Atos 5

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Maktum quilh­ta­macú cha̠tum chixcú xuanicán Ana­nías xpusca̠t xuanicán Safira xlacán na̠ xta­ka­lhi̠y aktum pú̠cuxtu pero na̠ tás­ta̠lh.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Huata tu̠ xlacán tat­lá­hualh acxtum tali̠­cá­tzi̠lh la̠qui̠ íta̠t naak­ska­huixtuy tumi̠n y na̠ íta̠t naca̠­le̠niy após­toles, pus xli̠­ca̠na pi̠ chuná tat­la­hualh.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Pero cumu Pedro cátzi̠lh hua̠ntu̠ xlacán xtat­la­huani̠t, chiné huá­nilh: —Ana­nías, ¿túcu xpa̠­la­cata li̠ma̠xqui quilh­ta­macú namaka­tla­jayá̠n xta­la­ca­pa̠s­tacni akska­huiní? Huix ma̠x tilac­pu­huántit pi̠ tla̠n naak­ska­huiya Espíri­tu Santo porque tancs cuaniyá̠n pi̠ u̠má tumi̠n ni̠ acchá̠n la̠ta lácu xoko­ní­canti mim­pu̠­cuxtu.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Y cumu chuná chú tlahua sta̠t, pus na̠ huix me̠cstu xma̠­pek­si̠ya min­tumi̠n y tla̠n xquin­ti­ma̠xqui la̠ta lácu huix chuná lac­pú­huanti, pero ni̠chuná xti­la­ca­pá̠s­tacti xla­cata naak­ska­huix­tuya íta̠t. Huix ma̠x tilac­pú­huanti pi̠ caj xma̠nhuá lac­chix­cu­huí̠n naca̠ak­ska­huiya, pero huata Dios ni̠lay akskahui.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Acxni̠ chuná kax­mat­ko̠lh eé tachu­huí̠n Ana­nías lhkén tama̠chá nac tíyat xaní̠n. Xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ tacá­tzi̠lh hua̠ntu̠ akspú­lalh Ana­nías la̠n tapé̠­cualh.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Y caj li̠puntzú tata­nu̠chi maka­pi­tzí̠n laka­huasán, xlacán tali̠­mák­suitli sábana xti­yat­li̠hua y táalh tama̠cnu̠y.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Ma̠x cumu aktutu hora laca­tzá̠­lalh acxni̠ tanu̠chi xpusca̠t Ana­nías, xlá ni̠ xca­tzi̠y túcu xak­spu­lani̠t xta̠­ko̠lú.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Huá xpa̠­la­cata Pedro chiné li̠ka­lhás­quilh: —¿Pi̠ xli̠­ca̠na hua­tiyá la̠ eé xta­palh li̠s­tá̠tit mim­pu̠­cux­tucán chuná cumu la̠ qui­má̠x­qui̠lh tumi̠n min­ta̠­ko̠lú? —¡Jeje, chuná cli̠s­tá̠hu! —kalh­tí̠­nalh Safira.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Pedro chiné hua­nipá: —¿Túcu xpa̠­la­cata luu lac­xtum la̠li̠­ca­tzí̠tit xla­cata naak­ska­hui­pu­tu­ná̠tit Espíri­tu Santo? Pero aquit tancs cuaniyá̠n pi̠ xlá ni̠lay tícu akska­huiy, xa̠huachí caca̠úcxilhti nac quilhtí̠n tala­ti̠­lhay a̠ma̠ko̠lh laka­huasán hua̠nti̠ taqui̠­má̠c­nu̠lh min­ta̠­ko̠lú, pero chú huix nata­le̠ná̠n.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Y na̠ acxni­tiyá a̠ma̠ pusca̠t rás li̠ta­cá̠s­nokli nac tíyat y la̠n xaní̠n tama̠chá lacatzú nac xtantú̠n Pedro. Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh laka­huasán tata­nu̠chá taúcxilhli pi̠ xaní̠n xmá, la̠li̠­huán tásacli y táalh tama̠cnu̠y lacatzú anta­nícu xta­ma̠c­nu̠ni̠t xta̠­ko̠lú.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús chu la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ tacá­tzi̠lh hua̠ntu̠ xak­spu­lani̠t Ana­nías y Safira tali̠­pé̠­cualh hua̠ntu̠ xqui̠­tax­tuni̠t.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Lhu̠hua lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut xtla­huay Dios nac xla­ta­ma̠tcán a̠ma̠ko̠lh após­toles la̠ta nac xla­ca­ti̠ncán cris­tianos. Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huani̠t Jesús anka­lhi̠ná ni̠ xta­ta­chokoy xta­ta­mac­xtumi̠y nac lanca pu̠si­culan xalac Jeru­salén lacatum antaní hua­nicán Pór­tico de Salo­món.