2 Coríntios 1
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARC
1 Aquit Pablo hua̠nti̠ Dios quilacsacni̠t la̠qui̠ nacli̠taxtuy xapóstol Jesucristo, aquit chu Timoteo cca̠tzoknimá̠n eé carta xli̠hua̠k huixinín hua̠nti̠ li̠pa̠huaná̠tit Jesús y huilátit nac xaca̠chiquí̠n Corinto y na̠chuná xli̠hua̠k nata̠laní̠n hua̠nti̠ tahuilá̠nalh xli̠ca̠lanca nac xapu̠latama̠n Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Clacasquín pi̠ Quintla̠ticán Dios xa̠hua Quimpu̠chinacán Jesucristo caca̠ma̠xquí̠n tla̠n latáma̠t y caca̠lakalhamán.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Cane̠cxnicahuá calakachixcuhuí̠hu Dios xtla̠t Quimpu̠chinacán Jesucristo porque huá Quintla̠ticán hua̠nti̠ snu̠n quinca̠lakalhamaná̠n y na̠ ankalhi̠ná quinca̠ma̠xqui̠má̠n li̠camama.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Dios quinca̠ma̠xqui̠yá̠n li̠camama acxni̠ li̠puhuama̠náhu la̠qui̠ na̠chuná naca̠ma̠xqui̠yá̠hu li̠camama xa̠makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ tali̠puhuamá̠nalh, y na̠ naca̠lakalhamaná̠hu chuná cumu la̠ xlá quinca̠lakalhamani̠tán.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Lhu̠hua hua̠ntu̠ aquinín li̠pa̠ti̠ma̠náhu caj xpa̠lacata Cristo, pero na̠ caj xpa̠lacata Cristo Dios quinca̠ma̠xqui̠yá̠n tapa̠xuhuá̠n y li̠camama.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Xli̠ca̠na lhu̠hua hua̠ntu̠ aquinín cli̠pa̠ti̠ma̠náhu caj xlacata huixinín nakalhi̠yá̠tit tapa̠xuhuá̠n nac milatama̠tcán, y tla̠n nama̠laktaxti̠yá̠tit mili̠stacnicán; cumu para Dios quinca̠ma̠xqui̠yá̠n li̠camama la̠qui̠ nackalhi̠yá̠hu li̠tlihueke, pus na̠chuná chú aquinín tla̠n cca̠ma̠xqui̠yá̠n li̠tlihueke chu li̠camama chu tapa̠xuhuá̠n la̠qui̠ ni̠tu̠ naliakatiyuná̠tit y nata̠yaniyá̠tit acxni̠ para túcu kalhi̠yá̠tit nahuán mintali̠puhua̠ncán.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Aquinín luu cli̠pa̠xuhuayá̠hu la̠ta huixinín aksti̠tum huili̠ni̠tátit mintaca̠najlatcán, y ma̠squi ccatzi̠yá̠hu pi̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ napa̠ti̠yá̠tit na̠chuná cumu la̠ aquinín cpa̠ti̠ni̠táhu, na̠ tancs ccatzi̠yá̠hu pi̠ Dios amá̠n ca̠ma̠xqui̠yá̠n tapa̠xuhuá̠n y taaksti̠tumí̠li̠t.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Nata̠lán, aquit clacasquín xlacata pi̠ huixinín xcatzí̠tit la̠ta lácu aquinín cpa̠ti̠náhu nac xapu̠latama̠n Asia. Xli̠ca̠na pi̠ lhu̠hua hua̠ntu̠ quinca̠li̠ma̠pa̠ti̠ni̠cán hasta niaj lay xacpa̠ti̠yá̠hu, xa̠huachí akatuyumá xaccatzi̠ni̠táhu pi̠ ma̠x niaj xastacná cactitaxtúhu antá.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Aquinín xaclacpuhuaná̠hu pi̠ ma̠x antiyá xquinca̠lakcha̠ná̠n nacni̠yá̠hu, pero xli̠hua̠k hua̠ntu̠ antá quinca̠akspulán tancs cli̠stacta̠yáhu pi̠ ni̠lay túcu ctlahuayá̠hu que̠cstucán, sinoque huá Dios nacli̠pa̠huaná̠hu hua̠nti̠ hasta tla̠n ca̠ma̠lacastacuani̠y ní̠n nac ca̠li̠ní̠n para chuná lacasquín.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Y xli̠ca̠na huá quinca̠makta̠yán acxni̠ lhu̠hua hua̠nti̠ xquinca̠makni̠putuná̠n, y cli̠pa̠huaná̠hu pi̠ cane̠cxnicahuá quinca̠lakma̠xtumá̠n nahuán ma̠squi tícu xquinca̠makni̠putuná̠n.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Pero ankalhi̠ná cakalhtahuakanítit Dios caj quimpa̠lacatacán; y para lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ takalhtahuakaniy Dios xlacata naquinca̠makta̠yayá̠n ma̠s a̠tzinú lhu̠hua hua̠nti̠ natapa̠xcatcatzi̠niy acxni̠ xli̠hua̠k natacatzi̠y pi̠ xli̠ca̠na huá quinca̠makta̠yani̠tán nahuán.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Aquinín ckalhi̠yá̠hu tapa̠xuhuá̠n porque ccatzi̠yá̠hu pi̠ aksti̠tum clatama̠ni̠táhu uú nac ca̠quilhtamacú y ne̠cxni ti̠ cca̠akskahuini̠táhu, na̠chuná acxni̠ xaclama̠náhu nac milaksti̠pa̠ncán cumu la̠ huixinín catzi̠yá̠tit. Pero ma̠squi luu tancs chú clama̠náhu, ni̠ caj que̠cstucán quintalacapa̠stacnicán cli̠catzi̠ni̠táhu pi̠ chuná naclatama̠yá̠hu, sinoque huá Dios quinca̠ma̠catzi̠ní̠n y quinca̠lakalhamán la̠qui̠ chuná tancs y aksti̠tum nacli̠pa̠huaná̠hu.