Marcos 14
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs VC
1 Aktiy quilhtamacú xtzanka̠y xlacata nalakchá̠n xpa̠xcuajcán judíos xla taakspuntza̠lí̠n acxni̠ xli̠hua̠k cristianos xalac Israel xtahuay caxtilá̠nchahu hua̠ntu̠ ni̠tu̠ kalhi̠y levadura. Ama̠ko̠lh xanapuxcun cura xa̠hua xma̠kalhtahuake̠nacán judíos tzúculh tali̠lacchuhui̠nán xlacata lácu tla̠n natachipay Jesús, nataliakskahuinín y acali̠stá̠n natamakni̠y.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Pero xlacán xtaquilhuamá̠nalh: —Ni̠ cachipáhu acxni̠ luu xquilhtamacú xapa̠xcuaj taakspuntza̠lí̠n porque lhu̠hua cristianos natasi̠tzi̠y hua̠nti̠ tapa̠xqui̠y.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Jesús xani̠t lakapaxia̠lhnán Simón a̠má chixcú hua̠nti̠ xma̠pacsani̠t acxni̠ xkalhi̠y aktum li̠xcájnit tajátat huanicán lepra, xlá antá xuilachá nac Betania. Jesús xuí nac mesa xua̠yama acxni̠ chilh cha̠tum pusca̠t xli̠mín pa̠tum lameta xatlá̠n perfume xla nardo xánat luu tapara̠xlá xuani̠t xtapalh a̠má quilhtamacú. Ma̠kálhke̠lh lameta y liakpaxi̠ko̠lh perfume nac xakxa̠ka Jesús.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh lacatzú tzúculh tasi̠tzi̠niy a̠má pusca̠t y chiné tzúculh tala̠huaniy: —¿Túcu xpa̠lacata luu caj pá̠xcat tláhualh eé xatlá̠n perfume?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Pus tla̠n xtili̠stá̠calh li̠huacay aktutu ciento denario tumi̠n, y hua̠ntu̠ xtitástokli xatumi̠n xtica̠li̠makta̠yácalh lakli̠ma̠xkení̠n. Jesús ca̠kalhakáxmatli hua̠ntu̠ xlacán xtaquilhuamá̠nalh
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 y chiné ca̠huánilh: —¿Túcu xpa̠lacata li̠ma̠aklhu̠hui̠yá̠tit eé pusca̠t? Porque hua̠ntu̠ xlá tlahuani̠t luu xli̠ca̠na tla̠n.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Pus hua̠nti̠ lakli̠ma̠xkení̠n talamá̠nalh cristianos ankalhi̠ná ca̠ta̠lamá̠n nahuán nac milaksti̠pa̠ncán, y tla̠n naca̠makta̠yayá̠tit acxni̠ huixinín nalacpuhuaná̠tit, pero aquit niaj maka̠s quilhtamacú cactica̠ta̠latamá̠n.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Hua̠ntu̠ xlá tla̠n lacpúhualh pus chuná tláhualh, y ma̠squi ni̠ catzi̠y xlá a̠li̠sok quili̠tlahuapú̠xtulh perfumes la̠qui̠ acxni̠ naquima̠cnu̠cán ma̠squi niaj tu̠ caquili̠tlahuácalh.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n pi̠ la̠ta chá nícu nali̠chuhui̠nancán xtachuhuí̠n Dios xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú na̠ nali̠chuhui̠nancán hua̠ntu̠ tláhualh eé pusca̠t la̠qui̠ hua̠k nali̠lacapa̠staccán.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Judas Iscariote hua̠nti̠ xta̠tapeksi̠y a̠má xkalhacu̠tiy xdiscípulos Jesús alh ca̠ta̠chuhui̠nán hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠niy Jesús xanapuxcun cura la̠qui̠ naca̠ta̠laca̠xlay y naca̠macama̠xqui̠y.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Acxni̠ xlacán takáxmatli hua̠ntu̠ xca̠ma̠lacnu̠nimá̠calh xlacán tapa̠xuhuako̠lh, tali̠ta̠yánilh pi̠ natama̠xqui̠y tumi̠n; Judas tzúculh lacputzay lácu natlahuay xlacata namacama̠sta̠y Jesús.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Acxni̠ lákcha̠lh a̠má quilhtamacú xtama̠ko̠taní̠n xpa̠xcuajcán judíos xla taakspuntza̠lí̠n acxni̠ xlacán tahuay caxtilá̠nchahu hua̠ntu̠ ni̠tu̠ kalhí̠y levadura y acxni̠ ca̠makni̠cán xalactzu borrego hua̠ntu̠ li̠lakachixcuhui̠nancán nac a̠má pa̠xcua, xtama̠kalhtahuaké̠n Jesús chiné takalhásquilh: —¿Nícu lacasquina nacaná̠hu ca̠xtlahuayá̠hu hua̠ntu̠ nahuayá̠hu eé xtama̠ko̠taní̠n pa̠xcua?