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ma̠squi luu lhu̠hua cris­tianos xala a̠má ca̠chi­quí̠n hua̠nti̠ xta­la­kati̠y la̠ xta­la­má̠­nalh pero ni̠ xta­ta­mac­xtumi̠y caj cumu xta­pe̠­cuán para túcu nata­laniy.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Pero ma̠squi chuná cha̠li cha̠lí xta­li̠­hua­qui̠­ti̠­lhay hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús chuná cumu la̠ lac­chix­cu­huí̠n xa̠hua lac­chaján.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 La̠ta nícu xca­tzi̠cán xlac­tla̠­huán Pedro xca̠­ta­mac­xtucán nac tlan­ca̠­tiji xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­ta̠­tatlay la̠qui̠ ca̠na̠caj xma̠s­tíle̠k nata­hua­ca­ni­ya̠chá y chuná nata­tat­la̠nti̠y.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­hui­la̠­nanchá nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n, xta­li̠mín xta̠­tat­lacán nac Jeru­salén xa̠hua hua̠nti̠ xca̠akchi­pa­nini̠t xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán akska­huiní, y hua̠k xca̠­ma̠t­la̠n­ti̠cán.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Xapuxcu cura xa̠hua sadu­ceos luu li̠pe̠cua tali̠­sí̠­tzi̠lh caj xpa̠­la­cata a̠má lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut hua̠ntu̠ xtat­la­huay após­toles.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Tama̠­pek­sí̠­nalh xla­cata caca̠­chi­pa­pa­rá­calh Pedro y Juan y cata­mac­nú̠­calh nac pu̠la̠­chi̠n.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Pero huata a̠má tzi̠sní Dios macá­milh cha̠tum xángel xlá ma̠lá­qui̠lh xamá̠­lacchi pu̠la̠­chi̠n, ca̠ta­mác­xtulh quilhtí̠n y chiné ca̠huá­nilh:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 —La̠li̠­huán capítit nac pu̠si­culan y ni̠ cape̠­cuántit, hui­xinín antá caca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ní̠tit cris­tianos a̠má xatlá̠n latáma̠t hua̠ntu̠ Jesús ca̠ma̠­si­yu­ni­ni̠tán.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Acxni̠ chuná ca̠hua­ni­kó̠­calh la̠li̠­huán táalh y li̠cha̠lí laca­tzi̠sa táalh tama̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos nac pu̠si­culan chuná cumu la̠ xca̠­hua­nini̠t ángel. Na̠ acxni­tiyá chú a̠má laca­tzi̠sa a̠má xapuxcu cura pu̠tum ca̠ma̠­mac­xtú­mi̠lh hua̠nti̠ xca̠­ta̠­ma̠­pek­si̠nán, acxni̠ chú aya mac­xtum xta­hui­lá̠­nalh tama̠­pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ caca̠­qui̠­ta­mac­xtú­calh nac pu̠la̠­chi̠n Pedro y Juan la̠qui̠ naca̠­ma̠­ka­lha­pa­li̠cán.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Maka­pi­tzí̠n poli­cias táalh nac pu̠la̠­chi̠n la̠qui̠ nata­li̠mín, pero acxni̠ tácha̠lh ni̠ti̠ xta­ta­nu̠­má̠­nalh nac pu̠la̠­chi̠n; xlacán la̠li̠­huán tatás­pitli tahuá­nilh ma̠pek­si̠­naní̠n hua̠ntu̠ xta­qui̠­ca­tzi̠ni̠t;
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 y chiné táhua: —Aquinín cqui̠­láhu nac pu̠la̠­chi̠n, a̠ma̠ko̠lh tropa hua̠nti̠ xta­mak­ta­kalh­na­má̠­nalh nac quilhtí̠n chu­nacú xta­yá̠­nalh, na̠chuná xamá̠­lacchi­pu̠la̠­chi̠n li̠huana̠ li̠ka­pi­cani̠t can­dado pero acxni̠ cma̠­la­quí̠hu ni̠ti̠ xta­ta­nu̠­má̠­nalh a̠ma̠ko̠lh tachí̠n.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Acxni̠ a̠má xapuxcu cura xa̠hua hua̠nti̠ xca̠­ta̠­ma̠­pek­si̠nán nac pu̠si­culan, chuná takax­mat­ko̠lh hua̠ntu̠ ca̠hua­ní­calh luu cacs tala­cáhua y sac­stucán tzú­culh tala̠­huaniy: —¿Nícu cahuá naqui̠­ta̠yay hua̠ntu̠ aya tzu­cu­ni̠­tanchá?
