Marcos 6

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aca­li̠stá̠n Jesús tatam­pu̠x­tupá y ca̠tá̠alh xdis­cí­pulos nac xca̠­chi­quí̠n antaní xlá cstacni̠t.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Maktum quilh­ta­macú acxni̠ hua̠k judíos xta­jaxa, Jesús tánu̠lh nac xpu̠­si­cu­lancán y tzú­culh ca̠ma̠­si­yuniy cris­tianos xta­péksi̠t Dios. Hua̠nti̠ xta­kax­mata caj cacs xta­li̠­la­ca­huán xta­chu­huí̠n porque ni̠ xtaaka­ta̠ksa nícu xti­yani̠t tala­ca­pa̠s­tacni. Maka­pitzi chiné tzú­culh tala̠­huaniy: —¿Nícu cahuá catzí̠­nilh pu̠tum a̠má lanca tala­ca­pa̠s­tacni hua̠ntu̠ catzi̠y eé chixcú? ¿Tícu má̠x­qui̠lh li̠s­ka­lala y lácu kálhi̠lh li̠t­li­hueke nali̠t­la­huay lac­lanca ta­scújut hua̠ntu̠ ca̠t­la­huay?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Pus huá eé car­pin­tero xka­huasa María, y xli̠­ta­la­ka­pasni San­tiago chu José xa̠hua Judas chu Simón, y xli̠­ta­la­ka­pasni lac­tzu­maján na̠ cca̠­la­ka­pa­sá̠hu y antá na̠ uú tahui­lá̠­nalh. Antá nac xca̠­chi­quí̠n chuná xta­lac­pu­huaniy por eso lhu̠hua ti̠ ni̠ taca̠­naj­lá­nilh hua̠ntu̠ xlá xli̠­chu­hui̠­nama.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jesús ca̠huá­nilh: —Pu̠tum cris­tianos tali̠­pa̠­huán cha̠tum chixcú xla­cata naca̠akchu­hui̠­naniy para xala a̠laca­tunu ca̠chi­quí̠n, pero antá xalac xca̠­chi­quí̠n hua̠nti̠ xta̠­chiqui y xli̠­ta­la­ka­pasni ni̠ tali̠­pa̠­huán hua̠ntu̠ li̠chu­hui̠nán.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Jesús ni̠lay ca̠li̠­ma̠­la­ca­huá̠­ni̠lh lanca ta­scújut porque xna­ta̠­chi­quí̠n ni̠ xta­ca̠­naj­laniy, caj xma̠n cha̠stiy ca̠acuíli̠lh xmacán y ca̠ma̠­pac­sá­nilh xta­ja­tatcán.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jesús luu snu̠n laka­pú­tzalh y li̠púhua porque xlacán ni̠ xta­ca̠­naj­la­ni­putún. Huata alh a̠laca­tunu lactzu̠ ca̠chi­quí̠n xla­cata antá naliakchu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Dios.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Maktum quilh­ta­macú ca̠ma̠­ké̠s­tokli kalha­cu̠tiy xdis­cí­pulos, ca̠huá­nilh xla­cata nataán li̠cha̠­tiyú̠n nata­ma̠akpun­tumi̠y xta­chu­huí̠n Dios, ca̠ma̠x­qui̠lh li̠t­li­hueke xla­cata tla̠n nata­mac­xtuy xes­pí­ritu akska­huiní.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Y ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh xla­cata ni̠tu̠ natalé̠n xalac xti­jicán hua̠ntu̠ naca̠­li̠­ma­cuaniy cumu la̠ múr­ralh, osuchí cax­ti­lá̠n­chahu, osu tumi̠n hua̠ntu̠ nata­li̠­hua̠yán.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Ca̠huá­nilh xla­cata tla̠n natalé̠n xta­tu̠­nu̠ncán pero xma̠n hua̠ntu̠ xta­ta­tu̠­nu̠ni̠t, xa̠hua clha­ka̠tcán caj hua̠ntu̠ xta­lha­ka̠ni̠t, y kan­tumá xli̠x­tokcán.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Chiné ca̠huá­nilh: —Acxni̠ hui­xinín nata­nu̠­ya̠­pítit nac aktum ca̠chi­quí̠n, capu­tzátit aktum chiqui, antá nata­hui­la­yá̠tit hasta acxni̠ napim­pa­ra­yá̠tit a̠laca­tunu ca̠chi­quí̠n.