Gênesis 39

Godón Buk (TOF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Isma-el pama Zosepón we idüdóp ama Izipt. Potiparr oya we amiógürr ibükagab manie. Wa Izipt pam yarilürr, darrü parraoan ngi pam. Wa parraoan büb ngakan gazirr pamab singüldü pam yarilürr.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 ⌊Lod⌋ Zosepka asi yarilürr. Wa tóba zaget kari morroal koke idódlórr, ó tüób tóba wirri paman müótüdü ngyabelórr, Izipt pam nótó yarilürr.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 Potiparr nóma esenórr wagó, Lod oyaka asine ó Lod oya blaman klamdó tangamtin yarilürr, wa ne kla tómbapólórr,
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 Potiparr tóba obzek kwata Zosepka morroal esenórr. Akó Zosep Potiparrón büb ngakan pamóm bainürr. Wa ta Potiparrón müót alngomól akó ngakan pamóm bainürr. Potiparrón müótüdü ne elklaza kwarilürr, oya tangdó blaman kla we irrbünürr.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Ene ngürrdügab, Zosepónbókamde Lod Potiparrón müót kolpam bles ninóp akó müótüdü akó ngaon bwóbdü blaman ne kla kwarilürr.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Potiparr tóba blaman kla Zosepón tangdó irrbünürr ngabkanóm. Zosepónbókamde Potiparrón gyagüpitótókdó darrü müp babul yarilürr darrü klamankwata, wata wa ne alo kla alo yarilürr.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 Ngibürr tonarr kakóm, oya wirri paman kolan büba ubi bainürr Zosepkamóm, ó oya imtinürr wagó, “Ma kya tam kankü utüm.”
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 A wa ma bangónórr ó bóktanórr oyaka wagó, “Turrkrru, kürü bókamdó kürü wirri paman gyagüpitótókdó darrü müp babula darrü klamankwata tóba müótüdü, akó wa tóba blaman elklaza kürü tangdó irrbünürr ngabkanóm.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 Kibü arüng darrpan ngarkwatódómamli ini müótüdü, ó wa darrü kla koke yangónórr kürü gumüm, wata mató, zitülkus ma oya kolóla. Da ka ma inzan wirri kolae kla iade tónggapono akó kolae tonarr tónggapono Godka?”
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Enana wa Zosepón blaman ngürrzan enan imtilürr, Zosep kokean ubi bailürr oya minggüpanandó tótókóm wankü utüm.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 A darrpan ngürr, Zosep nóma bangrinürr ene müótüdü tóba zaget tómbapónóm, darrü zaget olom müótüdü ta babulan yarilürr.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Potiparrón kola oya tumum mórrkenyórr we amiógürr, da we bóktanórr wagó, “Ma kya tam kankü utüm.” A wa ma oya gum kórzyónürr ó wa we busorr pul basirrdü. Tóba mórrkenyórr we amgatórr ene kolan tangdó.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Potiparrón kola nóma esenórr wagó, Zosep tóba mórrkenyórr kuri amgüte ó kuri busue müótüdügab,
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 wa tóba müótüdü zaget pam we ngibaunürr, da we bóktanórr wagó, “Ini kla ngakónam! Kürü müóra ne Ibrru olom sidódürr ini müótüdü, wa mibü ⌊tiz tangórre⌋. Wa kürü ut bwóbdü tübangrine kankü utüm. Da ka ma wirribóka taegwarr apóna.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 Wa kürü taegwarr nóma arrkrrue, wa tóba mórrkenyórr amgüte kürü tangdó, da we busue pul basirrdü.”
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Potiparrón kola ene mórrkenyórr tóba kabedó we ingrinürr kókó oya müóra we tübzilürr müótüdü, Zosepón wirri pam.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 Ene dadan póep akó we adrratórr tóba müóran umulüm: “Ene Ibrru ⌊leba zaget olom⌋, ma noan sidódürr ini müótüdü, kürüka tame kürü tiz angónóm.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 A ka nóma taegwarr apóna, tóba mórrkenyórr popa ola amgüte kürü kabedó, da we busue pul basirrdü!”
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Zosepón wirri pama tóba kolan bóktan nóma arrkrrurr wagó, “Marü leba zaget oloma kürü inzan kangóne,” oya büba urazan bamzikürr.
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 Zosepón amigóp, tümün müótüdü we ingrinóp, kingdü kolae nidi tómbapónóp nóla kwarilürr. Da wa we ngyabelórr.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 A Lod Zosepka yarilürr akó oya morroal tonarr emtyanórr, igósidi tümün müót ngakan pama morroal esenórr oyaka tóba obzek kwata.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Da wa Zosepón we ingrinürr wirri pamóm ene tümün müótüdü ta blaman ne pam kwarilürr, ibü ngabkanóm. Wa oya wirri zaget ekyanórr blaman kla ngabkanóm akó balngomólóm ene tümün müótüdü.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Tümün müót ngakan pama Zosepón ne zaget iliónürr, wa ene zagetankwata myamem koke gyagüpi amaikürr, zitülkus Zosep blaman kla ngabkan yarilürr. Lod Zosepón tangamtilürr wa ne morroal kla tómbapólórr.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.