Hebreus 12
Godón Buk (TOF) vs VC
1 Da módóga, mi umulakla abün inzan pamkolpamabkwata, nidi okaka büzazin kwarilürr wa, i Godón amkoman angundako. I dudu ngorozanako, mibü amarüksimarük angórrón. We ngarkwatódó, mi blaman müp elklaza kabedó ki zomala, mibü ne klama tüp alókdako, akó kolae tonarr, mibü ne klama karrkukus amorranda, wamaka buso oloma tóba blaman müp elklaza kabedó amóne. Mi busodakla ngarkwat amrranóm akó mi koke bólerre, God singül kwata mibünkü ne buso ingrinürr.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Mi wata metat Yesuka wazilolo. Mi oya amkoman angundakla akó ngambangóldakla zitüldügab kókó blakón bwób. Wa azid piküpan aeng yarilürr krrosdó akó nurrótókórr, büód aeng koke, enana wa büódan kla yarilürr. Wa azid piküpan aeng yarilürr, zitülkus wa umul yarilürr wagó, wa solkwat bagürwómdü ki yarile. Wa errkya mórrarróna Godón tutul tangdó, oya kingan mórran kla minggüpanandó.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Anda, e oya gyagüpi idódlam, azid piküpan nótó aenglórr kolae tonarr pamkolpama oyaka wirribóka nóma bóka bamgün kwarilürr, igósüm e zógósóm koke bain kwarilo akó popa koke alkomól kwarilo Godón amkoman angunüm.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 E nabe kaindakla kolae tonarr tómbapón-gum. A yabü óea koke kuri tópkórre, akó e koke nurrbarirrü, Yesuzan aenglórr akó nurrótókórr. We ngarkwatódó, e wata amkoman nabe kain koralo kolae tonarr tómbapón-gum.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Akó yabü ia kuri bamrüke ene arüng atan bóktan, God yabüka ne poko bóktanórr tóba olmalzan tóba Wialómórrón Bóktandó? Wa igó yarilürr wagó,
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 zitülkus Lod dümdüm atanda, oya ⌊moboküpdü ubi⌋ nibióbkama,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 E azid aeng piküpan ok ain kwarilo, God yabüzan dümdüm atanda. Wa yabü igó angónda wamaka tóba olmal angónda. Darrü olom ia asine, tóba aba kokean noan dümdüm akyanda? Koke!
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 God blaman tóba olmal dümdüm atanda. Wa ne yabü koke nóma dümdüm atanda, da e gómól-gómól balngórrón olmalzanakla, akó e Godón amkoman olmalzan kokeakla.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Kwitüm amngyelóm, mibü pamakan abala dümdüm tütanónóp, akó mi ibü ⌊morroal angón⌋ kwarilnürrü ini poko tómbapónde. Da amkoman, mi mibiób samuab Aban tangdó ki arrbün kwarila. Olgabi mi metat ngyaben kwarilo.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Mibü pamakan abala tugupurr tonarróm dümdüm atan kwarilürr, izan gyagüpi tótók kwarilürr wagó, inzan dümdüma. A God ma mibü metat dümdüm atanda mibü tangbamtinüm. Wa igó ngarkwatódó tónggapónda wa, mi ⌊kolkal⌋ kwarilo wata wazan.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 God mibü ne tonarrdó dümdüm atanda, ene igó klamankwata kokea igó, mi bagürwóm kwarilo, a ma igó klama, mi gyaur aengdakla. A solkwat, ibü igó bainda, umul nidi ipüdóp ene klamdógabi, paudüdü akó dümdüm ngyabenórre.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 We ngarkwatódó, e igó tulmil alngón-gu, wamaka yabü arüng babula samuan ngarkwatódó, a e ma arüng apad kwarilo akó Godón wirri arüngi amkoman angun kwarilo.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 E wata dümdüm ngyaben kwarilo, igósüm yabü arüng-koke amkoman banguna koke bamrüke, a karrkukus baine.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Wirri arüng apad kwarilün paudi ngyabenóm blaman pamkolpampükü akó kolkal ngyabenóm. Darrü oloma sab Lodón koke esene, wa ne kolkal ngarkwatódó koke nóma ngyabele.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 E umul-umul kwarilün igó, yabü darrüpa sab Godón ⌊gail tonarr⌋ koke ipüde. Akó e umul-umul kwarilün, yabü darrüpa inzan koke baine, wamaka kap tarük simküna dódórr bainda, müp ne klama akyanda akó abün kolpam kolae bainda.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 E umul-umul kwarilün, yabü darrü babulan yarile darrü olompükü utüm, oya kol ó müór koke nótóke, ó Godkamóm ubi-koke pamóm bainüm Isaozan. Wa ene ngaensingül amtómól dümdüm simbruatórr wata dele ama darrpan kómngyarr klamóm.