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Para nac aktum ca̠chi­quí̠n ni̠tlá̠n naca̠t­la­hua­ca­ná̠tit y ni̠ nata­kax­mat­putun hua̠ntu̠ hui­xinín li̠chu­hui̠­nam­pá̠tit, la̠li̠­huán catax­tútit y cxla­ca­ti̠ncán caca̠­tan­tu̠­tin­c­xcántit pokxni hua̠ntu̠ antá ca̠lac­ta­huacán la̠qui̠ xlacán nata­ca­tzi̠y pi̠ hui­xinín ni̠ laka­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ xlacán xka­satcán.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ama̠­ko̠lh dis­cí­pulos tatá­ca̠xli y táalh nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n, tzú­culh tama̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos xla­cata nata­lak­pali̠y li̠xcáj­nit xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán hua̠ntu̠ xta­ka­lhi̠y.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Lhu̠hua ta̠tat­laní̠n tama̠­pác­salh caj aceite xta­li̠t­la­huay, na̠ tata­mác­xtulh xes­pí­ritu akska­huiní.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Acxni̠ rey Herodes cátzi̠lh la̠ta xli̠­chu­hui̠­nancán xta­scújut Jesús porque cani̠huá xta­la­ka­pun­tu­mi̠ma xta­chu­huí̠n, chiné huá: —Huá tamá chixcú, Juan Bau­tista, lacas­ta­cuánalh nac ca̠li̠ní̠n, por eso tla̠n li̠t­la­huay lac­lanca ta­scújut y kalhi̠y li̠t­li­hueke.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Maka­pi­tzí̠n cris­tianos chiné xta­huán: —Tamá chixcú ma̠x huá pro­feta Elías, osu tzanká tícuya̠ pro­feta hua̠nti̠ xta­liakchu­hui̠nán Dios maká̠n quilh­ta­macú.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Pero acxni̠ káx­matli eé rey Herodes, chiné xlá xuan: —Tamá chixcú luu laca­tancs pi̠ huá Juan Bau­tista hua̠nti̠ aquit cma̠­pix­ca̠c­ti̠­ní̠­nalh xak­xa̠ka y la̠nchú xlá aya lacas­ta­cuanani̠t ca̠li̠ní̠n.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Porque chiné ti̠tax­tuni̠t acxni̠ ma̠mak­ni̠­ní̠­nalh rey Herodes. Maktum quilh­ta­macú Juan Bau­tista huá­nilh rey Herodes. —Ni̠tlá̠n la̠n­tamá lápa̠t, ni̠ mili̠­ta̠­ta­huílat xpusca̠t min­ta̠lá. Pus huá xla­cata rey Herodes li̠ma̠­ta­mac­nu̠­ní̠­nalh cpu̠­la̠­chi̠n y li̠ma̠­pek­sí̠­nalh cali̠­chi̠­hui­lí̠­calh cadena, porque ni̠tlá̠n tla̠­hualh acxni̠ li̠huá­nilh xla­cata xtá̠hui xpusca̠t xta̠Felipe.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Y na̠chuná a̠má pusca̠t xuanicán Herod­ías ni̠ xuc­xilh­putún Juan porque xca̠­li̠­hua­nini̠t la̠ta xtá̠hui xya̠stá, anka­lhi̠ná xlac­pu­tzama lácu nat­la­huay tla̠n namakni̠y, pero ni̠lay xmaclay lácu nat­la­huay.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Xa̠huachí Herodes xca­tzi̠y pi̠ Juan Bau­tista luu tla̠n cris­tiano xuani̠t y xca­tzi̠y pi̠ Dios xma­ca­mini̠t, aca­tunu hasta xla­kati̠y xkax­matniy xta­chu­huí̠n ma̠squi ni̠ hua̠k xaka­ta̠ksa. Por eso xli̠­pe̠­cuaniy tzinú, ni̠ xma̠x­qui̠y quilh­ta­macú Herod­ías para túcu nat­la­huaniy.