Atos 7
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NVT
1 Entonces xapuxcu cura kalhásquilh Esteban: —¿Pi̠ xli̠ca̠na hua̠ntu̠ tali̠ya̠huamá̠n u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n?
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Esteban ca̠kálhti̠lh y chiné tzúculh ca̠huaniy: —Nata̠lán xa̠hua huixinín lakko̠lún hua̠nti̠ la̠nchú quila̠kaxmatnima̠náhu, xli̠ca̠na pi̠ luu cuentaj catlahuátit hua̠ntu̠ la̠nchú nacca̠huaniyá̠n: Tamá xamaká̠n quili̠talakapasnicán Abraham acxni̠ xlama nac Mesopotamia y nia̠ xan nac Harán, tasiyúnilh a̠má tali̠pa̠hu quiDioscán,
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 y chiné huánilh: “Caakxtekmákanti la̠ta tu̠ kalhi̠ya xa̠hua mili̠talakapasni, y capit nac a̠má pu̠latama̠n hua̠ntu̠ aquit cámaj ma̠siyuniyá̠n.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Abraham la̠li̠huán táca̠xli nac Caldea y antá alh tahuilay nac Harán; antá chú xlama̠chá hasta acxni̠ ni̠lh xtla̠t, acali̠stá̠n chú Dios lí̠milh nac eé pu̠latama̠n antanícu chú huixinín huilátit la̠ ca̠lacchú.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Pero acxni̠ uú xlama, Dios ni̠ má̠xqui̠lh Abraham ca̠na̠caj pi̠tzu̠ xpu̠cuxtu hua̠ntu̠ luu ma̠n nama̠peksi̠y nac eé pu̠latama̠n, huata caj ma̠lacnu̠nipá y huánilh pi̠ juerza namacama̠xqui̠y, la̠qui̠ acxni̠ xlá nani̠y huá naca̠tamakxtekniya̠chá xli̠talakapasni hua̠nti̠ a̠cu xtaamá̠nalh talacachín; ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ acxni̠ chuná huanícalh ni̠najti̠ xtahuani̠t xcamancán.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Xa̠huachí Dios na̠ huánilh Abraham pi̠ xli̠talakapasni tachí̠n xamá̠calh ca̠li̠ma̠xtucán nac aktum mákat pu̠latama̠n y cumu la̠ tasa̠cuá̠n naca̠ma̠pa̠ti̠ni̠cana̠chá akta̠ti ciento ca̠ta chuná naca̠ma̠scujucán.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Pero Dios na̠ huanipá pi̠ xlá xámaj ca̠ma̠pa̠ti̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ chuná naca̠ma̠scujuya̠chá, acali̠stá̠n chú xlacán natataspitparay nac xpu̠latama̠ncán la̠qui̠ antá ankalhi̠ná natalakachixcuhui̠y.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Cumu Dios ni̠ xlacasquín napa̠tzanka̠cán hua̠ntu̠ xlá xli̠ta̠laca̠xlani̠t Abraham, huata ma̠péksi̠lh xlacata pi̠ caca̠circuncidartláhualh xli̠hua̠k xalakskatá̠n xlakahuasancán; huá xpa̠lacata acxni̠ lacáchilh xkahuasa hua̠nti̠ li̠ma̠pa̠cúhui̠lh Isaac li̠tzi̠má alh circuncidartlahuay. Y acxni̠ xlá na̠ lacáchilh xkahuasa Isaac hua̠nti̠ li̠ma̠pa̠cúhui̠lh Jacob xlá na̠chuná circuncidartláhualh; y Jacob xlá na̠chuná ca̠circuncidartláhualh kalhacu̠tiy xlakahuasán huá u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ tama̠lacatzuqui̠ni̠tanchá a̠má pu̠laccu̠tiy ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ tapeksi̠y nac Israel.