Marcos 7
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NVT
1 Maktum quilhtamacú talaktalacatzúhui̠lh Jesús makapitzi fariseos xa̠hua xma̠kalhtahuake̠nacán judíos xlacán xtamini̠tanchá nac Jerusalén.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Cumu aya xtaskalajmá̠nalh xlacata natamaclaniy hua̠ntu̠ natali̠ya̠huay taúcxilhli xlacata makapitzí̠n xdiscípulos acxni̠ xtahua̠yán ni̠ xtamakachakán cumu la̠ xtali̠smani̠ni̠t judíos xtali̠ca̠cni̠naniy Dios, huá xlacata tzucúcalh ca̠liaksancán.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Ama̠ko̠lh fariseos xa̠hua pu̠tum judíos xtali̠smani̠ni̠t tatlahuay la̠ta tu̠ lactzu̠ lactzú xtali̠huilá̠nalh xapu̠lh xli̠talakapasnicán. Acxni̠ xlacán xtahua̠yán pu̠lh la̠n natamacatahuacay chúchut caj lá̠mpara ca̠li̠macasiculana̠tlahuacán la̠qui̠ mat xtalakachixcuhui̠y Dios.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Y acxni̠ xtaqui̠tama̠huananko̠y nac plaza ni̠ catitahuá̠yalh para ni̠ pu̠lh nali̠makachakán tzinú chúchut. Na̠chuná para xvasocán osu cxa̠lujcán, o la̠ta túcu xtamaclacasquín nac xcusi̠najcán, hasta xpu̠tamacán hua̠k la̠n xtacheke̠makaniy xcuenta xala ca̠quilhtamacú.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Ama̠ko̠lh fariseos xa̠hua xma̠kalhtahuake̠nacán judíos talákmilh Jesús y takalhásquilh: —Chí a̠ma̠ko̠lh mintama̠kalhtahuaké̠n, ¿túcu xpa̠lacata ni̠ tali̠tlahuay hua̠ntu̠ mini̠tanchá xtasmani̠ncán quili̠talakapasnicán? Xlacán ni̠ tamakachakán.
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Jesús chiné ca̠kálhti̠lh: —Xli̠ca̠na tu̠ tíhua profeta Isaías, chiné tzóknulh acxni̠ xlá aya xucxilhlacacha̠ma la̠ta tu̠ huixinín minkasatcán, porque xlá chiné tíhua:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Porque huixinín makxtekta̠yayá̠tit xtapéksi̠t Dios xlacata sta̠laniyá̠tit xtasmani̠ncán lacchixcuhuí̠n y tzucuyá̠tit ca̠lakcheke̠pi̠yá̠tit mivasucán, chu mixa̠lujcán xa̠hua la̠ta túcu maclacasquiná̠tit mimpu̠kotnicán, y la̠ta túcua huixinín tlahuayá̠tit.
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Na̠ ca̠huánilh: —La̠ta tlahuayá̠tit mintasmani̠ncán acatunu hasta ni̠tu̠ xtapalh li̠ma̠xtuyá̠tit xtapéksi̠t Dios.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Maka̠n quilhtamacú Moisés chiné ma̠lacpuhuá̠ni̠lh Dios catzóknilh xli̠ma̠peksí̠n: “Capa̠xqui y calakalhámanti mintla̠t chu mintzí. Para cha̠tum cristiano nata̠la̠lacata̠qui̠y xtla̠t osuchí xtzí y para cala̠huá nahuaniy, tamá cristiano luu mini̠niy pi̠ maktum cani̠lh.”
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Pero chi̠nchú huixinín kalhtum ma̠luloká̠tit pi̠ ni̠ tlahuay tala̠kalhí̠n acxni̠ ca̠maclacasquimá̠n mintla̠tcán o lacasquín naca̠makta̠yayá̠tit y huixinín chiné naca̠huaniyá̠tit: “La̠nchú ni̠lay cca̠makta̠yayá̠n ma̠squi xacca̠makta̠yaputún porque xli̠hua̠k hua̠ntu̠ ckalhi̠y actzú, hua̠k hua̠ cma̠lacnu̠nini̠t Dios xlacata nacli̠lakachixcuhui̠y y huá chú nacma̠xqui̠y.”
