Atos 27
Ja yajcʼachil testamento sbaj ja cajualtic Jesucristo (TOJNT) vs NTLH
1 Cuando yalahue que oj xa jecjuc ja ba Roma sbaj Italia, ja Pablo soc ja smoj presoanumili ti c'ulajiye endregal ja ba sc'ab jun capitán sbiil Julio. Ja yeni huas sc'ulan mandar jun nole soldado jaxa soldado jumasa jahui, ja' ni yioje ja sbiil ja Augusto ja it ja ma' mero gobierno ay ba Roma.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ti q'ueticon jun barco ja sbaj chonab Adramitio. Ti bi oj huajuc ja ba chonab jumasa ja ba Asia. Cho ti ni ay jmocticon ja Aristarco it sbaj Tesalónica, jun chonab sbaj lugar Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ja ba xchabil c'ac'u ti c'oticon ja ba chonab Sidón, jaxa tihui jel tzamal ja jas sc'ulan ja capitán Julio. Stalna syaujulal ja Pablo ba oj sc'ul bestar ja yamigo jumasa, jaxa yamigo jumasa jel ni huax c'ulaji yi pavora.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Jaxa cuando elticon ja ba Sidoni, ti cho huajticon soc barco. Ti caaticon can ja yal lugar Chipre ja ba lado surdero jc'abticoni como ja iq'ui ti jacum ja ba lado sti jsaticoni.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Cuando huan bejyel ja barco jau ba q'ueeloticoni, jaxa quenticoni ti quilaticon can ja lugar ba Cilicia soc ja lugar ba Panfilia. Ti c'oticon ba chonab Mira, jaxa chonab jahui, ja' ni sbaj ja lugar Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ja tihui ja capitani ti staa jun barco sbaj Alejandría. Ti bi huajum ja ba Italia ja ba mojan stz'eel ja Roma, jayuj ti ya q'uecoticon ja ba barco jahui.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jitzan ni c'ac'u bejyiticona. Tacal tacal ni huajticona. Jel huocol c'oticon ja ba sti ja Gnido. Como ti to ni jacum ja ic' ja ba sti jsaticoni, ti ecticon ja ba sti ja lugar Salmoni. Ti quiajticon vuelta ja ba jun yal lugar Creta sbiil.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Jel huocol juntiro ecticon ja ba sti ja lugar jumasa jahui porque jel najat, pero c'oticon ba jun lugar sbiil Buenos Puertos. Mojan yioj sbaj soc ja ba chonab Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Jel xa jch'ayaticon ta ja tiempo pero ja ora iti, je xa xihuel ja sbaj huax bejyi ja barco ja ba yoj jai porque jel xa mojan ja tiempo oj jacuc ja iq'ui.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Jayuj ti yala ja Pablo: ―Huinique, ja huego lajan soc jel oj quiitic juntiro ja viaje iti. Ay modo jastal oj ch'ay cujtic ja barco soc ja scarga, jaxa quentiqui, ¡saber ta mi oj ni chamcotica!
