Marcos 2
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NAA
1 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú Jesús ampá nac xaca̠chiquí̠n Capernaum y lhu̠hua catzí̠calh pi̠ antá xlá xcha̠ni̠t.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 La̠li̠huán tatamacxtúmi̠lh lhu̠hua cristianos hasta niajlay xtanu̠ko̠cán nac chiqui; Jesús tzúculh ca̠ma̠lacti̠tumi̠niy xtapéksi̠t Dios lácu xlá lacasquín natalatama̠y.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Chunacú xca̠ta̠chuhui̠nama acxni̠ tachilh kalhata̠ti lacchixcuhuí̠n xtapu̠li̠mimá̠nalh pu̠chexni cha̠tum chixcú hua̠nti̠ ni̠lay xtla̠huán porque xli̠lanca xlu̠ntu̠huanani̠t.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Pero cumu ni̠lay xtalakchá̠n antanícu xuí Jesús porque xtzamacán huata tatahuácalh nac xakstí̠n chiqui y tama̠také̠nu̠lh pekstiy teja xma̠lakatancs antaní xuí Jesús y antá talacmá̠cti̠lh pu̠chexni hua̠ntu̠ xlacma a̠má ta̠tatlá.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Acxni̠ ca̠úcxilhli Jesús pi̠ luu xtali̠pa̠huán xlacata tla̠n nama̠tla̠nti̠y chiné huánilh ta̠tatlá: —Luu snu̠n clakalhamaná̠n y la̠ta xli̠hua̠k mintala̠kalhí̠n cma̠tzanke̠naniyá̠n.
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Pero antá xtalayá̠nalh makapitzí̠n xma̠kalhtahuake̠nacán judíos, xlacán chiné tzúculh talacpuhuán:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “¿Túcu xpa̠lacata chuná li̠kalhchuhui̠nán eé chixcú? Pus ta̠la̠lacata̠qui̠ma Dios; porque ni̠ti̠ anán tícu tla̠n ma̠tzanke̠nani̠nán tala̠kalhí̠n sino xma̠n Dios.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Pero cumu Jesús xcatzi̠y túcu xlacán xtalacpuhuamá̠nalh chiné ca̠huánilh: —¿Túcu xpa̠lacata lá̠ntamá chuná li̠lacpuhuaná̠tit huixinín?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Pus caquila̠huaníhu, ¿xatúcu a̠tzinú ni̠para tuhua ma̠kantaxti̠cán, pi̠ acxni̠ nahuaniya cha̠tum ta̠tatlá: “Mintala̠kalhí̠n hua̠k cma̠tzanke̠naniyá̠n”, osuchí para nahuaniya: “La̠li̠huán cata̠qui y catlá̠huanti”?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Pus la̠nchú camá̠n ca̠ma̠siyuniyá̠n pi̠ aquit Xatalacsacni Chixcú y na̠chuna li̠túm pi̠ xli̠ca̠na ckalhi̠y li̠tlihueke uú nac ca̠quilhtamacú y caj quintachuhuí̠n tla̠n cli̠ma̠tzanke̠nani̠nán tala̠kalhí̠n. Y chiné huánilh a̠má ta̠tatlá:
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 —Huix cuaniyá̠n, cata̠qui, casacti mimpu̠chexni y capit nac mínchic.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Amá ta̠tatlá pála suacaj tá̠qui̠lh, sacli xpu̠chexni y táxtulh. Lhu̠hua hua̠nti̠ antá xtayá̠nalh hua̠k taúcxilhli luu xtali̠pa̠xuhuamá̠nalh xtaca̠cni̠nanimá̠nalh Dios, y chiné xtahuán: —Ne̠cxni a̠ xucxilhá̠hu la̠ta tu̠ ucxilhma̠náhu la̠nchú.
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Acali̠stá̠n Jesús ampá nac xquilhtú̠n pupunú xalac Galilea, antá talákcha̠lh lhu̠hua cristianos y xlá tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Acxni̠ aya xqui̠taspitma úcxilhli xkahuasa Alfeo xuanicán Leví, xlá xuí nac xtanquilhtí̠n chiqui xca̠ma̠ta̠ji̠y hua̠nti̠ xtalakaxoko̠nuniy gobierno xalac Roma, y chiné huánilh: —Caquista̠lani. Leví la̠li̠huán suacaj tá̠yalh y sta̠lánilh.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Acali̠stá̠n Jesús alh hua̠yán nac xchic Leví xlá ca̠tá̠alh xdiscípulos; antaní ca̠ma̠huí̠calh na̠ támilh tahua̠yán lhu̠hua xma̠ta̠ji̠naní̠n impuestos xa̠hua a̠makapitzí̠n hua̠nti̠ xtalacpuhuaniy judíos pi̠ maktum xtalaktzanka̠ta̠yani̠t, y ni̠tu̠ xca̠liucxilhcán; porque cani̠huá antaní xlapu̠lay Jesús huá eé lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠cu xtasta̠laniy.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Makapitzí̠n xma̠kalhtahuake̠nacán judíos xa̠hua fariseos acxni̠ taúcxilhli pi̠ Jesús pu̠tum xca̠ta̠hua̠yama a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n chiné tahuánilh xtama̠kalhtahuaké̠n: —Chí la̠ a̠má mima̠kalhtahuake̠nacán, ¿lácu ca̠li̠ta̠hua̠yama xma̠ta̠ji̠naní̠n impuestos xa̠hua makla̠kalhi̠naní̠n lacchixcuhuí̠n?
