Marcos 5

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ni̠ xli̠­maka̠s tácha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gadara a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Lá tacutli Jesús nac barco lák­milh cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xak­chi­pa­ni­ko̠ni̠t xta­la­ca­pa̠s­tacni akska­huiní.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Amá chixcú xlá xca̠­ta­sa­pu̠lay nac ca̠pú̠­sa̠ntu y luu li̠xcáj­nit xli̠­ca­tzi̠y ni̠ti̠ lay xmaka­tlajay xla­cata nachi̠­hui­li̠cán.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Mak­lhu̠hua tzak­sá­calh li̠lac­chí̠­calh cadena nac xtantú̠n xa̠hua cxmacán pero xlac­putxa y ni̠tu̠ xca̠­liucxilha.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Tan­tacú tan­tas­caca xta­sa­ta­pu̠li̠y nac ca̠ke̠s­ti̠ní̠n xa̠hua ca̠pú̠­sa̠ntu, y sacstu xli̠­ma̠­ta­ke̠­hui̠cán chí­huix.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Makatcú xmima Jesús acxni̠ úcxilhli, tokosú̠n lák­milh y acxni̠ cha̠lh nícu xuí laka­ta­tzo­kós­talh.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Pero Jesús li̠ma̠­pék­si̠lh: —Huix xes­pí­ritu akska­huiní, camac­taxtu tamá chixcú. La̠ta xe̠k tásalh chiné kálh­ti̠lh: —Jesús Xka­huasa Dios xala ta̠lhmá̠n, ¿túcu xpa̠­la­cata qui­la̠­li̠­pek­ta­nu̠­yá̠hu? Lanca li̠tlá̠n cca̠s­qui­niyá̠n ni̠ naqui­la̠­ma̠­pa̠­ti̠­ni̠­yá̠hu.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Jesús kalhás­quilh: —¿Túcu hua­ni­cana? Amá xes­pí­ritu akska­huiní chiné kalh­tí̠­nalh: —Cli̠­ta­pa̠­cu­hui̠­yá̠hu Legión porque qui­lhu̠­huacán hua̠nti̠ cmac­ta­nu̠­ma̠­náhu eé chixcú.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Luu lanca li̠tlá̠n tas­quí­nilh Jesús xla­cata ni̠ naca̠­macá̠n a̠laca­tunu pu̠la­tama̠n.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Y antá lacatzú nac ke̠stí̠n xta­la­pu̠lay ma̠x cumu aktiy mi̠lh paxni,
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 acxni̠ taúcxilhli a̠ma̠ko̠lh xes­pí­ritu akska­huiní luu lanca li̠tlá̠n tas­quí­nilh Jesús y chiné tahuá­nilh: —Caqui­la̠­ma̠x­quí̠hu quilh­ta­macú nac­ta­nu̠­yá̠hu nac a̠ma̠ko̠lh paxni tala­yá̠­nalh tanú lacatzú.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesús ca̠má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú, y a̠ma̠ko̠lh xes­pí­ritu akska­huiní antá tamac­tá­nu̠lh. Pero a̠ma̠ko̠lh paxni tzú­culh takosnún, táalh nac aktum talhpá̠n, tata­ju̠chá nac chú­chut y antá tajic­suako̠lh.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ama̠­ko̠lh hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalh­má̠­nalh paxni acxni̠ taúcxilhli lácu tani̠­ko̠lh paxni, tape̠­cuáxni̠lh, takosú̠n tatzá̠­lalh y cani̠huá nac tiji chu nac ca̠chi­quí̠n tali̠­chu­huí̠­nalh hua̠ntu̠ xca̠ok­spu­lani̠t, y lhúhua cris­tianos támilh taucxilha hua̠ntu̠ xlani̠t.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Acxni̠ tachilh antaní xyá Jesús, taúcxilhli a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xka­lhi̠y xes­pí­ritu akska­huiní, antá xlá culucs xuí y niaj xka­lhi̠y li̠xcáj­nit xta­la­ca­pa̠s­tacni. Pero xlacán xta­pe̠­cuaniy.