Gênesis 42
Godón Buk (TOF) vs ACF
1 Zeikob nóma umul bainürr wagó, ⌊wit⌋ küp Iziptüm asisko, wa tóba olmaldó we bóktanórr wagó, “E yabiób darrem-darrem iade ngabkandakla? E ia darrü kla koke tónggapónane?
1 Vendo então Jacó que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Tübarrkrru, ka kuri arrkrrua wagó, wit küp asisko Iziptüm. E ugó bazeb wit küp bumiógüm mibünkü, zitülkus mi sab alo büdül kena nurrbarinün.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimentos no Egito; descei para lá, e comprai-nos dali, para que vivamos e não morramos.
3 Da Zosepón 10 naretala we ogobórr Izipt, wit küp bumiógüm.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 A Zeikob ma Zosepón zoret Benzaminün koke zirrapónórr inkü, zitülkus Zeikob gum yarilürr wagó, sab darrü pokoa kena tómbapón oyaka.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Da Zeikobón olmala pam ngorodó babzilürr wit küp bumióg pokodó, zitülkus Keinan tüpdü ku yarilürr.
5 Assim, entre os que iam lá foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Zosep gabena yarilürr Izipt kantrridü; bwób-bwób pamkolpama alo kla bumiógüm oyaka togoblórr. Da Zosepón naretala we togobórr, tibiób wakósingül nümgünóp, oya obzek kwata singül tüp balókórr.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José chegaram e inclinaram-se a ele, com o rosto em terra.
7 Zosep tóba naretal nóma nósenóp, ibü wa nómzyetóp. A wa igó bainürr, wamaka wa mogob pam yarilürr. Wa taren-taren wirri arüngi bóktanórr ibüka. Wa nümtinóp wagó, “E ia nubógab togoba?”
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou-lhes asperamente, e disse-lhes: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Zosep naretal nómzyetóp, a i ma oya koke emzyetóp.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Oya nusbókama ngambangólórr, wa ne nus umtulürr ibükwata ó da we bóktanórr wagó, “E kómdam bain pamakla; e ugósüm togoba kibü kómdam bainüm wagó, kibü arüng-koke bwób poko negako kibü kantrridü!”
9 Então José lembrou-se dos sonhos que havia tido deles e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 I bóktan yalkomólóp wagó, “Koke, wirri pam, ki marü zaget pama kuri togoba wit küp bumiógüm.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Ki zonaretalpükümakla, ki darrpan abrrónakla. Ki kómdam bain pam kokeakla, wirri pam, ki amkoman moboküp pamakla.”
11 Todos nós somos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Zosep ibüka bóktan yalkomólórr wagó, “Koke, e wata ugósüm togoba kibü kómdam bainüm wagó, kibü arüng-koke bwób poko negako kibü kantrridü!”
12 E ele lhes disse: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 I bóktan yalkomólóp wagó, “Wirri pam, ki blaman 12 pam kwarilürr, darrpan abdógab Keinan tüpdü. Kibü darrü zoret büdüla, solo kupo zoret kibü abdómase.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai hoje; mas um já não existe.
14 Zosep bóktan yalkomólórr wagó, “Koke! E wata amkoman kómdam bain pamakla, ka enezan namüla!
14 Então lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, sois espias;
15 Ini pokoan küpa sab amkoman ki tómbapó: ka parraoan ngidü yabü ini wirri arüng bóktan akyandóla wagó, e sab kokean amgütane ini bwób, kókó yabü solo kupo zoreta sab tame kürüka.
15 Nisto sereis provados; pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Darrü pam zirrapónam yabükagab oya apadóm; e barrea sab tümün müótüdü koralo, kókó sab amkoman bóktana tübzile e ne pokobóka apóndakla, igósüm ka yabü amkoman nangunünümo. Koke ne nóma, ka parraoan ngidü amkoman poko bóktandóla kagó, e wa amkoman kómdam bain pamakla!”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, e vossas palavras sejam provadas, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Da wa ibü we irrbünürr tümün müótüdü, aüd ngürrüm.
17 E pô-los juntos, em prisão, três dias.
18 Aüd ngim ngürrdü, Zosep ibüka we bóktanórr wagó, “Ka Godón gum angón pamla, da ini bóktan mamoalamke, igósüm e arról kwarilo.
18 E ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Kürü amkoman angunüm wagó, e amkoman moboküp pamakla, yabü darrüpa sab tümün müótüdü ala yarile yabü ne irrbünóp. E barrea sab bakono wit küp amarrum, e ne kla bumigane yabiób olmalkolabkü, alo büdül nidipasko.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e vós ide, levai mantimento para a fome de vossa casa,
20 Da e yabiób solo kupo zoret sab sidüdamke kürüka. Ene igósüm, ka bóktan sab amkoman yanguno ó ka sab yabü büdüldü koke irrbuno.” I blamana babinürr.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Da we bóktónóp tibiób darrpan-darrpandó wagó, “Errkya mi ini azidómakla, mi ne tonarr tónggapónóp mibiób zoretódó. Mi mib ene wirri müp esenóp wa ne kolaedó yarilürr, wa tüób mibü tangbamtinüm arüngi nóma tatop, da mi koke barrkrrurr. Ene zitülkusdü, mi errkya ini müpdümakla.”