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero ja scapitan ja barco mi yaa yi caso ja jas yala ja Pablo. Ja' och yii yabal ja ma' huas syama ja barco soc ja ma' huan sc'ulajel mandar ja ba barco jahui.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ja lugar jau ba yaahue tec'an ja barco, cuando jel tzatz ja iq'ui, jel ni ja peligroa. Jayuj spetzanile huax yalahue que mas bi lec oj eluque ja tihui. Bob ta bi oj c'otuque ja ba Fenice, ja' ni jun lugar ba Creta ja ba huax yaahue tec'an ja sbarcoei porque ja tihui, mi ni bi huax ec' tzatz ja ic'a. Ta huan c'a bix c'otye ja tihui, ti bi oj smajlaye oj ec'uc ja stiempo ja iq'ui.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Cuando jach to huane sc'ulajel pensari, huaj to cabticon, ti jac jun ic'a ja ba jpaticticoni pero ja ic' jahui, jel ni tzamal jaca. Ti yalahuea: ―Ja huego lajan soc ay modo jastal oj c'otcotic. Ti xa cho och ya bejyuc ja barco pero ti bejyiye ba mojan sti ja lugar Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Jaxa cuando huan lec bejyel ja barco, jun ta repente cho jac jun tzatzal ic' lec. Ti jac ja ba sti jsaticoni, jaxa ic' jahui, noreste sbiil yujile.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Pero jel tzatz juntiro. Huas slica ja barco. Mi ni modo huax bob bejyucoticon yuj ja ic' jahui. Jayuj jc'an moc jc'anticon, ti cho cumxiticon ja ba jpaticticoni.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Jayuj ti huajticon ja ba spatic jun yal ch'in lugar sbiil Clauda, jaxa tihui, mi mero jel tzatzuc huax ec' ja iq'ui. Pero como ay jun yal ch'in barco jocan yuj ja nihuan barco ti q'ueeloticoni, jayuj jc'ulanticon pensar oj licticon q'ue ja ba yoj nihuan barco. Pero jel huocol q'ue cujticon.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Cuando q'ue ta cujticoni, ti yiaje ja tolan lazo jumasa ti xa stz'alahue lec ja stz'eel stz'eel ja barco jahui. Jaxa tihui, mojan xa quiojticon jun lugar sbiil Sirte. Pero huane xihuel, como jel ni ja jijcab ja ba sti ja jai, jayuj yaahue couc ja nihuan c'uutz jau huax ya bejyuc ja barco ja ba huas smaca ja iq'ui. Quechan pavor co ja c'uutz jahui, jaxa barco ti huaj jaa. Ja quenticoni, mi xa ay modo jastal oj bob jcolta jbajticoni.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Jaxa ba xchabil c'ac'u, jel to ni tzatz ay juntiro ja iq'ui, jayuj ti sipahue co ba yoj ja' ja carga tey ba yojol ja barco.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Jaxa ba yoxil c'ac'u, spetzanil ja steil ja barco ja ba mas ali, ch'ac caaticon eluc. Jipaticon can ja ba yoj ja'.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Mi na' jaye c'ac'u musan juntiro ja satq'uinali. Mi ni t'un huax lemxi ja c'ac'u, jaxa acuali, mi ni jun c'anal quilaticon. Quechan puro ic'. Lom xta xuui huax jaqui. Calaticon jpetzanilticon que ti oj chamcoticon can ja tihui.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ay xa jitzan c'ac'u mi ni ma' huax huaa cujticona. Ja Pablo ti q'ue tec'an ja ba jnalanticoni, ti yalaa: ―Huinique, q'uelahuilex. Mi ahuaahuonex caso. Cala huabyex que oj cancotic ja ba Creta. Mi c'a, jel oj quiitic ja huocoli, xcutajex nia.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Jayuj ja huego, tzatzalc'ujolan abajex. Mi ni ma' oj cham cujtica. Ja barco, sí, oj ni ch'ayuca.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Porque ja acuale sea qui sbaj jun ángel, ja' ni seca qui ja Dios ja it ma' huax c'uani, ja' ni ja ma' huanon yateltajel ja huego.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Ja ángel jahui ti yala caba: ―Pablo, mi lom la xihui porque t'ilan oja c'ul abaj presentar ja ba sti sat ja gobierno ba Roma. Yuj ja hueni jayuj ja Diosi oj sc'ul librar spetzanil ja hua moj jumasa ja ba barco, xyutajon ja angeli.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jayuj, huinique, mi la xiuyex. Huax c'uan ja Diosi. Ja jas jac yal cab ja angeli, oj ni c'ot smeranila.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Eso sí, ay modo oj ni cancotic ja ba nalan beji pero oj ni bob elcotic c'ot ja ba taquin lugara, xchi ja Pablo ja ora jahui.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ay xa chab semana ti huanticon bejyel soc barco. Ti xa ayticon ja ba jun ja' sbiil Adria. Cuando och ja acuali, ti cho jac otro vuelta ja iq'ui, pero jel tzatz juntiro, jaxa barco huax licji, huax cho mucji. Mojan nalan acual ja marinero jumasa ti snaahue que mojan xa ay sti ja jai.