Marcos 4
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Jesús tzucupá ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos nac xquilhtú̠n pupunú y luu lhu̠hua tastókcalh antaní xlá xuí. Pus huá Jesús li̠táju̠lh nac aktum barco hua̠ntu̠ antá xuí nac xquilhtú̠n chúchut, xlá antá culucs táhui y pu̠tum cristianos tatáhui nac xquilhtú̠n chúchut.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Xlá tzúculh ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos caj la̠ lactzu cuento la̠qui̠ hua̠k nataakata̠ksa hua̠ntu̠ xca̠huaniy, chiné ca̠ta̠chuhuí̠nalh:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 —Luu caakatá̠kstit hua̠ntu̠ nacca̠li̠xakatli̠yá̠n: Maktum quilhtamacú xuí cha̠tum chana̠ná xlá alh chan xatalhtzi xli̠chánat.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Y acxni̠ cxpuyuti̠lhay xtalhtzi xli̠chánat makapitzi tama̠chá nac tiji, taminchá lactzu spitu y tasacuaqui̠ko̠lh.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Hua̠ntu̠ tama̠chá xli̠chánat nac ca̠chihuixni antanícu ni̠ lhu̠hua xkalhi̠y tíyat pálaj pulhli.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Pero acxni̠ táxtulh chichiní na̠ pálaj sca̠cli porque ni̠ pu̠lhmá̠n xtama̠tzanke̠ni̠t xtankaxe̠kcán.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Lhu̠hua xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n y ni̠ maka̠s quilhtamacú a̠má tachaná̠n lakpunko̠lh, pero a̠tzinú lhtucú̠n pálaj stacli, aklhtulumi̠ko̠lh y ni̠ má̠xqui̠lh quilhtamacú natastaca.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Pero makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y luu tla̠n tástacli lactzu li̠chánat y lhu̠hua tamá̠sta̠lh xtahuacatcán. Huí tu̠ má̠sta̠lh puxamacá̠hu xtalhtzi caj akatum, y huí tu̠ má̠sta̠lh tutumpuxám, y makapitzi aktum ciento.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Entonces xlá chiné ca̠huánilh:
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Acxni̠ ca̠ta sacstucán tatamákxtekli Jesús xa̠hua xdiscípulos y makapitzí̠n hua̠nti̠ ankalhi̠ná xca̠ta̠latla̠huán xlacán talaktalacatzúhui̠lh y takalhásquilh túcu xuamputún a̠má takalhchuhuí̠n.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Jesús chiné ca̠huánilh:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Y chuná ma̠squi lhu̠hua hua̠ntu̠ cataúcxilhli tu̠ aquit cca̠tlahuay, natatamakxteka caj lá̠mpara ni̠tu̠ taúcxilhli; ma̠squi caquintakalhakáxmatli hua̠ntu̠ cchuhui̠nama ni̠tu̠cu catitaakáta̠ksli. Y para ni̠ nataca̠najlay la̠ta lácu Dios ca̠li̠xakatli̠y xtalakalhamaní̠n xlá ni̠lay catica̠ma̠tzanke̠nánilh xtala̠kalhi̠ncán.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Y Jesús ca̠huanipá hua̠nti̠ takalhásquilh:
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Amá chixcú hua̠nti̠ alh chan xli̠chánat xta̠chuná qui̠taxtuy hua̠nti̠ liakchuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Amá tachaná̠n hua̠ntu̠ tatama̠chá nac tiji tali̠taxtuy cumu la̠ cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, pero mina̠chá akskahuiní y ma̠take̠nu̠ko̠y a̠má tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xchancani̠t nac xnacujcán.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠chihuixni na̠chuná tali̠taxtuy cristianos acxni̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, luu talakati̠y y tali̠pa̠huán Dios.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Pero cumu ni̠ pu̠lhmá̠n xkalhi̠y xtankáxe̠k ni̠ ta̠yánilh acxni̠ para túcu ca̠liokspulay osuchí ca̠liaksancán pi̠ tali̠pa̠huán Dios o ca̠li̠putzasta̠lacán, xlacán tali̠puhuán y tali̠makxtekta̠yay.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n, na̠chuná tali̠taxtuy cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 pero cumu tla̠n cxlatama̠tcán a̠tzinú taliakatiyún xtumi̠ncán y la̠ta túcu talakati̠y, chuná taliaklhtulumi̠y xtaca̠najlatcán y ni̠ ca̠ma̠xqui̠y quilhtamacú natama̠sta̠y xtahuacatcán.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Amá li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y tamá̠sta̠lh xtahuacatcán tali̠taxtuy cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, taca̠najlay, tali̠pa̠huán y talaktzaksay tali̠scuja nac xlatama̠tcán, chuná tama̠sta̠y xtahuacatcán: hui̠ntú tama̠sta̠y puxamacá̠hu y hui̠ntú tama̠sta̠y tutumpuxam osu aktum ciento caj la̠ta cha̠tunu cristianos.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Y Jesús ca̠huanipá:
