Mateus 13
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NAA
1 Huatiyá a̠má quilhtamacú Jesús táca̠xli y alh nac pupunú la̠qui̠ antá naca̠ma̠kalhchuhuhui̠ni̠y cristianos.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Pero cumu luu lhu̠hua la̠ta tatamacxtúmi̠lh antanícu xlá xuí mejor táju̠lh nac aktum barco; antá culucs táhui y xa̠makapitzí̠n la̠ta xli̠lhu̠hua antá tatá̠yalh nac xquilhtú̠n chúchut la̠qui̠ natakaxmatniy xtachuhuí̠n.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Jesús lhu̠hua hua̠ntu̠ ca̠li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh, y na̠ ca̠huánilh eé takalhchuhuí̠n: —Maktum quilhtamacú cha̠tum chana̠ná alh chan xatalhtzi xli̠chánat.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Acxni̠ xlá xchana̠nanti̠lhay makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac tiji; caj li̠puntzú taminchá lactzu spu̠n y tasacuaqui̠ko̠lh.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠chihuixni antanícu ni̠tu̠cu xkalhi̠y tíyat. Ama̠ko̠lh li̠chánat pala pulhli porque ni̠ lhu̠hua xuani̠t tíyat,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 pero acxni̠ taxtuchi chichiní y li̠pe̠cua tzúculh akchichín pala sca̠cli porque ni̠tu̠cu xma̠ti̠ju̠ni̠t xtankáxe̠k.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n; a̠má lhtucú̠n la̠li̠huán stacli y ma̠lanka̠ko̠lh.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Pero huata makapitzí̠n xli̠chánat tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat y acxni̠ tástacli luu lhu̠hua tahuácalh xtahuácat; makapitzí̠n tachaná̠n huí tu̠ xkalhi̠y ma̠x cumu aktum ciento xtalhtzi caj la̠ta akatum xaquihui, makapitzí̠n cumu tutumpuxám y makapitzí̠n ma̠x cumu puxamacá̠hu caj la̠ta akatunu tachaná̠n.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 ¡Para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán pus li̠huana̠ cakaxpáttit la̠qui̠ naakata̠ksá̠tit hua̠ntu̠ cuaniputún!
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Caj li̠puntzú a̠ma̠ko̠lh xtama̠kalhtahuaké̠n Jesús talaktalacatzúhui̠lh antanícu xlá xuí y chuné takalhásquilh: —Ma̠kalhtahuake̠ná, ¿túcu xpa̠lacata acxni̠ huix ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ya cristianos catu̠huá ca̠ta̠ma̠lacastucniya mintachuhuí̠n, porque huix catzi̠ya pi̠ tzinú tuhua naakata̠kscán?
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Xlá chiné ca̠kálhti̠lh: —Huixinín xli̠ca̠na pi̠ Dios ca̠ma̠catzi̠ni̠putuná̠n la̠qui̠ naakata̠ksá̠tit la̠ta lácu xlá lacapa̠stacni̠t nahuili̠y xasa̠sti xtapéksi̠t uú nac ca̠quilhtamacú, pero huá la̠ta xli̠hua̠k hua̠nti̠ ni̠ quintasta̠laniy, xlacán ni̠lay taakata̠ksa lácu luu naqui̠taxtuy.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Porque hua̠nti̠ laktzaksay akata̠ksa a̠má xatlá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ kalhi̠y a̠tzinú nama̠xqui̠cancú y a̠tzinú hua̠k nakalhi̠y; pero hua̠nti̠ ni̠ laktzaksaputún akata̠ksa hua̠ntu̠ kalhi̠y xlá namaklhti̠ko̠cán hasta ma̠squi caj xma̠n huá hua̠ntu̠ kalhi̠y.