2 Coríntios 7
Godón Buk (TOF) vs NAA
1 Moboküpdü gómdamal, zitülkus God mibü ini ⌊alkamül-koke bóktan⌋ tülinóp, mi wata ⌊kolkal⌋ kolpam bairre blaman kolae elklaza tómbapón-gum, mibü büb ó samu ne elklaza tóman-pükü aindako Godón ilküpdü. Akó mi ⌊dudu kómal⌋ ki ngyabenórre, Godón gum-gum ⌊ótókde⌋.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Yabiób ⌊moboküpdü ubi⌋ tómtyenam kibüka. Ki dümdüm-koke tonarr koke tómbapónóp yabü darrüdü, ki yabü darrü kolae koke inóp, akó ki yabü darrü koke ilklió ilinóp mani azebóm.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ka ini poko koke wialóma yabü bagóm, zitülkus ka kuri wialóma kagó, kibü wirri moboküpdü ubi yabükamóma. Ene igósidi, ki yabü kokean elókrre yabióban, ia ki arrólakla, ta ia ki nurrbarino.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ka amkoman karrkukusi angundóla wagó, e sab dümdüm kla tónggapónane, akó kürü zitülkus asiko yabükwata ikub bagürüm. God kürü barrkyanan arüng kókyanórr. Kibü blaman müp tonarrdó ka kari bagürwóm kokela.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ka kuri wialóma kagó, ki Masedonia prrobinsdü babzirrü. Ene kakóm, kibü ngón agón babul yarilürr. Zitülkus módóga, abün-abün müpa togoblórr kibüka. Darrü müp we kla yarilürr, pamkolpama kibüka bóka bamgün koralórr. Akó darrü müp we kla yarilürr kibü moboküpdü, ki yabükamóm gyakolae kwarilnürrü.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 A God ibü arüng bütanda, arüng-koke nidipako. Wa kibü arüng tütünóp Taetusün abzildügab.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Akó wata oya abzildügab koke, a ta igó bóktandógab, e oya arüng ekyenarre. Wa kibü tüzazilóp, e kürükamóm nae aman koralnórró. Akó wa tüzazilóp yabü wirri gyaurankwata akó yabü wirri ubiankwata ia elklaza tómbapónóm kürüka. Ene igósidi, ka wirri bagürwóm namülnürrü ngaendógabi.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Zitülkus módóga, enana kürü arüng bóktan oporpükü peba mórraga gyaur idódürr yabüka, ka gyaur kokela ka ne peba mórrag wialómórró. Ngaen-gógópan ka gyaur namülnürrü, zitülkus ka umul namülnürrü wagó, kürü peba mórraga sab gyaur ki sidód yabüka. Taetus kürü küzazile wagó, e gyaur kwarilnürrü, a wata tugupurr tonarróm.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Enana ka ngaen-gógópan gyaur namülnürrü, errkya ka ma bagürwómdóla. Igó zitülkusdü koke, kürü peba mórraga yabüka gyaur idódürr, a igó zitülkusdü, yabü gyauranme e Godka byalüngarre yabiób kolae tonarrdógab. Zitülkus módóga, e gyaur kwarilnürrü Godón ubi ngarkwatódó, da e koke azid aeng kwarilnürrü kibüme.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Godón ubi ngarkwatódó ne gyaure, ene gyaura pamkolpam balngomólda Godka byalüngüm tibiób kolae tonarrdógabi. I Godka nóma byalüngdako, God sab ibü igósidi zid nirre akó i gyaur koke kwarile. A ini tüpan pamkolpamab gyaur, ibü koke ne klama balngomólda Godka byalüngüm, ene gyaura ibü metat büdül kwatódó amarruda.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ngakónam ene Godón ubi ngarkwatódó ne gyaura laró alngón yarilürr yabüka: yabü wirri amkoman ubia tónggapónóm dümdüm laróga. Yabü wirri ubi yabiób bódlangóma, amtyanóm e ene kolae kla koke tónggapónarre. Yabü wirri ngürsila ene kolae tonarranme. E wirribóka barrkürrü kürü peba mórraganme. Yabü wirri ubi kürü asenóma. Yabü wirri ubi ia elklaza tómbapónóma kürünkü. Yabü wirri ubia, ene kolae nótó tónggapónórr oya ⌊kolaean darrem⌋ akyanóm. Blaman kwata e igó tómtyerre igó, e ene kolae kla koke tónggapónarre.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Da enana ka yabüka ene arüng bóktan oporpükü peba mórrag wialómórró, ka koke wialómórró oyame, ene kolae nótó tónggapónórr. Akó ka ta koke wialómórró oyame, wa ene kolae noanka tónggapónórr. A ka wialómórró, igósüm e yabiób ki bómzetarre Godón obzek kwata, yabü ubi ne ene elklaza amkoman tómbapónóma, ki yabü ne elklaza tómbapónóm byaldakla.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 We zitülkusdü, ki arüng bütarrón kwarilnürrü.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ka yabükwata ikub bagürnürrü Taetuska, akó e kürü büód koke kókyenarre. Zitülkus módóga, kizan ne poko bóktónóp yabüka, blaman amkoman kwarilürr, kibü ikub bagüra yabükwata Taetuska pupo tinóp wagó, ene ta amkomana.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Errkyadan oya wirri moboküpdü ubia yabüka ngaendógabi, wazan gyagüpi amanda wagó, e blamana ia kibü bóktan arrkrru kwarilnürrü, e oyazan morroal ipüdarre gum angónde akó tórrngónde.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ka bagürwómdóla, zitülkus ka amkoman karrkukusi angundóla wagó, e sab dümdüm kla tómbapónane.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.