Lucas 15
Godón Buk (TOF) vs VC
1 Darrpan ngürr blaman ⌊taks mani dakabain pam⌋ akó ngibürr kolae tonarr isa kwób tóbazelórr Yesun arrkrrum.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Da Parrisi akó Mosesón gida umulbain pama igó murrkurr kwarilürr wagó, “Ini pama kolae tonarr is gómdamal bangunda akó usakü alongalodako.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Da Yesu ibüka ini alap-alap bóktan adrratórr wagó,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Yabü darrüpa ne 100 sip nóma kwarile, ó igó darrpana kuri bamrüke, da wa ia kaine? Wa kubó ene 99 sip ola bimgüte panze pokodó, ó wa tüób kubó ae wame ene bamrükürrün sip amkünüm, kókó kubó wa esene.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Wa kubó nóma esene, wa kubó bagür-bagür bügasile tóba tupodó,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 da we salkomóle müót basirrdü. Olgabi wa kubó tóba gómdamal akó oya minggüpanandó nidi ngyabendako darrpan pokodó ngibaune, ó wa kubó ibü nilórre wagó, ‘Kankü bagür kwarilün, zitülkus ka kólba ene sip kuri esena, ne klama bamrüke!’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ka yabü igó byaldóla, dadanzan God akó tóba anerru sab wirrian bagürwómdü kwarile ene darrpan kolae tonarr olomankü, Godka nótó byalüngda tóba kolae tonarrdógabi, ene 99 ⌊dümdüm tonarr⌋ pamkolpamdógab, Godka ngaen nidi tübyalüngóp tibiób kolae tonarrdógab.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Darrü kolan ne 10 ⌊silba⌋ mani küp nóma kwarile, ó igó darrpana nóma bamrüke, da wa ia kaine? Wa kubó zyón kla setóne, ó müót dudu arrbite, akó wa blaman bwóbdüma kubó tai yamküle, kókó wa kubó esene.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Olgabi wa tóba kamdal kol akó oya minggüpanandó nidi ngyabendako kubó ngibaune oya müótüdü tótókóm, da wa kubó ibü nilórre wagó, ‘Kankü bagür kwarilün, zitülkus ka kólba ene mani küp kuri esena, ne klama bamrüke!’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ka yabü igó byaldóla, dadanzan Godón anerru wirrian bagürwómdü kwarile darrpan kolae tonarr olomankü, Godka nótó byalüngda tóba kolae tonarrdógabi.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yesu akó pokodó ipadórr wagó, “Darrü paman nis siman olom nis namülnürri.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Da solo kupo oloma tóba ab yalórr wagó, ‘Ba, moba elklaza ugó arrgrrat, ó kürü ngi ne poko-e, ma kürü kólba ugó kókya.’ Da módóga, oya aba we arrgrratórr, ó nókyanórr, zoretan tóba, naretan tóba.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Aibwób babul ene kakóm, zoreta tóba blaman elklaza we dakasurr darrpan pokodó, da we bupadórr ama darrü aibwób kantrridü. Wa olazan yarilürr, tóba mani kókó popa elklazadó kolae ninóp.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ngibürr tonarr kakóm igó poko yarilürr, wa tóba mani blaman amanórr, da ene kantrri ama ugón wirri kua simiógürr. Da wa alo kla byamkünüm we bainürr.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Da módóga, wa zaget we bókyanórr darrü ene kantrri pamankü. Ene pama oya kyamül ngabkan bwóbdü zirrapónórr kyamül ngabyónóm.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ene küsil paman ubi yarilürr kyamülabnóm alo klame kómóp bapónóm, da darrü oloma ta kokean ekyanórr kari lalae.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Wa tóba morroal gyagüpitótókdó nóma tamórr, da bóktanórr tóbaka wagó, ‘Kürü aban blaman zaget pamab alo pokoa bamindako. A ka ma inamüla, kómópan aengde.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Ka errkyadan bupudo, ó kólba abdó alkomolo. Da ka sab kólba ab ilo kagó, “Ba, ka kolaean tonarr tónggapórró Godka akó marüka.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ka myamem ngarkwatódó kokela, ma kürü myamem moba olombóka ngilian-gu. A gyaurka, ma kürü moba zaget pamómzan kyó.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Da módóga, ene oloma bupadórr, we alkomólórr tóba abdó.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Olgabi oloma abbóka wagó, ‘Ba, ka kolaean tonarr tónggapórró Godka akó marüka. Ka myamem ngarkwatódó kokela, ma kürü myamem moba olombóka ngilian-gu.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 A oya aba ma tóba zaget isdü bóktanórr wagó, ‘Büsai! Ene morroal kokrrapan mórrkenyórr sidüdam atenóm! Oya tang pyómdü rring akyenam akó wapór kla amelam!
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ene pyórr aupürrün ⌊kau⌋ kupo sidüdam, emkólam, a yungam! Mi errkya wirri garrirr tónggapóndakla!
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Zitülkus módóga, kürü ini olom büdül yarilürr, akó errkya ama arróla. Wa bamrükürr; errkya ka oya kuri esena!’ Da módóga, ene garrirrwóm we bókyenóp.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Naret ugón ngaon bwóbdü yarilürr ene tonarrdó. Wa nóma alkomól yarilürr, ó müót nóma ngorram syólürr, wa arrkrrurr pamkolpamab zilwóm.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Da módóga, wa darrü zaget pam ngyaunürr, da imtinürr wagó, ‘Ia aini laró pokoa tómbapónda?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Ene zaget pama bóktan yalkomólórr wagó, ‘Marü zoreta kuri tolkomóle. We ngarkwatódó, marü aba ene pyórr aupürrün kau kupo kuri emkóle, zitülkus oya oloma tóbaka kuri tolkomóle, azid-koke akó darrü kolae koke.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “A naret kari ngürsil ta koke yarilürr, da wa müótüdü bangrinüm bangónórr. Da módóga, aba we tubrranórr da tamórr kókó wa ne yarilürr, da arüngi imtinürr bangrinüm.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 A nareta ma tóba abdó bóktan we yalkomólórr wagó, ‘Sazil! Ini blaman paildüzan ka ⌊leba zaget olomzan⌋ namülnürrü marünkü, akó ka marü bóktan aibóka kokean amarró. A ini pokodó, ma kürü ta ⌊gout⌋ kupo koke kókyarró kólba gómdamalpükü alongalo tónggapónóm.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 A ma ene pyórr aupürrün kau kupo emkóla ene darrpan olom, ma moba olombóka noan ngiliandóla, basirrdü nótó tübzile, enana wa marü mani popa kwatódó agól koldó kolae ninóp!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Oya aba bóktanórr oyaka wagó, ‘Kürü olom, ma blaman tonarrdó aegla kankü. Akó blaman kürü ne elklazako, marünko.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ini wirri tonarra, da mi igósidi garrirr akó bagürwóm kwarilo, zitülkus marü zoret büdül yarilürr, akó errkya ama arróla. Wa bamrükürr; errkya ka oya kuri esena.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.