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Pus Jesús ca̠ma̠lakácha̠lh cha̠tiy xdiscípulos xlacata nataca̠xtlahuay a̠má tahuá, y chiné ca̠huánilh: —Capimpítit nac ca̠chiquí̠n y antá huixinín naucxilhá̠tit cha̠tum chixcú cucale̠ma pa̠tum stu̠n chúchut. Casta̠lanítit
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 y antaní natanu̠ya̠chá na̠ antá catanú̠tit, cahuanítit xpu̠china chiqui: “Huan quima̠kalhtahuake̠nacán: ¿Nícu huí amá pu̠lactum chiqui antaní nacca̠ta̠huay quintama̠kalhtahuaké̠n tahuá xla taakspuntza̠lí̠n eé tzi̠sní?”
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Xlá naca̠le̠ná̠n, nac xli̠quilhmactiy chiqui naca̠ma̠siyuniyá̠n pu̠lactum chiqui juerza tzinú ca̠laklanca y pacsa kalhi̠y tu̠ tamaclacasquín, antá huixinín caca̠xtlahuátit quintahuajcán hua̠ntu̠ nahuayá̠hu eé tzi̠sní.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Y a̠ma̠ko̠lh discípulos táalh nac ca̠chiquí̠n, xli̠ca̠na chuná tama̠nóklhulh la̠ta tu̠ xca̠huanini̠t Jesús, xlacán antá taca̠xtláhualh tahuá hua̠ntu̠ natali̠lakachixcuhui̠nán xapa̠xcua taakspuntza̠lí̠n.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Acxni̠ aya tzí̠sualh, Jesús ca̠tá̠chilh xa̠makapitzí̠n xdiscípulos
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 y pu̠tum tatáhui xlacata natahua̠yán. Acxni̠ luu xquilhta xtahua̠yamá̠nalh Jesús ca̠huánilh: —Xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n pi̠ chá̠tum nataxtuya̠chá mili̠pu̠tumcán hua̠nti̠ naquimacama̠sta̠y nac xmacancán hua̠nti̠ quintasi̠tzi̠niy.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Xlacán luu snu̠n tali̠púhua y tzúculh tala̠kalhasquín cha̠tum a̠cha̠tum: —¿Ma̠x aquit cámaj macama̠sta̠y? Y cha̠tum huampá: —¿Ahuayu ma̠x aquit cámaj liakskahuinín?
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Jesús ca̠kálhti̠lh: —La̠ta mili̠kalhacu̠tiycán cha̠tum nataxtuya̠chá hua̠nti̠ lakxtum quinta̠tamakaju̠ma nac quimpula̠tucán.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Pus chuná li̠kantaxtuma hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac li̠kalhtahuaka hua̠ntu̠ naquiakspulay aquit Xatalacsacni Chixcú; pero koxutá a̠má chixcú hua̠nti̠ ámaj quimacama̠sta̠y. ¡Xatlá̠n xtíhua pi̠ ni̠ xtilacáchilh!
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Y li̠huán xtahua̠yamá̠nalh Jesús tíyalh mactum caxtilá̠nchahu, pa̠xcatcatzí̠nilh Dios xtahuá, y acxni̠ lakchékelh ca̠má̠xqui̠lh xdiscípulos y chiné ca̠huánilh: —Catiyátit y cahuátit eé caxtilá̠nchahu porque huá li̠taxtuy quintiyatli̠hua.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Acali̠stá̠n tiyapá pa̠tum vaso xchúchut uva, pa̠xcatcatzí̠nilh Dios, ca̠má̠xqui̠lh xtama̠kalhtahuaké̠n; y hua̠k tali̠kótnulh acatzuní̠n hua̠ntu̠ xtaju̠ma cvaso.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Y chiné ca̠huánilh: —Huá eé xchúchut uva li̠taxtuy quinkalhni hua̠ntu̠ nastajtamakán xpa̠lacatacán pu̠tum cristianos la̠qui̠ nacatzi̠cán li̠pu̠tum pi̠ Dios tlahuani̠t xasa̠sti xtalaca̠xlán la̠ naca̠lakma̠xtuy.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Xli̠ca̠na cca̠huaniyá̠n pi̠ niaj maktum cactili̠kótnulh xchúchut uva hasta acxni̠ nama̠lakcha̠níy quilhtamacú la̠ nacli̠kotnún tunu xasa̠sti xchúchut uva nac xpa̠xtú̠n.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Acxni̠ la̠ taquilhtli̠ko̠lh kampa̠tum salmo taampá nac amá ke̠stí̠n huanicán Monte de los Olivos.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Y antá ca̠huánilh Jesús: —Eé tzi̠sní pu̠tum huixinín naquila̠tza̠lamakaná̠hu. Pus chuná ámaj kantaxtuy la̠ titzóknulh cha̠tum profeta acxni̠ ma̠lacpuhuá̠ni̠lh Dios: “Aquit nacma̠sta̠y quilhtamacú camakní̠calh xma̠putzua̠yi̠ná borregos y pu̠tum borregos natata̠kahuani̠ko̠y.”
