̱ko̱lh hua̱k ama tachaná̱n xala ca̱quilhtamacú.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Acxni taxtupá cha̱tum ángel nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios ni̱ma huí nac akapú̱n, xlá na̱ ixchipati̱lhá aktum stayanca ixli̱chucucán sákat.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Y acxni taxtuparachá cha̱tum tunu ángel nac pu̱lakachixcuhui̱n xla oro ni̱ma ixuí nac pu̱siculan, xlá ixma̱xqui̱cani̱t li̱tlihueke xlacata tla̱n nalactlahuanán con lhcúya̱t y ta̱chihuí̱nalh la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱lanca amá ángel ni̱ma ixhipani̱t stayanca li̱chucún hoz y huánilh: ―Chí huix na̱ camaclacásquinti stayanca mili̱chucún, caca̱chúcu̱cti tampuslhu̱hua tamakalán xla uvas xala ca̱quilhtamacú porque tla̱n tacatlani̱ttá.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Y amá ángel na̱ chuná ma̱pasá̱rli̱lh amá stayanca ixli̱chucún ixakspú̱n catiyatni y lacatum huili̱ko̱lh hua̱k amá tachaná̱n uvas xlacata naca̱lakchitcán. Chuná jaé tla̱n ta̱ma̱lacastuccán li̱cuánit ta̱kxtakajni ni̱ma ma̱stá Dios.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Hua̱k amá tachaná̱n uvas lakchitko̱ca lakamákat ní ixuilachá lanca ca̱chiquí̱n, y ana ní ixlakchitma̱ca táxtulh puro kalhni y tza̱lánalh ixli̱lakamákat aktutu ciento kilómetro, y ixli̱pu̱lhmá̱n ixchá̱n hasta ixkalhtzán tantum cahua̱yu.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.