Atos 15
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARIB
1 Maktum quilhtamacú tachilh nac Antioquía makapitzí̠n judíos xalac Judea hua̠nti̠ na̠ xtali̠pa̠huani̠t Jesús pero xlacán tzúculh tali̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ xtacircuncidarlani̠t porque xlacán ni̠ judíos xtalacachini̠t, xlacata pi̠ xajuerza natacircuncidarlay chuná cumu la̠ tili̠ma̠peksi̠nanchá Moisés, para xli̠ca̠na talakma̠xtuputún xli̠stacnicán.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pablo y Bernabé tzúculh tata̠la̠huaniy a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n porque ni̠ xtama̠tla̠nti̠y hua̠ntu̠ xlacán xtali̠chuhui̠namá̠nalh. Entonces la̠ta xli̠lhu̠hua cristianos lacxtum tali̠cátzi̠lh y chiné tala̠huánilh: —Mejor caca̠macá̠hu makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n la̠qui̠ xlacán nataán nac Jerusalén y natakalhasquín apóstoles chu lakko̠lutzi̠nni puxcu̠naní̠n hua̠ntu̠ aquinín quili̠tlahuatcán. Pero huata huá ca̠li̠lhcá̠calh Pablo, Bernabé y makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ luu lactali̠pa̠hu xtahuani̠t nac xlaksti̠pa̠ncán.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Acxni̠ xlacán tatáca̠xli huá tachípalh tiji hua̠ntu̠ xti̠taxtuy nac Fenicia y Samaria. La̠ta nícu xlacán xtati̠taxtuy xtali̠chuhui̠nán la̠ta lácu a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos xtalakmakani̠t xalakmaká̠n xtasmani̠ncán y la̠ta xtali̠pa̠huani̠t Quimpu̠chinacán Jesús. Xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ xtakaxmata la̠ta lácu Dios xtlahuama xtascújut luu xtali̠pa̠xuhuay.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Acxni̠ Pablo y Bernabé tácha̠lh nac Jerusalén pu̠tum tatamacxtúmi̠lh hua̠nti̠ xtapuxcuniy cristianos, apóstoles chu lakko̠lutzi̠nni. Xlacán tzúculh tahuán la̠ta lácu Dios xtlahuani̠t nac xlatama̠tcán laclanca tascújut.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Pero makapitzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Quimpu̠chinacán antá xtahuilá̠nalh xlacán tatá̠yalh y chiné tachuhuí̠nalh: —Aquinín clacpuhuaná̠hu xlacata pi̠ a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos talacachini̠t y chú aya tali̠pa̠huani̠t Jesús, ma̠x xafuerza natacircuncidarlay la̠qui̠ natama̠kantaxti̠y xli̠ma̠peksí̠n Moisés hua̠ntu̠ antá quinca̠li̠ma̠peksi̠yá̠n natlahuayá̠hu aquinín judíos.