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Pus huá xpa̠lacata cca̠li̠ta̠ma̠lacastucniy catu̠huá hua̠ntu̠ tzinú tuhua nataliakata̠ksa acxni̠ aquit cca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y, y ma̠squi takaxmata quintachuhuí̠n chunatiyá tatamakxteka cumu la̠mpara ni̠tu̠ takaxmatmá̠nalh; ma̠squi xlacán taucxilhmá̠nalh hua̠ntu̠ aquit cma̠kantaxti̠ma, chunatiyá tatamakxteka cumu la̠mpara ni̠tu̠ taucxilhmá̠nalh.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Pus antá chú nac xlatama̠tcán u̠ma̠ko̠lh cristianos li̠kantaxtuy hua̠ntu̠ xamaká̠n quilhtamacú tili̠chuhuí̠nalh profeta Isaías acxni̠ chiné huá:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo
16 ’Pero luu ca̠na̠ li̠pa̠xúhu huixinín porque kalhi̠yá̠tit milakastapucán y liucxilhá̠tit hua̠ntu̠ ctlahuay, na̠ kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán y li̠kaxpatá̠tit quintachuhuí̠n.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Porque aquit lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ lhu̠hua profetas y lacuán cristianos hua̠nti̠ maká̠n quilhtamacú tatilatama̠ni̠t huata xlacán na̠ luu xtaucxilhputún hua̠ntu̠ huixinín la̠nchú ucxilhpá̠tit pero xlacán ni̠ taúcxilhli; na̠ xtakaxmatputún hua̠ntu̠ huixinín la̠nchú kaxpatpá̠tit pero huata xlacán ni̠ ca̠ma̠xquí̠calh quilhtamacú natakaxmata.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ’Huixinín luu li̠huana̠ cakaxpáttit y caakatá̠kstit hua̠ntu̠ huaniputún a̠má xatakalhchuhuí̠n chana̠ná:
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac tiji y tasacuaqui̠ko̠lh lactzu spu̠n, huá cca̠ta̠ma̠lacastuca a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios la̠ta lácu xlá lacasquín natalatama̠y nac xasa̠sti xtapéksi̠t; xlacán takaxmata pero acali̠stá̠n mina̠chá akskahuiní y ca̠ma̠tapa̠nu̠niy a̠má lacuán tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xchancani̠t nac xnacujcán.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lakchihuixni, huá cca̠ta̠ma̠lacastuca a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, xli̠ca̠na luu ya̠ tapa̠xuhuá̠n talakati̠y y tla̠n tatlahuay.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Pero cumu ni̠ luu xli̠ca̠na hua̠k xtahuili̠ni̠t nac xnacujcán cumu la̠ a̠ ni̠ cama̠ti̠ju̠chá xtankáxe̠k, ni̠ luu maka̠s tamakapalay y acxni̠ chú xlacán tamaklhcatzi̠y pi̠ ca̠tzaksamá̠calh osuchí ca̠li̠putzasta̠lamá̠calh caj xpa̠lacata cumu tali̠pa̠huán xtachuhuí̠n Dios, huata tu̠ xlacán tatlahuay mejor caj tali̠puhuán y taakxtekmakán.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ama̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tatama̠chá nac ca̠lhtucuní̠n xlacán huá tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios pero huata a̠tzinú tali̠taakatzanke̠y catu̠huá hua̠ntu̠ huí xala ca̠quilhtamacú para la̠ta lácu natakalhi̠y lhu̠hua tumi̠n y lácu li̠pa̠xúhu natalatama̠y, y chuná tali̠taakskahuitama̠y pu̠tum hua̠ntu̠ xlacán talakati̠y, y na̠chuná chú tali̠ma̠lankako̠y xtapéksi̠t Dios y antá ni̠lay ma̠sta̠y xtahuácat nac xlatama̠tcán.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Y huata a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tatama̠chá nac xatlá̠n tíyat huá xlacán tali̠taxtuy a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ takaxmata xtachuhuí̠n Dios, xlacán tatlahuay hua̠ntu̠ antá ca̠li̠ma̠peksi̠y y chuná xlacán lhu̠hua hua̠ntu̠ tali̠ma̠siyuy xtahuacatcán. Makapitzí̠n xta̠chuná a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tamá̠sta̠lh aktum cientu xtalhtzi caj la̠ta akatum, y makapitzí̠n xta̠chuná cumu la̠ ti̠ tamá̠sta̠lh puxamacá̠hu.