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Maka­pi­tzí̠n cris­tianos hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t a̠má chixcú acxni̠ tamac­táx­tulh xes­pí­ritu akska­huiní y acxni̠ tani̠­ko̠lh a̠má paxni antaní tatá­nu̠lh, tzú­culh tali̠­chu­hui̠nán.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Pero acxni̠ tla̠n taaká­ta̠ksli hua̠ntu̠ xtla­huani̠t Jesús tzú­culh tahuaniy xla­cata cat­lá­hualh li̠tlá̠n cata­tam­pú̠x­tulh nac xca̠­chi­qui̠ncán.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Acxni̠ Jesús táju̠lh nac barco, a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xka­lhi̠y xta­la­ca­pa̠s­tacni akska­huiní chiné huá­nilh: —Cat­lahua li̠tlá̠n, qui­ma̠xqui quilh­ta­macú nac­sta̠­la­niyá̠n.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pero Jesús ni̠ tla̠n tla­huá­nilh hua̠ntu̠ xmak­squima huata chiné huá­nilh: —Caca̠­lakpi mili̠­ta­la­ka­pasni nac mín­chic, caca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni lácu Dios laka­lha­ma­ni̠tán y ma̠pac­sa­ni̠tán.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Amá chixcú alh, xlá tzú­culh li̠chu­hui̠nán lácu Dios xmak­ta̠­yani̠t, y hua̠nti̠ xta­kax­mata luu xta­ca̠cni̠y Jesús caj xpa̠­la­cata xta­scújut hua̠ntu̠ xlá xca̠t­la­huay, cani̠huá xli̠­chu­hui̠­nancán Jesús antá nac a̠má akcá̠hu ca̠chi­quí̠n xca̠­hua­nicán Decá­polis.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Acxni̠ Jesús qui̠­tás­pitli a̠li̠quilh­tu̠tu pupunú y tacutli cbarco lhu̠hua cris­tianos tata­mac­xtú­mi̠lh nac xquilhtú̠n chú­chut anta­nícu xlá xlaya, y antá xlá tzú­culh ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum xapuxcu ma̠pek­si̠ná xalac xpu̠­si­cu­lancán judíos xuanicán Jairo. Acxni̠ úcxilhli Jesús alh laka­ta­tzo­kostay,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 y chiné huá­nilh: —Quin­tzuma̠t luu snu̠n ta̠tatlay y amajá ni̠y, cat­lahua li̠tlá̠n caquin­ta̠pi nac quín­chic la̠qui̠ huix naliacchi­paya mimacán, nama̠­pac­saya y li̠pa̠­xúhu nala­tama̠y.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Pus Jesús tá̠alh pero luu xtza­macán nac tiji hasta xla̠­lak­xqui­ti­ti̠­lhacán.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Y nac xlak­sti̠pá̠n cris­tianos xmak­mima cha̠tum pusca̠t hua̠nti̠ aya xka­lhi̠y akcu̠tiy ca̠ta la̠ta xta̠­tatlay cstaj­makama kalhni y ne̠cxni cxun­cniy antaní xta­ka̠­hui̠ni̠t.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Y lhu̠hua doc­tores xta­cu­chi̠ni̠t pero caj la̠n xta­ma̠­pa̠­ti̠­ni̠ni̠t porque ni̠tu̠cu xtat­la­hua­nini̠t, caj la̠n xta­mak­lhti̠ni̠t xtumi̠n hua̠ntu̠ xlá xka­lhi̠y y li̠huaca xtas­nu̠­ni̠ma.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Huá xpa̠­la­cata acxni̠ káx­matli la̠ta xli̠­chu­hui̠­nancán Jesús xlá chiné lac­púhua: “Hua­tiyá para xac­qui̠­xa­má­nilh tzinú clháka̠t eé quin­ta­játat ámaj pacsa.” Cumu luu xtza­macán xlá laka­siyu lak­ta­la­ka­tzú­hui̠lh y tze̠k xamá­nilh clháka̠t Jesús.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Tuncán tachó­kolh xkalhni y mak­lhcá­tzi̠lh pi̠ aya xpac­sni̠t.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Pero Jesús cátzi̠lh pi̠ xli̠t­li­hueke hua̠ntu̠ xka­lhi̠y xmacni xli̠­pacs­ni̠t cha̠tum. Xlá tala­kás­pitli, tzú­culh laca­pu­tza̠nán antaní xta­yá̠­nalh cris­tianos, y chiné kalhas­qui­ní̠­nalh: —¿Tícu xámalh qui­lháka̠t?