21 Então disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava; nós porém não ouvimos, por isso vem sobre nós esta angústia.
22 Rruben bóktanórr wagó, “Ka yabü nilarre wagó, kolae tonarr tónggapón-gu ini olomdó. A e ma koke barrkrrurr. Errkya ene darrema kuri tolkomóle mibüka, oya óea neme tópkanórr.”
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu: Não pequeis contra o menino; mas não ouvistes; e vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Zosep umul bainürr i ne pokobóka apón kwarilürr. A i ma koke umul bainóp, zitülkus bóktan amzazil pam asi yarilürr oyaka bóktan okaka amzazilüm Izipt bóktane.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Zosep ibü we nümgütóp da yónüm wamórr. Wa akó bóktanóm nóma bainürr, wa we tolkomólórr. Wa tóba darrü zaget pam yalórr Simionón apadóm, da ene zaget pama oya sye-i we amrókórr ibü obzek kwata.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois tornou a eles, e falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Zosep tóba zaget pam arüng bóktan nókyenóp tóba naretalab alóp murrbausüm wit küpi, akó ibü blamanab ⌊silba⌋ mani poko tibiób alópdó akonóm, ó ibü alo kla aliónüm kwat-kwat alom. Ene bóktan pokoa tómbapónórr.
25 E ordenou José, que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Oya naretala wit küp tibiób ⌊donkidü⌋ yamselóp, ó ene bwób we amgütóp.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 I nóla bamilóp ene irrüb utüm, darrüpa tóba alóp nóma tapakurr tóba donki ngóyónüm, wa tóba silba mani poko tumuman nósenóp.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Wa tóba zonaretaldó górrganórr wagó, “Kürü silba mani pokoa kuri tolkomóle kólbaka! Yóni, kürü alópdóma!” Ibü moboküpa müp bainóp, ó gum tórrngónpükü tibiób darrpan-darrpan bamtinóp wagó, “God ia laró tonarr tónggapónóm kainda mibüka?”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo também aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 I tibiób ab nóma emrrónóp Zeikobón, Keinan tüpdü, i oya we izazilóp blaman ene ne pokoa tómbapónónóp ibüka wagó,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 “Izipt kantrrian gabena kibüka taren-taren bóktalórr, ó wa kibü inzan tangónóp, wamaka ki kómdam bain pamakla.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 A ki ma bóktan yalkomólóp oyaka wagó, ‘Ki kómdam bain pam kokeakla, ki wata amkoman moboküp pamakla.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Ki blaman 12 simanal olmal kwarilnürrü, blaman darrpan abdógab. Darrü zoret büdüla, ó solo kupo zoret asise Keinanóm, kibü abdó.’
32 Somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não mais existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Ene pama, ene kantrri wirri pam nótóke, bóktan yalkomólórr wagó, ‘Ka sab igósüm umul baino wagó, e wata amkoman moboküp pamakla: Yabiób darrü ala amgütam kürüka; e barrea sab wit küp barrmuno yabiób olmalkolabkü, alo büdül nidipasko.
33 E aquele homem, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão; deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti,
34 E yabiób solo kupo zoret sab sidüdamke kürüka. Ene igósüm, ka sab umul baino wagó, amkoman e kómdam bain pam kokeakla, e amkoman moboküp pamakla. Ka sab yabü narezoret salkomolo yabióbka, ó e sab kibü bwóbdü kwarilo, ó e sab agóltagól kwarilo ini kantrridü.’”
34 E trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos darei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 I tibiób blaman elklaza nóma yusóp tibiób alópdógab, módóga, i blamana tibiób silba mani küppükü paos nósenóp tibiób alópdó! I ene paos nóma nósenóp, i tib akó tibiób ab Zeikob kari gum tórrngón koke kwarilürr.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha o pacote com seu dinheiro no seu saco; e viram os pacotes com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Ibü aba ibüka bóktanórr wagó, “Yabü ubi ia ugósüma wagó, ka kólba blaman olmal nümrüknümo? Zosep kankü babula, Simion kankü babula, ó yabü ubi akó Benzaminün ódódóma. Blaman ini müp kótó bamseldóla!”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe e Simeão não está aqui; agora levareis a Benjamim. Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Da Rruben abdó we bóktanórr wagó, “Ka sab ne Benzaminün koke nóma salkomolo marüka, ma sab kürü siman olom nis ugón nümkalke. Ma oya kürü tangdó ugó ingri, akó ka sab oya salkomolo marüka.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu não tornar a trazê-lo para ti; entrega-o em minha mão, e tornarei a trazê-lo.
38 A Zeikob ma bóktan we yalkomólórr oyaka wagó, “Kürü oloma kokean wame mankü, zitülkus oya naret büdüla, ó wa wata dómdóm pammokur módóga arról Rreizelkagab. Darrü klama sab kena tómbapón oyaka, kwat-kwat. Ka myang kuri baina akó ene gyaurdügabi, e sab kürü büdülbóka kena agósam.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.