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesús ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nampá eé takalhchuhuí̠n: —Amá xasa̠sti xtapéksi̠t Dios hua̠ntu̠ ma̠tzuqui̠ma uú nac ca̠quilhtamacú luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ lacuán li̠chánat hua̠ntu̠ cha̠tum chixcú chalh nac xca̠tuhuá̠n.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Y li̠huán xtalhtatamá̠nalh a̠ma̠ko̠lh chana̠naní̠n ca̠tzi̠sní tze̠k tanu̠chi cha̠tum hua̠nti̠ csi̠tzi̠niy xpu̠chiná a̠má pú̠cuxtu y antá xlá tzúculh xpuyumakán catu̠huá hua̠ntu̠ ni̠ lacuán li̠cúxtut nac xlaksti̠pa̠ncán trigo; acxni̠ chuná tlahuako̠lh la̠li̠huán alh.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Acxni̠ a̠má trigo stacli y tzúculh tahuacay xtahuácat na̠ hasta acxnicú tzúculh tasiyuy xanícuma̠ caj li̠xcájnit li̠cúxtut.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Ama̠ko̠lh tasa̠cuá̠n hua̠nti̠ antá xtascujmá̠nalh la̠li̠huán táalh tahuaniy xpatroncán: “Patrón, nac minca̠tuhuá̠n antanícu huix tichaná̠nanti luu lacuán xuani̠t mili̠chánat, ¿nícu chi̠nchú minchá a̠má xali̠xcájnit li̠cúxtut?”
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Xpu̠chiná a̠má tachaná̠n chiné ca̠huánilh: “Cha̠catzi̠ya pi̠ hua̠nti̠ luu quinca̠si̠tzi̠niyá̠n chuná quinca̠tlahuani̠tán.” Xlacán tahuanipá: “¿Lácu chi̠nchú huana, pi̠ caná̠hu pulhumakaná̠hu tamá li̠xcájnit li̠cúxtut?”
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Pero xlá ca̠huánilh: “Ni̠chuná catlahuátit, chicá para xamaktum acxni̠ huixinín pulhupá̠tit nahuán li̠cúxtut na̠ napulhuyá̠tit a̠má trigo.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Huata mejor xatlá̠n lacxtum catastacke̠lh hasta acxni̠ nalakchá̠n quilhtamacú la̠ta pu̠tum natama̠macxtumi̠y quintachaná̠n xlacata pi̠ pu̠lh huá napulhucán hua̠ntu̠ xali̠xcájnit li̠cúxtut y tunuj napa̠chi̠cán la̠qui̠ naca̠laclhcuyuhuili̠cán, y acali̠stá̠n chú nama̠macxtumi̠cán trigo y antá nama̠qui̠cán nac quimpú̠cuxi.”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Jesús na̠ ca̠huanipá eé takalhchuhuí̠n: —Amá xasa̠sti xtapéksi̠t Dios hua̠ntu̠ ma̠tzuqui̠ma nac ca̠quilhtamacú luu xta̠chuná naqui̠taxtuy cumu la̠ staca a̠má aktum xali̠chánat quihui hua̠ntu̠ huanicán mostaza acxni̠ cha̠tum chixcú chan nac xparcela.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Xli̠ca̠na pi̠ huá u̠má xtalhtzi quihui hua̠ntu̠ a̠tzinú luu actzú la̠ta xli̠hua̠k li̠cúxtut hua̠ntu̠ laclanca tastaca, pero ma̠squi chuná acxni̠ xlá li̠huana̠ pún luu lacapala tzucuy staca, hasta caní lanca quihui huán; y luu lhu̠hua kalhi̠y xmakxpi̠ní̠n, y hasta lactzu spu̠n hua̠ntu̠ takosa nac ca̠u̠ní̠n antá xlacán tla̠n tlahuay xma̠sekecán nac xca̠makxpi̠ní̠n.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Na̠ ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠pá eé takalhchuhuí̠n: —Amá xasa̠sti xtapéksi̠t Dios hua̠ntu̠ ma̠tzuqui̠ma uú nac ca̠quilhtamacú luu xta̠chuná ámaj talakapuntumi̠y cumu la̠ lay actzu levadura acxni̠ cha̠tum pusca̠t ta̠lakkochipa̠spita pa̠tutu tapu̠lhca harina; a̠má levadura lakasiyu tzucuy tlahuay xtascújut hasta caní nama̠konuko̠y xli̠hua̠k xli̠lanca a̠má xatalakmún harina.