Gálatas 2
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Hasta xliakcu̠ta̠ti ca̠ta a̠cu ctiampá nac Jerusalén pero lacxtum cca̠tá̠alh Bernabé xa̠hua Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Aquit juerza cquí̠lalh porque huá Dios xquima̠catzi̠ni̠ni̠t pi̠ xlacasquín pi̠ aquit nacán; y acxni̠ chú aya antiyá xacuila̠nanchá̠hu nac Jerusalén túnuj cca̠ta̠tamacxtumí̠hu a̠ma̠ko̠lh apóstoles hua̠nti̠ luu lacaxtum xca̠lakapascán pi̠ huá xtalacscujnimá̠nalh Cristo y ctzúculh ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nán lácu aquit cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y hua̠nti̠ ni̠ judíos a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ ma̠sta̠y Cristo. Huá chuná cli̠tláhualh porque aquit ni̠ clacasquín caj chunatá nalaclatama̠y a̠má quintascújut hua̠ntu̠ ctili̠scujmajcú la̠nchú.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Xlacán tama̠tlá̠nti̠lh hua̠ntu̠ cma̠siyuy, y ma̠squi xtacatzi̠y pi̠ ni̠ judío a̠má quiamigo Tito hua̠nti̠ aquit xacta̠ani̠t, ni̠tícu huá para xafuerza nacircuncidarlay la̠qui̠ tla̠n naca̠ta̠tapeksi̠y.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Cpuhuán pi̠ ni̠ti̠ xtili̠huánilh catacircuncidárlalh para ni̠ antá cahuá xca̠ta̠talakxtumi̠ni̠t a̠ma̠ko̠lh nata̠lán makapitzí̠n aksani̠naní̠n hua̠nti̠ tali̠tanu̠y pi̠ na̠ tali̠pa̠huán Cristo, tze̠k xquinca̠pektanu̠ni̠tán la̠qui̠ naquinca̠skalajá̠n para xli̠ca̠na aquinín hua̠k cma̠kantaxti̠yá̠hu hua̠ntu̠ li̠ma̠peksi̠nán xli̠ma̠peksí̠n Moisés, y la̠qui̠ xafuerza nacma̠kantaxti̠yá̠hu y chuná xtachí̠n li̠ma̠peksí̠n nacli̠taxtuparayá̠hu.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Pero ma̠squi ankalhi̠ná xquinca̠skalajma̠cán, aquinín ni̠para maktum cca̠ma̠xananíhu o cha̠ma̠xanaj nactlahuayá̠hu hua̠ntu̠ xlacán talacasquín, porque aquinín clacasquiná̠hu pi̠ a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ ma̠sta̠y xtachuhuí̠n Jesús cane̠cxnicahuá nakalhi̠yá̠tit.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Ama̠ko̠lh apóstoles hua̠nti̠ xtapuxcuniy cristianos hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Cristo ni̠ quintahuánilh para ni̠tlá̠n hua̠ntu̠ aquit cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos, ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ aquit ni̠ quincuenta para tama̠ko̠lh apóstoles luu lactali̠pa̠hua tali̠taxtuy, porque Dios acxtum ca̠lakalhamán xcamaná̠n y ca̠makta̠yay.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Huata xlacán ni̠tu̠ taliaklhu̠huá̠tnalh tuncán taakáta̠ksli pi̠ xli̠ca̠na huá Dios quili̠lacsacni̠t la̠qui̠ nacca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠ta lácu tla̠n natalakma̠xtuy xli̠stacnicán, chuná cumu la̠ Pedro li̠lacsacni̠t naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y hua̠nti̠ judíos.