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Y na̠chuná nac quincarta, ne̠cxni tu̠ cca̠ma̠tze̠kniyá̠n quintalacapa̠stacni la̠qui̠ chuná tla̠n nacca̠liakskahuimi̠yá̠n, pero la̠ta tu̠ li̠kalhtahuakayá̠tit quintachuhuí̠n luu chuná clacasquín naakata̠ksá̠tit pi̠ huá luu quintalacapa̠stacni, y ckalhkalhi̠y pi̠ ankalhi̠ná chuná naakata̠ksá̠tit quintachuhuí̠n.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 Pero ma̠squi acatunu ni̠ hua̠k akata̠ksá̠tit quintalacapa̠stacni clacpuhuán pi̠ quila̠li̠pa̠huaná̠hu y hua̠k ca̠najlayá̠tit hua̠ntu̠ cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n, y huá cli̠pa̠xuhuay porque chuná huij nahuán hua̠ntu̠ lacxtum nali̠pa̠xcatcatzi̠niyá̠hu Quimpu̠chinacán Jesús acxni̠ namín xli̠maktiy, caj xpa̠lacata tu̠ tlahuani̠t quilacata xa̠hua milacatacán.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 Y cumu xaccatzi̠y pi̠ naca̠najlayá̠tit hua̠ntu̠ nacca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n, a̠má quilhtamacú acxni̠ cqui̠láhu nac Macedonia luu xaclaclhca̠ni̠t pi̠ maktiy nacca̠ti̠lakapaxia̠lhnaná̠n.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Aquit xaclacpuhuani̠t pi̠ pu̠lh huixinín nacca̠ti̠lakapaxia̠lhnaná̠n acxni̠ nacán nac Macedonia y acxni̠ nacqui̠taspita nacca̠ti̠laktaxtuparayá̠n xli̠maktiy la̠qui̠ chuná huixinín tla̠n naquila̠makta̠yayá̠hu y naquila̠ma̠xqui̠yá̠hu hua̠ntu̠ nacmaclacasquín nac tiji acxni̠ chú nacán nac Judea.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Pero cumu ni̠ cca̠lakanchá̠n xamaktum para nalacpuhuaná̠tit pi̠ aquit ni̠ cma̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ cli̠ta̠yay, o para cli̠kalhti̠nán y acali̠stá̠n ni̠ ctlahuaputún, ma̠x nalacpuhuaná̠tit pi̠ caj luu chuná ccatzi̠y cca̠li̠kalhkama̠nán.
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Stalanca catzi̠y Dios pi̠ aquinín ni̠chuná ckalhchuhui̠naná̠hu para nacuaná̠hu “tla̠n” y acali̠stá̠n chú niaj cma̠kantaxti̠yá̠hu hua̠ntu̠ cli̠ta̠yayá̠hu.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Porque aquinín cmacasta̠layá̠hu a̠má Jesucristo hua̠nti̠ Silvano, Timoteo y aquit cliakchuhui̠naná̠hu, xli̠ca̠na pi̠ huá Xkahuasa Dios y xlá ni̠tu̠ ma̠lacnu̠y hua̠ntu̠ ni̠ catima̠kantáxti̠lh. Jesucristo huá xtalulóktat Dios,
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 porque xlá ma̠kantáxti̠lh xli̠hua̠k hua̠ntu̠ Dios xquinca̠ma̠lacnu̠nini̠tán. Huá xpa̠lacata li̠huaná̠hu “Amén” o “Chuná calalh” acxni̠ lakachixcuhui̠yá̠hu Dios, porque catzi̠yá̠hu pi̠ nama̠kantaxti̠y.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Pus huatiyá chú u̠má Dios hua̠nti̠ aquinín chu huixinín quinca̠lacsacni̠tán la̠qui̠ nali̠pa̠huaná̠hu y nalacscujniyá̠hu y hua̠nti̠ tla̠n naquinca̠ma̠aksti̠tumi̠li̠niyá̠n quilatama̠tcán.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Dios quinca̠li̠sellartlahuani̠tán xEspíritu Santo la̠qui̠ hua̠k nacatzi̠cán pi̠ huá tapeksi̠niyá̠hu y xlá lama nac quinacujcán la̠qui̠ namaklhcatzi̠yá̠hu tzinú a̠má lanca tapa̠xuhuá̠n hua̠ntu̠ xacchá̠n naquinca̠ma̠xqui̠ya̠chá̠n acali̠stá̠n.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Pero aquit xtacuhuiní Dios cli̠quilhán xlacata naquila̠ca̠najlaniyá̠hu hua̠ntu̠ xpa̠lacata ni̠ naj cca̠li̠lakanchá̠n nac Corinto la̠qui̠ ni̠ caj nacca̠makali̠puhuaná̠n.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Pero ni̠ tipuhuaná̠tit para acxni̠ nacca̠lakana̠chá̠n caj luu xafuerza nacca̠huanile̠mputuná̠n la̠ta lácu luu nali̠pa̠huaná̠tit Dios, porque ccatzi̠y pi̠ huixinín aya tlihueklh huili̠ni̠tátit mintaca̠najlatcán, huata aquinín caj cca̠makta̠yaputuná̠n nac mintaca̠najlatcán la̠qui̠ aksti̠tum nalatapa̠yá̠tit y nakalhi̠yá̠tit tapa̠xuhuá̠n.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.