1 Tessalonicenses 2
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs VC
1 Nata̠lán, huixinín stalanca catzi̠yá̠tit pi̠ acxni̠ aquinín cca̠qui̠laklachá̠n ni̠ luu caj chunatá cqui̠lachá̠hu.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ xapu̠lh cumu la̠ huixinín catzi̠yá̠tit pi̠ la̠n xquinca̠li̠kalhkama̠nani̠tán y la̠n quinca̠si̠tzi̠nini̠tán nac Filipos, Dios quinca̠ma̠xquí̠n li̠tlihueke la̠qui̠ tla̠n nacca̠liakchuhui̠naniyá̠n xtachuhuí̠n nac milaksti̠pa̠ncán, ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ na̠chuná lhu̠hua hua̠ntu̠ cpa̠tí̠hu.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Huá chuná cli̠huán porque stalanca xaccatzi̠y hua̠ntu̠ xacliakchuhui̠nama y ni̠ xaakpuntum hua̠ntu̠ xacquilhuama, na̠chuna li̠túm ni̠tu̠ tunu xacucxilhlacacha̠ma̠náhu acxni̠ xacli̠chuhui̠nama̠náhu xtachuhuí̠n Cristo o para túcu xaclakati̠laca̠ma̠náhu hua̠ntu̠ kalhi̠yá̠tit y na̠ ni̠para cha̠tum tícu caj xacakskahuiputún o nacmakaca̠najlay hua̠ntu̠ ni̠ ca̠na.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Huata Dios hua̠nti̠ hua̠k ca̠lakapasniy xnacujcán cristianos quinca̠li̠lacsacni pi̠ nacliakchuhui̠naná̠hu a̠má li̠pa̠xúhu xtachuhuí̠n hua̠ntu̠ ma̠sta̠y laktáxtut. ¡Pus huá xpa̠lacata aquinín cliakchuhui̠naná̠hu xtachuhuí̠n! Acxni̠ aquinín cli̠chuhui̠naná̠hu ni̠ huá chuná cli̠huaná̠hu la̠qui̠ nacca̠makapa̠xuhuayá̠hu cati̠hua̠ cristiano huata huá Dios cmakapa̠xuhuama̠náhu.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Chuná cumu la̠ huixinín stalanca catzi̠yá̠tit pi̠ ne̠cxnicú xactzucún ca̠li̠ma̠lanqui̠yá̠n lacuán tachuhuí̠n o para xacuáhu hua̠ntu̠ luu tla̠n titlahuani̠tátit, y na̠chuná Dios stalanca lacahua̠náhui pi̠ ne̠cxnicú xaclacputzáhu la̠qui̠ tla̠n nacca̠maktlajayá̠n mintumi̠ncán.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Ne̠cxnicú clacputzama̠náhu xlacata para tícu naquinca̠li̠pa̠huaná̠n, ni̠para huixinín y na̠ ni̠para a̠túnuj cristianos.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ tla̠n xactica̠ma̠tlahuí̠n hua̠ntu̠ aquinín xactica̠li̠ma̠peksí̠n cumu la̠ xapóstol Cristo, huata ni̠chuná ctlahuáhu, mejor cli̠taxtúhu cumu la̠ lactzu̠ camán nac milaksti̠pa̠ncán, xta̠chuná cli̠taxtúhu cumu la̠ cha̠tum pusca̠t hua̠nti̠ ma̠n ca̠cuentajtlahuay, ca̠ma̠hui̠y y ca̠makastaca xcamán porque ca̠lakalhamán.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Pus na̠chuná chú aquinín luu li̠pe̠cua la̠ta cca̠pa̠xqui̠yá̠n, hasta para chuná tla̠n xtiqui̠táxtulh ni̠ caj xma̠n huá xactica̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n xtachuhuí̠n Dios sinoque hasta na̠ xactimacama̠stá̠hu quilatama̠tcán caj mimpa̠lacatacán caj la̠ta cca̠lakalhamaná̠n. ¡Kalhtum cca̠huaniyá̠n pi̠ luu cca̠lakalhamaná̠n!