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Porque cha̠tumá a̠má Dios hua̠nti̠ Pedro ma̠lakácha̠lh li̠má̠xtulh apóstol la̠qui̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y hua̠nti̠ judíos, na̠ huatiyá a̠má Dios hua̠nti̠ aquit quima̠lakácha̠lh y quili̠má̠xtulh apóstol la̠qui̠ nacca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y hua̠nti̠ ni̠ judíos.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ luu tlak lactali̠pa̠hu xca̠li̠ma̠xtucán hua̠nti̠ xtapuxcuniy cristianos, Pedro, Santiago y Juan, ni̠tu̠ akatiyuj tálalh, huata taca̠nájlalh pi̠ xli̠ca̠na huá Dios xquima̠xqui̠ni̠t eé tascújut. Y la̠ta tama̠tlá̠nti̠lh pi̠ aquinín chunatiyá nacscujá̠hu la̠ cscujma̠náhu, li̠pa̠xúhu quinca̠macatiyán aquit xa̠hua Bernabé cumu la̠ li̠amigos, y quinca̠ma̠xquí̠n quilhtamacú pi̠ cacamparáhu ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠hu a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos, y xlacán antiyá natama̠kalhchuhui̠ni̠y xli̠hua̠k hua̠nti̠ judíos.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Caj xma̠nhuá quinca̠huanín pi̠ aquinín ankalhi̠ná cacca̠akli̠huáhu a̠ma̠ko̠lh lakli̠ma̠xkení̠n hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac Jerusalén, y súluj cactlahuáhu acatzuní̠n tumi̠n hua̠ntu̠ tla̠n nacca̠li̠makta̠yayá̠hu, ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ hua̠ntu̠ xlacán quintahuánilh aquit ankalhi̠ná chuná ctlahuama.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Pero acxni̠ a̠má quilhtamacú Pedro quí̠lalh nac xaca̠chiquí̠n Antioquía, nac xlacati̠ncán cristianos cli̠lacaquílhni̠lh caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n xtlahuama.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Porque xapu̠lh huá lacxtum xca̠ta̠hua̠yán hua̠nti̠ ni̠ judíos pero tali̠pa̠huán Cristo, hasta acxni̠ tachilh nac Antioquía makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ xca̠puxcule̠ma Santiago; acxni tuncán tzúculh tapajpitziy y niaj lacxtum xca̠ta̠hua̠yán hua̠nti̠ ni̠ judíos, porque xca̠lacapuhuaniy a̠ma̠ko̠lh cristianos chicá para lácu natalacpuhuán natali̠taaklhu̠hui̠y cumu xlacán hasta ni̠ catica̠ta̠huá̠yalh hua̠nti̠ ni̠ tacircuncidarlani̠t.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Y xli̠hua̠k xa̠makapitzí̠n judíos xalac Antioquía hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Cristo, na̠chuná tzúculh tatapajpitziy niaj lacxtum xtata̠hua̠yán cumu la̠ Pedro, y hasta Bernabé na̠ aya chuná xtamakaca̠najlani̠t natlahuay.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Pus acxni̠ aquit cúcxilhli pi̠ ni̠chuná xtalamá̠nalh cumu la̠ xlacán xtacatzi̠y pi̠ ni̠ lacasquín Cristo, ni̠ cma̠tlá̠nti̠lh y nac xlacati̠ncán xli̠hua̠k cristianos chiné cuánilh Pedro: “Huix judio pero niaj chuná lápa̠t cumu la̠ xli̠latama̠tcán, huata lápa̠t cumu la̠ti̠ ni̠ judíos, ¿túcu chi̠nchú xpa̠lacata ca̠li̠lacasquiniya a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos xlacata chuná catalatáma̠lh cumu la̠ cha̠tum judío?