Gênesis 41
Godón Buk (TOF) vs ARIB
1 Nis paila nóma blakórri, parraoa inzan nus umtulürr: Wa Nael tobarr kabedó nóma zamngólórr,
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 7 morroal akó wirri büb ⌊kaua⌋ naedógab we tübausürr, ó kayal alo we bókyenóp.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Ibü kakóm, akó ngibürr 7 aroam akó korrkorr büb kaua naedógab tübausürr. I we ogobórr, ngibürr kauab minggüpanandó we tóbrrangórr tobarr kabedó.Parraoan nus: 7 morroal akó wirri büb kau ó 7 aroam akó korrkorr büb kau|alt="Pharao dreams about cows." src="lll2-09.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="41:3"
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 Ene korrkorr kaua nóma tóbrrangórr, i ene morroal akó wirri büb kau we olonglórr. Parraoa ugón saogórr.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Oya uta akó we türümürr, ó akó darrü nus we umtulürr. 7 ⌊Wit⌋ singüla, morroal tulum waorrón, darrpan aipdügab dódórr bainóp.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Akó 7 ngibürr korrkorr wit singüla tübausürr, wirri bao urura ne kla mangkó ninóp.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Korrkorr wit singüla ama morroal tulum waorrón wit singül ololórr. Parraoa nóma saogórr, wa we umul bainürr wagó, “Ka nus umtula.”
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Ene irrbi wa gyakolae yarilürr. Wa bóktan we zirrapónórr blaman wirri wapi pamdó akó ⌊wirri gyagüpitótók⌋ pamdó, Izipt kantrri kugupidü. Wa tóba nus we nüdrratürr, a darrü pam gaodó koke yarilürr müsirrga ainüm oyankü.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Ene ngyepam gail singüldü paman Zosepónbókama ngambangólórr, da we bóktanórr parraodó wagó, “Ka ini ngürr pupo baindóla, ka kolae tónggapórró.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Ma ngürsil namülnürrü ene plaoa balkomen singüldü pamdó akó kürüka, ó ma kibü tümün müótüdü we tüngrinürr, Potiparrón müótüdü, kingan büb ngakan gazirr pamab singüldü pam.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Darrü irrüb ki nizana nus umturri, ó ene nusab küp darrü-darrü namülnürri.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Darrü Ibrru omokur kinkü asi yarilürr, kingan büb ngakan gazirr pamab singüldü pam, oya leba zaget olom. Ki kibiób nus oyaka we adrratrri, da wa we müsirrga nyónürr kibüka.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Ene elklaza wata amkoman tómbapónóp wa enezan müsirrga yónürr. Ma kürü kalkomólórr kólba zaget pabodó, ma ma plaoa balkomen singüldü paman büb nugup zonodó alanirrü.”
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Parraoa bóktan we zirrapónórr Zosepkamóm. I ürrbain ta koke apónóp oya ódódóm tümün müótüdügab. Wa tóba ikub ngüin nóma balükürr akó morroal mórrkenyórr nóma püti bainürr, oya parraoan obzek kwata we sidüdóp.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Parraoa we bóktanórr oyaka wagó, “Ka nus umtula; darrü pam gaodó kokea müsirrga ainüm. Ka igó arrkrrua wagó, ma nus müsirrga ain umulóla.”
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Zosep bóktan yalkomólórr wagó, “Wirri pam, kótó koke! Wata God kubó ini nus wató müsirrga ine marünkü. Aprrapórr ene bóktan kubó morroal yarile marünkü.”
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Parraoa bóktan yalkomólórr wagó, “Turrkrru, ka nus igó umtula. Ka Nael tobarr kabedó nóma zamngóla,
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 7 morroal akó wirri büb kaua naedógab we tübause, ó kayal alo we bókyerre.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Ibü kakóm, akó ngibürr 7 kaua naedógab tübause. I yuóg ngyaben kau kwarile akó ibü amkoman aroam akó korrkorr büb kwarile. Ka inzan kau ta kokean nósenarre Izipt kantrridü.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Korrkorr akó aroam büb kaua ama ene wirri büb kau dudu olongóle, ngaen-gógópan nidi tübause.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Ibü alóng kakóm, darrü olom gaodó koke yarile asenóm igó, i ene wirri büb kau olongóle, zitülkus ibü büb wata dadanzan korrkorr kwarile ngaen-gógópanzan. Ka ugón türsümüla.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Ka akó darrü nus inzan umtula. 7 Wit singüla, morroal tulum waorrón, darrpan aipdügab dódórr bairre.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Akó 7 ngibürr odalórrón akó korrkorr wit singüla tübause, wirri bao urura ne kla mangkó nirre.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Korrkorr wit singüla ama morroal tulum waorrón wit singül olol. Ka ini nus wapi pamdó enan nüdrrüta, a darrü pam gaodó koke yaril müsirrga ainüm kürünkü.”
