Atos 4
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARC
1 Pedro xa̠hua Juan xca̠ta̠kalhchuhui̠namajcú cristianos acxni̠ tachilh makapitzí̠n cura chu xapuxcu maktakalhná xalac pu̠siculan xa̠hua makapitzí̠n saduceos y tzúculh takaxmatniy xtakalhchuhui̠ncán.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Acxni̠ takáxmatli xca̠huanimá̠calh pi̠ ni̠n juerza natalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n porque huá aya xquinca̠pu̠lanini̠tán Jesús xlá lacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n y lama xastacná, xlacán tali̠sí̠tzi̠lh hua̠ntu̠ xquilhuamá̠calh.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Y a̠má xapuxcu policia hua̠nti̠ xmaktakalhnán nac pu̠siculan huakaj ca̠chipácalh xcha̠tiycán y ti̠tum ca̠lé̠ncalh hasta nac pu̠la̠chi̠n, porque acxni̠ ca̠chipácalh aya xca̠smalankama, y antá talakaxkakatánu̠lh nac pu̠la̠chi̠n.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Pero lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ takaxmátnilh xtachuhui̠ncán Pedro y Juan taca̠nájlalh, y la̠ta xli̠lhu̠hua caj ma̠ya̠ lacchixcuhuí̠n tali̠takátzi̠lh chú cumu akquitzis mi̠lh hua̠nti̠ xtali̠pa̠huani̠t Jesús.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Li̠cha̠lí pu̠tum tatamacxtúmi̠lh nac Jerusalén xanapuxcun ma̠peksi̠naní̠n judíos xa̠hua lakko̠lutzi̠nni, chu xma̠kalhtahuake̠nacán judíos.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Na̠ antá xtamaktanu̠má̠nalh hua̠nti̠ luu lanca xapuxcu cura xuani̠t xuanicán Anás, xa̠hua xli̠talakapasni Caifás, Juan y Alejandro, xa̠hua pu̠tum hua̠nti̠ xli̠talakapasni a̠má xapuxcu cura.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Xlacán tama̠peksí̠nalh xlacata caáncalh ca̠tamacxtucán Pedro y Juan nac pu̠la̠chi̠n la̠qui̠ naca̠ma̠kalhapali̠cán; acxni̠ chú ca̠li̠chíncalh nac xlacati̠ncán chiné tzúculh takalhasquín: —¿Lácu tla̠n tlahuani̠tátit eé? ¿Tícu ca̠ma̠xqui̠ni̠tán li̠tlihueke xlacata nama̠tla̠nti̠yá̠tit eé chixcú?
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Cumu Pedro xkalhi̠y xli̠tlihueke Espíritu Santo ni̠ caj quilhpe̠cua huata xlá chiné ca̠kálhti̠lh: —Huixinín xanapuxcun lakko̠lutzi̠nni y xli̠hua̠k huixinín hua̠nti̠ ma̠peksi̠naná̠tit nac quilaksti̠pa̠ncán:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 huixinín quila̠ma̠kalhapali̠ma̠náhu caj cumu catzi̠putuná̠tit la̠ta lácu ctlahuani̠táhu xlacata pi̠ tatlá̠nti̠lh eé chixcú hua̠nti̠ ni̠lay xtla̠huán.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Pus cacatzí̠tit huixinín chu xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac xapu̠latama̠n Israel xlacata pi̠ eé chixcú hua̠nti̠ la̠nchú yá nac milacati̠ncán xlá tatla̠nti̠ni̠t porque Jesucristo kalhi̠y lanca li̠tlihueke, huatiyá tamá chixcú hua̠nti̠ huixinín makní̠tit acxni̠ pekextokohuacátit nac cruz, pero Dios ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Jesús li̠taxtuy cumu la̠ a̠má lanca chíhuix hua̠ntu̠ li̠chuhui̠nancán nac xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ xli̠tá̠yat nac xcha̠stú̠n chiqui la̠qui̠ huá nachipa̠xnanko̠y y nali̠jaxa xli̠hua̠k xakstí̠n, pero huata huixinín tzapsnaní̠n lakmakántit. Pero ma̠squi chuná lakmakántit xlá juerza li̠taxtuni̠t lanca tali̠pa̠hu chíhuix.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Porque xma̠nhuá Jesús tla̠n quinca̠lakma̠xtuyá̠n, Dios ni̠tu̠ macamini̠t a̠túnuj chixcú xlacata natali̠pa̠huán cristianos nac ca̠quilhtamacú y naca̠lakma̠xtuy.