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Pero maktum quilh­ta­macú Herod­ías mác­lalh lácu nat­la­huay namakni̠y Juan porque rey Herodes ca̠t­la­huá­nilh aktum pa̠xcua pu̠tum hua̠nti̠ xana­puxcún ma̠pek­si̠­naní̠n y xco­man­dantes xa̠hua hua̠nti̠ luu lac­ta­li̠­pa̠hu lac­chix­cu­huí̠n antá xalac Gali­lea.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Y a̠má xtzuma̠t Herod­ías caj li̠puntzú tánu̠lh antaní xpa̠x­cuajna­má̠­calh, xlá tzú­culh tan­tli̠y y pu̠tum ti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh tala­ká­ti̠lh la̠ tán­tli̠lh. Rey Herodes chiné huá­nilh a̠má tzuma̠t: —Huix caquis­quini hua̠ntu̠ a̠tzinú laka­ti̠ya y aquit nac­ma̠x­qui̠yá̠n.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ma̠squi luu lhu̠hua tíyat xquis­quini hua̠ntu̠ aquit cma̠­peksi̠y xac­ma̠x­quí̠n, huá­nilh. Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh takáx­matli acxni̠ chuná huá pi̠ nama̠x­qui̠y la̠tachá túcu nas­quiniy.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Amá tzuma̠t pálaj táx­tulh y kalhás­quilh xtzí: —¿Túcu cahuá xac­squí­nilh quin­tú̠tla̠t, pus huan pi̠ la̠ta túcu nac­squiniy xlá naqui­ma̠x­qui̠y? Xtzí chiné huá­nilh: —Cas­quini xak­xa̠ka Juan Bau­tista.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 La̠li̠­huán tánu̠lh a̠má tzuma̠t antaní xuí rey y chiné huá­nilh: —Cla­cas­quín la̠n­chuj tuncán quim­pu̠­ma̠xqui pektum pula̠tu xak­xa̠ka Juan Bau­tista.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Herodes cacs lacáhua y li̠púhua tzinú, pero ni̠lay lácu nahuán para ni̠ cati­má̠x­qui̠lh hua̠ntu̠ xmak­squima porque aya xli̠­ta̠­ya­nini̠t, xa̠huachí pu̠tum xta­putza xta­kax­matni̠t.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Xlá ma̠la­ká­cha̠lh cha̠tum tropa xla­cata tuncán nali̠­miniy xak­xa̠ka Juan. Amá tropa alh nac pu̠la̠­chi̠n, pix­cá̠c­ti̠lh xak­xa̠ka Juan, pu̠lí̠­milh pula̠tu cumu la̠ xli̠­ma̠­pek­si̠­cani̠t y alh ma̠x­qui̠y rey Herodes.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Xlá maca­má̠x­qui̠lh a̠má tzuma̠t, y a̠má tzuma̠t maca­má̠x­qui̠lh xtzí.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Acxni̠ xlacán tacá­tzi̠lh hua̠nti̠ luu xta­sta̠­la­ni­pu̠lay Juan y xta­kax­matniy xta­chu­huí̠n xlacán táalh tatiyay xti­yat­li̠hua la̠qui̠ nata­ma̠cnu̠y.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Aca­li̠stá̠n ni̠ li̠maka̠s, xapós­toles Jesús taqui̠­tás­pitli y tzú­culh tali̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán la̠ta túcu xlacán xtat­la­huani̠t y la̠ta xta­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ni̠t cris­tianos.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠huá­nilh: —Catátit caáhu jaxá̠hu anta­nícu tlak ca̠tze̠k la̠qui̠ ni̠ti̠ naquin­ca̠akax­cu­liyá̠n. Porque niajlay aka­tzi­yanca xta­hua̠yán pus lhu̠hua xtamín taucxilha Jesús.