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 Acxni̠ chuná huixinín huaná̠tit luu lacatancs huamputuná̠tit pi̠ niaj ne̠cxni catimakta̠yátit mintla̠tcán osuchí mintzicán.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Pus chuná huixinín ni̠tu̠ xtapalh tlahuayá̠tit xtapéksi̠t Dios hua̠ntu̠ huán la̠ nalatapa̠yá̠tit caj xpa̠lacata li̠smani̠ni̠tátit tlahuayá̠tit makapitzi talacapa̠stacni hua̠ntu̠ mini̠tanchá xtasmaní̠n mili̠talakapasnicán. Na̠ lhu̠hua la̠ta tu̠ xta̠chuná ni̠tlá̠n tapuhuá̠n kalhi̠yá̠tit.
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 La̠nchuná ca̠huaniko̠lh ca̠tasánilh pu̠tum cristianos xlacata actzú tu̠ xca̠huaniputún, chiné ca̠huánilh: —Li̠huana̠ cakaxpátit y caakatá̠kstit hua̠ntu̠ camá̠n ca̠li̠ta̠chuhui̠naná̠n.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Huixinín catzi̠yá̠tit hua̠ntu̠ huay cha̠tum chixcú án hasta nac xpu̠lacni y ni̠ makla̠kalhi̠y xli̠stacni, hua̠ntu̠ makla̠kalhi̠y xli̠stacni hua̠ntu̠ mina̠chá nac xpu̠lacni xnacú.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 Para huixinín kalhi̠yá̠tit mintake̠ncán, tancs cakaxpáttit hua̠ntu̠ mili̠tlahuatcán.
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Jesús ca̠akxtekyá̠hualh pu̠tum cristiano y ca̠ta̠tánu̠lh xdiscípulos nac xchic; acxni̠ a̠ma̠ko̠lh discípulos takalhásquilh túcu xuaniputún a̠má takalhchuhuí̠n.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Jesús chiné ca̠huánilh: —¿Lácu pi̠ ni̠ akata̠ksá̠tit huixinín hua̠ntu̠ cca̠huaniputuná̠n? Ni̠ catzi̠yá̠tit xlacata hua̠ntu̠ huay cha̠tum chixcú ni̠lay catima̠xcajuá̠li̠lh xli̠stacni,
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 porque ni̠ antá cha̠n nac xnacú sino taju̠ya̠chá nac xpa̠lu̠hua y acali̠stá̠n makamparay. Xlá xuamputún xlacata la̠tachá túcuya̠ tahuá hua̠k tla̠n huacán y ni̠ catima̠xcajuá̠li̠lh xlatama̠t cha̠tum cristiano.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Y chiné ca̠huanipá: —Pero ma̠xcajua̠li̠y xli̠stacni cha̠tum cristiano hua̠ntu̠ mina̠chá xtapuhuá̠n nac xnacú.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Porque antá mina̠chá nac xpu̠lacni xnacú cha̠tum cristiano ni̠ lacuán tapuhuá̠n, antá lacpuhuán la̠ nalakamaklhti̠y xpusca̠t xta̠chixcú, la̠ naxakatli̠y túnuj pusca̠t o chixcú,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 la̠ namakni̠nán, la̠ nakalha̠nán, la̠ naaksani̠nán, la̠ nalakcatzán catu̠huá tu̠ ni̠ xlá, la̠ nala̠quiclhcatzaniy, la̠ nala̠makasi̠tzi̠y, y catu̠huá tu̠ ni̠ lacuán tapuhuá̠n.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Hua̠k eé tapuhuá̠n mina̠chá nac xnacú y ma̠xcajua̠li̠y xli̠stacni nac xlacatí̠n Dios.