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Chu­nacú xta­chu­hui̠­na­má̠­nalh acxni̠ chilh cha̠tum chixcú hua̠nti̠ chiné ca̠huá­nilh: —Ama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ tica̠­ma̠­ta­mac­nu̠­ni̠­nántit nac pu̠la̠­chi̠n, xlacán antá tama̠­kalh­chu­hui̠­ni̠­má̠­nalh cris­tianos nac pu̠si­culan.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Amá coman­dante la̠li̠­huán pu̠tum ca̠tá̠alh xpo­li­cias áncalh ca̠pu­tzacán anta­nícu xta­la­ma̠­nanchá Pedro y Juan, ca̠chi­pá­calh y ca̠li̠­mín­calh, pero ni̠tu̠ ca̠hui­li̠­ní­calh laca­ti̠tum ca̠lé̠nca porque juerza xta­pe̠­cuaniy la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos para nata­si̠­tzi̠y y naca̠acta­lan­chi­pacán.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Acxni̠ ca̠li̠­chá̠n­calh nac xla­ca­ti̠ncán ma̠pek­si̠­naní̠n, xapuxcu cura chiné ca̠huá­nilh:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 —Aquinín cti­ca̠­li̠­ma̠­peksí̠n xla­cata pi̠ niaj caca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ní̠tit cris­tianos nac xta­cu­huiní Jesús, pero huata hui­xinín caj chu­natá qui­la̠­ka­lha­kax­mat­ma­ka­ni̠­táhu hua̠ntu̠ cca̠­li̠­ma̠­peksí̠n y la̠nchú aya ma̠la­ka­pun­tu­pi̠­ni̠­tátit min­ta­ma̠­siycán xli̠­ca̠­lanca Jeru­salén; huá chuná li̠t­la­hua­yá̠tit porque hui­xinín qui­la̠­li̠­ma̠­hua­ca­pu­tu­ná̠hu pi̠ aquinín cmak­ní̠hu tamá chixcú.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Pedro xa̠hua xa̠maka­pi­tzí̠n após­toles takalh­tí̠­nalh: —Aquinín cpu­hua­ná̠hu pi̠ a̠tzinú quin­ca̠­mi­ni̠­niyá̠n pu̠lh huá nac­ka­lha­kax­ma­tá̠hu hua̠ntu̠ naquin­ca̠­li̠­ma̠­pek­si̠yá̠n Dios y ni̠huá hua̠ntu̠ naquin­ca̠­li̠­ma̠­pek­si̠yá̠n cati̠hua̠ lac­chix­cu­huí̠n.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Xli̠­ca̠na pi̠ huá tamá Dios hua̠nti̠ tali̠­pa̠­huani̠t xalak­maká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán, na̠ pi̠hua­tiyá chú hua̠nti̠ ma̠la­cas­ta­cuáni̠lh Jesús nac ca̠li̠ní̠n, a̠má chixcú hua̠nti̠ hui­xinín mak­ní̠tit acxni̠ pekex­to­ko­hua­cátit nac cruz.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Pus na̠ hua­tiyá chú tamá Dios hua̠nti̠ ma̠x­qui̠ni̠t lanca li̠t­li­hueke Jesús la̠qui̠ xlá lanca quim­pux­cucán nahuán y na̠chuná tla̠n naquin­ca̠­lak­ma̠x­tuyá̠n aquinín xalac Israel hua̠nti̠ nalak­ma­ka­ná̠hu xali̠xcáj­nit quin­ta­pu­hua̠ncán y chuná Dios tla̠n naquin­ca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­niyá̠n xli̠­hua̠k quin­ta­la̠­ka­lhi̠ncán.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Aquinín chuná tla̠n cma̠­lu­lo­ká̠hu pi̠ chuná qui̠­tax­tuni̠t nac qui­la­ta­ma̠tcán, xa̠hua Espíri­tu Santo porque huá Dios ca̠ma­ca­mí­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ talak­tzaksay hua̠ntu̠ xlá quin­ca̠­li̠­ma̠­pek­si̠­ni̠tán.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n takáx­matli hua̠ntu̠ tachu­huí̠­nalh após­toles xli̠­ca̠na pi̠ la̠n tasí̠­tzi̠lh y hasta xca̠­mak­ni̠­pu­tuncán.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Pero antá nac xlak­sti̠­pa̠ncán ma̠pek­si̠­naní̠n xuí cha̠tum ko̠lu­tzí̠n fariseo xuanicán Gama­liel xlá tali̠­pa̠hu xuani̠t xa̠huachí xma̠accha̠ni̠y xta­la­ca­pa̠s­tacni acxni̠ xchu­hui̠nán, y la̠ta tícu xta­kax­matniy xta­chu­huí̠n luu xta­la­kati̠y. Pus eé ko̠lú ma̠pek­sí̠­nalh caca̠­ta­mac­xtú­calh puntzú a̠ma̠ko̠lh após­toles,