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Na̠chuná ni̠lay túcu tze̠k tlahuacán para ni̠ juerza natasiyuy lakasiyu, y hua̠ntu̠ caj tze̠k li̠catzi̠cán para ni̠ ca̠lakuá̠n natamakxteka. Para aktum quintachuhuí̠n ni̠lay akata̠ksá̠tit namín quilhtamacú acxni hua̠k naakata̠ksá̠tit.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n, para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán caakatá̠kstit quintachuhuí̠n.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Jesús ca̠huanipá:
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Pus hua̠nti̠ laktzaksay akata̠ksa a̠má xatlá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ kalhi̠y a̠tzinú nama̠xqui̠cancú; pero hua̠nti̠ ni̠ laktzaksaputún akata̠ksa hua̠ntu̠ kalhi̠y xlá namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi caj xma̠nhuá hua̠ntu̠ kalhi̠y.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesús chiné ca̠huanipá:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Acali̠stá̠n xlá án nac xchic la̠qui̠ najaxa y nalhtatay. Maka̠s quilhtamacú nalacatza̠lay y a̠má li̠chánat lakpún, pulha, pero xlá ni̠ catzi̠y lácu stacma porque huá tíyat ma̠stacama.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Amá li̠chánat lakpún, pulha, taxtuniy xtankáxe̠k, staca, xana̠y y acali̠stá̠n ma̠sta̠y xtahuácat. Pero eé tachaná̠n hua̠k ctíyat tíyalh hua̠ntu̠ lí̠stacli osu li̠latama̠y.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Pero acxni̠ lakchá̠n xquilhtamacú la̠ta catlani̠t huata án í̠y xtahuácat xtachaná̠n.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesús huampá:
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Xta̠chuná ámaj tzucuy cumu la̠ xtalhtzi mostaza acxni̠ chancán nac tíyat. Eé li̠chánat huá a̠tzinú tlak lactzú xatalhtzi quihui nícuma̠ lacapálaj staca y lanca quihui huan.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Pero acxni̠ chancán xlá tzucuy staca y luu ta̠lhmá̠n huan; y ni̠tu̠cu makalakchá̠n, y hasta luu laclhmá̠n xmakxpi̠ní̠n taxtuniy, pus hasta lactzu spitu tla̠n tatlahuay antá xma̠sekecán nac xakán y catu̠huaj lactzu spu̠n antá tajaxa.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Y Jesús ankalhí̠n xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos caj la̠ cuento nac xtakalhchuhuí̠n la̠qui̠ hua̠k nataakata̠ksa hua̠ntu̠ xca̠huaniputún.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Xlá ni̠tu̠ xca̠li̠ta̠chuhui̠nán para ni̠ juerza naca̠ta̠ma̠lacxtumi̠niy hua̠ntu̠ xlacán xtalakapasa; y para xdiscípulos ni̠ hua̠k xtaakata̠ksa acali̠stá̠n xlá xca̠ma̠lacti̠tumi̠niy hua̠ntu̠ xca̠huaniputún.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Amá quilhtamacú acxni̠ aya tzí̠sualh chiné ca̠huánilh xdiscípulos:
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Pero lhu̠hua cristianos tatamákxtekli nac xquilhtú̠n chúchut, xtama̠kalhtahuaké̠n tatáju̠lh nac barco antaní xtaju̠ma Jesús hua̠ntu̠ aya xli̠kalhkalhi̠má̠calh. Makapitzi barcos na̠ tasta̠lánilh antaní xama Jesús.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 — ausente —
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 — ausente —
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesús tá̠qui̠lh, li̠ma̠péksi̠lh catácacsli u̠n y chiné huánilh pupunú:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Jesús chiné ca̠huánilh xtama̠kalhtahuaké̠n:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Pero xlacán caj cacs xtalacahuanko̠ni̠t porque luu la̠n xca̠make̠klhani̠t hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Jesús y xma̠n huá tla̠n chiné xtala̠huaniy sacstucán:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.