1 Coríntios 4
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ tla̠n naquila̠li̠maca̠ná̠hu cumu lá xtasa̠cuá̠n Cristo hua̠nti̠ quinca̠lacsacni̠tán la̠qui̠ nacli̠chuhui̠naná̠hu a̠má xtalacapa̠stacni hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú tze̠k xuili̠ni̠t la̠ta lacu luu quinca̠lakma̠xtuputuná̠n.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Pus huixinín stalanca catzi̠yá̠tit lácu mini̠niy nalatama̠y cha̠tum tasa̠cua, xafuerza nascuja y nama̠kantaxti̠y a̠má tascújut hua̠nti̠ li̠ma̠peksi̠ni̠t xpatrón.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Bueno, ¿pi̠ aquit cahuá a̠má tla̠n tasa̠cua? Pus ni̠ ccatzi̠y, pero ni̠para tzinú quincuenta hua̠ntu̠ huixinín quila̠li̠maca̠ná̠hu o hua̠ntu̠ quintalacpuhuaniy xa̠makapitzí̠n cristianos porque hasta mismo aquit ni̠ ccatzi̠y para tla̠n tasa̠cua aquit.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Y ma̠squi quintalacapa̠stacni ni̠ quima̠catzi̠ni̠y para pi̠ ctlahuani̠t tala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ nacli̠ma̠xanán, pus xli̠ca̠na pi̠ ni̠lay cma̠luloka para ni̠tu̠ ctlahuani̠t tala̠kalhí̠n porque caj xma̠nhuá Dios Quimpu̠chiná stalanca catzi̠y para ckalhi̠y o ni̠tu̠ ckalhi̠y tala̠kalhí̠n.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Huá xpa̠lacata aquit cca̠li̠huaniyá̠n, ni̠para cha̠tum tícu caliaksántit para tla̠n o ni̠tlá̠n la̠ta scujnima Dios. Huata mejor cakalhí̠tit caminke̠lh Quimpu̠chinacán Jesús la̠qui̠ huá ca̠lakuá̠n nama̠xtuko̠y hua̠ntu̠ xtama̠aktze̠kuili̠ko̠ni̠t xa̠makapitzí̠n y natamacxtuko̠y nac xaca̠xkakaná hua̠ntu̠ la̠nchú huí nac xalakaca̠pucsua, y hasta acxnicú luu natasiyuy para xli̠ca̠na a̠má cristianos lí̠scujli hua̠ntu̠ Dios xli̠ma̠peksi̠ni̠t, y na̠ acxni̠ chú naca̠ma̠skahui̠cán pero la̠ta ca̠mini̠niy cha̠tunu naca̠ma̠xqui̠cán xtaskahucán.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Nata̠lán, aquit cli̠chuhui̠nani̠t la̠ta lácu makapitzí̠n huixinín tapeksi̠niputuná̠tit Apolos caj cumu huá ca̠puxcule̠má̠n, y makapitzí̠n huamparayá̠tit pi̠ aquit quila̠tapeksi̠niyá̠hu; huá chuná cca̠li̠huanimá̠n la̠qui̠ nacatzi̠yá̠tit pi̠ ni̠tlá̠n caj nalacsacmakta̠yayá̠tit y xa̠makapitzí̠n caj nalakmakaná̠tit, pero xli̠ca̠na pi̠ ni̠ chuná huan nac xli̠ma̠peksí̠n Dios.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Porque caj calacapa̠stáctit, ¿tícu huix a̠tzinú tlak tali̠pa̠hu li̠ma̠xtuyá̠n ni̠xachuná cumu la̠ xa̠makapitzí̠n? Y ¿túcuya̠ tla̠n talacapa̠stacni huix kalhi̠ya para ni̠ huá Dios ma̠xqui̠ni̠tán? Bueno, cumu para catzi̠ya pi̠ huá Dios ma̠xqui̠ni̠tán, ¿túcu chú xpa̠lacata caj li̠lacata̠qui̠nana xta̠chuná cumu lá̠mpara caj me̠cstu ma̠n maclani̠ta mintalacapa̠stacni?