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Entonces apóstoles xa̠hua lakko̠lutzi̠nni hua̠nti̠ xtapuxcún nac pu̠siculan macxtum tálalh la̠qui̠ li̠huana̠ natali̠chuhui̠nán lácu luu nataca̠xtlahuay eé taaklhú̠hui̠t.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Maka̠s xtali̠lacchuhui̠nán porque ni̠ xtacatzi̠y la̠ta lácu lakchá̠n natatlahuay, pero maktum Pedro tá̠yalh y chiné ca̠huánilh: —Nata̠lán, huixinín catzi̠yá̠tit la̠ta lácu Dios quilácsacli aquit la̠ta maka̠sá quilhtamacú xlacata pi̠ nacca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠ta lácu Dios ca̠lakma̠xtuputún la̠qui̠ xlacán natali̠pa̠huán Jesús cumu la̠ aquinín li̠pa̠huaná̠hu.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Porque Dios hua̠k lakapasa cha̠tunu cha̠tunu xnacujcán cristianos y xlá luu tancs quinca̠ma̠catzi̠ní̠n pi̠ acxtum ca̠lakalhamán cristianos ma̠squi tícu ni̠ judíos, porque na̠ ca̠má̠xqui̠lh xli̠tlihueke Espíritu Santo chuná cumu la̠ quinca̠ma̠xquí̠n aquinín.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Dios acxtum ca̠lakalhamán cristianos y ni̠ caj lacsacpa̠xqui̠nán porque acxtum ca̠lacxacaniy xtala̠kalhi̠ncán chuná cumu la̠ aquinín tla̠n quinca̠tlahuanini̠tán quinacujcán.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Pus, ¿túcu xpa̠lacata huixinín caj li̠taaklhu̠hui̠yá̠tit hua̠ntu̠ Dios tlahuani̠t? ¿Túcu xpa̠lacata ca̠li̠ma̠tlahui̠putuná̠tit a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ aya tali̠pa̠huani̠t Jesús a̠má tascújut hua̠ntu̠ ni̠para aquinín y ni̠para xalakmaká̠n quili̠talakapasni tla̠n tlahuani̠táhu?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Cumu la̠ aquinín catzi̠yá̠hu, caj xpa̠lacata pi̠ luu snu̠n quinca̠lakalhamaná̠n Jesús huá quinca̠li̠lakma̠xtún la̠qui̠ tla̠n naquinca̠ma̠tzanke̠nanicán quintala̠kalhi̠ncán, pus na̠chuná chú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos lacxtum ca̠lakalhamani̠t cumu la̠ aquinín.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Acxni̠ chuhui̠nanko̠lh Pedro, xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtatamacxtumi̠ni̠t tla̠n tatláhualh y cacs taquilhua; acali̠stá̠n tzúculh takaxmata hua̠ntu̠ Pablo y Bernabé xtali̠chuhui̠namá̠nalh la̠ta lácu Dios xtlahuani̠t nac xlatama̠tcán laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut nac xlaksti̠pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Acxni̠ chú xlacán tachuhui̠nanko̠lh, Santiago tá̠yalh y chiné ca̠huánilh: —Nata̠lán, catlahuátit li̠tlá̠n, li̠huana̠ cakaxpáttit y caakatá̠kstit u̠má actzu tachuhuí̠n hua̠ntu̠ camá̠n ca̠huaniyá̠n:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simón Pedro aya quinca̠li̠ta̠chuhui̠nani̠tán la̠ta Dios huacu luu ca̠lakalhámalh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos talacachini̠t cumu la̠ aquinín y ca̠lácsacli la̠qui̠ na̠ xcamaná̠n natahuán.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Xli̠hua̠k tu̠ qui̠taxtuni̠t tancs li̠kantaxtuni̠t hua̠ntu̠ titátzokli xalakmaká̠n profetas nac xtachuhuí̠n Dios anta nícu chiné huán:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 ’Aquit clacpuhuán pi̠ tama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos pero la̠nchú aya tali̠pa̠huani̠t Dios y talakmakaní̠t hua̠ntu̠ ni̠tu̠ li̠macuán xtasmani̠ncán, ni̠ quinca̠mini̠niyá̠n juerza naca̠ma̠tlahui̠yá̠hu hua̠ntu̠ huan nac xli̠ma̠peksí̠n Moisés xlacata pi̠ na̠chuná natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ aquinín judíos tlahuayá̠hu.