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Pero acxni̠ aquit naclacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n pu̠lh nacamparay nac Galilea la̠qui̠ antá natanoklha̠chá̠hu.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Pedro huánilh: —Ma̠squi pu̠tum catatza̠lamakán, aquit ni̠ cactiakxtekmakán.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Pero Jesús huánilh: —Xli̠ca̠na cuaniyá̠n pi̠ eé tzi̠sní acxni̠ nia̠ tasay nahuán xli̠maktiy pu̠yu, huix huani̠tatá nahuán maktutu pi̠ ni̠ quilakapasa.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Pero xlá chiné huanipá: —Ma̠squi na̠ acxtum xquinta̠makní̠canti, pero ni̠ cactíhua pi̠ ni̠ clakapasá̠n. Y xa̠makapitzí̠n discípulos hua̠k chuná tahuánilh.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Acxni̠ tácha̠lh nac aktum ca̠quihuí̠n huanicán Getsemaní, Jesús chiné ca̠huánilh xdiscípulos: —Uú catahuilaké̠tit li̠huán u̠cámaj kalhtahuakaniy Dios.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Xma̠n huá ca̠tá̠alh Pedro, Santiago y Juan a̠lacatunu cá̠le̠lh. Antá caj xamaktum tzúculh liakatiyún y li̠li̠puhuán tu̠ xámaj akspulay.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Y chiné ca̠huánilh: —Luu xli̠ca̠na cmaklhcatzi̠y aktum tali̠puhuá̠n nac quinacú, la̠mpara cámaj ni̠y. Uú catahuilátit pero ni̠ calhtatátit.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Jesús alh tzinú antaní tlak lakamákat, tatzokóstalh nac ca̠tiyatni, huánilh Dios para tla̠n ni̠ xmá̠xqui̠lh tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ xámaj lakchá̠n.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Y chiné kalhtahuakánilh Dios: —Quintla̠t Dios, huix hua̠k tla̠n catu̠huá tlahuaya, pus para huix lacasquina ni̠ caquima̠xqui eé tapa̠tí̠n, pero ni̠ calalh hua̠ntu̠ aquit clacasquín sinoque huá calalh mintapa̠xuhuá̠n.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Taspitpá antaní xtahuilá̠nalh xtama̠kalhtahuaké̠n pero xlacán pu̠tum xtalhtatamá̠nalh. Chiné huánilh Pedro: —Simón, ¿lácu pi̠ lhtatápa̠t? ¿Lácu pi̠ ni̠lay lacata̠yani ca̠na̠caj aktum hora talhtata?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Skálalh catahuilátit y cakalhtahuakanítit Dios la̠qui̠ ni̠ natatlaji̠yá̠tit acxni̠ naca̠tzaksacaná̠tit. Pus ma̠squi mili̠stacnicán luu xli̠ca̠na aksti̠tum li̠piná̠tit xtalacapa̠stacni, mintiyatli̠huacán ni̠ ta̠yaniy porque ni̠ kalhi̠y li̠tlihueke.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jesús ampá kalhtahuakaniy Dios y chunali̠túm qui̠li̠xakátli̠lh cumu la̠ xapu̠lh.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Acali̠stá̠n ampá antaní xtahuilá̠nalh xdiscípulos pero xlacán xtalhtatama̠nampá porque niajlay xtalacata̠yaniy xlakastapucán talhtata. Y acxni̠ tzúculh ca̠xakatli̠y Jesús, xlacán ni̠ xtacatzi̠y lácu natakalhti̠nán.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Xlá ampaj kalhtahuakaniy Dios xli̠maktutu, y acxni̠ qui̠táspitli chiné ca̠huánilh: —¿Pi̠ chunacú lhtatapá̠tit y jaxpá̠tit? Niaj chuná catlahuátit porque aya lakcha̠ni̠t quilhtamacú la̠ naquimacama̠sta̠cán aquit Xatalacsacni Chixcú nac xmacancán hua̠nti̠ quintasi̠tzi̠niy.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 La̠li̠huán cata̠quí̠tit porque aya mima hua̠nti̠ naquimacama̠sta̠y.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Jesús xchuhui̠namajcú acxni̠ talákchilh lhu̠hua cristianos huá xca̠pu̠laniti̠lhay xdiscípulo huanicán Judas Iscariote. Catu̠huá xtali̠mín, hui̠ntí xli̠mín espada, makapitzí̠n ya̠ quihui. Uma̠kó̠lh lacchixcuhuí̠n huá xtama̠lakacha̠ni̠t xanapuxcún cura, xa̠hua xma̠kalhtahuake̠nacán judíos y lakko̠lutzi̠nni hua̠nti̠ xtama̠peksi̠nán.