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Jesús ca̠ta̠­tá­ju̠lh xdis­cí­pulos nac aktum barco y táalh anta­nícu ni̠ti̠ lama cris­tianos.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Pero lhu̠hua cris­tianos taúcxilhli acxni̠ táca̠xli barco y tala­ká­pasli tícu antá xta­ta­ju̠­má̠­nalh, y cani̠hua̠ xalaní̠n tuncán tacá­tzi̠lh nícu xcha̠ma y pu̠lh huá tácha̠lh nia̠ xta­chá̠n Jesús.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Acxni̠ tacutli Jesús nac barco úcxilhli pi̠ lhu̠hua cris­tianos xta­hui­lá̠­nalh cumu la̠ xaaktzanká̠n bor­regos hua̠nti̠ ni̠ti̠ ca̠cuentajlay; Jesús ca̠la­ka­lhá­malh y lhu̠hua hua̠ntu̠ tzú­culh ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Acxni̠ tzú­culh ca̠s­ma­lankán xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n talák­milh antaní xlá xuí y chiné tahuá­nilh: —Aya amajá tzi̠­suán y nac u̠má pu̠la­tama̠n ca̠tzi­yanca, ni̠ti̠ hui­la­kó̠­calh.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Caca̠­huani tama̠­ko̠lh cris­tianos catáalh nac lactzu̠ ca̠chi­quí̠n osu nac xchiccán hua̠nti̠ tapu̠­la­hui­lá̠­nalh lacatzú y antá cata­ta­má̠­hualh cax­ti­lá̠n­chahu hua̠ntu̠ nata­huay porque ni̠tu̠ tali̠mín tu̠ nata­huay.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Pero Jesús ca̠kálh­ti̠lh: —Mejor hui­xinín caca̠­ma̠­huí̠tit. Xlacán chiné takalh­tí̠­nalh: —Pero ¿nícu chú nac­ti­ya­yá̠hu lhu̠hua tumi̠n la̠qui̠ nac­li̠­ta­ma̠­hua­yá̠hu cax­ti­lá̠n­chahu la̠qui̠ nac­ca̠­ma̠­hui̠­yá̠hu?
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jesús ca̠ka­lhás­quilh: —¿Nícu macli̠t cax­ti­lá̠n­chahu kalhi̠­yá̠tit hui­xinín? Caqui̠ucxílhtit. Acxni taqui̠ucxilh­ko̠lh tahuá­nilh: —Huí mac­qui­tzis cax­ti­lá̠n­chahu xa̠hua tantiy squi̠ti.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jesús ca̠huá­nilh cris­tianos pu̠tunu pu̠tunu cata­táhui nac ca̠se­ketni.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Pus tatáhui pu̠tunu para aka­tunu ciento, maka­pi­tzí̠n ita̠tni ciento cris­tianos.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesús ca̠chí­palh a̠má mac­qui­tzis cax­ti­lá̠n­chahu xa̠hua tantiy squi̠ti, láca̠lh ta̠lhmá̠n nac akapú̠n, pa̠x­cat­ca­tzí̠­nilh Dios a̠má tahuá. Aca­li̠stá̠n lak­ché­kelh a̠má cax­ti­lá̠n­chahu y ca̠má̠x­qui̠lh xdis­cí­pulos la̠qui̠ nata­ma̠akpi­tziniy pu̠tum ti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh, na̠chuna li̠túm ca̠ma̠akpí­tzilh a̠má tantiy squi̠ti.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Pu̠tum la̠n tahuá̠­yalh y tákasli.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Aca­li̠stá̠n xdis­cí­pulos tama̠­mac­xtu­mi̠pá pa̠cu̠tiy canasta cax­ti­lá̠n­chahu chu xata­lak­cheke squi̠ti hua̠ntu̠ ni̠ tahua­ko̠lh a̠má cris­tianos.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Caj xma̠n lac­chix­cu­huí̠n ma̠x cumu akqui­tzis mi̠lh tahuá̠­yalh, tunuj cuenta lac­chaján xa̠hua lactzu̠ camán.