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Uma̠ko̠lh kalhacu̠tiy quili̠talakapasnicán tzúculh tasi̠tzi̠niy xatajú xta̠lacán hua̠nti̠ xuanicán José porque xlá luu skalala xuani̠t y caj huá talakcatzánilh, huata mejor tásta̠mákalh y antá nac aktum mákat pu̠latama̠n hua̠ntu̠ huanicán Egipto antá li̠chá̠ncalh; pero Dios ni̠tu̠ xpa̠xtekni̠t José huata xlá ankalhi̠ná xmaktakalhma.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Y xalán lákcha̠lh quilhtamacú acxni̠ ma̠laksputuniko̠lh xtali̠puhuá̠n porque a̠tzinú má̠xqui̠lh xli̠skalala, y hasta a̠má rey Faraón hua̠nti̠ xma̠peksi̠nán nac Egipto lakáti̠lh la̠ta xkalhíy xtalacapa̠stacni chu xli̠skalala, huata xlá li̠má̠xtulh gobernador nahuán nac Egipto y na̠ ma̠cuentájli̠lh la̠ta túcu xlá xkalhi̠y nac xchic.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Acxnitiyá chú a̠má ca̠ta lalh lanca tatzíncstat uú nac Canaan chu nac Egipto y la̠n lalh tapa̠tí̠n, hasta niaj xtacatzi̠y túcu natatlahuay quili̠talakapasnicán porque ni̠tu̠ xtahuay.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Pero cumu xlamajcú ko̠lu Jacob xlá cátzi̠lh pi̠ nac Egipto la̠n xuí trigo, la̠li̠huán ca̠máca̠lh xlakahuasán la̠qui̠ nataán tatama̠huay trigo. Acxni̠ u̠má luu pu̠lh taqui̠lani̠t
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 xlacán ni̠para tzinú xtacatzi̠y para xcha̠ni̠t li̠ma̠peksi̠ná a̠má xta̠lacán hua̠nti̠ ma̠n xtasta̠ni̠t, pero huata acxni̠ chú taampaj tatama̠huay trigo xli̠maktiy José ca̠li̠ta̠chuhuí̠nalh pi̠ huá xnata̠lán y la̠ta lácu xmini̠tanchá; y Faraón rey xalac Egipto na̠ acxnicú cátzi̠lh nícu luu xpekánat tamá José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 José ma̠tiyá̠nalh ko̠lutzí̠n xtla̠t Jacob chu xli̠hua̠k xli̠talakapasni, y chuná tácha̠lh nac Egipto setenta y cinco xtahuani̠t xli̠pu̠tumcán.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Pus kampá̠alh quilhtamacú y antá chú xtahuila̠nanchá nac Egipto, y antá chú ni̠chá Jacob y na̠chuná laksutunu tzúculh tani̠y quili̠talakapasnicán.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Pero xtiyatli̠hua Jacob xa̠hua xlakahuasán antá xca̠le̠ncán nac Siquem xlacata antá naca̠ma̠cnu̠cana̠chá nac aktum pú̠cuxtu hua̠ntu̠ xca̠maktama̠huani̠t Abraham xlakahuasán Hamor nac Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Acxni̠ chú aya xtalacatzuhui̠ma quilhtamacú la̠ta Dios xámaj ma̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ tima̠lacnu̠nichá Abraham acxni̠ huánilh pi̠ naca̠lakma̠xtuy a̠ma̠ko̠lh quili̠talakapasnicán antanícu tachí̠n xca̠li̠lamá̠calh, cumu luu maka̠sá la̠ta antá xtacha̠ni̠t luu li̠pe̠cua la̠ta xtatalhu̠hui̠ni̠ttá y luu clhu̠huacaná xtahuani̠t.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Acxnitiyá chú a̠má quilhtamacú tzúculh ma̠peksi̠nán nac Egipto cha̠tum rey hua̠nti̠ ni̠ xlacasquín nalacapa̠staccán la̠ta lácu xca̠makta̠yani̠t José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Umá rey ni̠ xca̠lacaucxilhputún quili̠talakapasnicán y la̠n ca̠ma̠pa̠tí̠ni̠lh, caj la̠ta xtasi̠tzi li̠ma̠peksí̠nalh xlacata pi̠ cataakxtekmákalh ca̠quihuí̠n cskatacán hua̠nti̠ a̠cu lacachinti̠lhama la̠qui̠ ni̠ natastaca y nia̠ picuta natatalhu̠hui̠y.