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 y chiné chú ca̠huá­nilh xta̠­ma̠­pek­si̠­naní̠n: —Lac­ta­li̠­pa̠hua ma̠pek­si̠­naní̠n xalac Israel: xli̠­ca̠na pi̠ luu cuentaj cat­la­huátit hua̠ntu̠ hui­xinín naca̠t­la­hua­ni­pu­tu­ná̠tit u̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Porque caj luu cala­ca­pa̠s­táctit la̠ta lácu aquinín hui­la̠­náhu nac quim­pu̠­la­ta­ma̠ncán, y ni̠naj luu aklhu̠hua ca̠ta laca­tza̠­lani̠t la̠ta titax­tuchá cha̠tum chixcú xuanicán Teudas, xlá tili̠­tax­tu­pú­tulh cumu la̠ cha̠tum tali̠­pa̠hu chixcú; xli̠­ca̠na pi̠ tali̠­pá̠­hualh ma̠x cumu akta̠ti cientu lac­chix­cu­huí̠n. Pero ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú mak­ní̠­calh Teudas y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán tata­lac­tilh­tá­ma̠lh y antiyá lák­sputli hua̠ntu̠ xma̠­la­ca­tzu­qui̠ni̠t.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Ni̠ li̠maka̠s li̠túm acxni̠ la̠ a̠ tit­la­huá­calh census tax­tu­pa­rachá xlá Judas xalac Gali­lea, na̠ luu lhúhua cris­tianos tali̠­pá̠­hualh y ta­sta̠­lá­nilh, pero ni̠ maka̠s quilh­ta­macú mak­ní̠­calh Judas y na̠chuná hua̠nti̠ xta­sta̠­la­nit­la̠­huán tataaka­hua­ni̠­ko̠lh y na̠ antiyá lák­sputli xta­scújut hua̠ntu̠ xma̠­la­ca­tzu­qui̠ni̠t.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Pus huá xpa̠­la­cata cca̠­li̠­hua­niyá̠n pi̠ ni̠ caca̠­pek­ta­nú̠tit tama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ tali̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh a̠má chixcú Jesús, porque para caj sac­stucán chuná tala­má̠­nalh ni̠ maka̠s cati­ta­ta­pá­lhi̠lh sac­stucán nata­lac­la­ta̠yay.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Na̠chu­na­li̠túm luu cuentaj cat­la­huátit min­quilh­ta­ma­cujcán, porque para u̠má ta­scújut hua̠ntu̠ xlacán tat­la­hua­má̠­nalh huá Dios ma̠la­ca­tzu­qui̠ni̠t pus tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ ni̠para hui­xinín, na̠ ni̠para a̠tunu cati­ta­ma̠­lac­tlá­hui̠lh hua̠ntu̠ xlacán tat­la­hua­má̠­nalh. Xa̠huachí, ¿chi̠nchú para hui­xinín ma̠n ta̠la̠­la­ca­ta̠­qui̠­pá̠tit Dios? Amá tachu­huí̠n hua̠ntu̠ ca̠huá­nilh ko̠lu­tzí̠n Gama­liel hua̠k tla̠n tat­lá­hualh.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Pus ca̠ta­mac­nu̠­pa­ráca nac xpu̠­lacni pu̠chu­huí̠n a̠ma̠ko̠lh após­toles, la̠n ca̠ke̠s­nók­calh y aca­li̠stá̠n tahuá­nilh xla­cata pi̠ niaj cata­li̠­chu­huí̠­nalh xta­chu­huí̠n Jesús, y ca̠mak­xték­calh xla­cata pi̠ catáalh.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Pedro y Juan cha̠­pa̠­xu­hua̠na̠ tatáx­tulh nac xla­ca­ti̠ncán a̠ma̠ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n porque caj xpa̠­la­cata Jesús ma̠squi chuná xca̠­ma̠­pa̠­ti̠­ni̠­má̠­calh.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Xlacán ni̠ tata­mak­xték­nilh xla­cata nata­li̠­chu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Dios, ma̠squi luu xca̠­si̠­tzi̠­nicán, huata cha̠li cha̠lí xta­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos nac lanca pu̠si­culan xalac Jeru­salén xa̠hua nac aka­tunu chiqui.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.