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Y Jesús acxni̠ xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos ankalhí̠n caj catu̠huá xca̠ta̠ma̠lacastucniy, y ni̠tu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y para ni̠ juerza huí tu̠ naca̠ta̠ma̠lacastucniy.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Pus huá chuná li̠tláhualh la̠qui̠ nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ tili̠chuhuí̠nalh profeta Isaías nac li̠kalhtahuaka acxni̠ chiné tzóknulh:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Acxni̠ Jesús ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos xlacata pi̠ cataalhá nac xchiccán xlá na̠ alh nac chiqui antanícu natamakxteka. Acxni̠ tácha̠lh, xtama̠kalhtahuaké̠n chiné tahuánilh: —Xtlahua lanca li̠tlá̠n xquila̠huaníhu hua̠ntu̠ huaniputún a̠má xatakalhchuhuí̠n li̠xcájnit li̠cúxtut hua̠ntu̠ xpulhni̠t nac xlaksti̠pá̠n xalacuán li̠chánat hua̠ntu̠ xchancani̠t nac ca̠tuhuá̠n.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Huata xlá chiné ca̠huánilh: —Amá chixcú hua̠nti̠ chalh xatlá̠n li̠chánat pus huatiyá aquit Xatalacsacni Chixcú.
37 E Jesus respondeu:
38 Y chi̠nchú a̠má ca̠tuhuá̠n pus huá la̠ta xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú. Amá xatlá̠n li̠chánat huá tali̠taxtuy hua̠nti̠ taca̠najlani̠t quintachuhuí̠n y tatapeksi̠niy Dios; y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xali̠xcájnit li̠cúxtut huá xlacán tali̠taxtuy hua̠nti̠ tatapeksi̠niy akskahuiní.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Y chi̠nchú a̠má hua̠nti̠ luu ma̠rí si̠tzi̠niy xpu̠chiná tachaná̠n pus huatiyá tamá akskahuiní. Amá li̠xká̠nat huá huaniputún la̠ta lácu nasputa xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú; y a̠ma̠ko̠lh xka̠naní̠n hua̠nti̠ naca̠macamincán xlacata natama̠macxtumi̠y hua̠ntu̠ aya xalí̠xka̠t pus xlacán huá ángeles.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Chuná cumu la̠ tlahuacán a̠má li̠cúxtut acxni̠ xka̠nancán, pu̠lh huá li̠cúxtut pulhucán, li̠huana̠ ma̠macxtumi̠cán y lhcuyucán, pus na̠chuná chú naqui̠taxtuy acxni̠ nasputcán nac ca̠quilhtamacú.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Aquit Xatalacsacni Chixcú nacca̠macá̠n quiángeles la̠qui̠ natama̠macxtumi̠y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ tama̠tlahui̠y tala̠kalhí̠n xa̠makapitzí̠n xta̠cristianoscán, y xli̠hua̠k hua̠nti̠ luu lacli̠xcájnit xtapuhua̠ncán.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Xlacán antá naca̠tamacpu̠cán nac lanca lhcúya̠t hua̠ntu̠ huí nac pu̠pa̠tí̠n la̠qui̠ antá natatasay y natama̠lacsa̠ni̠y xtatzancán caj xpa̠lacata xtapa̠ti̠ncán.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ talaktzaksamá̠nalh juerza tatlahuamá̠nalh hua̠ntu̠ Dios lakati̠y xlacán luu li̠pe̠cua la̠ta natamacaxkake̠nana̠chá nac xpu̠ma̠peksí̠n Quintla̠ticán Dios xta̠chuná cumu la̠ chichiní. ¡Para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán pus cakaxpáttit!