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Acxni̠ ca̠kalhakáxmatli Jesús hua̠ntu̠ xtaquilhuamá̠nalh ca̠huánilh: —Ni̠ tamaclacasquín doctor hua̠nti̠ ni̠ ta̠tatlay sino hua̠nti̠ tajatatlay. Aquit ni̠ cmini̠t ca̠huaniy natalakpali̠y xlatama̠tcán hua̠nti̠ tapuhuá̠n lactlá̠n cristianos sino hua̠nti̠ makla̠kalhi̠naní̠n.
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Maktum quilhtamacú acxni̠ xtama̠kalhtahuaké̠n Juan xa̠hua xlacán fariseos xtalakachixcuhui̠má̠nalh Dios y xtakalhxteknini̠t, makapitzí̠n cristianos talákmilh Jesús y chiné takalhásquilh: —¿Túcu xpa̠lacata hua̠nti̠ ca̠ma̠kalhtahuake̠ni̠t Juan Bautista xa̠hua xtama̠kalhtahuake̠ncán fariseos ankalhi̠ná takalhxteknín la̠qui̠ natalakachixcuhui̠y Dios, chi̠nchú hua̠nti̠ huix ca̠ma̠kalhtahuaké̠pa̠t ni̠ takalhxteknín xlacata natalakachixcuhui̠nán?
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Jesús ca̠kálhti̠lh: —¿Lacpuhuaná̠tit huixinín pi̠ tla̠n natakalhxteknín hua̠nti̠ ca̠huanicani̠t nataán nac aktum pu̠tamakaxtokni li̠huán antá ca̠ta̠láhui a̠má kahuasa hua̠nti̠ tamakaxtokma? Para ca̠ta̠láhui tamakaxtokni ni̠lay natakalhxteknín o ni̠ natahua̠yán.
19 Jesus respondeu:
20 Pero nachá̠n quilhtamacú acxni̠ nasputa pu̠pa̠xcua y a̠má kahuasa naán mákat a̠lacatunu cumu la̠ aquit cama okspulay, entonces xlacán taamá̠nalh takalhxteknín ma̠squi ni̠ti̠ caca̠li̠ma̠péksi̠lh.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 ’Porque hua̠nti̠ takaxmata hua̠ntu̠ aquit cli̠chuhui̠nán y quili̠pa̠huán chiné qui̠taxtuy; ni̠ anán cristianos ti̠ nalaktzapay mactum lakuán vestido y nali̠laktzapay actzú xasa̠sti lháka̠t, porque acxni̠ nacheke̠cán a̠má lháka̠t, xasa̠sti nataaktumi̠y y li̠huaca naxti̠ta xalakuán y a̠tzinú tlak lanca nataxti̠ta y ni̠chuná la̠ xuani̠t.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Y na̠chuna li̠túm ni̠ti̠ pu̠maju̠y xaskata pulque nac xalakuán xmakxu̠hua borrego, porque xasa̠sti pulque tzucuy catlán y ma̠pankay xmakxu̠hua borrego, pus caj laktzanka̠y pulque xa̠hua xu̠hua. Por eso maju̠cán xaskata pulque nac xasa̠sti xmakxu̠hua borrego.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Maktum quilhtamacú acxni̠ ni̠ti̠ cscuja Jesús xti̠puntaxtuma aktum ca̠tuhuá̠n antanícu chancani̠t trigo, y xdiscípulos tzúculh tai̠ti̠lhay xtahuácat.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Acxni̠ xtati̠puntaxtumá̠nalh makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n ca̠huanicán fariseos chiné tali̠huánilh: —Amá, ¿túcu xpa̠lacata tali̠i̠má̠nalh trigo mintama̠kalhtahuaké̠n acxni̠ ni̠ti̠cu scuja?
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Pero Jesús chiné ca̠kálhti̠lh: —¿Pi̠ ne̠cxni a̠li̠kalhtahuakayá̠tit huixinín nac li̠kalhtahuaka pi̠ maká̠n acxni̠ xapuxcu cura xuani̠t Abiatar, maktum quilhtamacú rey David xca̠ta̠tzincsni̠ma xcompañeros pus xlá tánu̠lh nac pu̠siculan y ca̠tá̠hualh xcompañeros xtasiculana̠tláhu caxtilá̠nchahu hua̠ntu̠ ni̠ xli̠huatcán xuani̠t, porque caj xma̠n curajni xli̠huatcán xuani̠t?
25 Ele lhes respondeu:
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Jesús chiné ca̠huanipá: —Eé quilhtamacú acxni̠ jaxcán ca̠li̠ma̠xqui̠cani̠t cristianos la̠qui̠ naca̠li̠macuaniy, y ni̠ huá̠ ca̠li̠ma̠xqui̠cani̠t xlacata caj natali̠pa̠ti̠nán.
27 E Jesus acrescentou:
28 Por eso aquit Xatalacsacni Chixcú nacca̠huaniy cristianos hua̠ntu̠ tlak naca̠li̠macuaniy eé quilhtamacú acxni̠ jaxcán.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.