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Jesús alh latapu̠li̠y lacatzú nac ca̠chiquí̠n huanicán Tiro y Sidón, y tánu̠lh nac aktum chiqui antanícu natamakxteka. Ni̠ xlacasquín tícu nacatzi̠y pi̠ antá xuí pero ni̠lay tátze̠kli
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 porque cha̠tum pusca̠t ni̠ antá xalac Israel xuani̠t xlá xchuhui̠nán griego xalacachín xuani̠t nac Sirofenicia luu mákat ca̠chiquí̠n. Xlá xuí cha̠tum xtzuma̠t hua̠nti̠ xmakatlajanini̠t xtalacapa̠stacni xespíritu akskahuiní. Xlá cátzi̠lh pi̠ antá xuí Jesús, acxni̠ lákchilh lakatatzokóstalh nac xlacatí̠n, huánilh xlacata cama̠pácsalh y catamacxtúnilh xespíritu akskahuiní hua̠ntu̠ xkalhi̠y xtzuma̠t.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 — ausente —
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Pero Jesús chiné kálhti̠lh: —Caca̠ma̠xqui quilhtamacú pu̠lh cacca̠maktá̠yalh xcamán Dios uú xalac Israel, porque ni̠tlá̠n ca̠maklhti̠cán xtahuajcán camán xlacata naca̠ma̠xqui̠cán chichí̠n hua̠nti̠ ni̠ natapa̠xcatcatzi̠niy.
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Pero a̠má pusca̠t akáta̠ksli tu̠ xuaniputún y chiné kálhti̠lh: —Quimpu̠chiná, xli̠ca̠na xlá la̠ huana, pero hasta lactzu̠ chichí̠n ni̠ma tatahuilay nac xtampí̠n mesa tasacuaqui̠y hua̠ntu̠ ni̠ tahuako̠y xtahuajcán camán.
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Jesús chiné huánilh: —Luu clakáti̠lh la̠ chuhuí̠nanti, tla̠n li̠pa̠xúhu napina cmínchic porque a̠má xespíritu akskahuiní aya makxtekni̠t mintzuma̠t.
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Amá pusca̠t pálaj alh nac xchic y acxni̠ cha̠lh xli̠ca̠na ma̠nóklhulh xtzuma̠t niaj xkalhi̠y xespíritu akskahuiní, lacastalanca xuani̠t y clhtatama nac xpu̠tama.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Jesús taca̠xpá nac Tiro alh lakatza̠lay cxapu̠latama̠n Sidón, hua̠k ca̠lakatzá̠lalh makapitzi lactzu̠ ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xtapeksi̠y nac Decápolis y chuná cha̠lh nac xapupunú Galilea.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Antá li̠minícalh cha̠tum chixcú ko̠ko y akata̠pa xuani̠t. Makapitzi cristianos tahuánilh Jesús xlacata catláhualh li̠tlá̠n cali̠tankapi̠xámalh xmacán la̠qui̠ napacsa y tla̠n nakaxmata.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Jesús lacatunu tá̠alh a̠má chixcú antanícu ni̠ luu lhu̠hua xtalayá̠nalh cristianos la̠qui̠ ni̠ti̠ naca̠ucxilha. Antá akamá̠nu̠lh lactzu xmacán nac xtaké̠n, acali̠stá̠n chujli y huilí̠nilh xchújut nac csi̠máka̠t.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Láca̠lh nac akapú̠n, jalhpá̠ni̠lh y chiné huánilh: —¡Efata! —u̠má tachuhuí̠n huamputún: ¡Catakáxmatli mintaké̠n!
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Tuncán takáxmatli xtaké̠n a̠má chixcú xa̠hua csi̠máka̠t cá̠xlalh y tla̠n tzúculh chuhui̠nán.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 La̠tachá tícu xma̠pacsay Jesús xca̠huaniy xlacata ni̠ natali̠chuhui̠nán, pero acxni̠ chuná xca̠huaniy, a̠tzinú xlacán xtzucuy tali̠chuhui̠nán.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Xli̠hua̠k ti̠ xtacatzi̠ni̠t hua̠ntu̠ xca̠tlahuani̠t Jesús cacs xtalacahuán y chiné xtahuán: —Catu̠huá hua̠k tla̠n ca̠tlahuay y hasta ma̠squi ko̠ko hua̠k tla̠n ca̠ma̠chuhui̠ni̠y y akata̠pa ca̠ma̠akatla̠nti̠y.
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.