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 E umulakla wagó, wa ngaen-gógópan ene poko tónggapónórr, da abün pail kakóm oya ubi inzan yarilürr tóba aba oya bles ainüm ngaen olomzan. A oya aba bangónórr tónggapónóm, wa ne klamóm yatorr, zitülkus wa darrü kwat koke esenórr simbruatóm wa ne poko tónggapónórr, enana wa tóba ab yónpükü ato yarilürr oya bles ainüm.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Godka tótókde, e ini elklaza koke kuri aengrre, wata mibü abalbobatal Isrrael pamkolpamazan kainóp, i Sinae Podo nóma ngorram sinóp. E ene podo koke ngorram sinarre, wirri arüng ura ne baebdase. E ene bwób koke ngorram sinarre, algón-koke tümün negase akó wirri arüng wóra ne busodase.Sinae Podo|alt="Moses coming down Sinai" src="gn-09.tif" size="span" loc="12:18-20" copy="Gordon Thompson" ref="12:18"
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 E darrü mobolzan bubukwóm koke arrkrruarre, akó e Godón bómgól koke arrkrruarre ikikdi. Ene pamkolpama nidi barrkrrurr, Godón arüngi yatop ibüka darrü bóktan opor ikik-gum.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 I yatop, zitülkus ene bóktan kari müp koke akó gum yarilürr, God ibüka arüngi ne poko bóktanórr wagó, “Darrü olom ó dele lar kyamüla ta ini podo ne nóma yamurre, e sab oya büdülümpükü emkólamke ingülküpi.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Amkoman, i kari gum koke kwarilürr ene poko nóma esenóp ene pododó. Moses ta gum yarilürr, da bóktanórr wagó, “Ka gumla akó tórrngóndóla!”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 E inzan amkoman podo koke ngorram sinarre, a e Zaeon Podo ngorram sinarre akó arról Godón wirri basirr, kwitüdü ne Zerrusalem wirri basirrse. Akó e ngorram tinarre atang-koke anerru negako, nidi bagürwómdako darrpan pokodózan kwób bazendako.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Akó e blaman dudu bangun pamkolpam ngorram tinarre, darrpan pokodó nidi kwób bazendako, ene dümdüm nibióbko ngaen olmalzan, nibiób ngi wibalómórrónko kwitüdü. E Godón ngorram sinarre, blaman pamkolpam sab nótó zaz nirre, akó e ⌊dümdüm tonarr⌋ pamkolpamab samu ngorram tinarre, ne pamkolpama nurrbarinürr, God nibiób ⌊dudu kómal⌋ ninóp.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 E Yesun ngorram sinarre, küsil ⌊alkamül-koke tónggapórrón bóktan⌋ nótó sidódürr God akó pamkolpam ibü aodó paud tónggapónóm. Yesu tóba óe angórr mibü kolae tonarr barrgonóm akó Yesun óe igósidi kómalana Eibolón óedógabi, darrem alkomólóm ne klama taegwarr yarilürr.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 E umul-umul kwarilün igó, e bangón-gu Godón arrkrrugum, yabüka nótó bóktanda. Isrrael pamkolpama koke kyab kórzinóp Godkagab, ibü kolae baindi, i nóma bangónóp Godón arrkrrum, ibü ikik nótó nókrrónóp ini tüpdü Moseskama. Da mi sab amkoman kokean kyab kórzirre Godkagab, mibü kolae baindi, mi ne kak nóma emtyerre oya, mibü nótó ikik bókrranda kwitümgabi!
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Tüpa ugón bóngapórr, God Sinae Pododó nóma bóktan yarilürr. A errkya, wa ⌊alkamül-koke bóktan⌋ kuri tónggapóne igósa wa, “Ka akó sab ini tüp engópo, dómdóm darrpan mün, a tüp tebe koke, ka sab ta pülpül inzan engópo.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Ini bóktan opor “akó, dómdóm darrpan mün” we poko okaka amzazilda, ini tüp akó pülpüldü elklaza, wa ne elklaza tómbapónórr, sab bóngapórrón kwarile, akó wa sab blaman kabedó amóne. Ene igósüm, kwitüdü bóngap-koke ne elklazako, sab metatómpükü bamirre.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 We ngarkwatódó, mi Godón ki eso ekyerre, zitülkus mi ene bóngap-koke bwóbdü barrbündakla, God ne balngomólda Kingzan. Godón eso akyande, mi Godón gum-gum ki ⌊ótóknórre⌋ oya ubi ngarkwatódó akó morroal angónkü.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Mi inzan ki tómbapórre, zitülkus anda, mibü God urzana, blaman elklaza nótó almitóda kolkal-koke ne klamko!
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.