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Caj la̠ta aquit cca̠ucxilhá̠n, huixinín xalac Corinto li̠ma̠xtucaná̠tit cumu la̠ lakskalalán cristianos hua̠nti̠ acchá̠n takalhi̠y xtalacapa̠stacnicán, hasta ma̠x ca̠maklhcatzi̠caná̠tit cumu la̠ cha̠tum tali̠pa̠hu rey y niaj tu̠ li̠layá̠tit quintastacya̠hucán. ¡Lu̠ tla̠n xuá para xli̠ca̠na huixinín xma̠peksi̠nántit cumu lá rey la̠qui̠ xquila̠lakalhamáhu y xquila̠ma̠xquí̠hu talacasquín xactahuilachá̠hu nac mimpu̠ma̠peksi̠ncán!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Aquinín hua̠nti̠ cliakchuhui̠naná̠hu xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán acatunu chuná cmaklhcatzi̠yá̠hu pi̠ lá̠mpara Dios a̠huatá quinca̠huili̠ni̠tanchá̠n nac xtanké̠n cumu lá a̠ma̠ko̠lh tachí̠n hua̠nti̠ ca̠tlajacani̠t nac guerra y chú ca̠le̠má̠calh antanícu naca̠makni̠cán porque ca̠li̠lhca̠cani̠t pi̠ naca̠makni̠cán, y la̠ nactla̠huáhu li̠lakastá̠n uú nac ca̠quilhtamacú chuná nac xlacati̠ncán ángeles chu nac xlacati̠ncán cristianos.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Aquinín quinca̠li̠maca̠ncaná̠n cumu la̠ lactonto lacchixcuhuí̠n caj xpa̠lacata cumu ni̠ cli̠ma̠xananá̠hu y aktum ccatzi̠yá̠hu pi̠ clacscujnima̠náhu Cristo, y huixinín ca̠li̠ma̠xtucaná̠tit lakskalalán porque caj xma̠nhuá tlahuayá̠tit hua̠ntu̠ ma̠tla̠nti̠yá̠tit la̠qui̠ ni̠ti̠ naca̠si̠tzi̠niyá̠n. Aquinín ni̠para tzinú laktlihuekén cli̠taxtuyá̠hu uú nac ca̠quilhtamacú, pero huixinín luu lactali̠pa̠hu li̠taxtuyá̠tit; aquinín luu li̠pe̠cua la̠ta quinca̠lakmakancaná̠n, pero huixinín luu lakalhamancaná̠tit.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Lhu̠huatá tapa̠tí̠n cma̠huacáhu porque ankalhi̠ná cquilhtzincsá̠hu, cpa̠ti̠yá̠hu takalhpu̠ti, y acatunu hasta ni̠tu̠ quilhaka̠tcán hua̠ntu̠ naclhaka̠yá̠hu; cristianos ma̠rí quinca̠si̠tzi̠niyá̠n y quinca̠huili̠nicaná̠n, xa̠huachí ni̠ ckalhi̠yá̠hu quinchiccán antanícu lacatum nactahuilayá̠hu.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Ni̠tí tu̠ csquinima̠náhu para túcu, huata cli̠scujá̠hu quimacancán la̠qui̠ nacua̠yaná̠hu; acxni̠ para tícu cala̠huá quinca̠li̠kalhkama̠naná̠n aquinín lacuán tachuhuí̠n cli̠kalhti̠yá̠hu. Ma̠squi ankalhi̠ná quinca̠lacputzanima̠cán hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n hasta quinca̠putzasta̠lacaná̠n, pero aquinín chunatiyá cpa̠xcatle̠ma̠náhu.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Acxni̠ cala̠huá quinca̠aksancaná̠n aquinín caj li̠pa̠xúhu cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠hu cristianos. Nac ca̠quilhtamacú ni̠tu̠ quinca̠liucxilhcaná̠n, xta̠chuná cli̠taxtuyá̠hu cumu la̠ palhqui̠m o hua̠ntu̠ niaj tu̠ li̠macuán; y chuná quinca̠tlahuacaná̠n hasta la̠nchú.