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Amá ca̠ta chuná xca̠tlahuamá̠calh quili̠talakapasnicán acxni̠ lacáchilh cha̠tum skata hua̠nti̠ li̠ma̠pa̠cuhuí̠calh Moisés. Xtzí xa̠hua xtla̠t caj luu aktutu papá tamaktákalhli.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Pero cumu xtalaklhpe̠cuán para nacatzi̠cán pi̠ xtama̠tze̠kni̠t huata mejor na̠ taakxtekmákalh. Pero Dios xmaktakalhma, porque huá xtzuma̠t rey Faraón máclalh y xlá makástacli cumu la̠mpara luu xkahuasa.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Huá xpa̠lacata Moisés skalala huá y na̠ ma̠siyunícalh la̠ta túcu xtacatzi̠niy y xtatlahuay egipcios, catu̠huá hua̠ntu̠ tla̠n xtlahuay y tlak tali̠pa̠hu acxni̠ xchuhui̠nán.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Acxni̠ Moisés ma̠kátzi̠lh xti̠puxam ca̠ta tzúculh lacpuhuán pi̠ xli̠lakapaxiá̠lhnat xuani̠t xli̠talakapasni judíos la̠qui̠ nacatzi̠y lácu xtalamá̠nalh.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Acxni̠ antá cha̠lh úcxilhli pi̠ cha̠tum egipcio xuili̠nima cha̠tum judío, Moisés ni̠lay pá̠tilh hua̠ntu̠ xtlahuanimá̠calh a̠má chixcú huata xlá maktum mákni̠lh a̠má egipcio.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés xlacpuhuán: “Tla̠n pi̠ cmákni̠lh eé egipcio la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh quili̠talakapasni judíos natacatzi̠y pi̠ Dios quimacamima la̠qui̠ aquit nacca̠tamacxtuy nac xpu̠latama̠n Egipto.” Pero a̠ma̠ko̠lh judíos ni̠tu̠ taakáta̠ksli.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Porque li̠cha̠lí acxni̠ xlá ca̠lakapaxia̠lhnampá úcxilhli pi̠ xla̠huili̠nima cha̠tiy israelitas xlá tila̠ma̠makxtekepútulh y chiné ca̠huánilh: “Huixinín li̠nata̠lán, ¿túcu xlacata la̠li̠huili̠nipá̠tit? Luu ni̠tlá̠n hua̠ntu̠ tlahuapá̠tit.”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Pero a̠má chixcú hua̠nti̠ xuili̠nima xta̠israelita toklh tláhualh Moisés y chiné huánilh: “Y chi̠nchú huix ¿tícu tasanini̠tán? ¿Osuchí ma̠peksi̠ná huix la̠qui̠ naquila̠huaniyá̠hu hua̠ntu̠ quili̠tlahuatcán?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Osuchi na̠chuná quimakni̠putuna cumu la̠ makni ko̠tan cha̠tum egipcio?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Acxni̠ Moisés káxmatli hua̠ntu̠ huanícalh xlá la̠n pé̠cualh y huata mejor tzá̠lalh, y antá alh nac aktum mákat pu̠latama̠n xuanicán Madián; y antá chú xmakuilachá pero tamakáxtokli y antá talacáchilh cha̠tiy xlakahuasán.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Moisés xkalhi̠y ta̠tipuxam ca̠ta acxni̠ xlapu̠lay nac desierto lacatzú nac aktum ke̠stí̠n hua̠ntu̠ huanicán Sinaí. Antá úcxilhli akatum actzu̠ quihui xakxkota̠yama, y antá nac xlacni lhcúya̠t tasiyúnilh cha̠tum xángel Dios.