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n taúcxilhli pi̠ ni̠caj quilhcha̠pé̠cuaj xtachuhui̠nán Pedro y Juan, na̠ tacátzi̠lh pi̠ xlacán ni̠ lakskalala lacchixcuhuí̠n xtahuanít porque ni̠ xtakalhtahuakani̠t nac escuela, lanaj tali̠lacáhua juerza taakáta̠ksli pi̠ ni̠caj chunatá xqui̠lani̠tanchi Jesús huata xlá li̠huana̠ xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ni̠t xtama̠kalhtahuaké̠n.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Xa̠huachí ni̠lay xtama̠laktze̠ka para natahuán pi̠ ni̠ xli̠ca̠na porque antá xlaya a̠má chixcú hua̠nti̠ xtatla̠nti̠ni̠t.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Huata caj tama̠peksí̠nalh xlacata caca̠tamacxtúcalh Pedro y Juan y sacstucán ma̠peksi̠naní̠n tzúculh tala̠li̠ta̠kalhchuhui̠nán.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Y chiné xtahuán: —¿Túcu naca̠tlahuaniyá̠hu u̠ma̠ko̠lh cha̠tiy lacchixcuhuí̠n? Porque la̠ta xli̠ca̠lanca uú cxaca̠chiquí̠n Jerusalén huakatá catzi̠cán pi̠ huatuní̠n tama̠tlá̠nti̠lh eé chixcú y aquinín ni̠lay nama̠laktze̠ká̠hu para nahuaná̠hu pi̠ ni̠ xli̠ca̠na.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Huata tu̠ quili̠tlahuatcán xlacata pi̠ niaj catali̠chuhuí̠nalh tamá Jesús, caj caca̠li̠make̠klháhu caca̠huaníhu para pi̠ ni̠ takaxmata la̠n naca̠ma̠pa̠ti̠ni̠yá̠hu.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Caj li̠puntzú ca̠tasanícalh Pedro y Juan, ca̠li̠ma̠peksí̠calh xlacata pi̠ niaj ti̠ catali̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh xli̠ma̠peksí̠n Jesús, y na̠ niaj catáhua para xli̠ca̠na huá kalhi̠y lanca li̠tlihueke.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Pero a̠ma̠ko̠lh Pedro y Juan chiné takalhtí̠nalh: —¿Lácu lacpuhuaná̠tit? ¿Pi̠ tatla̠nti̠y nac xlacatí̠n Dios xlacata pi̠ pu̠lh huixinín nacca̠kalhakaxmatá̠n hua̠ntu̠ naquila̠li̠ma̠peksi̠yá̠hu y huata caj nackalhakaxmatmakaná̠hu hua̠ntu̠ mismo Dios quinca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Aquinín ni̠lay ctamakxtekniyá̠hu xlacata niaj nacli̠chuhui̠naná̠hu hua̠ntu̠ ma̠n cucxilhni̠táhu y hua̠ntu̠ ckaxmatnini̠táhu acxni̠ lacxtum xquinca̠ta̠lamá̠n Jesús.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ama̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n la̠n talacaquílhni̠lh y tahuánilh pi̠ para ni̠ takaxmata hui̠ntú naca̠tlahuanicán, acali̠stá̠n chú ca̠makxtékcalh porque ni̠tu̠ lanca cuenta hua̠ntu̠ natali̠ya̠huay, xa̠huachí juerza xtalaklhpe̠cuaniy la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos porque luu li̠pe̠cua xtali̠chuhui̠nán y xtapa̠xcatcatzi̠niy Dios hua̠ntu̠ xlá xma̠kantaxti̠ni̠t nac xlatama̠tcán;
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 porque Dios xma̠tla̠nti̠ni̠t a̠má chixcú hua̠nti̠ aya xle̠ma xli̠ti̠puxam ca̠ta la̠ta xlu̠ntu̠huanani̠t.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Acxni̠ ca̠tamacxtúcalh nac pu̠la̠chi̠n Pedro y Juan la̠li̠huán talákalh hua̠nti̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Jesús y tali̠ta̠kalhchuhuí̠nalh la̠ta túcua xca̠huanini̠t a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun cura xa̠hua lakko̠lutzi̠nni.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh xta̠ca̠najlani̠ncán takaxmatko̠lh hua̠ntu̠ xlacán táhua, tuncán tzúculh takalhtahuakaniy Dios: —Quimpu̠chinacán Dios, huix kalhi̠ya lanca li̠tlihueke porque tlahuani̠ta akapú̠n, tíyat, pupunú y la̠ta túcu anán.