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Huata mejor caj caca̠tzokníhu aktum carta antanícu naca̠huaniyá̠hu xlacata pi̠ ni̠ catáhualh catu̠hua̠ tahuá hua̠ntu̠ li̠lakachixcuhui̠cani̠t tzincun, ni̠ cataxakátli̠lh cati̠hua̠ pusca̠t para huí xpusca̠tcán, y na̠ ni̠ catali̠huá̠yalh takalhí̠n hua̠ntu̠ caj ca̠akxtonkcani̠t y ni̠ tastajmakani̠t xkalhni, y ni̠para hua̠ntu̠ caj tajicsuani̠t, xa̠huachí na̠ ni̠para huá kalhni catáhualh.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Porque hasta la̠ta xamaká̠n quilhtamacú hua eé xli̠ma̠peksí̠n Moisés hua̠ntu̠ aquinín judíos ma̠kantaxti̠yá̠hu, y hua̠ntu̠ ca̠liakchuhui̠nanicán cristianos tzi̠maj tzi̠má sábado nac xpu̠siculancán judíos.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Xli̠hua̠k apóstoles, lakko̠lutzi̠nni, chu xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Quimpu̠chinacán Jesús tla̠n tatláhualh hua̠ntu̠ Santiago ca̠huánilh, xlacán talacsácxtulh cha̠tiy lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ lacxtum natata̠án Pablo y Bernabé nac Antioquía la̠qui̠ natalé̠n a̠má carta. Uma̠kó̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ ca̠lacsáccalh xca̠huanicán Judas hua̠nti̠ na̠ xli̠ma̠pa̠cuhui̠cán Barsabás, xa̠hua Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Y nac a̠má carta chiné xtatzokni̠t: “Aquinín apóstoles, lakko̠lutzi̠nni, xa̠hua xli̠hua̠k hua̠nti̠ cli̠pa̠huaná̠hu Cristo uú nac Jerusalén, luu ca̠na̠ li̠pa̠xúhu cca̠xakatli̠laca̠ma̠chá̠n nac u̠má carta xli̠hua̠k huixinín nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ judíos y huilátit nac xaca̠chiquí̠n Antioquía, chu huixinín hua̠nti̠ huilátit xli̠ca̠lanca nac xapu̠latama̠n Siria y Cilicia.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Aquinín ccatzi̠ni̠táhu pi̠ makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n uú xalaní̠n taqui̠lachá antá y xlacán akatiyuj ca̠tlahuanini̠tán mintaca̠najlatcán, porque ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠má̠n pi̠ xafuerza nacircuncidarlayá̠tit y xli̠hua̠k xli̠ma̠peksí̠n Moisés nama̠kantaxti̠yá̠tit hua̠ntu̠ antá huan; pero tama̠ko̠lh hua̠nti̠ chuná tali̠chuhui̠namá̠nalh, aquinín ni̠tu̠ cca̠ma̠xqui̠ni̠táhu talacasquín y hasta ni̠tu̠ quinca̠kalhasquimá̠n.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Huá xpa̠lacata aquinín cca̠li̠lacsacni̠táhu cha̠tiy lacchixcuhuí̠n la̠qui̠ xlacán naca̠lakana̠chá̠n y naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n hua̠ntu̠ aquinín nacca̠huaniyá̠hu, huá lacxtum natata̠ana̠chá Pablo y Bernabé.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Huá u̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ la̠ná tali̠pa̠tí̠nalh caj xpa̠lacata pi̠ huá tali̠chuhui̠namá̠nalh xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Jesucristo.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ aquinín cca̠ma̠lakacha̠nimá̠n ca̠huanicán Judas y Silas, huatuní̠n li̠huana̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n hua̠ntu̠ huixinín mili̠tlahuatcán.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Porque huá Espíritu Santo quinca̠ma̠lacpuhua̠ní̠n xlacata pi̠ ni̠ nacca̠ma̠tlahui̠yá̠n ca̠ta lhu̠hua tascújut hua̠ntu̠ aquinín judíos cma̠kantaxti̠yá̠hu. Huá eé hua̠ntu̠ huixinín mili̠tlahuatcán:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 ni̠ cahuátit tahuá hua̠ntu̠ li̠lakachixcuhui̠cani̠t tzincun, na̠ ni̠para huá cahuátit xali̠hua lactzu̠ takalhí̠n hua̠ntu̠ ca̠akxtonkcani̠t y ni̠ tastajmakani̠t xkalhni, na̠ ni̠para huá cahuátit hua̠ntu̠ tajicsuani̠t, chu kalhni ni̠ nahuayá̠tit. Na̠chunali̠túm ni̠ caxakatlí̠tit cati̠hua̠ pusca̠t para huí o ni̠ti̠ mimpusca̠t. Para huixinín chuná nama̠kantaxti̠yá̠tit hua̠ntu̠ cca̠huanimá̠n luu aksti̠tum lapá̠tit nahuán. Catu̠xca̠ní̠tit calaktzaksátit.