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Nata̠lán, huixinín stalanca catzi̠yá̠tit la̠ta lácu aquinín xacmakscujma̠náhu la̠qui̠ natasiyuti̠lhay hua̠ntu̠ nacli̠hua̠yaná̠hu; xacscujá̠hu ca̠cuhuiní chu ca̠tzi̠sní la̠qui̠ ni̠ti̠ caj chunatá nacma̠maklhu̠hui̠yá̠hu acxni̠ nacca̠liakchuhui̠naniyá̠n xtachuhuí̠n Dios.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Stalanca catzi̠y Dios xa̠hua huixinín pi̠ hua̠ntu̠ aksti̠tum clatama̠ni̠táhu nac milaksti̠pa̠ncán hua̠nti̠ li̠pa̠huaná̠tit Cristo la̠qui̠ ni̠ti̠ tu̠ naquinca̠li̠huaniyá̠n.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Na̠chuná huixinín stalanca catzi̠yá̠tit pi̠ ankalhi̠ná cca̠ma̠kpuhuantiyani̠ni̠tán, y para tícu xli̠puhuama cca̠ma̠koxumixini̠tán xta̠chuná cumu la̠ cha̠tum chixcú ca̠ma̠koxumixiy acxni̠ tali̠puhuán xcamaná̠n.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Aquinín ankalhi̠ná cca̠li̠ma̠akatzanke̠ni̠tán xlacata pi̠ hua̠ntu̠ aksti̠tum calatapá̠tit chuná cumu la̠ xli̠latama̠tcán hua̠nti̠ tatapeksi̠niy Dios, porque xli̠ca̠na pi̠ huá ma̠n ca̠tasanini̠tán la̠qui̠ huá lacxtum nata̠ma̠peksi̠naná̠tit nac xaca̠li̠pa̠xúhu xpu̠ma̠peksí̠n.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Huá xpa̠lacata aquinín ankalhi̠ná cpa̠xcatcatzi̠niyá̠hu Dios hua̠ntu̠ xlá tlahuani̠t nac milatama̠tcán, porque acxni̠ huixinín kaxpáttit a̠má xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ aquinín cca̠liakchuhui̠nanín li̠pa̠xúhu kaxpáttit cumu la̠ mini̠niy kaxmatcán xtachuhuí̠n Dios, y ni̠chuná lacpuhuántit para caj xtachuhui̠ncán cati̠hua̠ cristiano. Y xli̠ca̠na pi̠ huá xtachuhuí̠n Dios porque stalanca tasiyuy hua̠ntu̠ tlahuay xtascújut nac milatama̠tcán huixinín hua̠nti̠ li̠pa̠huaná̠tit.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Nata̠lán, acxni̠ huixinín xca̠li̠putzasta̠lamá̠n minta̠chiquicán caj xpa̠lacata cumu li̠pa̠huaná̠tit Jesús xli̠ca̠na pi̠ la̠n pa̠ti̠nántit, na̠chuná ca̠akspulán cumu la̠ ca̠akspúlalh a̠ma̠ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ na̠ tali̠pa̠huán Jesús y tahuilá̠nalh nac Judea, porque xlacán na̠ huá xca̠putzasta̠lama tama̠ko̠lh xta̠chiquicán judíos.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Pi̠huatiyali̠túm tama̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ tamákni̠lh Quimpu̠chinacán Jesús y xamaká̠n quilhtamacú na̠chuná xtamakni̠ni̠tanchitá xalakmaká̠n profetas hua̠nti̠ Dios xca̠macamín nac ca̠quilhtamacú, y la̠nchú aquinín na̠ quinca̠putzasta̠lama̠cán. Xlacán ni̠para tzinú tamakapa̠xuhuamá̠nalh Dios, y luu li̠pe̠cua tasi̠tzi̠niy xli̠hua̠k xa̠makapitzí̠n cristianos.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Huá chuná cli̠huán porque acxni̠ aquinín cca̠liakchuhui̠naniyá̠hu xtachuhuí̠n Dios a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos la̠qui̠ na̠ natalakma̠xtuy xli̠stacnicán, xlacán quinca̠lactlahuaniyá̠n y ni̠ tama̠tla̠nti̠y nacca̠ma̠kalhchuhui̠ní̠yá̠hu cristianos. Pero caj xma̠n sacstucán xtama̠akstokuili̠má̠nalh xtala̠kalhi̠ncán porque la̠nchú aya lakcha̠ni̠t quilhtamacú la̠ta Dios ca̠lakmacamima a̠má lanca tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ xlacán ca̠mini̠niy natali̠pa̠ti̠nán.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Nata̠lán, acxni̠ la̠ a̠ ctiminchá̠hu ma̠squi ni̠ luu maka̠s quilhtamacú pero aquinín luu snu̠n xacca̠pa̠stacmá̠n, y ma̠squi ni̠lay xacca̠ucxilhá̠n porque mákat xaclama̠náhu, ankalhi̠ná xacca̠ucxilhlaca̠ma̠chá̠n xli̠hua̠k quinacujcán, pero la̠nchú luu xli̠ca̠na ckalhi̠yá̠hu tapa̠xuhuá̠n xlacata nacca̠lakana̠chá̠n.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 La̠ta makli̠t ctilacpúhua xlacata pi̠ nacca̠lakana̠chá̠n chu xa̠makapitzí̠n nata̠lán na̠ xtaamputuna̠chá pero akskahuiní lhu̠hua hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n quinca̠ma̠akspulí̠n la̠qui̠ chuná naquinca̠ma̠chokoyá̠n y ni̠lay canchá̠hu.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Huá xlacata cli̠huán, ¿xanícuma̠ cristianos hua̠nti̠ aquinín luu nacca̠macama̠sta̠yá̠hu nac xlacatí̠n Quimpu̠chinacán cumu la̠ aktum li̠lakachixcuhuí̠n hua̠ntu̠ aquinín luu cli̠pa̠xuhuayá̠hu? ¡Xli̠ca̠na pi̠ huixinín tamá hua̠nti̠ nacli̠lacacha̠ná̠hu nacmacama̠sta̠yá̠hu acxni̠ namín xli̠maktiy Quimpu̠chinacán Jesús!
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Cumu xli̠ca̠na pi̠ huixinín tamá hua̠nti̠ aquinín luu cli̠pa̠xuhuayá̠hu y akxapa cli̠lama̠náhu la̠ta cli̠scujma̠náhu.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.