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ti sbisahue janec' to xchaanil ja ja' ja bayei. Treinta seis metro to bi. Ti cho bejyiticon otro jun maq'ue masa. Ti cho sbisahuea. Ti cho yilahuea, veinte siete metro xta.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Huane xa xihuel repente oj staa sbaj soc ja ton ja barcoi, jayuj ti huajye ja ba stop ja barco. Ti yaahue co chane nihuac taq'uin ba jel al, mochan soc lazo, ba mi oj bob bejyuc mas ja barco. Mix yilahue ora oj eluc ja c'ac'u. Jel huane pensar juntiro.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Pero ja marinero jumasa huas sc'ana quechan yenle oj eluque libre ja ba nihuan barco. Oj bi couque ja bay ja yal ch'in barco, ja' ba oj yaa can mas najat ja nihuac taq'uin ja sti ja barco cosaque mi bi oj bob snic sbaj mas ja barco. Pero ja mero spensarei, ja' bi cuando ti xa aye ja ba yal ch'in barco jahui, ti xa bi oj bob spaque ajnel soca.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero ja Pablo ti huaj yal yab ja capitani soc ja soldado jumasa: ―Ta huan c'ax huajye ja yenlei, ja huenlexi ay modo jastal oj ch'ac chamanic ja ili, xchi.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Jayuj ja soldado jumasa ti huaj sc'utze ja slazoil ja yal barco. Gana sipahue siquiera moc ma' oj eluc.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Cuando sacbi ja q'uinali ja Pablo ti yalaa: ―Ja huego la xa huaacotic porque ay xa chab semana mi ni huala huaatica soc mi ni huax och ja juayeltica.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 C'ulanic ja pavori. Huaanic t'usan porque jel ni t'ilana. Mi c'a, ¿jastal oj bob jcolta jbajtic ba? Porque mi ni ma' oj cham cujtica. Mi ni june ja stzotzil ja j'olomtiqui oj ch'ayuc.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ja Pablo ti syama jun pan. Ti och sc'an yi stz'acatal ja Dios ja ba sti sat spetzanil ja yenlei. Ti spila yilea. Ti och huauca.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Cuando yilahue huan huael ja Pablo, ti cujlaji t'usan ja sc'ujolea. Ti cho och huauc ja yenle chomajquila.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Jpetzanilticon ja janec' ayticon ja ba barco, dos ciento setenta seis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Cuando ch'ac huaaticoni, ja yenlei ti ch'ac sipe can ba ja' ja trigo ja it tey ba yoj barco ba mas oj yoopjuc ja yalal ja barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Cuando el ja c'ac'u ja marinero jumasa ti yilahue ja luumi pero mi snaahue jas lugaril. Pero yilahue que jel tzamal xojan ja jai soc ja ba sti ja ja' jahui, jel lajan ja luumi. Ti sc'uman sbaje ta oj bob yujile oj huaj ochuc ja barco ja tihui.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ti sc'utzuhue ja slazoil ja nihuac staq'uinil ja barco. Ti sipahue can ja ba yoj jai. Ti syopese ja smaniqueta ja barco ja ba huax maconi ba huax yaahue yi vuelta ja barco. Jaxa ba sti sat ja barco ti ya q'ueuque ja nihuan c'uutz huax maconi huax bejyi ja barco. Tacal tacal huaj och soc ja iq'ui.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Jel ni tzamal huane huajel ajyia, iday, jun ta repente ti huaj ch'ican ja ba huas staa sbaj chab ja' ba huax jaqui soc huax huaji, jayuj huaj to snaa sbaje, can tz'apan ja barco ba yoj jijcabi. Ja sti sat ja barco tz'apan lec tzatz cani. Mi xa ni modo xbob nijcuc yujilea, jaxa lado ba stopi, huan xta spuctzin sbaj ja jai. Ch'ac el pedazo ja barco.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ja soldado jumasa huas sc'ana oj ch'ac smil spetzanil ja presoanumi ba mi oj bob eluque ajnel soc noxel
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero comjiye yuj ja scapitanei. Ja yeni mi huas sc'ana oj chamuc ja Pablo. Ti yaa ordena: ―¡Ja ma' huas snaa noxeli, jipa bajex ja ba yoj jai! ¡Elanic ja ba sti jai!
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ta mi c'a xa naahuex, ¡iajic ja aq'uintei, chican jas teil huaxa taahuex ja ba spedazoil ja barco! xchi ja capitani. Jach ni ch'ac eluque c'ot sac'an jpetzanilticon ja ba sti ja jai.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.