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Ni̠ nalacpuhuaná̠tit para huá chuná cca̠li̠tzoknimá̠n eé carta la̠qui̠ caj nacca̠li̠ma̠ma̠xani̠yá̠n hua̠ntu̠ huixinín tlahuayá̠tit, huata huá chuná cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠má̠n la̠qui̠ pi̠ xtaaksti̠tumi̠lí̠tit porque aquit luu snu̠n cca̠lakalhamaná̠n cumu la̠ quincamaná̠n.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Huá chuná cca̠li̠huaniyá̠n porque ma̠squi xkalhí̠tit akcá̠hu mi̠lh ma̠kalhtahuake̠naní̠n hua̠nti̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n xtachuhuí̠n Cristo, huata caj xma̠n cha̠tum kalhi̠yá̠tit hua̠nti̠ ca̠pu̠lale̠má̠n, hua̠nti̠ li̠taxtuy cumu la̠ mintla̠tcán nac xasa̠sti latáma̠t hua̠ntu̠ kalhí̠tit acxní li̠pa̠huántit Cristo Jesús; chuná cuan porque aquit hua̠nti̠ luu pu̠lh cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n a̠má li̠pa̠xúhu xtachuhuí̠n hua̠ntu̠ ca̠ma̠lacnu̠nín laktáxtut.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Y cumu la̠ mintla̠ticán aquit, pus clacasquín pi̠ chuná naucxilhtiyayá̠tit la̠ta lácu cli̠lama quintaca̠najlat la̠qui̠ huixinín quincamaná̠n na̠chuná naquila̠macasta̠layá̠hu.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Pero xlacata ma̠s naakata̠ksá̠tit y li̠huana̠ nalaktzaksayá̠tit nalatapa̠yá̠tit chuná cumu la̠ aquit clama, camá̠n ca̠ma̠lakacha̠niyá̠n cha̠tum quimakta̠yaná hua̠nti̠ cli̠pu̠lhca̠y cumu la̠ quinkahuasa huanicán Timoteo la̠qui̠ huá naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n la̠ta lácu aquit cca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Dios la̠tachá nícu aquit cqui̠chá̠n nac ca̠chiqui̠ní̠n.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Aquit ccatzi̠y pi̠ makapitzí̠n huixinín luu lactali̠pa̠hu ca̠maklhcatzi̠caná̠tit huá tlahuayá̠tit o huaná̠tit hua̠ntu̠ ma̠s lakati̠yá̠tit, huá chuná li̠tlahuayá̠tit porque lacpuhuaná̠tit pi̠ niaj ne̠cxni cactica̠lakanchá̠n.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Pero para Dios lacasquín ni̠para maka̠s quilhtamacú nacca̠lakapaxia̠lhnaná̠n, y acxnicú chú nacucxilha para xli̠ca̠na talaktzaksamá̠nalh nac xlatama̠tcán hua̠ntu̠ tahuán, aver para ni̠ caj ma̠rí tali̠lacata̠qui̠nán tama̠ko̠lh hua̠nti̠ ma̠rí tahuán.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Porque mili̠catzi̠tcán pi̠ hua̠nti̠ li̠pa̠huán Dios ni̠ caj xma̠n antiyá li̠tamakxteka para catzi̠y lacuán tachuhuí̠n y la̠n li̠chuhui̠nán xtapeksi̠t, sinoque ma̠siyuy nac xlatáma̠t pi̠ kalhi̠y xli̠tlihueke Dios porque ma̠kantaxti̠y.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Huá chuná cca̠li̠huanimá̠n porque ¿pi̠ lacasquiná̠tit nacca̠lakana̠chá̠n la̠qui̠ caj nacca̠lacaquilhni̠yá̠n, o lacasquiná̠tit nacca̠lakapaxia̠lhnaná̠n y luu li̠pa̠xúhu nacca̠ta̠kalhchuhui̠naná̠n cumu la̠ quincamaná̠n hua̠nti̠ tatlahuamá̠nalh hua̠ntu̠ cca̠li̠ma̠peksí̠y?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.