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Xli̠ca̠na pi̠ huix Pedro y aquit judíos hasta la̠ta tilacachíhu y huá xpa̠lacata ni̠ quinca̠li̠ma̠pa̠cuhui̠cán “makla̠kalhi̠nani̠n” cumu la̠ judíos tali̠ma̠pa̠cuhui̠y xli̠hua̠k hua̠nti̠ ni̠ judíos porque xlacán ni̠ tama̠kantaxti̠ni̠t xli̠ma̠peksí̠n Moisés.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Pero ma̠squi chuná stalanca catzi̠yá̠hu pi̠ ni̠para cha̠tum cristiano catilakmá̠xtulh xli̠stacni caj xpa̠lacata cumu li̠huana̠ nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ li̠ma̠peksi̠nán xli̠ma̠peksí̠n Moisés, sinoque xma̠nhuá nalaktaxtuy hua̠nti̠ nali̠pa̠huán Jesús. Huá xpa̠lacata aquinín acxtum judíos cumu la̠ hua̠nti̠ ni̠ judíos li̠pa̠huani̠táhu Quimpu̠chinacán Jesucristo la̠qui̠ caj xpa̠lacata a̠má quintaca̠najlatcán hua̠ntu̠ kalhi̠niyá̠hu naquinca̠lacxacaniyá̠n xli̠hua̠k quintala̠kalhi̠ncán; pero ni̠para cha̠tum lacxacanicán xtala̠kalhí̠n caj cumu li̠huana̠ ma̠kantáxti̠lh hua̠ntu̠ huan nac li̠ma̠peksí̠n.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Pus para acxni̠ aquinín hua̠nti̠ judíos niaj li̠pa̠huaná̠hu xli̠ma̠peksi̠ncán judíos y huata huá chú li̠pa̠huaná̠hu Cristo la̠qui̠ naquinca̠lacxacaniyá̠n xli̠hua̠k quintala̠kalhi̠ncán, qui̠taxtuy pi̠ xa̠makapitzí̠n judíos quinca̠li̠ma̠xtuyá̠n lanca makla̠kalhi̠naní̠n, ¿entonces eé huamputún pi̠ huá Cristo makla̠kalhi̠naní̠n quinca̠tlahuayá̠n? ¡Oh, xli̠ca̠na xlá pi̠ ni̠chuná!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Porque caj calacapá̠stacti, para huix ma̠n ma̠lacatzuqui̠paraya hua̠ntu̠ xlakmakani̠ta, entonces huata huix me̠cstu putzápa̠t la̠cu makla̠kalhi̠ná nali̠ma̠xtucana.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Porque xapu̠lh aquit juerza cacma̠kantáxti̠lh xli̠ma̠peksí̠n Moisés xaclacpuhuán, pero cha̠lh quilhtamacú acxni̠ antiyá nac li̠ma̠peksí̠n cqui̠akáta̠ksli pi̠ ni̠lay li̠huana̠ cma̠kantaxti̠y y ma̠n a̠má li̠ma̠peksí̠n quimákni̠lh. Pero tla̠n quinqui̠taxtúnilh pi̠ cní̠nilh a̠má li̠ma̠peksí̠n la̠qui̠ maktum nactzucuy li̠latama̠y cumu la̠ lacasquín Dios. Aquit lacxtum quinta̠pekextokohuacacani̠t Cristo nac cruz,
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 y la̠nchú ma̠squi clama niaj cli̠lama cumu la̠ ti̠ tapeksi̠niy xlatáma̠t, huata huá tapeksi̠niy Cristo hua̠nti̠ lama nac quinacú; y a̠má aksti̠tum quilatáma̠t hua̠ntu̠ cli̠lama chuná tla̠n aksti̠tum cli̠lama caj xpa̠lacata porque cli̠pa̠huán Xkahuasa Dios y ccatzi̠y pi̠ snu̠n quilakalhamani̠t hasta li̠macamá̠sta̠lh xlatáma̠t caj quimpa̠lacata.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Aquit ni̠ cactilakmákalh u̠má xtalakalhamaní̠n Dios, porque para tícu lacpuhuán pi̠ tla̠n nalakma̠xtuy xlatáma̠t caj cumu huá nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ huan xli̠ma̠peksí̠n Moisés, para chuná entonces qui̠taxtuy pi̠ ni̠tu̠ li̠macuán ma̠squi quinca̠qui̠pa̠lacani̠chín Cristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.