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Acxni̠ Moisés úcxilhli cacs lacáhua, y acxni̠ tzúculh talacatzuhui̠y la̠qui̠ li̠huana̠ naucxilha hua̠ntu̠ xlakpasama káxmatli xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Dios, chiné huánilh:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Aquit a̠má Dios hua̠nti̠ xamaká̠n quilhtamacú tali̠pa̠huani̠t xalakmaká̠n militalakapasni Abraham, Isaac y Jacob.” Acxni̠ Moisés káxmatli eé tachuhuí̠n la̠n pé̠cualh huata xlá quilhpu̠taj tá̠yalh y niaj xlaklaca̠mputún.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Quintla̠ticán Dios huanipá: “Xa̠huachí catatu̠xtu mintatu̠nú̠n porque eé tíyat hua̠ntu̠ huix lacta̠yápa̠t xatasiculana̠tlahuá porque aquit chuná ctlahuani̠t.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Aquit cmini̠t ca̠lakma̠xtuy xli̠hua̠k quincamaná̠n hua̠nti̠ tahuila̠nanchá nac Egipto porque hua̠k ckaxmatni̠t xtali̠puhua̠ncán y cucxilhni̠t la̠ta lácu ca̠ma̠pa̠ti̠má̠calh, chu aquit clacsacni̠tán la̠qui̠ napina ca̠lakma̠xtuya nac Egipto.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Ma̠squi makapitzí̠n a̠ma̠ko̠lh israelitas ni̠ xtaucxilhputún Moisés porque xtahuanini̠t: “¿Tícu huix tasanini̠tán? ¿O tícu huili̠ni̠tán li̠ma̠peksi̠ná la̠qui̠ naquila̠huaniyá̠hu hua̠ntu̠ quili̠tlahuatcán?” Pero juerza táspitli nac Egipto porque huá Dios chuná xli̠ma̠peksi̠ni̠t la̠qui̠ naca̠puxcuniy israelitas acxni̠ naca̠tamacxtuya̠chá antá, porque a̠má xángel hua̠nti̠ tasiyúnilh nac actzu̠ quihui hua̠ntu̠ xaclhcuta̠yama hua̠nti̠ xámaj makta̠yay.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Moisés ca̠puxcú̠nilh israelitas la̠qui̠ natatza̠laya̠chá nac Egipto, antá xlá ca̠tlahuachá laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut, y na̠chuná tláhualh nac pupunú huanicán Mar Rojo, huá xlacata tla̠n tali̠pa̠tácutli y chuná xca̠ta̠lapu̠lay nac desierto ti̠puxam ca̠ta.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Na̠ huatiyá eé Moisés hua̠nti̠ tica̠huánilh a̠ma̠ko̠lh israelitas hua̠nti̠ xtasta̠lanipu̠lay: “Amaj lakchá̠n quilhtamacú acxni̠ Dios nalacsacxtuya̠chá chá̠tum tali̠pa̠hu profeta nac xlaksti̠pá̠n mili̠talakapasnicán hua̠nti̠ acali̠stá̠n natalacachina̠chá, luu natlahuayá̠tit hua̠ntu̠ xlá naca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Acxni̠ xca̠ta̠lapu̠lay quili̠talakapasnicán nac desierto y tácha̠lh nac ke̠stí̠n hua̠ntu̠ huanicán Sinaí, na̠ hua li̠túm Moisés hua̠nti̠ qui̠xakátli̠lh ángel nac a̠má ke̠stí̠n y xlá má̠xqui̠lh xli̠ma̠peksí̠n Dios la̠qui̠ chuná natalatama̠y cumu xlá lacasquín.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Pero xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán ni̠ hua̠k tla̠n tatláhualh hua̠ntu̠ Moisés ca̠li̠ma̠péksi̠lh huata caj talakmákalh hua̠ntu̠ ca̠huánilh y xtataspitputumparay nac Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Huá xpa̠lacata chiné tahuánilh a̠má xapu̠lh cura xuanicán Aarón: “Aquinín clacasquiná̠hu xquila̠tlahuaníhu aktum tzincun hua̠ntu̠ nalakachixcuhui̠yá̠hu cumu la̠ quiDioscán hua̠nti̠ naquinca̠makta̠yayá̠n y naquinca̠pu̠lale̠ná̠n, porque clacpuhuaná̠hu pi̠ ma̠x juerza nactaspitparayá̠hu nac Egipto porque tamá Moisés hua̠nti̠ quinca̠ta̠tza̠lataxtuchá̠n chú aya maka̠sá niaj catzi̠yá̠hu nícu latáma̠lh o túcu lánilh.