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Judas hua̠nti̠ macamá̠sta̠lh xca̠huanini̠t lácu natali̠lakapasa la̠qui̠ natalé̠n: —Hua̠nti̠ quit naclacatzu̠ca huá cachipátit y cali̠pítit.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Acxni̠ lákcha̠lh, laktalacatzúhui̠lh y chiné huánilh: —Uú clakmimá̠n, ma̠kalhtahuake̠ná. La̠nchuná huaniko̠lh lacátzu̠cli.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Y makapitzí̠n tachípalh Jesús la̠qui̠ natalé̠n cumu la̠ cha̠tum tachí̠n.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Cha̠tum xdiscípulo xtat má̠xtulh xespada y ca̠ctí̠nilh xtaké̠n cha̠tum xtasa̠cuacán hua̠nti̠ xtama̠lakacha̠ni̠t xanapuxcun cura.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Jesús ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n: —¿Túcu xpa̠lacata huixinín tani̠tátit quila̠chipayá̠hu cumu la̠ cha̠tum kalha̠ná y hasta li̠tani̠tátit espada xa̠hua quihui?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Cha̠li cha̠lí aquit antá xquila̠ucxilhá̠hu acxni̠ xacca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, pero ne̠cxni xquila̠chi̠lé̠hu; pero juerza huá chuná qui̠li̠táxtulh xlacata nakantaxtuy hua̠ntu̠ tatzokni̠t nac li̠kalhtahuaka tu̠ ámaj quiakspulay.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Y pu̠tum xdiscípulos tatza̠lamákalh, sacstu taakxtekyá̠hualh Jesús.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Pero cha̠tum xdiscípulo csta̠lanima antaní xlacle̠ma̠ca Jesús nac pu̠ma̠peksí̠n; acxni̠ ucxílhca na̠ xamá̠calh chipacán.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Chipaníca clháka̠t, pero cumu caj xamactum caj la̠ sábana, huata xlá tapú̠xtulh clháka̠t y xalhtantala tzá̠lalh.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Huata Pedro na̠ tista̠lánilh tlak tzinú lakamákat hasta li̠chá̠ncalh Jesús nac xpu̠ma̠peksi̠ncán cura y antá xlá tamákxtekli antaní xtahuilá̠nalh policías y tzúculh ca̠ta̠skón. Pu̠tum xanapuxcun cura xa̠hua lakko̠lutzi̠nni hua̠k tatamacxtúmi̠lh xa̠hua xma̠kalhtahuake̠nacán judíos. Caj li̠puntzú li̠mínca Jesús nac xlacatí̠n xapuxcu cura.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 — ausente —
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Makapitzí̠n xanapuxcun cura xa̠hua hua̠nti̠ xalactali̠pa̠hu ma̠peksi̠naní̠n tzúculh talacputzay lácu tla̠n natamakni̠y Jesús, pero ni̠tu̠ tamaclánilh hua̠ntu̠ natali̠ya̠huay.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Ma̠squi makapitzí̠n cristianos catu̠huá tzúculh tahuán hua̠ntu̠ xtali̠ya̠huay pero acali̠stá̠n xtzucuparay tala̠li̠ma̠aklhu̠hui̠y porque ni̠ acxtum xtali̠catzi̠y hua̠ntu̠ xtaaksani̠namá̠nalh.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Y makapitzí̠n tatá̠yalh, chiné taliakskahuínalh:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —Aquinín ckaxmatni̠táhu pi̠ chiné huá tamá chixcú: “Aquit naclactlahuay eé xpu̠siculan Dios hua̠ntu̠ taca̠xtlahuani̠t lacchixcuhuí̠n pero caj xliaktutu quilhtamacú aquit nactlahuay aktum pero a̠tzinú xatlá̠n ni̠xachuná hua̠ntu̠ tlahuani̠t lacchixcuhuí̠n.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Pero ni̠para chuná acxtum xtali̠catzi̠y hua̠ntu̠ xtaliaksani̠namá̠nalh y ni̠tu̠ xtama̠tla̠nti̠y hua̠ntu̠ xtali̠ya̠huamá̠nalh.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Acxni̠ tá̠yalh hua̠nti̠ luu xapuxcu cura, chiné huánilh Jesús: —¿Lácu pi̠ ni̠tu̠ catikalhtí̠nanti? ¿Pi̠ ni̠ kaxpátpa̠t la̠ta túcu tali̠ya̠huamá̠n u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n?