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Zosep parraodó bóktanórr wagó, “Ene nus nisa darrpan klambóka apóndamli. God marü kuri mómtyene, wa laró tómbapónóm kainda.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Da 7 morroal büb kaua, i 7 pailüm bórrangdako, akó 7 morroal wit singüla, i akó 7 pailüm bórrangdako. I nizana darrpan pokom zamngóldamli.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Da 7 korrkorr akó aroam büb kau, solkwat ne klama tübause, i 7 pailüm bórrangdako. Akó 7 yuóg ngyaben wit singül, wirri bao urura ne kla mangkó nirre, i ta 7 pailüm bórrangdako.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Ene inzana, kazan bóktóna - God marü kuri mómtyene, wa laró tómbapónóm kainda.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 7 pailüm sab wirri mórrel yarile blaman Izipt tüpdü.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 A ene kakóm, sab 7 pailüm wirri ku yarile, ó ene morroal pailbókama sab bamrüke, zitülkus sab ini kua tüp kulaine.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Ene mórrelbókama sab bamrüke, zitülkus ene ne kua tótókda, sab kari kolae koke yarile.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 God marü nis ngim ene nus igósüm mókyene, marü umul-umulan ngitanóm wagó, ini bóktana sab amkoman tómbapóne akó kari pokoa God ene kla tónggapónóm mibüka.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 “Errkya ma darrü pam ugó yamkü susumüri akó wirri gyagüpitótók pam, da sab oya ingrinke Izipt kantrri ngakanóm.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Ma akó sab ngibürr wirri ngi zaget pam irrbünke. Blaman didiburrdügab, morroal ne alo klama dódórr baindako, blaman 5 alo klamdógab ma darrpan ipadlo gyagu müótüdü angrinüm ene 7 mórrel pail kugupidü.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Ibü ki dakabain koralón, blaman alo kla ne kla kwarile, sab ene ne morroal pail kwarile, akó blaman wit küp ki urrburrün parraoan gyagu müótüdü blaman wirri basirrdü ne klamko. I ola morroal ki ngabkanónóm.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Ene aloa mibü sab ki tangtamtinünüm ini bwóbdü ugórr ngyabenóm, ene 7 pail ku, sab ne klama tame Iziptüm. Ini igósüm, alo kua ini tüp koke kulaine.”
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Zosepón kuankwata bóktan morroal yarilürr ibüka, parrao akó tóba ngi pampükü.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Parraoa tóba ngi pamdó bóktanórr wagó, “Mi sab inzan pam myamem koke eserre, Godón Samu ne noan bübdüma.”
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Olgabi parraoa bóktanórr Zosepka wagó, “God marü kuri mómtyene ma kürü blaman ne kla kuri küzazila, akó darrü inzan pam babula mazan, susumüri akó wirri gyagüpitótók pam.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Ka marü angrindóla wirri ngi pamóm kólba kantrri akó kürü blaman pamkolpam ngabkanóm. I sab tómbapónórre ma ne arüng bóktan bóktalo. Marü ngi sab kari-karibóka yarile kürü ngidügab, zitülkus ka kingan mórran klamdó mórrandóla.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Akó parraoa bóktanórr Zosepka wagó, “Ka errkyadan marü angrindóla wirri ngi pamóm blaman Izipt kantrridü.”
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Parraoa tóba ngi opor alóm rring tang pyómdügab irruanórr, ama Zosepón tang pyómdü akyanórr. Akó wa agurr akó wirri darrem mórrkenyórr ipadórr, oya atenórr. Dómdóm, ⌊gold⌋ sein sye ipadórr, oya gepkodó gegómórra yangónórr.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Parraoa tóba nis ngim ⌊osab amorrat kla⌋ ugón ekyanórr oya agólóm, da we górrgankü ogoblórr oya singül kwata wagó, “Kwatódógab igó kainam!” Da módóga, parraoa Zosepón ingrinürr wirri ngi pamóm blaman Izipt kantrridü.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Parraoa bóktanórr Zosepka wagó, “Ka kingla, a pamkolpama marükagab sab ngaen-gógópan bóktan ipadnórre, da i solkwat ngibürr kla ugón tómbapónórre.”
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Ene 7 mórrel paildü, tüpa abün alo kla dódórr ninóp, aüd-koke.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Wa ne alo kla dakabasulürr ene mórrel paildü Izipt kantrridü, ama gyagu müótüdü we irrbülürr blaman wirri basirrdüma. Wa alo kla inzan irrbülürr blaman darrpan-darrpan wirri basirrdüma, ne alo klama dódórr bainóp ngaon bwóbdü wirri basirr kabedó.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Zosep aüd-koke wit küp gyagu müótüdü irrbülürr, ngaru-koke, wamaka maludü nóresa, ó wa piküp bainürr wit küp bótangóm, zitülkus darrü pam gaodó koke yarilürr ene kla bótangóm.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Ene kolae ku paila solkwat togobórr, ngaen-gógópan Potiperran óp olom Asenatkagab Zosep nis siman olom nis nósenórr. Potiperra prrist yarilürr Eliopolis wirri basirrdü.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Zosep bóktanórr wagó, “God kürü kuri tangkamtine kólba müp akó kólba aban pamkolpam alókóm.” Da wa tóba ngaen olom ngi we ngyesilürr Manase.
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Wa akó we bóktanórr wagó, “God kürü küppükü kine: wa kürü nis olom nis kuri kókyene ini kantrridü, kürü kolae gyaur ngyabendógab,” da wa tóba nis ngim olom ngi we ngyesilürr Iprra-im.
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Ene 7 pail wirri mórrel ne kla yarilürr Izipt tüpdü, blakón bwóbdü we tamórr,
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 ó ene 7 pail kua we bókyanórr, Zosep enezan yarilürr. Blaman bwób-bwób wata ku yarilürr, Iziptüm ma alo gaodó yarilürr.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Izipt pamkolpama alom nóma kwarilürr, i parrao wirri arüngi yatonóp alo klamóm. Wa ibü we nilóp wagó, “Zosepka ogob akó tómbapónam Zosep yabü kubó ne poko nilórre.”
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Ene kua blaman bwób we gwarranórr. Zosep blaman gyagu müót tapanukuóp, da wit küp bumióg we bókyenóp Izipt pama oyakagab, zitülkus kari kolae ku koke yarilürr Izipt kantrridü.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Akó pamkolpama togoblórr blaman bwób-bwób Izipt kantrridü wit küp bumiógüm Zosepkagab, zitülkus kari kolae ku koke yarilürr blaman bwób-bwób.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.