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠huá­nilh xdis­cí­pulos cata­tá­ju̠lh nac barco la̠quí̠ nataán a̠li̠quilh­tu̠tu chú­chut nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Bet­saida; y Jesús aca­li̠stá̠n xámaj ca̠lak­chá̠n porque xca̠­hua­nima cris­tianos xla­cata na̠ cataalhá nac xchiccán.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Acxni̠ taanko̠lh pu̠tum cris­tianos, Jesús tala­ca̠c­xtu­táhui nac aktum ke̠stí̠n la̠qui̠ nakalh­ta­hua­kaniy Dios.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Acxni̠ chú la̠n tzí̠­sualh a̠má barco xana̠­chitá nac xke̠íta̠t pupunú y Jesús sacstu xta­mak­xtekni̠t nac xquilhtú̠n.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Xlá úcxilhli pi̠ xta­ta̠k­lhu̠­hui̠­má̠­nalh porque niajlay xta­ma̠t­la̠­huani̠y barco porque u̠n ni̠ antá xpe­kama antaní xlacán xtaamá̠­nalh. Y luu aya cxka­ka­ti̠­lhay acxni̠ Jesús ca̠lak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh nac xbar­cojcán xlá xkalh­tla̠­huama chú­chut, aya xámaj ca̠ti̠aka­pu̠lay.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Acxni̠ taúcxilhli xdis­cí­pulos xlacán xta­lac­pu­hua­má̠­nalh pi̠ ma̠x caj ni̠n xtaucxilh­má̠­nalh, tzú­culh taqui­lhán.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Pero Jesús ca̠xa­kát­li̠lh chiné ca̠huá­nilh: —¡Caka­lhí̠tit hui­xinín li̠ca­mama, ni̠ cape̠­cuántit; porque aquit hua̠nti̠ cca̠­la­ka­ma̠­chá̠n Jesús!
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Aca­li̠stá̠n ca̠lak­tá­ju̠lh nac barco y tuncán tachó­kolh u̠n; xdis­cí­pulos Jesús cacs xta­la­ca­huani̠t ni̠ xta­ca­tzi̠y túcu nata­lac­pu­huán
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 porque ni̠ xtaaka­ta̠k­sni̠t a̠má lanca ta­scújut ni̠ma xca̠­ma̠­si­yu­nini̠t, y ma̠squi aya xtaucxilh­pa­rani̠t xta­scújut acxni̠ ca̠má̠­hui̠lh cax­ti­lá̠n­chahu, xna­cujcán ni̠lay xtaaka­ta̠ksa lácu luu nata­li̠­pa̠­huán.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Y acxni̠ tapa̠­ta­cut­ko̠lh a̠má pupunú xalac Gali­lea tácha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gene­saret, y antá tachi̠­huí­li̠lh xbar­cojcán.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Y acxni̠ tatá­cutli, lhu̠hua cris­tianos tala­ká­pasli Jesús y tuncán talák­milh.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Pu̠tum ta̠tat­laní̠n ti̠ antá xta­la­má̠­nalh ca̠li̠­minca antaní xchu­hui̠­nama Jesús la̠qui̠ naca̠­ma̠­pacsay;
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 y na̠chuná ctiji, osu nac ca̠tu­huá̠n, osu nac ca̠chi­quí̠n antaní xlacán xta­lac­pu­huán pi̠ antá nati̠­taxtuy Jesús. Maka­pi­tzí̠n cris­tianos xtas­quiniy li̠tlá̠n xla­cata caca̠­má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú cata­xa­má­nilh clháka̠t, y lhúhua ta̠tat­laní̠n hua̠k ca̠ma̠­pác­salh.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.