Gênesis 32

Godón Buk (TOF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zeikob ta inzan tóba kwata wamórr, da Godón ngibürr anerrua oya semrrónóp.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Wa ibü nóma nósenóp, wa bóktanórr wagó, “Ini Godón marrgu-e!” Da wa ene bwób Ma-anayimbóka igósidi ngyesilürr.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Zeikob ngibürr yada ódód pam zirrnapónóp oya singül kwata tóba naretódó Isaoka, Seirr bwóbdü, Idom tüpdü.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Wa ibü igó bóktan ikik nókrrónóp wagó, “E kubó ini poko bóktónane kürü wirri pamdó Isaoka: ‘Zeikob, marü zaget pam, ini bóktan zirrsapóne marüka, ka Leibanka ngyaben namülnürrü, kókó tai ini ngarkwat.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Kürü ⌊kau⌋, ⌊donki⌋, ⌊sip⌋ a ⌊gout⌋ asiko, akó ópal a simanal ⌊leba zaget⌋ kolpam. Ka ini bóktan marüka zirrapóndóla, kürü wirri pam, igósüm ma moba obzek kwata kürüka morroal eseno.’”
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Yada ódód pama nóma tóbakonórr Zeikobka, i sidrrütóp wagó, “Ki marü naretódó, Isaoka ogoba. Wa errkya kwat-kwata marü asenóm. Wa 400 ngarkwat pampüküma.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Zeikobón wirri guma ipadórr, akó müp gyagüpitótóka simiógürr. Wa pamkolpam nis kopo nangónórr, wankü nidi kwarilürr. Akó sip a gout, kau, akó ⌊kamel⌋, ibü ta inzan nangónóp.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Wa gyagüpi wamórr wagó, “Isao ne sab nóma tame ngaensingül kopodó gazirrüm, darrü kopoan kekam yarile busom.”
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Da Zeikob tóre ekorr wagó, “Kürü abbobat Eibrra-amón Godóe, akó kürü ab Aesakón God, kürü tóre turrkrru. O ⌊Lod⌋, ma kürüka tóbtarró wagó, ‘Mobanan tüpdü akó moba zitül pamkolpamdó alkomólke’, akó wagó, ‘Ka sab morroal sidüdo marüka.’
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Ka marü ngarkwatódó kokela, ma ne morroal tonarr okaka simzazilürrü kürüka, marü zaget pam, akó ma ne kla tómbapónórr kürüka, mazan bóktarró. Ka Zodan tobarr nóma baniknürrü, kürü wata tupuruan yarilürr. Kürü ma errkya nis wirri kopo nisamli!
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Kürü zid kyó, ka tóredóla, kólba naretan tangdógab, Isao, zitülkus ka gumla wa kubó tame kürü amkalóm, akó aipal tibiób olmalpükü.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Da ma ta tóbtarró wagó, ‘Amkoman, ka sab morroal sidüdo marüka, akó ka marü olmalbobatal abün ninünümo, ena bürrkós, malu nóreszane.’”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Zeikob ene irrüb ola umtulürr, akó darrü irrbi oya ne ngabyón lar kwarilürr, wa Isaonkü ini ngarkwat ⌊gyaur kla⌋ ilianórr:
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 200 ópal gout akó 20 simanal gout, 200 ópal sip akó 20 simanal sip,
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 30 ngómrin ópal kamel tibiób kupopükü, 40 ópal kau akó 10 simanal kau, 20 ópal donki akó 10 simanal donki.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Wa ibü wirri ngorodógab tibi-tibi arrgrratlórr, da zaget pamab tangdó irrbünürr, akó wa ibüka bóktanórr wagó, “E kürü singül kwata ogoblón; kan apólamke darrpan-darrpan ne kopoko.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Zeikob ngaensingül kopo ne zaget pama arüng bóktan ekyanórr wagó, “Kürü nareta Isao marü kubó nóma kómrróne akó mümtine, ‘Ma noanla, akó ma ia nubó tótókdóla, akó blaman ini ngabyón lar marü obzek kwata noanko?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 da ma igó bóktanke magó, ‘Ini marü zaget pam Zeikobón ngabyón larko. Wa gyaur kla zirrtapórre kürü wirri pam Isaonkü. Wa tüób kibü solodó akyanda.’”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Zeikob akó dadan arüng bóktan nókyenóp nis ngim zaget pam, aüd ngim zaget pam, akó blaman ngibürr zaget pam oya ngabyón lar nidi nolngomólnóp, wagó, “E kubó wata dadan bóktan poko arüklamke Isaoka, e usakü nóma basenane.
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 E wata kubó inzan bóktalamke magó, ‘Marü zaget pama Zeikob kibü solodó akyanda.’” Zeikob gyagüpi wamlórr wagó, “Ka Isaon saul ino ini gyaur klame, ka singül kwata ne kla zirrbapóndóla; da solodó, ka oya nóma eseno, aprrapórr wa kubó kürü morroal küpüde.”
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 Da Zeikobón gyaur klama oya singül kwata ogoblórr, a wa ma tüób ene irrüb dadan marrgudü ola umtulürr.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Ene dadan irrüb Zeikob türsümülürr, tóba kol nis nüpadórr, tóba zaget kol nis, akó tóba 11 simanal olmal, Zabok sang kus bwób baurrlürr.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Wa ibü dakla dorrodó nóma amanórr, tóba blaman elklazapükü zirrnapónóp dakla dorrodó.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Da Zeikob tebean we burrmatórr.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Ene pama nóma ngakanórr igó, wa gaodó koke yarilürr Zeikobón ⌊ut-ut ainüm⌋, wa Zeikobón darrü kartül yamurrürr, da ubi augürr, wa ene pampükü nóma bumiógtübumióg yarilürr.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Da ene pama Zeikobka bóktanórr wagó, “Ka kya wamón, zitülkus sisa!”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Ene pama oya imtinürr wagó, “Marü ngi ia nótóke?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Da ene pama bóktanórr wagó, “Marü ngi sab myamem Zeikob koke yarile, a Isrrael, zitülkus ma God akó pamkolpampükü bumiógtübumióg namüla, da mató bórrgrróta.”
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Da Zeikob oya imtinürr wagó, “Gyaurka, kürü moba ngi küzazil.”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Da Zeikob ene bwób Penielbóka igósidi ngyesilürr wagó, “Ene zitülkus módóga, ka Godón obzek esena, da ka ma wata arrólóla!”
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Abüsa tüngürürr Zeikob Peniel bwóbzan sórrgrratlórr, da Zeikob tóba kartül amkónkü wamlórr.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 We zitülkusdü, kókó errkya ini ngürr, Isrrael pamkolpama kartül kusdü arróbórrón ne murrko koke alóngdako, zitülkus Zeikobón ene kartül murr yamurrürr.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.