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Xdis­cí­pulos takálh­ti̠lh: —Huix ucxílhpa̠t pi̠ lhu̠hua tza­macán y cati̠huá qui̠­tok­lhmá̠n, todavía kalhas­qui­ni̠­nana: “¿Tícu xámalh qui­lháka̠t?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Pero Jesús lacaxtum xla­ca­pu­tza̠­nama xla­cata nala­ca­maclay tícu cxa­ma­nini̠t clháka̠t y xma̠­pac­sani̠t.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Amá pusca̠t xca­tzi̠y pi̠ huá xma̠­pac­sa­cani̠t por eso tzú­culh li̠pe̠­cuán, clhpi­pima tala­ca­tzú­hui̠lh antaní xyá Jesús, tala­ka­ta­tzo­kós­talh nac xla­catí̠n, huá­nilh pi̠ huá cxa­ma­nini̠t clháka̠t y xma̠­pac­sani̠t.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesús huá­nilh: —Huix pac­sni̠ta porque ca̠naj­la­ni̠ta pi̠ aquit tla̠n nac­ma̠­pac­sayá̠n, li̠pa̠­xúhu capit nac mín­chic porque la̠nchú aya pac­sni̠t min­ta­játat.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Jesús chu­nacú xchu­hui̠­nama acxni̠ tachilh maka­pi­tzí̠n cris­tianos xlacán taminchá nac xchic Jairo. Chiné tahuá­nilh xtla̠t a̠má tzuma̠t: —Pun­tzujcú ni̠lh min­tzuma̠t, huata ma̠squi niaj cata̠pi ma̠kalh­ta­hua­ke̠ná Jesús.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Pero Jesús ni̠ li̠ta̠­ka­tzán­ke̠lh hua̠ntu̠ xlacán xta­qui­lhuamá̠­nalh y chiné huá­nilh Jairo: —Huix chu­nacú caqui­li̠­pá̠­huanti y ni̠ capé̠­cuanti.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ni̠ lacás­quilh pu̠tum nata­sta̠­laniy sino caj xma̠n Pedro, San­tiago xa̠hua Juan xta̠San­tiago.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Acxni̠ tácha̠lh nac xchic Jairo, úcxilhli pi̠ lhu̠hua xtza­macán y hua̠k xta­sa­ma̠­kó̠­calh y xta­li̠­pu­hua­má̠­nalh.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jesús tánu̠lh nac chiqui y ca̠huá­nilh: —¿Túcu xpa̠­la­cata li̠ta­sa­pá̠tit y li̠pu­huam­pá̠tit? Pus tamá tzuma̠t caj lhta­tama, ni̠ xaní̠n cumu la̠ hui­xinín lac­pu­hua­ná̠tit.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Y huata caj tzú­culh tali̠­li̠­tziyán xta­chu­huí̠n. Jesús ca̠huá­nilh xla­cata pu̠tum cata­táx­tulh, caj xma̠n xtzí xa̠hua xtla̠t a̠má tzuma̠t y hua̠nti̠ xca̠­ta̠­mini̠t ca̠ta̠­tá­nu̠lh antaní xmá a̠má tzuma̠t.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jesús maca­chí­palh a̠má tzuma̠t y huá­nilh: —Talita cumi —u̠má tachu­huí̠n huam­putún: Huix cuanimá̠n, tzuma̠t, cata̠qui.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Y a̠má tzuma̠t cajcu xak­cu̠tiy ca̠ta xuani̠t, tuncán tá̠qui̠lh y xlá tzú­culh tla̠­huán. Y hua̠nti̠ xtaucxilh­má̠­nalh cris­tianos tzú­culh tapa̠­xu­huay.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh xnat­la̠tni xla­cata ni̠ nata­li̠­chu­hui̠nán la̠ ma̠la­cas­ta­cuáni̠lh xtzu­ma̠tcán y na̠ ca̠huá­nilh cata­má̠­hui̠lh.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.