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 ’Hua̠nti̠ huacu kaxmata pi̠ li̠chuhui̠nancán xasa̠sti xli̠ma̠peksí̠n Dios y luu lakati̠y pus xlá luu xta̠chuná li̠taxtuy cumu la̠ a̠má chixcú hua̠nti̠ maclay lhu̠hua tumi̠n hua̠k xla oro hua̠ntu̠ xma̠cnu̠cani̠t ctíyat nac aktum parcela. Acxni̠ chú cátzi̠lh pi̠ chuná huata xlá la̠li̠huán ma̠cnu̠paray a̠má tumi̠n y luu ya̠ tapa̠xuhuá̠n naán nac xchic y nasta̠ko̠y hua̠ntu̠ xlá xkalhi̠y la̠qui̠ chú tla̠n natama̠huay a̠má parcela.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 ’Na̠chunali̠túm a̠má hua̠nti̠ huacu kaxmata la̠ta li̠chuhui̠nancán xasa̠sti xtapéksi̠t Dios y xlá luu lakati̠y, luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ sta̠nán y tama̠huanán y putzatla̠huán lacuán perlas, pero hua̠ntu̠ luu xli̠ca̠na xalacuán.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Pero para chú naqui̠maclay aktum hua̠ntu̠ luu xatlá̠n y xlá tancs catzi̠y pi̠ ni̠tu̠ anán hua̠ntu̠ xta̠chuná xli̠li̠lakáti̠t, huata xlá la̠li̠huán an nac xchic, ca̠sta̠ko̠y la̠tachá túcua kalhi̠y la̠qui̠ chú chuná tla̠n natama̠huay a̠má xatlá̠n perla.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 ’Amá xasa̠sti xtapéksi̠t Dios na̠ luu xta̠chuná amaj qui̠taxtuy cumu la̠ pu̠sakajú̠n acxni̠ maju̠cán nac kalhtu̠choko y ti̠pa̠katzi la̠tachá túcuya̠ squi̠ti hua̠k ti̠tiyay.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Acxni̠ chú aya tatzamay pu̠sakajú̠n la̠ta lhu̠hua squi̠ti xtahuacani̠tanchá a̠ma̠ko̠lh squi̠ti̠naní̠n tasakacutuy nac xquilhtú̠n chúchut, antá chú xlacán culucs talakatahuilay tzucuy talacsaca squi̠ti. Hua̠ntu̠ xalacuán squi̠ti li̠huana̠ tapu̠ma̠qui̠y canastas, y hua̠ntu̠ ni̠ xalacuán xlacán ni̠ talén huata caj tamakán.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Pus na̠chuná naqui̠taxtuy acxni̠ nasputa ca̠quilhtamacú, a̠ma̠ko̠lh ángeles natamina̠chá nac akapú̠n la̠qui̠ naca̠ma̠pajpitzicán hua̠nti̠ lacli̠xcájnit tali̠catzi̠y nac xlaksti̠pa̠ncán hua̠nti̠ lacuán xtapuhua̠ncán.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Huá chú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ luu lacli̠xcájnit takalhi̠y xtapuhua̠ncán pus huá naca̠maca̠ncán nac lhcúya̠t la̠qui̠ antá natatasay y natama̠lacsa̠ni̠y xtatzancán caj xpa̠lacata a̠má li̠pe̠cua tapa̠tí̠n.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesús chiné ca̠kalhásquilh a̠ma̠ko̠lh cristianos: —¿Pi̠ hua̠k akata̠ksá̠tit hua̠ntu̠ aquit cca̠huanimá̠n? Xlacán takalhtí̠nalh: —¡Jéje, hua̠k cakata̠ksá̠hu!
