Gênesis 50
Godón Buk (TOF) vs ARIB
1 Zosep tóba aban büb amiógürr da yón yarilürr, akó oya obzek iprükürr.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Zosep tóba zaget pam, dokta nidi kwarilürr, we nilóp, oya ab morroal ilang klame püti ainüm akó mórrkenyórr poko-e arrgótanóm, sab gapókdó angrinüm. Da zaget pama Zeikobón büb muru morroal we tónggapónóp.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 40 ngürr yazebóp ene pokodó. Ugón ene tonarr, barrkyan ngarkwat ipadórr büb angrinüm gapókdó. Izipt pamkolpama 70 ngürr yazebóp oya yón amtom.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Yón amtoa nóma blakónórr, Zosep bóktanórr parraoan wirri ngi pamdó wagó, “E yabiób obzek kwata kürüka ne morroal nóma sesenane, ini bóktan idüdam parraodó kürünkü:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Kürü aba ini ⌊arüng alkamül-koke bóktanpükü⌋ kimgatórr wagó, ‘Tübarrkrru, ka büdül kari pokola. Ka küób ne gapók tónggapórró ingülküp kugupidü kólbankü, Keinan tüpdü, da sab kürü ola küngrinamke.’ Ka kya wamón kólba ab gapókdó angrinüm. Ka akó sab tolkomolo.”
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Parraoa bóktan yalkomólórr wagó, “Taia, ugó wam moba ab gapókdó angrinüm, wa ne arüng alkamül-koke bóktan amgatórr marüka!”
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Da Zosep we wamórr tóba ab angrinüm. Wankü idi ogobórr: blaman parraoan ngi pam, oya müótüdü balngomól byarrmarr pam, akó blaman balngomól byarrmarr pam Izipt kantrridügab.
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Zosepón müótüdü nidi kwarilürr, tóba blaman zonaretal akó oya aban müótüdü ne kolpam kwarilürr, ta wankü ogobórr. I wata we kla bimgütóp Gosyen tüpdü: tibiób kari olmalpókal, ⌊sip⌋ a ⌊gout⌋, akó ⌊kau⌋.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Dokyanan pama oya elngomólóp, ⌊osab amorrat kla⌋ nidi alngomól kwarilürr akó ⌊osab⌋ bübdü nidi mórran kwarilürr. Ene wirri ngoro yarilürr.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Blamana ogobórr kókó ⌊wit⌋ küp aus bwóbdü, ngi Atad, Zodan tobarr dakla dorro. I ola arrat-arrat yón kwarilürr. Zosep wata amkoman yón-gyaurdü yarilürr tóba abankwata 7 ngürrüm.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Keinan pamkolpama, ola nidi ngyabenónóp ene tüpdü, nóma esenóp pamkolpam yón-gyaurdi Atadóm, i bóktónóp wagó, “Ini amkoman wirrian yón-gyaura Izipt kolpamabkü!” Da ene bwób ngi we ngyesilóp Eibel Mizrra-im, Zodan tobarr dakla dorrodó.
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 Zeikobón olmala oya bóktan ipüdóp wa enezan yarilürr:
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 i oya büdül büb muru we idüdóp Keinan tüpdü, da oya ene kugupi apórrón wirri ingülküpdü gapókdó we ingrinóp Makpela tüp pokodó, abüsa nólgabi banikda Mamrre bwóbdügab. Eibrra-am ene tüp poko amiógürr darrü Et pamdógab ngi Eprron, tibiób büdül arrbünüm.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Wa tóba ab gapókdó nóma ingrinürr, Zosep we alkomólórr Izipt, tóba zonaretalpükü akó blaman nidi ogobórr wankü tóba ab gapókdó angrinüm.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Zosepón naretala nóma esenóp wagó, ibü ab büdüla, i tibióbka ola bóktanónóp wagó, “Zosep sab mibü kena alzizi sema, akó darrü gyagüpitótóka kena simióg mibü darrem kolae akonóm, mi oyaka ne kolae tómbapónóp.”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Da i bóktan zirrapónóp Zosepka igó poko wagó, “Kibü aba solkwat nurrótókórr, a ngaen-gógópan kibü arüng bóktan tókyenóp wagó,
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 ‘E bóktónamke Zosepka, “Gyaurka, ma moba naretalab kolae tonarr barrgo, i ne kolae poko tónggapónóp marüka.” ’ Errkya ma kibü ini kolae tonarr ugó torrgonónóm, ki ne kolae tónggapónóp marüka, marü aban Godón zaget pam.” Zosep yón sabinürr wa ene bóktan nóma arrkrrurr.
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Oya naretala togobórr, tüp balókórr oya obzek kwata, da bóktanónóp wagó, “Turrkrru, ki errkya marü ⌊leba zaget⌋ pamakla!”
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Da Zosep bóktanórr ibüka wagó, “E gumgu! Ka Godón ngarkwatódó kokela!
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 E bóktan tónggapónarre kolae poko tónggapónóm kürüka. A God ama ene kolae morroalóm yónürr: wa errkya abün pamkolpamab arról akonda, ngaen-gógópan ne tonarra tómbapónórr.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 Da e gumgu! Ka sab yabü ngabkalo akó yabü olmal.” Da wa ibü morroal bóktan nókyenóp, da ibü moboküp ta namurróp.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 — ausente —
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 — ausente —
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Zosep bóktanórr tóba zonaretaldó wagó, “Ka büdül kari pokola. A God sab yabü wató tangnamtirre wa sab yabü yakone ini tüpdügab ama yabiób tüpdü, wa ne arüng alkamül-koke bóktan nókyenóp Eibrra-amón, Aesak, akó Zeikob.”
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Da Zosepón ubi Zeikobón olmal arüng alkamül-koke bóktan akyanóm yarilürr. Wa bóktanórr wagó, “God sab yabü wató tangnamtinórre, ó e sab kürü kuspükü yakonamke algabi.”
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Zosepón büdüla ugón simiógürr, 110 pail nóma yarilürr. I oya büb morroal ilang klame püti inóp akó mórrkenyórr poko-e errgótónóp, da oya ingrinóp ingülküp kobendó Iziptüm.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.