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Pus a̠má Aarón tla̠n tláhualh y macatum ca̠tlahuánilh aktum tzincun caj la̠ actzú xla becerro, acali̠stá̠n chú tamákni̠lh lactzu̠ xtakalhi̠ncán la̠qui̠ natali̠lakachixcuhui̠y, chuná chú a̠má la̠n tali̠pa̠xúhualh hua̠ntu̠ caj ma̠n xtamacani̠tlahuani̠t.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Huá xpa̠lacata Dios li̠sí̠tzi̠lh y ca̠pá̠xtekli xlacata pi̠ catalakachixcúhui̠lh la̠ta túcua xtalacpuhuaniy cumu la̠ stacu y la̠ta xli̠lhu̠hua hua̠ntu̠ anán nac akapú̠n. Xamaká̠n quilhtamacú a̠má profeta Amós tili̠chuhuí̠nalh hua̠ntu̠ Dios tica̠huánilh a̠ma̠ko̠lh israelitas, xlá chiné títzokli nac li̠kalhtahuaka:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 — ausente —
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Acxni̠ quili̠talakapasnicán xtalamá̠nalh nac desierto xtakalhi̠y xpu̠siculancán xla lháka̠t hua̠ntu̠ xuanicán tabernáculo o pu̠siculan antanícu huí Dios, antá xtama̠qui̠y a̠má chíhuix antaní xtatzokni̠t xli̠ma̠peksí̠n Dios; a̠má xapu̠lh xpu̠siculancán chuná xtlahuacani̠t cumu la̠ Dios tili̠ma̠péksi̠lh Moisés natlahuay.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Chuná a̠má la̠ta xtalamá̠nalh israelitas xtamakamaklhti̠ti̠lhay a̠má pu̠siculan xla lháka̠t cumu lá̠mpara xherenciajcán hua̠nti̠ aya xtati̠latama̠ni̠ttá, huá xpa̠lacata acxni̠ Josué tzúculh ca̠puxcuniy, Dios ca̠maktá̠yalh xlacata natata̠yaniy acxni̠ tata̠tlahuánilh guerras cristianos xalac Canaan hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠ni̠t naca̠ma̠xqui̠y y chuná Dios ca̠má̠xqui̠lh eé pu̠latama̠n y talí̠milh a̠má siculan xla lháka̠t uú; chuná chú xtali̠lama̠nanchá hasta acxni̠ tzúculh ca̠puxcuniy rey David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Dios luu ankalhi̠ná maktá̠yalh rey David nac xlatáma̠t y huá xpa̠lacata li̠squínilh li̠tlá̠n para xlá chuná lacasquín xtlahuánilh aktum xapá̠tzaps xpu̠siculan antanícu nalakachixcuhui̠cán a̠má Dios hua̠nti̠ ankalhi̠ná xtali̠pa̠huani̠t xalakmaká̠n xli̠talakapasni Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ma̠squi xli̠ca̠na huá chuná xlacapa̠stacni̠t David natlahuaniy aktum xasa̠sti xpu̠siculan Dios xla pá̠tzaps, ni̠ chuná kantáxtulh porque huá xkahuasa hua̠nti̠ xuanicán Salomón acxni̠ tzúculh ma̠peksi̠nán xlá tlahuánilh a̠má xasa̠sti pu̠siculan.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Pero ma̠squi tlahuanícalh xpu̠siculan Dios ni̠ caj lacatum huí nac aktum pu̠siculan hua̠ntu̠ tamacani̠tlahuani̠t lacchixcuhuí̠n, porque chiné tili̠chuhui̠nanchá cha̠tum profeta acxni̠ chiné huá:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Esteban ni̠ ca̠quilhpe̠cuánilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠niy y xlá chiné ca̠huanipá: —¡Lactonto! Ni̠tu̠ ca̠li̠macuaniyá̠n mintake̠ncán xa̠hua minacujcán porque luu ma̠palhi̠yá̠tit, y chuná lapá̠tit cumu la̠ a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ talakapasa Dios. Luu minta̠chunacán xalakmaká̠n mili̠talakapasnicán porque ankalhi̠ná ta̠la̠lacata̠qui̠yá̠tit xli̠tlihueke Espíritu Santo y ni̠ kaxpatpá̠tit hua̠ntu̠ xlá ca̠li̠ma̠catzi̠ni̠putuná̠n Dios.