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Maktum maka̠sá quilhtamacú tili̠ma̠lacpuhua̠ni Espíritu Santo ko̠lutzí̠n milacscujni rey David xlacata catzokchá nac li̠kalhtahuaka caj la̠ta hua̠ntu̠ xta̠yatcán u̠ma̠ko̠lh cristianos y xlá chiné tzokni̠t:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Quimpu̠chinacán, xli̠ca̠na pi̠ chuná u̠má qui̠taxtuni̠t nac quilaksti̠pa̠ncán uú nac Jerusalén, porque a̠má rey Herodes, chu gobernador Poncio Pilato, chu xala a̠lacatúnuj ca̠chiqui̠ní̠n cristianos, xa̠hua uú xalaní̠n, xlacán luu acxtum tali̠cátzi̠lh la̠ta lácu tama̠akspúli̠lh Minkahuasa Jesús hua̠nti̠ huix ma̠n xlacsacni̠ta la̠qui̠ huá naquinca̠ma̠akapu̠taxti̠yá̠n.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Xlacán ni̠ xtacatzi̠y hua̠ntu̠ xtama̠kantaxti̠má̠nalh, pero chuná tancs tali̠ma̠kantáxti̠lh hua̠ntu̠ hasta xamaka̠sá quilhtamacú huix xlaclhca̠huili̠ni̠ta pi̠ nakantaxtuy.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Chú huix aya ucxilhparani̠ta la̠ta tama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ tasi̠tzi̠y quinca̠make̠klhaputuni̠tán, pero huata aquinín cca̠maksquiná̠n xlacata pi̠ caquila̠ma̠xquí̠hu li̠camama xli̠hua̠k aquinín hua̠nti̠ ma̠kantaxti̠ma̠náhu hua̠ntu̠ huix quila̠lakaya̠huani̠táhu mintascújut la̠qui̠ tla̠n nacli̠chuhui̠naná̠hu mintachuhuí̠n cani̠huanko̠chá y ni̠ti̠ nacpe̠cuaniyá̠hu.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Y caj la̠ta mintalakalhamaní̠n caquila̠ma̠xquí̠hu mili̠tlihueke la̠qui̠ aquinín tla̠n nacma̠tla̠nti̠yá̠hu ta̠tatlaní̠n y nactlahuayá̠hu laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut, y chuná xli̠hua̠k cristianos natacatzi̠y pi̠ xatalacsacni milacscujni Jesús kalhi̠y lanca li̠tlihueke.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Acxni̠ chuná takalhtahuakaniko̠lh Dios, nac a̠má chiqui antanícu macxtum xtahuilá̠nalh maktum la̠ta tachíquilh tíyat y hua̠k tacátzi̠lh pi̠ Dios xmacamimparani̠t Espíritu Santo y niajpara tzinú taquilhpé̠cualh tzúculh tali̠chuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios antanícu xtzamacán.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Jesús pu̠lactumá xtakalhi̠y xtalacapa̠stacnicán, y la̠ta túcu xtakalhi̠y hua̠k acxtum tali̠macá̠n hua̠k xlacán, y macxtum xla̠ma̠akpitziniy y xca̠ma̠xqui̠cán hua̠ntu̠ natali̠hua̠yán hua̠nti̠ a̠tzinú xca̠tzanka̠niy hua̠ntu̠ natamaclacasquín.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ama̠ko̠lh apóstoles kalhtum xtama̠luloka pi̠ xli̠ca̠na xlacastacuanani̠t Jesús nac ca̠li̠ní̠n y xlama xastacná, y lhu̠hua hua̠nti̠ xtakaxmatniy xtachuhui̠ncán xtaca̠najlay hua̠ntu̠ xlacán xtahuán, y Dios xca̠siculana̠tlahuay xli̠pu̠tum.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 La̠ta xli̠pu̠tumcán hua̠nti̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Jesús ni̠para cha̠tum xlama para ni̠tu̠ maclacasquín, porque lhu̠hua hua̠nti̠ xtakalhi̠y xpu̠cuxtucán osuchí xchiccán, xtasta̠y, xtali̠mín xtumi̠ncán,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 y xtamacama̠xqui̠y apóstoles la̠qui̠ xlacán natama̠akpitziniy la̠ta lácu tamaclacasquimá̠nalh cha̠tunu cha̠tunu cristianos.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Xli̠ca̠na, porque chuná titláhualh cha̠tum chixcú levita xuanicán José; eé chixcú xapu̠lh xlama nac Chipre, y huata apóstoles tali̠ma̠pa̠cúhui̠lh Bernabé, eé tachuhuí̠n huamputún: Hua̠nti̠ ma̠koxumixi̠nán.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Pus xlá xkalhi̠y aktum pú̠cuxtu pero mejor sta̠lh, lí̠milh xatumi̠n y ca̠macamá̠xqui̠lh apóstoles la̠qui̠ xlacán natama̠akpitziy.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.