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Jesús ni̠tu̠ kalhtí̠nalh, caj xma̠n cacs tá̠yalh. Pero a̠má xapuxcu cura a̠maktum kalhasquimpá y huánilh: —¿Pi̠ xli̠ca̠na huix Cristo hua̠nti̠ Xkahuasa Dios?
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Jesús huánilh: —Xli̠ca̠na aquit Cristo. Y namín quilhtamacú acxni̠ huixinín naucxilhá̠tit la̠ aquit Xatalacsacni Chixcú cuilachá nahuán nac xpa̠xtú̠n Dios, y na̠chuná la̠ aquit cmima̠parachá nahuán nac xlacni puclhni.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Amá xapuxcu cura xti̠tli clháka̠t la̠qui̠ pu̠tum nacatzi̠cán pi̠ sí̠tzi̠lh, y ca̠huánilh xcompañeros: —¿Túcuajya̠ testigos tilacasquiná̠hu?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Caj xpa̠lacata xtachuhuí̠n eé chixcú ta̠la̠lacata̠qui̠ni̠t Dios, aya kaxpáttit. ¿Túcu natlahuaniyá̠hu, huixinín lacpuhuaná̠tit? Xli̠hua̠k hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh takalhtí̠nalh: —¡Mejor camakní̠calh!
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Makapitzí̠n tzúculh talacachujmani̠y, tali̠lakáchi̠lh mactum lháka̠t, talakakáxilh y chiné tzúculh tahuaniy: —Cama̠lakchipini, ¿tícu lakakaxín? La̠nchuná tatlahuako̠lh ca̠macama̠xquí̠calh policías y xlacán na̠chuná tzúculh talakakaxiy.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Antaní xca̠ta̠skoma Pedro makapitzi policías chilh cha̠tum csquitihui̠ná xapuxcu cura.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Acxni̠ úcxilhli pi̠ antá cskoma, cacs lacacá̠cni̠lh y chiné huánilh: —Huix na̠ xta̠lapu̠laya Jesús xalac Nazaret.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Pedro ni̠ li̠tá̠yalh y kálhti̠lh: —Ni̠ aquit, ni̠ clakapasa tamá chixcú hua̠nti̠ huix huanípa̠t. Táxtulh nac quilhtí̠n antaní lactanu̠cán acxnitiyá tásalh tantum pu̠yu.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Amá squitihui̠ná cacs lacaucxilhpá Pedro y tzúculh ca̠huaniy hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh: —Xli̠ca̠na huá eé chixcú na̠ xtama̠kalhtahuaké̠n Jesús.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Pedro ni̠ li̠ta̠yapá para ca̠na lakapasa, y caj li̠puntzú a̠ma̠ko̠lh policías hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh lacatzú tzúculh tahuaniy: —Xli̠ca̠na huix na̠ xta̠lapu̠laya Jesús porque huix xalac Galilea, caj huá tuncán mintachuhuí̠n tlán li̠lakapascana.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Pedro tzúculh liaklhu̠hua̠tnán y chiné ca̠huánilh: —Te Dios ni̠ clakapasa aquit tamá chixcú, y hasta ni̠ ccatzi̠y tícu li̠chuhui̠nampá̠tit.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Acxni̠ káxmatli pi̠ tásalh xli̠maktiy pu̠yu xlá lacapá̠stacli hua̠ntu̠ xuanini̠t Jesús: “Acxni̠ nia̠ tasay nahuán xli̠maktiy pu̠yu huix pímpa̠t huana maktutu pi̠ ni̠ quilakapasa.” Pedro luu xli̠ca̠na li̠púhua acxni̠ lacapa̠stacko̠lh pi̠ xli̠ca̠na kantáxtulh hua̠ntu̠ xuanini̠t Jesús y tzúculh tasay.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.