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Acxni̠ xtalamá̠nalh xalakmaká̠n mili̠talakapasnicán y Dios xca̠macaminiy profetas la̠qui̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán cha̠tum Xatalacsacni Chixcú hua̠nti̠ namín ca̠lakma̠xtuy, pero xlacán caj xtapu̠tlakalé̠n, y makapitzí̠n xtamakníy; y luu minta̠chunacán xalakmaká̠n mili̠talakapasnicán, porque acxni̠ chú milh a̠má Xatalacsacni Chixcú hua̠nti̠ xli̠mínit xuani̠t huixinín si̠tzi̠nítit ma̠xtunítit taaksaní̠n y makní̠tit.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Dios tica̠macámilh ángeles la̠qui̠ naca̠li̠miniyá̠n xli̠ma̠peksí̠n, pero huata huixinín caj kalhakaxpatmakántit.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n takáxmatli eé tachuhuí̠n li̠huaca tasí̠tzi̠lh y hasta la̠n ca̠quilhpi̠xcácalh caj xtasi̠tzicán caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xca̠li̠ya̠huama Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero cumu Espíritu Santo xakchipanini̠t xtalacapa̠stacni, Esteban talacayá̠hualh nac akapú̠n úcxilhli la̠ta kalhi̠y xli̠li̠lakáti̠t Dios y na̠ úcxilhli pi̠ antá xyá nac xpekstácat Jesús.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Esteban chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n: —¡Jó, a̠má caj xlacapítit y xucxílhtit la̠ta aquit cucxilhma la̠ta laqui̠ akapú̠n y Jesús hua̠nti̠ Xatalacsacni Chixcú antá yá nac xpekstácat Quintla̠ticán Dios!
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Pero cumu a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n ni̠ xtakaxmatputún hua̠ntu̠ xca̠huanima xlacán ca̠tankapi̠chipácalh y pu̠tum lhken talákalh y tachípalh.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Tále̠lh hasta nac xquilhapá̠n ca̠chiquí̠n y acxni̠ antá talí̠cha̠lh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ luu xtama̠lacapu̠ni̠t nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n xlacán tamactá̠ctalh xalac xkalhni clhaka̠tcán la̠qui̠ a̠tzinú palha nataactalay y ni̠tu̠ naca̠toklha, y huá tama̠cuentájli̠lh clhaka̠tcán cha̠tum kahuasa xuanicán Saulo, acali̠stá̠n chú tzúculh taliactalamakni̠y chíhuix.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Acxni̠ chú xactalamakni̠má̠calh Esteban xlá chiné tzúculh kalhtahuakay: —¡Quimpu̠chiná Jesús, camakamaklhti̠nampi quili̠stacni!
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Acxni̠ chuná huanko̠lh tzokostaj ta̠yachá nac ca̠tiyatni y xli̠hua̠k xli̠tlihueke chiné ca̠tásalh: —¡Quimpu̠chiná, caca̠ma̠tzanke̠nani la̠ta túcua quintlahuanimá̠nalh u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n! Acxni̠ chuná huanko̠lh tuncán ni̠lh.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.