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Huata xlá chiné ca̠huanipá: —Cumu para chuná pus mili̠catzi̠tcán pi̠ cha̠tum cristiano hua̠nti̠ luu li̠huana̠ li̠kalhtahuakani̠t hua̠ntu̠ la̠ta xuí xamaká̠n xli̠ma̠peksí̠n Dios y la̠qui̠ chú tancs naakata̠ksa la̠ta lácu Dios lacasquín nalatapa̠yá̠tit nac xasa̠sti xtapéksi̠t mili̠catzi̠tcán pi̠ cha̠tum xma̠kalhtahuake̠nacán cristianos hua̠nti̠ luu li̠huana̠ li̠kalhtahuakama y lakapasma xli̠hua̠k hua̠ntu̠ Dios laclhca̠huili̠ni̠t xli̠ma̠peksí̠n la̠qui̠ akstítum nali̠latama̠yá̠hu xasa̠sti xtapéksi̠t. Pus luu xta̠chuná li̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum rico chixcú hua̠nti̠ xpu̠chiná aktum chiqui hua̠nti̠ catzi̠y lácu ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y xa̠makapitzí̠n hua̠ntu̠ xamaká̠n talacapa̠stacni y acxtum ta̠ma̠lacastuca hua̠ntu̠ la̠nchú huí xasa̠sti talacapa̠stacni.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Acxni̠ Jesús chuná ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nanko̠lh u̠má takalhchuhuí̠n xlá na̠ acxnitiyá alh a̠lacatunu.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Y antá cha̠lh nac xca̠chiquí̠n antanícu xlá cstacni̠t. Antá chú tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos nac xpu̠siculancán judíos hua̠ntu̠ xuí antá, y la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos caj cacs xtali̠lacahuán xtachuhuí̠n y chiné xtahuán: —¿Nícu cahuá catzí̠nilh pu̠tum a̠má lanca talacapa̠stacni hua̠ntu̠ catzi̠y eé chixcú? ¿Lácu cahuá li̠kalhi̠y tamá li̠tlihueke xlacata pi̠ tla̠n naca̠tlahuay laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut hua̠ntu̠ xlá ca̠tlahuay?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Pus huá eé xkahuasa tamá carpintero José xuani̠t, y chi̠nchú xtzí huanicán María, xa̠huachí na̠ ca̠lakapasá̠hu xli̠talakapasni ca̠huanicán Santiago, José, Simón xa̠huá Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Y na̠ chuná makapitzí̠n xnata̠lán lactzumaján na̠ antá uú tahuilá̠nalh y ca̠lakapasá̠hu. ¿Tícu chi̠nchú ma̠xqui̠ni̠t cahuá xli̠skalala hua̠ntu̠ xlá quinca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n?
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Pus caj huá tamá xpa̠lacata xnata̠chiquí̠n ni̠ xtali̠ca̠najlaniy. Huata Jesús chiné ca̠huánilh: —Cha̠tum profeta la̠tachá nícu an hua̠k ca̠najlanicán y li̠pa̠huancán, pero acxni̠ chú cha̠n nac xca̠chiquí̠n xa̠huá nac xchic, antá ni̠para tzinú ca̠najlanicán hua̠ntu̠ xlá li̠chuhui̠nán.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Pus caj huá u̠má xpa̠lacata ni̠ lhu̠hua ca̠li̠tláhualh laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut antá nac xlaksti̠pa̠ncán porque xlacán ni̠ xtali̠pa̠huán.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.