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Pablo, Bernabé, Judas, Silas y xa̠makapitzí̠n nata̠lán la̠li̠huán tatáca̠xli nac Jerusalén y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú tácha̠lh nac Antioquía. Xli̠hua̠k nata̠lán antá xalaní̠n tatamacxtúmi̠lh; acxni̠ chú aya pu̠tum xtahuilá̠nalh xlacán tamacamá̠sta̠lh a̠má carta hua̠ntu̠ xca̠ma̠le̠ni̠cán.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Acxni̠ chú ca̠li̠kalhtahuakanícalh hua̠ntu̠ xtatzokni̠t nac a̠má carta a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠n tali̠pa̠xúhualh hua̠ntu̠ antá xuan porque li̠huaca xca̠ma̠uxca̠ni̠má̠calh nac xtaca̠najlatcán.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Pero cumu Judas y Silas na̠ xtamakaacchá̠n talacapa̠stacni xlacán tzúculh tama̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh nata̠lán y tama̠akatá̠ksni̠lh lácu luu lacasquín Dios aksti̠tum natalatama̠y.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Acxni̠ chú aya juerza maka̠sá xtalamá̠nalh nac Antioquía Judas y Silas tataspitpá nac Jerusalén, pus a̠ma̠ko̠lh nata̠lán luu aktum tapa̠xuhuá̠n tamákxtekli pi̠ nataán y tahuánilh Dios caca̠lé̠n.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Pero huata Silas niaj taspitpútulh y antá tamákxtekli nac Antioquía y sacstu Judas táspitli.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pablo y Bernabé na̠ antá tatamákxtekli y xtama̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xtata̠la̠makta̠yay a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xtapuxcún xtali̠chuhui̠nán xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Jesús.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Chuná maka̠s xtascujmá̠nalh antá, y maktum quilhtamacú Pablo chiné huánilh Bernabé: —Chú xtaca̠xparáhu y xahu ca̠lakapaxia̠lhnamparayá̠hu a̠ma̠ko̠lh cristianos nac lactzu̠ xca̠chiqui̠ncán antanícu ca̠liakchuhui̠nanini̠táhu xtachuhuí̠n Dios la̠qui̠ naqui̠ucxilhá̠hu lácu tahuilá̠nalh.
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 —Li̠huaca tla̠n para naaná̠hu, pero xta̠áhu Juan Marcos —kalhtí̠nalh Bernabé.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Pero Pablo ni̠ ma̠tlá̠nti̠lh xlacata pi̠ naca̠ta̠án Marcos y chiné huánilh: —Aquit ni̠ clacasquín naquinca̠sta̠laniyá̠n. ¿Túcu xlacata quinca̠liakxtekmi̠chá̠n nac Panfilia?
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Maka̠s la̠ta xtala̠li̠ma̠aklhuhui̠má̠nalh y ni̠lay acxtum xtacatzi̠y. —Para huix ni̠ lacasquina naquinca̠sta̠laniyá̠n mejor huata lacatunu aquit nacta̠án —kálhti̠lh Bernabé. Entonces Bernabé ta̠táju̠lh nac barco Marcos y akxtékmi̠lh Pablo y táalh pekán nac Chipre,
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 y Pablo huá ta̠talakxtúmi̠lh Silas. Acxni̠ xli̠hua̠k cristianos takalhtahuakánilh Dios xlacata pi̠ huá caca̠maktákalhli y caca̠maktá̠yalh xlacán táalh.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Pu̠lh antá tati̠táxtulh nac xapu̠latama̠n Siria y Cilicia, y la̠ta nícu xtachá̠n xtahuilá̠nalh hua̠ntu̠ xtali̠pa̠huán Jesús xtama̠kalhchuhui̠ni̠y la̠qui̠ natama̠akpuhuantiyani̠y.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.